در ۲۴ ساعت گذشته، خبرگزاری هرانا دست‌کم ۹۰ حمله در قالب ۵۳ رویداد در ۱۳ استان کشور را ثبت کرده است. این رویدادها در ۲۴ ساعت اخیر در مجموع منجر به ۲۷ تلفات انسانی (شامل کشته و زخمی نظامی و غیرنظامی) شده‌اند. در همین مدت استان خراسان رضوی بعنوان یکی از دورترین نقاط ایران از منظر جغرافیایی در جنگ جاری، مورد حمله دول مهاجم قرار گرفت.
بر اساس اطلاعات ثبت و راستی‌آزمایی‌شده توسط خبرگزاری هرانا، از نخستین دقایق تا پایان روز ۵ فروردین ۱۴۰۵، دست‌کم ۹ غیرنظامی کشته و ۱۸ غیرنظامی زخمی شده‌اند.

این جنگ نه راه‌حل مشکلات ایران است و نه جایگزینی برای تغییرات دموکراتیک. تداوم آن با تخریب زیرساخت‌ها، میدان دادن به جنگ‌سالاران، تشدید فضای امنیتی و تضعیف جامعه مدنی، مسیر گذار دموکراتیک را دشوارتر کرده و خطر بی‌ثباتی گسترده را افزایش می‌دهد. هم‌زمان، سرکوب داخلی نیز تشدید شده و جان فعالان مدنی و زندانیان سیاسی در معرض خطر جدی قرار گرفته است.
ما از سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بین‌المللی می‌خواهیم با به‌کارگیری همه ابزارهای سیاسی، حقوقی و دیپلماتیک برای توقف فوری جنگ، کاهش تنش‌ها و تسهیل کمک‌رسانی انسانی اقدام کنند. همچنین خواستار بررسی مستقل نقض حقوق بشر و قوانین بین‌المللی و پاسخگویی تمامی طرف‌ها هستیم. سازمان ملل متحد می  تواند با مداخله‌ی فعالانه از گسترش چرخه‌ی خشونت در منطقه جلوگیری کند و طرفین درگیر را به مسیر پایان دادن فوری به جنگ ترغیب نماید

ما، امضاکنندگان این بیانیه که از گذار دموکراتیک در ایران حمایت می‌کنیم، قاطعانه جنگ را به‌عنوان ابزاری برای حل‌وفصل اختلافات بین‌المللی رد می‌کنیم. ما بر حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود و تحقق تغییرات سیاسی در داخل کشور — نه از طریق مداخله خارجی — تأکید داریم. از همگان می‌خواهیم به صداهایی مستقل برای صلح و دموکراسی بدل شوند. این صدا نه حامی تجاوز، اشغال، سرکوب یا اقتدارگرایی است، بلکه در کنار مردمی می‌ایستد که زیر آوار جنگ و سیاست‌های ویرانگر حکومتی رنج می‌برند.

پیوند نعیمی از اواخر اسفندماه، به‌مدت ۱۰ روز، به‌طور مداوم تحت شکنجه و بازجویی‌های شدید قرار داشته و از آب و غذا محروم شده است. در این مدت، دست‌ها و پاهای او به‌مدت ۴۸ ساعت بسته و به دیوار بسته شده و بارها مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. در سه روز بعدی نیز شکنجه و آزار و اذیت او ادامه یافته است؛ به گونه‌ای که علاوه بر ضرب‌‌و‌شتم مداوم، باورهای او به‌عنوان یک بهائی مورد اهانت و تمسخر واقع شده، توسط دو مأمور تحت شکنجهٔ روانی و بازجویی قرار گرفته و چند بار نیز تحت اعدام نمایشی قرار گرفته است؛ تمام این اقدامات برای اخذ اعترافات اجباری و دروغین از او صورت گرفته است.

ما با این جنگ مخالفیم، زیرا روشن است که این جنگ نه آزادی برای ایرانیان، نه ثبات برای لبنانی‌ها و نه امنیت برای اسرائیلی‌ها به همراه خواهد داشت. جدا کردن سرنوشت مردم اسرائیل از فلسطینیان، لبنانی‌ها و ایرانیان — یا حتی بدتر، قرار دادن آن‌ها در برابر یکدیگر — خطایی مرگبار خواهد بود، حتی برای آینده اسرائیلی‌ها و همه یهودیان منطقه. کشتارهای ۷ اکتبر نشان داد که ادامه چندین دهه سیاست مبتنی بر سلطه و توهم امنیت تضمین‌شده صرفاً از طریق قدرت نظامی، به کجا می‌تواند منجر شود.

