مجلس خبرگان رهبری جمهوری اسلامی مجتبی خلامنه‌ای را به عنوان جانشین پدرش و رهبر جدید جمهوری اسلامی اعلام کرد. شایعه بالاخره به واقعیت پیوست. ولایت فقیه هم موروٍثی شد. روشن است که مجتبی خامنه‌ای کاندیدای سپاه پاسداران و نیروهای امنیتی رژیم است. طی دهه‌های اخیر او در واقع نزدیک تر‌ین رابط خامنه‌ای با این نیروها و چه بسا صحنه‌گردان اصلی سرکوب‌های رژیم در پشت پرده بود. حضور مرموز او در دستگاه حکمرانی خامنه‌ای همیشه این احتمال را پر رنگ‌تر می‌کرد که طبق روال دیکتاتوری‌های رایج در منطقه خاورمیانه، در کنار ریاست جمهوری‌های موروثی، این بار ولایت فقیه هم موروثی خواهد شد. امری که به وقوع پیوست و همه کارگزاران رژیم از امروز یکی پس از دیگری با مجتبی خامنه‌ای اعلام بیعت کرده‌اند.

ترامپ اکنون به تدریج متوجه ضرورت استفاده از نیروهای زمینی در کنار بمباران‌ها برای دستیابی به تغییر رژیم شده است. به دلیل افکار عمومی در آمریکا—پس از جنگ‌های ویتنام، افغانستان و عراق—او به‌طور جدی اعزام تعداد زیادی از نیروهای آمریکایی را در نظر نگرفته است. به همین دلیل اکنون بر کردها و همچنین بلوچ‌ها در جنوب فشار وارد می‌کند، با این امید که اقدام آنها دیگران را نیز به حمله وادار کند. این یک طرح واقعی نیست، بلکه نوعی قمار است که جان‌های بیشتری را به خطر می‌اندازد. در جنگ عراق، ائتلاف به رهبری آمریکا طی ماه‌ها آماده‌سازی انجام داد و نزدیک به ۳۰۰ هزار نیرو بسیج کرد. اما اکنون ترامپ از شبه‌نظامیان کرد که تعداد آنها چند هزار نفر برآورد می‌شود می‌خواهد در زمانی بسیار کوتاه حمله کنند.

گرامیداشت روز جهانی زن در چنین شرایطی، نمی تواند بدون مبارزه جدی و موضع گیری قاطع علیه تجاوز نظامی و جنگ باشد. شعله های جنگ، که توسط مردسالاران فاشیست برنامه ریزی و هدایت می شود، جوانه های همبستگی انسانی را نابود کرده و تخم کینه و انتقام می کارد. اکنون در شرایطی جنگی، باید با مبارزه علیه جنگ، برای کاهش درد و رنج آسیب دیدگان جنگ و بویژه مادرانی که فرزندانشان را در این جنگ از دست داده یا از دست می دهند کوشید. همبستگی های انسانی و سازماندهی گروه های همیاری در محلات و کمک به سالمندانِ تنها و زنان سرپرست خانوار و خانواده های عزیز از دست داده می تواند از درد و رنج آنها بکاهد و در روند خود به سازمانیابی مردمی کمک کند.

در پی حملات هوایی شامگاه ۱۶ اسفند به چند انبار و تأسیسات نفتی در تهران و کرج، آتش‌سوزی گسترده در مخازن سوخت موجب انتشار حجم زیادی از دود و آلاینده‌ها در آسمان پایتخت شد. هم‌زمان با تداوم آتش‌سوزی‌ها و هشدار درباره خطرات تنفسی، مقامات از کاهش سهمیه بنزین خبر داده‌اند؛ وضعیتی که در شرایط افزایش تلاش برخی شهروندان برای ترک تهران می‌تواند بر امکان جابه‌جایی و خروج از شهر تأثیر بگذارد.

ما، ۲۳ تشکل مستقل زنان در خارج از کشور، ضمن همبستگی با مبارزات جاری مردم برای آزادی، عدالت اجتماعی و کرامت انسانی، بر این باوریم که باید پژواک صدای مادران و خانواده‌های دادخواه، جنبش دانشجویی، جنبش معلمان، بازنشستگان، کارگران، جامعه کوییر و دیگر جنبش‌های مدنی باشیم. همچنین باید صدای مبارزات ملل و اتنیک‌های تحت ستمِ ایران باشیم و در برابر هر روندی که این مطالبات را حذف یا به حاشیه می‌راند، بایستیم. ما با تمام توان خویش می کوشیم تا با جلب توجه همه نهادهای فمینیستی، اتحادیه ها، سازمان عفو بین الملل و تشکل های مستقل برای دفاع از جان زندانیان سیاسی بگوییم زیرا بنا بر گزارش ها از داخل ایران خبرهای نگران کننده ای می شنویم.

