علی آشوریایران و امریکا رفته اند پای صلح.
وضعیت درایران بعد از صلح امکان هایی را می شود تخمین زد .
آینده ایران احتمالاً پیچیدهتر از الگوی مصر یا پاکستان خواهد بود. شاید پرسش اصلی دهه آینده این نباشد که «جمهوری اسلامی میماند یا نمیماند»، پرسش اصلی این باشد که اگر بماند چگونه دگرگون می شود، و اگر دگرگون شود نقش مذهب ، نهادهای امنیتی ، و جامعه مدنی درآن چه خواهد بود. در این میان، صلح پایدار با آمریکا میتواند موتور این دگرگونی باشد؛ اما بازگشت به تنشهای منطقهای میتواند آن را برای سالها به تعویق بیندازد و از سویی طغیان توده ها را نیز برانگیزد .
الف. کیوانقطبهای تازه، منطق کهنه
سرمایهداری چندمرکزی، از «گروه۷» تا «بریکس»
آنچه شکل میگیرد، نه بدیلی آماده برای رهایی، بلکه آرایش تازهای از قدرت درون سرمایهداری جهانی است. اهمیت این وضعیت در آن است که شکافهای نظم قدیم را آشکار میکند، اما پاسخ مترقی را نمیتوان در دنباله روی از یکی از قطبهای موجود جست. چنین پاسخی نیازمند شناخت منافع طبقاتی، تحلیل مناسبات سرمایه، دولت و بازار جهانی، و حفظ استقلال نظری و سیاسی جریانهای مترقی و مردمی است.
فرامرز پارسارقص بر ریسمان نامرئی
تبیین پدیده «سیاست یویویی» ابر قدرت ها در مهار کشورهای در حال پیشرفت
در شطرنج سیاست بینالملل، کشورهای در حال پیشرفت نباید تنها مهرههای بازی باشند؛ بلکه باید به بازیگرانی مستقل تبدیل شوند. درک این واقعیت که بسیاری از فرصتهای اعطا شده از سوی قدرتهای بزرگ، لزوماً نشانه یک مشارکت برابر و پایدار نیست، نخستین گام در مسیر استقلال راهبردی است. بقای ملی در جهان امروز نه در وابستگی مطلق به شرق و نه در تکیه کامل بر غرب، بلکه در اتکای هوشمندانه به ظرفیتهای داخلی، تنوع روابط خارجی و حفظ منافع ملی نهفته است.
مذاکرات منطقهای وجهانی عملی عاقلانه است اما ضرورت اصلی، تعامل با ملت ایران است
مقاله نخست نشریه پیام جبهه ملی ایران شماره۲۲۶ مورخ ۲۹ خرداد ۱۴۰۵
در شرایط کنونی کشور،پس از گذراندن دو جنگ و تحمل خساراتی عمده،شاهد گفتگوهای حکومت جمهوری اسلامی با طرف های درگیری و تعامل با آنان هستیم.ما ضمن تایید و تاکید بر لزوم این مذاکرات و کوشش در جهت دور کردن آتش جنگ از کشور،یک بار دیگر به سردمداران حکومت جمهوری اسلامی گوشزد می کنیم که برای نتیجه بخش بودن تعاملات منطقه ای و جهانی،راه گفتگو با ملت ایران و توجه به خواسته های بر حق مردم این سرزمین را باز نمایند و راه تعامل با ملت را در پیش گیرند.
رضا علویچرا خاورمیانه ناپایدار است؟ - بخش یکم
سقوط امپراتوری عثمانی، تا سال ها، نقطه پایان دوره خلافت در دنیای سنی به شمار میرفت. اما تحولات جهانی و چالشها و تعارضات موجود منطقه به بروز بیداری اسلامی!! در بین هر دو طیف سنی و شیعه انجامید. بیداری اسلامی در شکل نوعی بنیادگرایی مدرن! ظاهر شد. بیدارگران! هر یک بنا به خوانش خود به جستجوی تاریخ طلایی خود برآمدند تا به آن بازگردند و همه مراحل عقبماندگی تمدن اسلامی را معکوس کنند.