تصور کنید دو کشور خاورمیانه‌‌ای: اولی کاملا متفاوت از بقیه کشورهای منطقه، از نظر اقتصادی بسیار پربازده، دارای تولید ناخالص داخلی سرانه ۸۰٬۰۰۰ دلار — که بالاترین میزان در خاورمیانه است. این شهر دارای دانشگاه های عالی و بخش فناوری بسیار پیشرفته ای است. مردم این بخش درحالیکه توافق درهمه چیز ندارند، اما به طور کلی از دموکراسی لیبرال حمایت می‌کنند. دومی کشوری است بسیار شبیه همسایگانش؛ بخش قابل توجهی از جمعیت آن شاغل نیستند واغلب شغل‌ها کم درآمد و به مهارت کمی احتیاج دارد، با تولید ناخالص داخلی سرانه ۳۵٬۰۰۰ دلار، دارای کل اقتصادی آن کمتر از نصف اقتصاد کشور اول است. اعتقادات مذهبی آنها بین تفکرسنتی و عمیقا مذهبی متغیر و میزان تحصیلات آن‌ها نسبتا پایین‌تر است. اکثر ساکنان این بخش نسبت به ارزش‌های لیبرال بی‌تفاوت یا بطور جدی مخالف آن ارزش‌ها هستند.

هدف قرار دادن زیرساخت‌هایی چون شبکه برق و دیگر زیرساخت‌های حیاتی، تحت هر عنوان و توجیهی، پیش از آن‌که معادلات قدرت را دگرگون کند، مستقیماً جان، سلامت و معیشت میلیون‌ها انسان را نشانه می‌گیرد و توان بقا و سازمان‌یابی جامعه را تضعیف می‌کند. چنین اقداماتی، در تعارض با اصول بنیادین حقوق بین‌الملل بشردوستانه و ممنوعیت حمله به اهداف غیرنظامی بوده و به‌طور مستقیم غیرنظامیان را در معرض آسیب قرار می‌دهد.

این تجاوزِ نظامی پرده از سیاستِ آنانی برمی‌دارد که با شعارِ «کمک در راه است»، خواهانِ تجاوزِ نظامی بودند و با رقص و پایکوبی به پیشوازِ آن شتافتند، بر طبلِ حملهٔ نظامی به ایران کوبیدند و ندا سر دادند که رهایی نزدیک است. اینان قمار را بر جایِ سیاست نشاندند و دست در دستِ سیاستِ آمریکا و اسرائیل نهادند تا روایتِ «آخرین نبرد» را در سایهٔ بمب‌های آمریکایی و پهپادهای اسرائیلی به مثابهٔ «انقلابِ شیر و خورشید» در اذهانِ رویگردان و منزجر از ج.ا. به‌عنوانِ تنها راهِ رهایی حک کنند. این، عصارهٔ سیاستی است که دلش از کشته‌شدن سرباز آمریکایی به درد می‌آید، اما در رابطه با جنایت میناب و خدمه ناو دنا سنگ‌دل است و لام از کام نمی‌گوید.

آَرشیو اخبار امروز >>

می‌توان گفت نقش انجیلی‌ها را باید در این چارچوب فهمید که آنها جهت کلی سیاست آمریکا را تعیین نمی‌کنند اما می‌توانند جهت آن را رادیکال‌تر کنند و به آن مشروعیت اخلاقی ـ مذهبی بدهند. به بیان دیگر: آنچه ممکن است در سطح استراتژیک یک تصمیم ژئوپولیتیک باشد، در سطح گفتمان انجیلی‌ها به نبرد خیر و شر تبدیل می‌شود. و همین تبدیل زبان سیاست به زبان الهیات است که می‌تواند خطرناک باشد، زیرا، امکان مصالحه را کاهش می‌دهد، دشمن را مطلق می‌کند و جنگ را مقدس جلوه می‌دهد.

واقعیت جنگ را می توان در ویرانی، مرگ، جابه جایی جمعیت، گسترش اقتدار قهری، و فرسایش زندگی روزمره دید. حقیقت جنگ، اما، صرفا در این نمودهای عینی خلاصه نمی شود. حقیقت، نه در روایت های رسمی، بلکه در منطق تاریخی و ایدئولوژیکی نهفته است که این واقعیت را ممکن، موجه، و گاه حتی فضیلت مند جلوه می دهد. درست در همین نقطه است که اندیشه ناگزیر می شود از قلمرو داوری های اخلاقی فراتر رود و به زمین سخت تاریخ، دولت، سلطه، و بازتولید نظم موجود قدم بگذارد.