در ایران، مساله زنان هرگز صرفا یک مسئله اجتماعی یا فرهنگی نبوده است. کنترل بدن، پوشش و حضور زنان در عرصه عمومی در چهار دهه گذشته به یکی از ابزارهای اصلی نظم سیاسی تبدیل شده است. از همین رو، مقاومت زنان در برابر این کنترل نیز همواره ابعادی سیاسی داشته است؛ زیرا هر چالش علیه این نظم، در نهایت چالشی علیه ساختار قدرت نیز محسوب میشود.
خشونت علیه زنان در شرایط سرکوب های گسترده و جنگ ابعاد بزرگی به خود می گیرد و نیروهای ترقی خواه و فعالان جنبش زن زندگی آزادی، وظایف سنگین را در این چنین شرایطی را به عهده دارند. تشکیل انجمن های همبستگی، یاری برای رسیدگی به گروه های آسیب پذیر و بویژه زنان را در اولویت قرار می دهد

ما ضمن همدلی با مردم و تسلیت به کسانی که عزیزانشان را از دست داده یا آسیب دیده‌اند، بر این باوریم که باید فعالیت‌های مدنی و سیاسی متنوعی برای حمایت از مردم، تقویت همبستگی اجتماعی علیه جنگ و فراهم‌کردن زمینه‌های گذار به نظامی جمهوری و دموکراتیک سامان دهیم؛ نظمی مبتنی بر ساختاری پاسخگو، انسانی و ملی که در آن ارادهٔ مردم، نه ماجراجویی‌های پرهزینه، محور تصمیم‌گیری و حق تعیین سرنوشت باشد.

هشتم مارس امسال در یکی از سرنوشت‌سازترین مقاطع تاریخ معاصر ایران فرا می‌رسد. کشوری که دهه‌ها زیر سایه سرکوب سیاسی، تمرکز انحصاری قدرت و بحران‌های انباشته اداره شده، امروز در میانه تنش‌های نظامی و تحولات عمیق سیاسی قرار گرفته است. تجربه همه جنگ‌ها نشان داده است که نخستین و سنگین‌ترین پیامدهای فاجعه‌بار آن بر دوش زنان، کودکان و شهروندان غیرنظامی قرار می‌گیرد؛ کسانی که بیش از همه بهای ماجراجویی‌های سیاسی و نظامی را با جان، امنیت و آینده خود می‌پردازند. دفاع از صلح و حفاظت از امنیت غیرنظامیان، به‌ویژه زنان و کودکان، پیش‌شرط هر تحول سیاسی انسانی و مشروع است.

آَرشیو اخبار امروز >>

در شرایط امروز ایران، دفاع از میهن نه با تسلیم در برابر فشار و مداخلۀ بیرونی سازگار است، نه با چشم پوشی از استبداد، تبعیض، و نابرابری در درون. این دفاع، اگر بخواهد از سطح واژه فراتر رود، باید همزمان از استقلال كشور، حقوق مردم، برابری فرهنگی و زبانی، و امكان مشاركت آزادانۀ همۀ مردمان ایران در حیات سیاسی و اجتماعی پاسداری كند. میهن فقط آن زمان خانۀ مشترك همگان خواهد بود كه نه بر ترس و اطاعت، بلكه بر برابری، كرامت، و زیست جمعی عادلانه استوار شود. مسئلۀ اصلی در ایران امروز فقط دفاع از میهن نیست، بلكه دفاع از آن در معنایی است كه به مردم، آزادی، و عدالت وفادار بماند.

در این لحظه های هولناک بیم و امید، سرنوشت ایران در حال رقم خوردن است. آیا سیاه ترین صفحات تاریخ ایران ورق می خورد؟ نمی دانیم در این بزنگاه پر تلاطم و طوفانی تاریخ که دو قدرت نظامی خارجی در پی مطامع و منافع خود به ایران حمله کرده اند چه سرنوشتی در انتظارمان است؟ یک دوران سیاه دیگر؟ آیا می توان در این گیرودار فرصتی پیدا کرد برای توقف این جنگ و رهایی از شر دیکتاتوری و فساد و سرانجام رسیدن به سر منزل مقصود تاریخی مان که صد و پنجاه سال است در راهش پیکار کرده ایم، جان باخته ایم و همچنان از آن دور هستیم؟

