نسرین آزادصدمات جانبی جنگ ، حمله نتانیاهو و ترامپ به ایران
عواقب صدمات جانبی جنگ یا Collateral Damage در حمله ۴۰ روزه اسرائیل و آمریکا به ایران، چه بوده است؟
تخریب مراکز علمی، صنعتی، و ابنیه های تاریخی فقط ایجاد ویرانه یا تلی از خشت و آهن نیست. بلکه تخریب آنها زدودن بخشی از حافظه تاریخی، هویت فرهنگی ما ملت است. تخریب مراکز درمانی ، بهداشتی، و صنایع غذایی یعنی کشتن غیر مستقیم انسانها با ایجاد قحطی، بی غذایی و عدم دسترسی بیماران به مراکز درمانی، یعنی مرگ تدریجی.
دکتر رضا راهداردر باب تمدن و واپسگرایی
به بهانه حمله اسرائیل و آمریکا به ایران
ایرانِ امروز از چند سو در معرض خشونت و ویرانی قرار گرفته است؛ خشونتی که سال هاست جان، مال، کرامت و آیندهٔ این سرزمین را فرسوده کرده و اکنون در هیأت جنگی تازه، بر رنج های انباشته میافزاید. این جنگ نه مرهمی بر «غم ایران» است و نه افقی روشن برای هیچ یک از طرف های درگیر ترسیم میکند؛ بلکه چرخهای تازه از ویرانی، بیثباتی و زخم های ماندگار میگشاید.
محمدعلی اصفهانیمواظب باشید که پنجاه و هفتی های فردا نشوید!
اگر امروز کسانی از سر استیصال و درماندگی، و کسانی به طمع کسب قدرت، به متجاوز خارجی امید بسته اند، ما که نسل های کنونی، «پنجاه و هفتی ها» می نامندمان، نه از سر استیصال و درماندگی، و نه به طمع کسب قدرت، بلکه به دلیل یک انتخاب تعیین کنندهٔ نادرست، با دست خودمان به متجاوزِ درون مرز کمک کردیم تا میهن ما و تاریخ و جغرافیا و فرهنگ و هویت ما را تحت اشغال خود در آورَد.
ه ـ ص چهل روز زندگی در سایه جنگی که مال «ما» نیست
بعد آتش بس، در فضای تعلیق و سردرگمی جنگ وصلح و آتش بس و مذاکره، کم کم تهران شبیه تهران همیشگی شده. شلوغ، پر رفت و آمد. ترافیک. همهمه و سرو صدا. بدو بدو و عجله. حتماً آلودگی هوا هم شروع میشود. تازه فهمیدم چقدر دلم برای تهران همیشگی تنگ شده بود و وقتی خوب فکر میکنم، میبینم برای تنها چیزی از این چهل روز که دلم تنگ میشود، آسمان آبی آبی تهران است که سالها بود حسرت دیدنش را داشتیم و جنگ فرصتی شد تا آن را دوباره ببینیم. فرصت اینکه از هر جای تهران که به شمال نگاه میکردی، دماوند را میدیدی و گاهی که به این زیبای گسترده نگاه میکردم از خودم میپرسیدم: «آخه چطور از دل این زیبایی، مرگ و وحشت میبارد.»
بایز افروزیاین جنگ را سر باز ایستادن نیست
اکنون که سلطه ی کشورهای امپریالیستی بر جهان با چالش های جدی مواجهه شده و کشورها و دولت های گوناگونی (با منافع گوناگون و متفاوت) تلاش می کنند از سلطه ی بین المللی امپریالیسم رهایی یابند و از هر سوی جهان تلاش برای رهایی از نظام تک قطبی و هژمونی جهانی امپریالیسم آمریکا مشاهده می شود، نمی توان توقع داشت که امپریالیسم آمریکا بدون مقاومت، بدون مقابله و بدون اتکا و استفاده از اهرم های مختلف نظامی، دیپلوماسی، مالی و تکنولوژیکی که در اختیار دارد، تسلیم شود و هژمونی جهانی خود را رها کند.