همه می دانیم که مردم ایران زمانی برای آنها اهمیت داشته اند که مطیع فرامین نظام! تابع فرامین رهبر دینی و دستگاه هدایت گر آن باشند! از بیست سال پیش که مخالفت و اعتراض‌های مردمی گسترش می یابد، رژیم در ایجاد خشونت و رعب در جامعه به شدت عمل کرده و خواهد کرد. نظام در شرایط استیصال است و می داند که امیدی به آینده نیست، برای ماندگاری بر قدرت هر اقدام مقاومتی و سرکوبی را مجاز می داند!

راه خروج از این بن‌بست، نه از مسیر قهرمان‌سازی، بلکه از مسیر هم‌افزایی نیروهای اجتماعی می‌گذرد. هرچه زودتر این واقعیت پذیرفته شود که آینده را یک فرد نخواهد ساخت، امکان شکل‌گیری یک بدیل واقعی افزایش می‌یابد. جامعه‌ای که قرار است از استبداد عبور کند، باید پیش از هر چیز از عادت به منجی عبور کند. این همان نقطه‌ای است که سیاست از خیال جدا می‌شود و به امکان بدل می‌گردد. در چنین افقی، سیاست دیگر نه عرصه‌ی انتظار برای ظهور یک ناجی، بلکه میدان سازمان‌یابی آگاهانه، مشارکت جمعی و ساختن بدیلی واقعی و پایدار خواهد بود.

تمام این صغری و کبری را آوردم تا به این نتیجه برسم که اگر فردا روزی ملت ایران از خواب بیدار شد و دید حکومت اسلامی ـ شیعی تهران با دولت‌های دوست و برادر، یعنی آمریکا و اسرائیل، به صلح رسیده و برای بازسازی «ایران اسلامی» از برادران آمریکایی خود درخواست کمک کرده است، چندان دچار شوک و سکته نشود.

تحلیل‌گر سیاسی نیز ناگزیر است مصالح کار خود را از «کف زمین» ساست بردارد: از توازن قوا، از رفتار بازیگران، از ظرفیت‌ها و محدودیت‌های واقعی. در چنین چارچوبی، این پرسش که «چرا یک نیروی نظامی در حال جنگ تسلیم نمی‌شود؟» بیش از آنکه یک پرسش تحلیلی عینی باشد، بیان یک خواست ذهنی است. خواستی که اگرچه ممکن است از منظر اخلاقی قابل درک باشد، اما بدون پشتوانه در واقعیت، نمی‌تواند مبنای یک تحلیل جدی یا یک راه‌حل عملی قرار گیرد.

آری، همه چیز به ‌مرور زمان از یادها می‌رود، مگر آن چیزی که نوشته شده‌ باشد. منظور اگر نویسنده یا هرکسی، به روزگار مردم میهن‌اش و دنیا، به مشکلات و مصائب و رنج و اندوه آدم‌ها، شقاوت‌ها و قساوت‌هایِ «جانورهایِ آدم نما» بر آن‌ها روا می‌دارند، توجه کند و اگر در برابر بیداد‌ها، بی‌عدالتی‌ها، جور و ستم‌های گانگسترهای ششلول بند و قلدرهای دنیا بی‌تفاوت و منفعل نماند ، بی‌تردید روح دوران و زمانه‌اش در رفتار، کردار و این نوشته‌ها تجلی و تجسم می‌یابد و برای نسل‌های آینده به یادگار می ماند.

باید در نظر گرفت، بر اساس یک تحلیل عقلانی با توجه به تناسب قوای داخلی در آمریکا و احتمال رکود-تورمی در جهان و خواست پایان جنگ در سراسر جهان، احتمال حمله زمینی به ایران در این لحظه ناچیز و حتی غیر ممکن می‌آید، اما با توجه به ناعقلائی بودن رژیم الیگارشیک ترامپ نباید دچار خوشبینی شد و با عجله امکان آن را بست. آیا حمله‌ی هیتلر به روسیه و شروع جنگ در دو جبهه عقلائی بود؟ از منظر بشر نوعی مگر آپارتاید و گنوسید عقلائی است؟

این بار هم مردم ایران شگفتی خواهند آفرید. اگر به ندای خارجی و دست نشانده ها نه گفته اند ، قبل از آن ها به رژیم بارها نه گفته اند. این مردم را به حال خود بگذارید. پس از دفع تضاد اصلی بی شک نوبت تضاد داخلی خواهد رسید. چرا که شرایط پس از جنگ به مراتب تحمل ناپذیر تر خواهد شد. در چنان شرایطی هم مردم قابل حکومت نخواهند بود و هم رژیم توانایی حکومت ندارد. در نتیجه تغییر حتمی و محتوم است ولی نه زیر بمب یا با تفنگ بلکه با نزدیکی و تفاهم. این مسیر آتی و انتخاب سخت و حتمی بخش های مختلف مردم در داخل خواهد بود و این انتخاب را جلو خواهند برد. مردم دیگر تحمل و قدرت جنگ و انقلاب ندارند. علت تحمل و صبر آن ها امید به گذار همگانی توام با مدارا ست که راه دموکراسی را می گشاید. این مسیر را باور کنیم.