این جنگ، چه به تغییرات سیاسی بنیادین بینجامد و چه به استمرار ساختار موجود، نقطه‌ای بی‌بازگشت در حافظه‌ی جمعی خواهد بود. اگر به فروپاشی نظم سیاسی منجر شود، کشور با چالش خلأ قدرت، بازسازی نهادها و تعریف دوباره‌ی رابطه‌ی دولت و ملت روبه‌رو خواهد شد. اگر نیز به تغییر فوری نینجامد، فشارهای اقتصادی و اجتماعی پس از جنگ می‌تواند شکاف‌های پیشین را تشدید کند و مطالبات انباشته را با شدتی بیشتر بازگرداند. در هر دو حالت یک واقعیت پابرجا خواهد ماند: دیگر نمی‌توان با منطق گذشته به آینده پاسخ داد.

نخستین و عمده‌ترین تفاوت جمهوری با پادشاهی، "انتخابی" یا "موروثی بودن" حکمرانی است. در یک نظام جمهوری دموکراتیک، هیچ‌کسی "به‌طور طبیعی یا موروثی" حق حکومت ندارد. معیار انتخاب، شایستگی و صلاحیت است، نه فرّه ایزدی یا عنوان شاهزاده و مانند آن. تفاوت مهم دیگر آن‌ها، اراده و رأی مردم در برابر اراده و رأی پادشاه است. تفاوت سوم به تفکیک قوا در برابر تمرکز قدرت بازمی‌گردد و تفاوت آخر، به امکان و نحوه‌ی برکناری از قدرت مربوط است که در جمهوری از سوی مردم و از طریق انتخابات صورت می‌گیرد و در پادشاهی اغلب یا ناممکن است و یا بسیار دشوار و درنهایت از طریق قهر و خشونت انجام می‌گیرد. به‌بیان‌دیگر، قدرت در نظام پادشاهی بنابر قانون، امری مقدس و دائمی است، درحالی‌که قدرت در جمهوری، امری قراردادی، مشروط، موقت، پاسخگو و قابل عزل است.

ظرف چهل‌وهشت سال گذشته، هیچ مرهمی خوشایندتر از مرگ خامنه‌ای بر زخم کهنه و ناسور جان و تن مردم در داخل ایران نبوده است. مبارکشان باد؛ که هیچ‌کس جز ایشان شایسته‌ی این حداقلِ دلخوشی نبوده و نیست. امّا اکنون همین ملت می‌رود تاوان کثافت‌کاری‌های حکومتی را پس بدهد که سی‌وهفت سال زیر فشار نعلین‌های او و ایل و تبار گسترده‌اش در عرصه‌ی سیاست‌های داخلی و خارجی، با اتکا به چکمه‌های پاسدارانش اعمال شده است.

کشور به خاطر لجاجت، شرارت و بی لیاقتی این جنایت کاران در آستانه نابودی قرار گرفته است. همسایه گان همه سرشار از نشئه پیروزی، نظاره گر فروپاشی زیرساخت ها و منابع و منافع ملی ایرانیان می باشند. اگر چند موشک و پهباد هم به چند ساختمان و فرودگاه اصابت بکند، برای آنها غمی نیست. با دلارهای نفتی بازسازی خواهند شد. اما سرنوشت ایران به گونه ای دیگر پیش خواهد رفت. چه این رژیم بماند – که نخواهد ماند – و چه نماند – که چنین خواهد شد – شرایط به گونه ای پیش خواهد رفت که چند دهه طول خواهد کشید تا این مرز و بوم جانی تازه بگیرد.

ژاک شیراک، رئیس جمهور اسبق فرانسه زمانی گفته بود که «کشور اسرائیل یکی از ایالات متحدۀ آمریکاست.» هرچند بعد از مدتی به اشتباه اش پی برد و آن را اصلاح کرد و به درستی گفت: « آمریکا یکی از ایالت هایِ اسرائیل است.» من خوشبختانه زنده ماندم و به‌درستی سخن او دراین روزگار تیره و تار پی‌بردم. بنیامین نتانیاهو ترامپ را به دام انداخت و آمریکا را به این جنگ کشاند تا به اهداف پلیدش برسد. در این جنگ خانمانسوز اورشلیم محور نبرد نهائی و آخرالزمان انجیلی‌ها ( آرماگدون) است که بنیامین نتانیاهو به نحواحسن از سیاست‌هایِ تجاوزکارانۀ دونالد ترامپ سود می‌برد تا با ویران کردن و به آتش کشیدن خاورمیانه، به ویژه میهن ما، اسرائیل بزرگ را با جمجمۀ مقتولین بیگناه بسازد.