جلال رستمیروشنفکران و جنگ
تأملی در نسبت اندیشهٔ سیاسی و جنگ: نگاهی به وضعیت ایران
مسئلهٔ نسبت روشنفکران با جنگ، یکی از پیچیدهترین و در عین حال تعیینکنندهترین پرسشهای فلسفهٔ سیاسی مدرن است. روشنفکر، بهطور سنتی، بهعنوان وجدان انتقادی جامعه و مدافع ارزشهایی چون صلح، عدالت و آزادی شناخته میشود. با این حال، تاریخ بارها نشان داده است که همین روشنفکران در لحظات حساس تاریخی، یا منتقد جنگ بودهاند و یا گاه به مدافعان یا توجیهگران آن تبدیل شدهاند.
بهمن پارسابه کوی عشق مَنِه بی دلیل راه قدم
نیروهای مخالفِ حکومت فاسد تهران نهتنها تمایل اندکی به توافق نشان میدهند، بلکه برعکس، مدتهاست یکدیگر را با انواع برچسبها مینوازند. یکی از برچسبهای مُد روز فعلاً «پنجاهوهفتی» است ( تا ...فردا چه بازی کند روزگار) و برچسب نزدیک بعدی، که از همین خانواده برمیخیزد، «سایبری» است. این برچسبهای مفت و مجانی را هرکس، در هرجا، میتواند علیه هرکسی که نمیپسندد یا با عقیده و روشش موافق نیست، بهکار ببرد؛ کالایی که ظاهراً پایانی هم ندارد. بهنظر میرسد این برچسبها، اغلب از سوی برخی جریانهای راستگرا و احتمالاً پادشاهیباور، چه بهجا و چه نابجا، علیه دیگران استفاده میشود. [نظرات 1]
احمد هاشمیپیرامون سه طرح سیاسی پیشنهادی به کنگره فوق العاده حزب چپ ایران
طرح های سیاسی را می توان " نقشه ی جغرافیایی از سیاست " دانست که به ما نشان می دهد، کجا هستیم و چه راهی ما را به مقصد می رساند. طرح های سیاسی ، یک کلیت نظام یافته ازآرای سیاسی، بینش ها و همراه با تصویرهایی از آینده هستند.
هر طرح سیاسی در چارچوب وضعیت زمانی و مکانی و در یک دوره معین تاریخی، برای پاسخ گویی به ضرورت ها و زمینه های عینی - اجتماعی همان دوران مشخص، اندیشیده شده است.
فرشید یاسائیدر مرز سایه و روشنایی انسان
« از عشق تا خشونت ؛ سفربه درون انسان »
انسان در پایان این مسیر نه به یک پاسخ قطعی میرسد و نه به یک تصویر کامل، بلکه با گسترهای از پرسشها روبه رو میشود که هر یک او را به درک عمیقتری از خود و جهان فرا میخوانند. آنچه در این رساله برجسته شد، نه ارائهٔ یک نظریهٔ بسته، بلکه گشودن فضایی برای دیدن پیوستگی میان نیروهایی بود که در ظاهر متضاد به نظر میرسند اما در عمق وجود انسانی به هم وابستهاند. عشق بدون آگاهی از خشونت ناقص است و خشونت بدون امکان عشق بیمعنا و انسان دقیقاً در میان این دو امکان شکل میگیرد.
الف. کیوانایستادن درجای درست:
استبداد، امپریالیسم و افق جمهوری ملی و دموکراتیک
در شرایط كنونی ایران، مسئله اصلی نه انتخاب میان دو شر، بلكه تشخیص جای درست مبارزه است. این جای درست نه در همراهی با امپریالیسم و فشار خارجی قرار دارد، نه در آویختن به دولت خودی به نام دفاع از میهن. از همین رو، نه انتقال مكانیكی مفاهیم تاریخی به امروز راهگشاست و نه واقع گرایی سازشكارانه ای كه از مردم می خواهد فعلا پشت ساختار قدرت بایستند. معیار اصلی همواره این است كه آیا یك موضع، استقلال سیاسی طبقه كارگر و دیگر نیروهای مردمی و ضد امپریالیست را حفظ می كند یا نه.