تصور این بود که با چنین اقداماتی، حکومت اسلامی–شیعی تهران اگر نه در یکی دو روز، دست‌کم ظرف یکی دو هفته سرنگون خواهد شد؛ اما چنین نشد. دست‌کم انتظار می‌رفت رهبر خبیث و سران ملعون و خون‌خوار حکومت را به دیار عدم بفرستند؛ امری که به هر حال می‌توانست موجب نوعی مسرت خاطر باشد و این امید را پدید آورد که با از میان رفتن این افراد، شبکه‌های متصل به آنان نیز فروبپاشد. اما واقعیت آن است که این تصور تنها در حد همان «مسرت خاطر» باقی می‌ماند.

آَرشیو سياسی >>

در باره شرایط کنونی و وظایف سنگین و مخاطره انگیزی که بخاطر جنگ ارتجاعی و جنایتکارانه‌ای که از طرف اسرائیل و امریکا و رژیم جنایت اسلامی بر مردم تحمیل شده و سرکوب های حکومتی و خطراتی که جان زندانیان سیاسی راتهدید می‌کند و تلاش‌هایی که در مقابل سیاست‌های طبقه حاکم و گرایشات ارتجاعی و نئوفاشیستی در حال انجام است و تشریح موقعیت کنونی و وظایفی که در مقابل ما قرار گرفته‌است.

آَرشیو مصاحبه >>

آن‌ها در شب ۶ ژوئن ۱۹۴۴ بر فراز نرماندی با چتر نجات فرود آمدند، در نبرد آردن، در ویتنام، عراق و افغانستان جنگیدند. اکنون لشکر ۸۲ هوابرد خود را برای مأموریت بعدی آماده می‌کند: جنگ احتمالی با ایران.
ژنرال دوم براندون تگتمایر، فرمانده این لشکر، به همراه ستاد فرماندهی خود دستور دریافت کرده است که این یگان را به خاورمیانه منتقل کند. هنوز دستور نهایی برای اعزام کل نیرو صادر نشده است، اما برنامه‌ریزی‌ها با سرعت زیادی در حال انجام است.

تیلسن: واقعاً گستاخانه است که تولد کشوری را که ما هرگز نخواستیم، روی سرزمین دزدیده‌شده ما جشن بگیرند. مگر نمی‌گویند پایه دموکراسی آمریکا اعلامیه استقلال و قانون اساسی است؟ در ماده ششم قانون اساسی آمده که پایبندی به معاهدات، عالی‌ترین قانون کشور است. سرقت بلک هیلز یکی از فاحش‌ترین نقض‌های قانون اساسی در تاریخ بود — و یک توهین عمدی.

انقلاب در جنگ خیلی بزرگ تر از استفاده از پهپادها است. در واقع موضوع، بوجود آمدن یک معماری نظامی جدیدی است: سیستم های خودران ارزان، هدف گیری با کمک هوش مصنوعی، تصاویر ماهواره ای تجاری، ارتباطات مقاوم، حسگرهای یکپارچه و ابزارهای سایبری که همه با هم کار می کنند. در حال حاضر، هدف فقط ضربه زدن نیست، بلکه هدف فشرده کردن زمان است—پیدا کردن، تصمیم گیری و ضربه زدن سریع تر از آنچه دشمن بتواند حرکت کند، پنهان شود یا بازیابی کند. در آزمایشی در سال گذشته، نیروی هوایی ایالات متحده اعلام کرد که دستگاه های دارند که توصیه ها را در کمتر از ۱۰ ثانیه تولید می کنند و تولید گزینه هایی آن معادل با ۳۰ برابر بیشتر نسبت به تیم های صرفا انسانی است.

آَرشیو بين الملل >>

هشدار، غفلت و کم‌کاری در این امر می‌تواند ضایعات جبران‌ناپذیری برای نجات زندانیان سیاسی میهنمان به بار آورد. فاجعه‌ای که در کشتار جمعی سال۶۰ و۶۷ در زندان‌های ایران به‌دست رژیم ج.ا انجام گرفت، مدعای ماست. اعدام جوانان معترض ۱۸ و۱۹ دی ماه که در روزهای اخیر انجام گرفته‌است‌، زنگ خطری است که دیر یا زود گریبان زندانیان سیاسی  را خواهد.