به نطر می رسد آمریکا و اسرائیل نیز تا حدی بر چنین فرضی تکیه کرده بودند، فرضی که بر اساس آن حذف خامنه ای می‌توانست به سرعت زمینه ساز خیزش های گسترده مردمی شود و این خیزش ها در نهایت به سقوط حکومت منجر گردد. با این حال، تحقق نیافتن چنین سناریوئی نشان می‌دهد که تحولات سیاسی در ایران پیچیده تر از آن است که تنها با حذف یک فرد بتوان سرنوشت یک نطام سیاسی را تعیین کرد.

تصاویری وجود دارند که در آن‌ها اجسادی با زخم گلوله شلیک شده از فاصله بسیار نزدیک به ناحیه سر دیده می‌شود؛ اجسادی که از سردخانه‌های بیمارستانی منتقل شده بودند، در حالی که هنوز به کاتترها، لوله‌های معده یا لوله‌های داخل نای متصل بوده‌اند. این امر نشان می‌دهد که این افراد در زمانی کشته شده‌اند که همچنان تحت مراقبت فعال پزشکی قرار داشته‌اند. بسیاری از مجروحان دارای زخم‌های عمیق ناشی از ضربات چاقو بوده‌اند که به‌طور معمول در نواحی سینه، چشم‌ها و اندام‌‌های تناسلی وارد شده که در موارد زیادی مرگبار بوده‌اند.

ورود و ادعای حمایت مردم توسط این نماینده دولت های خارجی اگر باعث ضربه خوردن جنبش شد ولی مانند یک میکروب و حمله خارجی به بدن ، مردم خواهند آموخت که راه مبارزه برای آزادی یافتن توانایی در طرد انتخاب های وابسته نیز می باشد. دست یابی به این قدرت موجب قدرت و توانایی بیشتر مردم در راه رسیدن به استقلال و آزادی خواهد شد. ریزش طرفدارهای او در داخل پس از آغاز جنگ گواه این انتخاب می باشد. مردم ایران در اصطکاک نظرها ، آرمان ها و ایده ها به جای وحدت به سمت اتحاد ملی خواهند رفت و این اتحاد در طرد و تعویض رژیم موفق خواهد شد.

آَرشیو سياسی >>

در این برنامه، می‌کوشیم لایه‌های پنهان تصمیم‌ها، محاسبات بازیگران داخلی و خارجی، و تأثیر این رویدادها بر آینده ایران و منطقه را به بحث بگذاریم. هدف «پوشش ویژه» فراهم کردن فضایی برای گفت‌وگوی مسئولانه، تحلیل مبتنی بر داده و شنیدن صداهای متنوع است؛ چرا که در زمانه جنگ و بحران، شفافیت و آگاهی، نخستین نیاز جامعه است.

زمانی که شعار «زن، زندگی، آزادی» در خیابان‌ها طنین‌انداز بود، جهان با چهره‌ای مترقی و پیشرو از ایران مواجه شد. جنبشی که بر پایه‌ی سوژگی زنان و حق مالکیت بر بدن بنا شده بود. اما چه شد که در دور جدید اعتراضات، جای آن شکوه را شعارهایی گرفتند که بوی زن‌ستیزی، فرهنگ تجاوز و لمپنیسم می‌دهند؟

آَرشیو مصاحبه >>

این که بسیاری از شرکت‌کنندگان در این گردهم‌آیی از شناخت تاریخی نازلی برخوردارند، درباره‌ی تاریخ ایران و آلمان اطلاعات کافی ندارند و با پیشینه‌ی شعار یادشده آشنا نیستند، از مسئولیت خبرنگاران «آ. ار. د.» در تظاهرات نمی‌کاهد. شعار «یک ملت، یک امپراتوری، یک رهبر» یکی از شعارهای کانونی حزب نازی‌ها بود. می‌توان انتظار داشت که خبرنگاران این رسانه از این امر آگاهی داشته باشند.