در دومین روز از بیستمین دوره جشنواره «ادبیات در مه» در هایدن‌رایش‌اشتاین در منطقه والد‌فیرتل نیز استقبال گسترده مخاطبان و تشویق ایستاده ادامه داشت. بسیاری از چهره‌های سرشناس – از اشتفان باخمان تا کاتیا ریمن، از میشائل مرتنس تا اریکا پلوهار – روز دوشنبه با خواندن بخش‌هایی از آثار سلمان رشدی به مهمان افتخاری این برنامه ادای احترام کردند. خود رشدی نیز در گفت‌وگو با کاتیا گاسر از جمله اعتراف کرد که از علاقه‌مندان فرانتس کافکا است و گفت: «متشکرم، فرانتس!»

در حالی که طوفان در پایان شعر بهاریه اخوان ثالث میرود "امید" ما را بسمت خانه تکانی جلب کند، بایستی از چالش تقویمی سربلند بیرون آییم. چه بسا اگر با وجود خدا تسلا میابیم، بسمت خدای نیاکانی جلب شویم که خدای مهر است و رهنمودهایش نیکوکاری. آنوقت در مییابیم که نه یهوه خشمناک یا الله با لقب قاسم الجبارین راهگشا خواهند بود و نه پیام آور بهار.

باسلام وصلوات آمده بود تو جلسه فرهنگی و ادبی بزرگداشت احمد محمود. قبلان‌م تو چن جلسه دیده بودمش، از نشابور می آمد، مریدهای جوونش همیشه دورش بودن و مثل نگین در میانش می گرفتن، ازش پذیرائی و دستوراتش‌و اجرا می‌کردن. سنی ازش گذشته و انگار پیرشان بود، خیلی احترامشو داشتن. بعضی از اهالی جلسه باهاش انگار دوستی قدیم و فعالیتائی از گذشته های دور داشتن و دارن. معمولاواردکه میشه، تو بلند مجلس می نشاننش، خیلی هواشو دارن و بهش میرسن...»

در پاپیروسهای مصری خواندم
که حقیقت و دروغ برادر بودند.
یک روز حقیقت دشنه‌ی دروغ را به وام گرفت
ولی از بد حادثه آن را گم کرد.
دروغ شکایت به دادگاه برد
و ادعا کرد که دشنه را عوضی نیست

گابریلای من داستان انقلاب است، انقلابی که در خون زاده شد، بر خون جان گرفت و در حذف فرزندان انقلاب، بنیان‌های خویش را در خون استوار ساخت. این بخش از تاریخ با جان هزاران نفر در رابطه است. با خون هزاران نفر رنگ گرفته است. به یاد آوریم روزی را که در پی انقلاب بر جنازه نخستین اعدامی‌ها غریو شادی جامعه سراسر خشمگین را در بر گرفت. رژیم کشتن آغاز کرده بود. کینه سال‌ها فرصت اندیشیدن را از مردم سلب کرده بود. استقبال از کشتن راه به آن‌جا برد که به اندک زمانی تمامی مخالفان و دگراندیشان مرگ خویش را زندان‌های کشور به انتظار نشستند.

فوجی از کبوتران
در افقِ ابرهای تیره
محو شدند
تکیه بر آرزوها
سر از آسمان بر می دارم

یه چشمم اشکه و چشم دگر خون
در ایران جنگه و من می‌کنم جون
چنان بی‌تابم و از تو بسوزم
که انگار پوست‌کنده بردنم تون

در کم‌تر رمانی مانند رمان شَرم و انتشار‌یافته در ۱۹۸۳ میان هویت و جنسیت، فمینیسم و مرد‌سالاری‌، میان علل وعوامل اجتماعی با حاشیه‌ای بودن زن به عنوان "جنس" و "جنسیت" این اندازه ارتباط تنگاتنگ هست. دیدگاه نویسنده در این زمینه هم اجتماعی‌-سیاسی، هم روان‌شناختی است.

خفه میشوم از نبودنت یا نمی‌دانم چه
کجایی چشمه سار کوه پایه‌های گلگون
رؤیای کنجکاوم
مبادا هیزم این آتش سرا تو باشی و کلبۀ آرزوها

آَرشیو فرهنگ و ادب >>

ضدفمینیسم ترامپ در داخل ایالات متحده نیز بدون پیامد نبوده است. یک سال پس از آغاز ریاست‌جمهوری او، دسترسی زنان به سقط جنین ایمن بیش از پیش محدود شده است؛ تا جایی که حتی در موارد مرگ جنین در رحم نیز گاه خدمات درمانی به زنان ارائه نمی‌شود.
زنان سیاه‌پوست بیش از دیگران تحت تأثیر سیاست‌های ضد سقط جنین ترامپ قرار دارند – موضوعی که نشان می‌دهد ضد فمینیسم در اینجا با نژادپرستی پیوند خورده است.

ایران باید از معدود کشورهایی باشد که رشد اقتصادی آن با قوانین حاکم بر جامعه چنین در تناقض است. زنان بزرگترین قربانیان حکومت اسلامی هستند که از پیشرفت نوسازی اقتصادی تنها بخش استثمار نیروی کار عایدشان شد و با زنجیرهای بسته به دست پا به بازار کار رانده شدند. تناقضی که در نگاه اول به وضعیت زنان در ایران به نظر می آید، تناقض درونی نظامی ست که سیستم سرمایه داری را دنبال می کند ولی چون به نام مذهب قدرت را دردست گرفته، رهایی زن را به حق ریزش پایه های خود می داند. وابستگی پایه های نظام به حجاب زنان یک شعار توخالی دولتی نیست. حجاب عمومی ترین وسیله ایست که عدم رهایی زن و وجود حاکمیت شرع را به زن گوشزد می کند از هر سن، از هر مذهب، از هر ملیت و از هر طبقه ای!

سقط جنین، لقاح آزمایشگاهی، انتخاب لباس: بدن زن بار دیگر به مسئله‌ای سیاسی تبدیل شده است. این امر بیش از همه به تصویر «زن ایده‌آل» در گفتمان راست‌پوپولیستی مربوط می‌شود.
آن‌ها هنوز هم وجود دارند؛ مردانی که قانع شده‌اند باید زنان را از «تصمیم‌های نادرست» بازدارند. مردانی مانند برایان هیوز که در ایالت تگزاس قانونی نوشته است که عملاً سقط جنین را برای زنان تقریباً ناممکن می‌کند. به محض آنکه ضربان قلب جنین قابل تشخیص باشد، هرگونه سقط ممنوع است؛ یعنی تقریباً از هفته ششم بارداری.

آَرشیو زنان >>

مجمع عمومی سازمان ملل در آخرین نشست خود در ۲۵ ماه مارس ۲۰۲۶ ، اعلام داشت: برده‌داری یکی از تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ بشر است. قطعنامه‌ای از سوی سازمان ملل متحد بر این موضوع تأکید کرده است. اما در واشنگتن این موضوع با استقبال مواجه نشده است.
سازمان ملل متحد تجارت بردگان در اقیانوس اطلس را «سنگین‌ترین جنایت علیه بشریت» ارزیابی کرده است. در مجمع عمومی سازمان ملل، ۱۲۳ کشور به قطعنامه‌ای که از سوی غنا ارائه شده بود رأی مثبت دادند. این قطعنامه از جمله خواستار «بازگرداندن فوری و بدون مانع» آثار فرهنگی و اشیای هنری به کشورهای مبدأ نیز شده است.

این بار دیگر هیچ بهانه‌ای وجود ندارد»؛ این را رضا خندان می‌نویسد. این زندانی سیاسی در زندان اوین تهران محبوس است — جایی که دهه‌هاست در ایران نماد خودسری سیاسی و زندانی‌کردن مخالفان سیاسی بوده — و اکنون در سایهٔ جنگ، خطر آن می‌رود که به فراموشی سپرده شود. او در نامه‌ای فوری به رئیس قوهٔ قضائیهٔ ایران هشدار می‌دهد: اگر فوراً آزادی زندانیان ترتیب داده نشود و «رویدادهای هولناک و جنایتکارانه» جنگ دوازده‌روزهٔ ژوئن با اسرائیل تکرار شود، «تاریخ سخت‌ترین داوری خود را دربارهٔ شما خواهد کرد.»

آَرشیو حقوق بشر >>

در تاریخ جنگ‌های مدرن، همواره غیرنظامیان بیشترین قربانیان را داده‌اند، اما در میان آنان کودکان آسیب‌پذیرترین گروه انسانی به شمار می‌روند. کودک نه در تصمیم‌گیری‌های سیاسی نقشی دارد و نه در آغاز جنگ‌ها سهمی، با این حال بیشترین رنج‌ها، مرگ‌ها و آسیب‌های روانی را تحمل می‌کند. از جنگ‌های طولانی آفریقا گرفته تا جنگ غزه و حملات اخیر به ایران، یک واقعیت مشترک دیده می‌شود: جنگ پیش از هر چیز کودکی را نابود می‌کند.
جنگ برای میلیون‌ها کودک در سراسر جهان واقعیتی تلخ و روزمره است. تقریباً از هر پنج کودک در جهان، یک کودک در کشوری یا منطقه‌ای زندگی می‌کند که از جنگ و درگیری‌های مسلحانه آسیب دیده است.