کولین کال، معاون پیشین وزارت دفاع آمریکا در پنتاگون، می‌گوید: «نشانه‌هایی وجود دارد که هوش مصنوعی می‌تواند تعادل وحشت را برهم بزند.» بازدارندگی هسته‌ای در دوران جنگ سرد تا حدی به این دلیل کارآمد بود که هم اتحاد شوروی و هم ایالات متحده قانع شده بودند آغاز جنگ هسته‌ای معادل خودکشی است. اما با کمک هوش مصنوعی، ممکن است یک مهاجم بتواند تمام سلاح‌های لازم برای یک حملهٔ تلافی‌جویانه را شناسایی و نابود کند

حقوق بین‌الملل فقط درباره حفظ صلح نیست. حفاظت از اقلیم، کنترل مهاجرت، توافق‌های اقتصادی، حمایت کنسولی در خارج از کشور ــ همه این‌ها حقوق بین‌الملل‌اند. در یک کتاب چندصدصفحه‌ای حقوق بین‌الملل شاید فقط ده درصد به موضوع صلح اختصاص داشته باشد. ما نمی‌توانیم بحران‌های جهانی را بدون همکاری میان دولت‌ها و بدون حقوق بین‌الملل حل کنیم. حتی این دولت آمریکا هم کاملاً از حقوق بین‌الملل و نهادهای آن خارج نشده است. شنبه گذشته نماینده آمریکا در شورای امنیت حمله به ایران را توجیه کرد؛ یعنی هنوز در چارچوب این نهادها حضور دارد.

آَرشیو بين الملل >>

گاری‌های بارزده دسته‌های سبزموزی بود که باگاوکشیده می‌شدند. درد و طرف راه پهنه‌ی بی‌کشت، ساختمان‌های اداری باهواکش های برقی دیده می‌شدند. آلونک‌ها با سنگ‌های قرمز پشتی و خانه‌های شخصی با صندلی های سفید و میزها با نخل های خاکی رنگ و تراس‌ها با بوته‌های رز دوره شده‌بودند. ساعت یازده صبح بود و گرما هنوز مسلط نشده بود.

مردمان آزاده میهن، هم اکنون جان زندانی های سیاسی سابق، هم‌چنین جان زندانی‌های خیزش انقلابی در خطر است.‌ در واقع رژیم ج.ا خودش نیز درمانده است با بی‌شمار زندانی سیاسی چه‌کار باید بکند.از این ‌رو برای «هراس افکنی» در دل جامعه و انصراف مردمان معترض در رابطه با آمدن مجدد آن‌ها به کف خیابان‌ها خط و نشان می‌کشد.‌
رژیم ج.ا بعد از قتل‌عام اخیر جامعه جهانی را در بهت و حیرت فرو برده است. یک قتل‌عام بی‌سابقه، جنایت علیه بشریت،‌ چیزی ورای تصور انسان معاصر. کشتار در خیابان، با سلاح‌های جنگی در برابر جوانان با دست خالی، با استفاده از سلاح گرم، گلوله‌های جنگی، سینه جوانان وطن را مورد هدف قرار داده‌‌است.

ای جنگ
تا چند دروازه‌های شهر مرا می‌کوبی؟
بگذار فریادی شوم
تا دیگر طنین کوبه‌های سنگین ترا نشنوم
فریادی بلندتر از غرش طیاره‌های جنگی
بر فراز شهر جنگزده
فریادی ژرفتر از ناله‌های مرگ
در دهان بی‌شرم خاک.

دکترعلفی، لحظه ای جلوی مغازه اش ايستاد و اطرافش را از زير نظر گذراند و با ديدن آدم ها، اسب ها، الاغ ها، قاطرها، شترها و شنيدن صدای فروشنده‌های دوره گرد، مسگری، آهنگری و صدای قژ و قژ گاری ها، خيالش راحت شد که خواب نمی‌بيند و آنچه را که می‌بيند و می‌شنود، صدای بازار است که زندگی هر روزه‌ی خودش را از سر گرفته است.

معشوق زخمی و خسته‌ی من
تابت را بنازم
که با زخم‌های خون‌چکانت
باز هم دندان بر جگر گرفته‌ای
و تازیانه‌های دشمن را
بر گُرده‌ی مجروحت،
صبورانه تاب می‌آوری.