آَرشیو اجتماعی >>

به مناسبت نودمین سال تولدش، او سخنرانی‌ای تحت عنوان «اخلاق و فضیلت» داشت که در این زمینه جالب است. این سخنرانی درباره دو متفکر بزرگ آلمانی، ایمانوئل کانت و گئورگ ویلهلم فریدریش هگل است. کانت با امر مطلق خود، ایده اخلاق جهانی را طراحی کرد و هابرماس به آن متعهد بود. هگل در مقابل، مفهوم فضیلت را مطرح کرد؛ یعنی اخلاق جهانی از آسمان نازل نمی‌شود، بلکه در شرایط تاریخی و سیاسی خاص شکل می‌گیرد. سپس، هابرماس ادامه می‌دهد که کارل مارکس می‌گوید فضیلت تاریخی می‌تواند به ایدئولوژی تبدیل شود.

باکهاوس تا آخرین روزهای زندگی اش شوق و شورخود را، از همه مهمتر کنجکاوی تشنگی ناپذیر خود را برای یادگیری و فراگیری مباحث فلسفی، جامعه شناسیک و تاریخی ازدست نداده بود. او هرروز اخبار سیاسی آلمان و جهان را از طریق روزنامه دنبال می کرد. با من از نگرانی هایش در بارۀ وضعیت جهان و همینطور ایران سخن می گفت. او برای انسانهایی که دربرابر رژیمهای دیکتاتوری و سیاستهای امپریالیستی می ایستند واز موضع خود دفاع می کنند، احترام خاصی قائل بود. بدترین سرزنش او متوجۀ فرصت طلبان سیاسی و چپ های سابق می شد که هم اکنون مجیزگوی روابط و مناسبات سرمایه داری شده اند. آخرین دیدار من با او تقریباً یک ساعت پیش از مرگ اش بود.

با آن که سه هفته از آغاز تجاوز نظامی امریکا و اسرائیل میگذرد و هر چند نیروهای نظامی ایران تا کنون دست بالا را در این جنگ دارند، اما هنوز نمیتوان درباره سرنوشت نهائی این جنگ آخرالزمانی سخنی گفت. الکساندر دوگین مشاور پوتین و تحلیلگر سیاسی روس بر این باور است که این جنگ نمیتواند به آتش‌بس منجر شود، زیرا تجربه جنگ دوازده روزه آشکار میسازد که هرگاه اسرائیل و امریکا نتوانند به بخشی از اهداف خود دست یابند، حاضر به آتش‌بس میشوند و پس از چندی با بازسازی و تقویت نیروها و سلاح‌های خود دوباره جنگ را آغاز میکنند تا بتوانند به هدف نهائی خود که سرنگونی جمهوری اسلامی و تجزیه ایران با هدف سلطه بر منابع انرژی ایران است، دست یابند.

آَرشیو انديشه >>

یکی از بارزترین نمونه‌های چنین رویدادهایی، همه‌پرسی‌ای است که ۳۵ سال پیش، در ۱۷ مارس ۱۹۹۱، در مورد حفظ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی - و در اصل، روسیه تاریخی که طی سده‌ها شکل گرفته بود، و در آن مردم کشورمان بدون هیچ تردیدی به حفظ تمامیت ارضی آن رأی دادند، برگزار شد. این امر در یک رأی‌گیری آزاد و بر پایه استانداردهای امروزی، کاملاً علنی و دموکراتیک انجام شد که در آن هر طرف می‌توانست بدون هیچ گونه منابع اداری، دیدگاه خود را تبلیغ کند. در قانون دولتی، همه‌پرسی بالاترین و مستقیم‌ترین شکل دموکراسی بحساب می آید و از این رو بسیار به ندرت به آن متوسل می شوند، زیرا مردم ممکن است کاملاً متفاوت از آنچه مقامات خواسته بودند، رأی دهند.