شب درترن، آرتور، تنها فرد هنوز بیدار، اشکال تاریک مزارع گذرنده ی نزدیک نبرسکارا تماشا میکرد و فکر میکرد کی و هیچوقت به خانه میرسد. فکر کرد هیچوقت پدر مادر، خواهرو سگش را دوباره خواهد دید؟ هیچوقت حرفه ای و خانواده ای برای شخص خودش خواهد داشت؟ یا فقط به لیست رو به رشد مردان جوانی خواهد پیوست که درحال حاضر نیستند؟

عکست را با رضا پهلوی دیدم و از خود پرسیدم که این نشانه‌ی چیست: آیا بخاطر "ایرانیت" است و گرد آمدن گرد نماد آن؟ آیا تو هم مانند ساندرا مکی نویسنده‌ی کتابی که من بیست و چهار سال پیش به نقد آن نشستم باور داری که "روح ایرانی" از دو پاره‌ی "پارسی" و "اسلامی" تشکیل شده و حالا که "ایران اسلامی" ولایت فقیه به شکست انجامیده وقت بازگشت به تجربه‌ی سابقا شکست خورده‌ی "ایران پارسی" رژیم پهلوی رسیده است؟

شبى قيرگون از دلِ دشتِ اَرْژَنْ
كلاغى سيه پر ، بر آورد شيون

خروش ِدل آزارِ چون مُرْغُوايَش
به تن رعشه آور، به دل لرزه افكن

لندن بیش از ۵۰ کتاب، و شمار فراوانی داستان کوتاه و گزارش نوشت. با وجود خودآموختگی، به ستاره‌ای ادبی بدل شد؛ از نخستین نویسندگانی در جهان که توانست از نوشتن زندگی کند. معیار شخصی‌اش سخت‌گیرانه بود: روزی هزار کلمه، در هر حال و هر جا. اما روی دیگر سکه: فشار دائمی زمان، مشکل الکل، بحران‌های جسمی. لندن در ۱۹۱۶، تنها در ۴۰سالگی، در مزرعه‌اش در کالیفرنیا درگذشت — و هنوز دربارهٔ علت دقیق مرگش گمانه‌زنی می‌شود.

فاشیسم، و خویشاوندان نرم‌ترش، تنها غرایز را سرکوب نمی‌کند، بل‌که به آن‌ها مجوز می‌دهد. فحش‌دادن، تجاوز کلامی، تحقیر جنسی در واقع یک لذت جنسی همراه دارد، لذتی که می‌کوشد اجتماعی شود. آن‌ها با این فحش‌ها به «دیگران» می‌گویند: «ما» با هم می‌خندیم، فحش می‌دهیم، می‌دریم، می‌کوبیم، می‌کنیم و پیروز می‌شویم.

آَرشیو فرهنگ و ادب >>

روز جهانی زن به عنوان روزی یادبود ایجاد شده است تا دستاوردهای گذشته را زنده نگه دارد، اهداف جنبش زنان را معرفی کند و آن‌ها را در سطح جهانی دوباره مطرح سازد. جهان نیازمند درکی تازه از نقش زنان است؛ درکی شبیه آنچه در آلمان، آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی تا حد زیادی شکل گرفته است، تا در آینده‌ای نزدیک زنان و مردان در سراسر جهان از حقوق برابر برخوردار شوند.

در بسیاری از نقاط جهان، زنان نسبت به مردان در موقعیتی نابرابر قرار دارند. آن‌ها مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند، محدود می‌شوند یا قربانی خشونت می‌شوند. در اینجا می‌توانید با شکل‌های مختلف این مشکلات و چگونگی پدید آمدن آن‌ها آشنا شوید.
یکی از مشکلات بزرگ در سراسر جهان، خشونت خانگی است؛ یعنی خشونتی که در محیط خانه و درون خانواده رخ می‌دهد. در نه مورد از هر ده مورد، قربانیان زنان هستند و اغلب کودکان نیز تحت تأثیر آن قرار می‌گیرند.

وقتی کودک بودم، واقعاً وضعیت مالی خانواده و محله‌ام را درک نمی‌کردم. تازه وقتی بزرگ‌تر شدم فهمیدم که بسیاری از فرصت‌ها برای ما وجود نداشت. من به یک مدرسهٔ دولتی می‌رفتم. معلمان فوق‌العاده‌ای داشتیم که واقعاً برای آموزش ما تلاش می‌کردند، اما همه‌چیز با کمبود مواجه بود. گاهی معلمان مجبور می‌شدند وسایل آموزشی بچه‌ها را از جیب خودشان بخرند. یکی از معلمان محبوب من، آقای «ابرْت»، ناگهان شغلش را از دست داد، فقط به دلیل کاهش بودجه.

آَرشیو زنان >>

تاریخ‌نگاران اتفاق نظر دارند: تجارت برده بین قرن ۱۵ تا ۱۹ – جابجایی میلیون‌ها انسان از آفریقا به آمریکای شمالی، مرکزی و جنوبی – یکی از بزرگ‌ترین تراژدی‌های تاریخ بشر بوده است. برآوردها نشان می‌دهد که طی حدود ۴۰۰ سال بیش از ۱۵ میلیون مرد، زن و کودک به زور جابه‌جا شده‌اند. برخی منابع تعداد قربانیان را بین ۱۲ تا ۱۲٫۸ میلیون نفر اعلام می‌کنند. تقریباً ۱۰٫۷ میلیون نفر از آن‌ها زنده به آمریکا رسیدند؛ بین ۱٫۵ تا ۲ میلیون نفر در مسیر جان باختند.

نوشته «مرحله اضطراری» سلطنت طلبان، تنها سند رویکردی آنان به دوران گذار نیست بلکه دریچه ای است به اندیشه نویسندگان این سند به مسائل ساختار حاکمیت و تقسیم قدرت در آینده ایران پس از سرنگونی جمهوری اسلامی. از آنجائیکه در طول تاریخ معاصر ایران و به ویژه در ۴۷ سال گذشته مسئله حاکمیت استبداد و دیکتاتوری باعث انسداد هرگونه تحوال سیاسی-اقتصادی و اجتماعی شده است، مرور نقادانه به نحوه گذار از استبداد و تقسیم دمکراتیک قدرت امری حیاتی برای آینده ایران میباشد

آَرشیو حقوق بشر >>

او همراه با هوادارانی از جمله کارل لیبکنشت سازمانی به نام «اتحادیه اسپارتاکوس» را بنیان گذاشت که بعدها در سال ۱۹۱۹ به تشکیل حزب کمونیست آلمان انجامید.
چند روز بعد، او و کارل لیبکنشت مردم را به تظاهرات گسترده‌ای علیه دولت سوسیال‌دموکرات در برلین فراخواندند. در همان زمان رزا لوکزامبورگ برای روزنامه (پرچم سرخ) نیز می‌نوشت.
قیام موسوم به قیام اسپارتاکیست ها در ژانویه ۱۹۱۹، در دوران جمهوری وایمار، رزا لوکزامبورگ را به دشمن دولت تبدیل کرد. او از ترس جان خود مجبور شد مخفی شود.

در جستاری کوتاه، امبرتو اکو در سال ۱۹۹۵ به‌ اختصار و با دقت توضیح داد که چه ویژگی‌هایی «فاشیسم جاودانه» را می‌سازد ـ تحلیلی که امروز نیز همچنان صادق است.
فاشیسم واحدی وجود ندارد که صرفاً به‌طور تاریخی با دوران ناسیونال‌سوسیالیسم گره خورده باشد؛ بلکه در اشکال گوناگون سر برمی‌آورد، همچون زخمی چرکین ریشه می‌دواند، بزرگ می‌شود و آرام اما قدرتمند در سراسر جامعه نفوذ می‌کند. این نگاه نویسنده و نشانه‌شناس فقید ایتالیایی، امبرتو اکو بود. سخنرانی او با عنوان «فاشیسم جاودانه»، که نخستین بار در سال ۱۹۹۵ ایراد شد، اکنون در مجموعه‌ای با همین نام منتشر شده است.

فری بتو: چه نوع آموزش مذهبی دریافت کردید؟ آیا آنها بیشتر بر خوبی‌ها و شادی‌ها تمرکز داشتند، یا زیاد در مورد جهنم و مجازات‌های الهی صحبت می‌کردند؟ چطور بود؟ آیا همیشه ملزم به شرکت در مراسم عشای ربانی بودید، آیا توبه و طلب بخشش اعمال می‌شد، آیا مجبور به توبه بودید، یا اینکه رویکرد مثبت‌تری داشتند؟ چه چیزی از آن دوران به خاطر دارید؟
فیدل کاسترو... آموزش مذهبی، تعلیمات دینی، مراسم عشای ربانی و هر چیز دیگری عادی بود، بخشی از زندگی روزمره، مانند درس‌ها و ساعات مطالعه. آن زمان، مانند الان در جلسات بیش از حد طولانی، لذت‌بخش‌ترین بخش، استراحت‌ها بود...

آَرشیو انديشه >>

خاندان فوگر از سال ۱۳۶۷ در آگسبورگ ثبت شده‌اند. هانس فوگر (درگذشته ۱۴۰۸/۰۹)، پدربزرگ بنیان‌گذار فوگرای، نخستین عضو خانواده بود که به این شهر آمد. آنان ابتدا در صنعت نساجی فعال بودند، اما از ۱۴۹۴ به یکی از بزرگ‌ترین کنسرن‌های معدنی و مالی اروپا بدل شدند. آنان امپراتوران و پادشاهان را تأمین مالی کردند، برای برخی پاپ‌ها تجارت آمرزش‌نامه را در بخش‌های وسیعی از اروپا سامان دادند و برایشان سکه ضرب کردند. چند تن از فوگرها نیز اسقف رگنسبورگ و کنستانتس شدند.