بعد از خروج محمدرضا پهلوی از ایران در ۲۶ دی‌ماه ۱۳۵۷ و بازگشت روح‌الله خمینی به ایران، به دنبال مذاکرات مهدی بازرگان و اعضای دولت موقت با ارتش، و شورای فرماندهان ارتش، در ۲۲ بهمن سال ۵۷، ارتش شاهنشاهی بی‌طرفی اعلام کرد، و با تسلیم در برابر خمینی، نقطه پایان گذاشت به ارتش شاهنشاهی ایران. و بدین‌سان، در اندک‌زمانی بزرگ‌ترین ارتش منطقه فروپاشید. فرماندهان ارتش شاهنشاهی به اتفاق سندی را منتشر کردند که به ظاهر در رایزنی با انقلابیون طرفدار خمینی آماده شده بود. در پس آن اما می‌توان اراده دولت آمریکا که نماینده‌اش ژنرال هویزر آن‌زمان در ایران بود، را بازیافت. گفته می‌شود که ارتشبد عباس قره‌باغی و ارتشبد فردوست نیز نقش مهمی در این اعلام بی‌طرفی داشته‌اند.

خاندان فوگر از سال ۱۳۶۷ در آگسبورگ ثبت شده‌اند. هانس فوگر (درگذشته ۱۴۰۸/۰۹)، پدربزرگ بنیان‌گذار فوگرای، نخستین عضو خانواده بود که به این شهر آمد. آنان ابتدا در صنعت نساجی فعال بودند، اما از ۱۴۹۴ به یکی از بزرگ‌ترین کنسرن‌های معدنی و مالی اروپا بدل شدند. آنان امپراتوران و پادشاهان را تأمین مالی کردند، برای برخی پاپ‌ها تجارت آمرزش‌نامه را در بخش‌های وسیعی از اروپا سامان دادند و برایشان سکه ضرب کردند. چند تن از فوگرها نیز اسقف رگنسبورگ و کنستانتس شدند.

آَرشیو تاريخ >>

دومین کنفرانس هم‌اندیشی فعالین مدنی آذربایجان در تاریخ ۷ اسفندماه ۱۴۰۴ با حضور قریب یکصدتن از فعالین مدنی آذربایجان در سالن اجتماعات ساختمان ائل‌ائوی واقع در شهر تبریز تشکیل شد. در این کنفرانس خانم‌ها: دکتر مرجان مناف‌زاده و اشرف شادولی و آقایان: مهندس محمد زیدی، دکتر شکور اکبرنژاد، دکتر حسن فرهودی‌نیا، حسن ارک، عباس پوراظهری، محمد صفری سخنرانی کردند. در پایان متن قطعنامه‌ای طیّ ۹ ماده توسط مهندس علیرضا صرافی قرائت شد به تأیید اکثریت حاضرین در اجلاس رسید.

آَرشیو ملی/قومی >>

آثار تولستوی مرحله نوینی را در تکامل رئالیسم روسی و جهانی رقم زد و شکاف بین سنت‌های رمان کلاسیک سده نوزده و ادبیات سده بیست را پر کرد. رئالیسم تولستوی با لحنی آشکار، صریح گویی و در نتیجه نیرویی کوبنده، قدرت و تیزبینی در افشای تضادهای اجتماعی مشخص می‌شود. گیرایی طبیعی و عاطفی و توانایی بازآفرینی «جسم زندگی» در آثار تولستوی با اندیشه‌ای انعطاف‌پذیر و تیزبین و تحلیلی روانشناختی عمیق و کاملاً صادقانه ترکیب شده است. رئالیسم سالم و اصیل تولستوی در پی ترکیبی از تحلیل و ترکیب است و به سمت درک جامع از جهان، آگاهی از قوانینی که زندگی انسان بر اساس آنها حرکت می‌کند، گرایش دارد.

مسلم صالح رهبر حزب اتحاد دموکراتیک سوریه در روز یازدهم مارس برابر با بیستم اسفند ماه در بیمارستانی در اربیل "هولیر" براثر بیماری کلیوی درگذشت. صالح مسلم در ایجاد حزب اتحاد دموکراتیک سوریه در سال ۲۰۰۳ نقش برجسته ای داشت و به‌دلیل توانایی در سازماندهی به‌سرعت رشد کرد و در سال ۲۰۱۰ به رهبری حزب رسید. اهداف اصلی حزب عبارت بودند از دفاع از حقوق فرهنگی سیاسی کردهای سوریه، برابری کامل زن ومرد، ایجاد همکاری با دیگر اقوام سوریه.

الخطیب که همراهی یک پرچم فلسطین را با خود روی صحنه آورد و آن را وارونه نگه داشت، گفت روزی در غزه جشنوارهٔ فیلمی باشکوه برگزار خواهد شد. او افزود: «ما هر کسی را که در کنار ما ایستاد به یاد خواهیم آورد، و هر کسی را که در برابر ما بود نیز به یاد خواهیم آورد.» در سالن هم تشویق شنیده شد و هم فریادهایی از میان جمعیت.

آَرشیو گوناگون >>