ترافیک شهر سنگین و هر لحظه سنگین تر می شد و حرکت ماشین ها قدم به قدم بود. بیشتر از دوساعت برای رسیدن به منزل طول کشید. در این مدت طولانی افکار وحشتناکی بر مخیّلۀ نویسنده حکمفرما بود. از شهر بوی خون به مشام می رسید. البته ماه های متوالی بود که خون و آتش سکۀ رایج کشور بود؛ لیکن بر آگاهان روشن بود که این شور و شوق انقلابی به زودی به خون و آتش ایران سوزی مبدل شده و آرزوهای ملتی را خاکستر خواهد کرد. البته سقوط « دیکتاتور » خوش آیند بود. لیکن من که از تاریخ کلیسای قرون وسطای اروپا و نیزتاریخ روحانیت تشیع را چندین سال تدریس کرده بودم، بهتر می دانستم که جایگزینی این حکومت به وسیلۀ حکومت دینی، بزودی ظهور سیاه ترین رژیم مرتجع تاریخ کشور را فراهم خواهد ساخت.

میزان خشونتی که نبردها به خود گرفت، در فرمان بدنام سرتیپ جِیک اسمیت آشکار می‌شود؛ فرمانده‌ای که در پاییز ۱۹۰۱ پس از آن‌که ۵۱ سرباز آمریکایی در کمینی مرگبار کشته شدند، مأمور «آرام‌سازی» جزیره سامار شد. او دستور داد: «من هیچ اسیری نمی‌خواهم. می‌خواهم بکشید و بسوزانید؛ هرچه بیشتر بکشید و بسوزانید، بیشتر خوشحالم می‌کند. می‌خواهم همه کسانی که قادرند در دشمنی با ایالات متحده سلاح به دست بگیرند، کشته شوند.» حداقل سن این افراد ده سال تعیین شد. و چنین هم شد.

آَرشیو تاريخ >>

دومین کنفرانس هم‌اندیشی فعالین مدنی آذربایجان در تاریخ ۷ اسفندماه ۱۴۰۴ با حضور قریب یکصدتن از فعالین مدنی آذربایجان در سالن اجتماعات ساختمان ائل‌ائوی واقع در شهر تبریز تشکیل شد. در این کنفرانس خانم‌ها: دکتر مرجان مناف‌زاده و اشرف شادولی و آقایان: مهندس محمد زیدی، دکتر شکور اکبرنژاد، دکتر حسن فرهودی‌نیا، حسن ارک، عباس پوراظهری، محمد صفری سخنرانی کردند. در پایان متن قطعنامه‌ای طیّ ۹ ماده توسط مهندس علیرضا صرافی قرائت شد به تأیید اکثریت حاضرین در اجلاس رسید.

آَرشیو ملی/قومی >>

الخطیب که همراهی یک پرچم فلسطین را با خود روی صحنه آورد و آن را وارونه نگه داشت، گفت روزی در غزه جشنوارهٔ فیلمی باشکوه برگزار خواهد شد. او افزود: «ما هر کسی را که در کنار ما ایستاد به یاد خواهیم آورد، و هر کسی را که در برابر ما بود نیز به یاد خواهیم آورد.» در سالن هم تشویق شنیده شد و هم فریادهایی از میان جمعیت.

سالتیکوف-شچدرین به روشنی و به طور قابل فهمی نشان داد که چگونه یک فرد می‌تواند به هر وضعیتی عادت کند، چگونه چیزی غیرقابل تصور به تدریج عادی می‌شود، اگر انسان با انجام هیچ کار نیکی پیوند نداشته باشد، اگر در زندگی به چیزی برای تکیه کردن و چنگ زدن به چیزی وجود نداشته باشد، چقدر سریع می‌تواند انسانیت خود را از دست بدهد. برای آنینکا و لیوبینکا، خانواده و روابط رسماً نزدیکشان شرایطی را ایجاد کرده بود که آرزوی فرار از آن را داشتند و هیچ چیز یا هیچ کس در زندگی آنها وجود نداشت که مانع از وحشی شدن آنها شود.

آَرشیو گوناگون >>