فرشید یاسائیشهرت حرمت نمیآورد
«تأملی در خودبزرگ بینی، نفرت پراکنی، خشونت ایدئولوژیک و زخمهای پنهان در ایران امروز»
هرگاه اندیشهای، انسان را به ابزار تبدیل کند و تفاوت را جرم بداند، بذر خشونت کاشته میشود. بلوغ یک جامعه در آن است که بتواند اختلاف را بدون نفرت مدیریت کند. در برابر این تاریکی، راه نجات همچنان روشن است: بازگشت به فرهنگ گفتگو، آموزش، تفکر انتقادی، انصاف و احترام متقابل. انسانها باید بار دیگر بیآموزند که مخالف بودن، مترادف دشمن بودن نیست. خانواده، آموزش، رسانه و تمامی نهادهای اجتماعی مسئولاند که زبان فاخر و اخلاق انسانی را زنده نگاه دارند.
بهزاد كریمی«انقلاب ۱۳۵۷ کی اسلامی شد؟»
سخنی پیرامون جُستار جدید آقای مهرداد وهابی
انقلاب ۱۳۵۷ گذشت، روایتها از آن اما ادامه دارد و هر خوانشی نیز، اثرگذار بر امروز و رهگشای فردا. از اینرو نیز درنگ بر نوع روایت از انقلاب ۵۷ نه بخاطر برگشت به ناممکنها، بلکه برای سیاستورزی در اکنون است. متوجه این هشدار که، بیگانگی از برنامهمحوری ناظر بر واقعیتهای زمان، چه لطماتی که نمیتواند با پیامدهایی چندین دههای به مردم و کشور نزند. خوانش انقلاب نه در برنمایی منتجهی «حقوقی» آن، بلکه در واکاوی پیچهای راه انقلاب است که وجدان سیاسی را صیقل میدهد تا نقشها در هر مقطع از آن به فهم درآید. دست مهرداد را به گرمی میفشارم.
باقر ابراهیم زادهنه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی،
نه به مداخلهگران خارجی
از نگاه وجدان های بیدار و آگاه و نیروهای چپ، صلحطلب و ضدجنگ، مهمترین دستاورد این تفاهمنامه در شرایط کنونی آن است که خطر ادامه بمبارانها، گسترش جنگ و کشته شدن شمار بیشتری از مردم، را دستکم در کوتاه مدت، کاهش میدهد. توقف جنگ یک ضرورت انسانی است و هیچ نیروی مترقی نمیتواند از ادامه بمباران، ویرانی شهرها و کشتار مردم دفاع کند. از این منظر، هر توافقی که بتواند سایه جنگ را از سر مردم دور کند، شایسته حمایت و استقبال است.
شهریار حاتمیمحک تجربه
شاید مشکل از آنجا آغاز میشود که بیش از آنکه خود را در آینهی واقعیت ببینیم، در آینهی افسانههایی که دربارهی خود ساختهایم مینگریم. گذشتهی باشکوه، اگر واقعاً وجود داشته باشد، نمیتواند جایگزین مسئولیت امروز ما شود. کوروش، سعدی، فردوسی و دیگر بزرگان این سرزمین سرمایههای فرهنگی ما هستند، اما هیچکدام نمیتوانند پاسخگوی رفتار امروز ما باشند. هر نسلی باید اعتبار خود را با کردار خویش به دست آورد.
ملتها را نمیتوان با آنچه دربارهی خود میگویند سنجید. محک واقعی، رفتاری است که در بزنگاههای تاریخ از خود نشان میدهند؛ در روزهای بحران، در مواجهه با مخالف، در توانایی همکاری و در میزان مسئولیتی که در برابر سرنوشت مشترک خود میپذیرند.
امیرحسن چهلتن دیگر نمیدانیم چه چیزی به سود ماست
به نقل از هفته نامه اشپیگل
سرنگونی رژیم بهطور قطعی شکست خورده است. اما در تهران، زندگی ما همچنان ادامه دارد. هر کس با دخالت آمریکا مخالفت کند، دوست حاکمان تلقی میشود.
این روزها زمان در تهران به کندی میگذرد. جدا از تبلیغات رسمی که بیوقفه آیندهای درخشان و در دسترس را به مردم وعده میدهد، وضعیت تعلیقی و بلاتکلیفی که همچنان در آن زندگی میکنیم، ما را عمیقاً فرسوده کرده است.
حتی خبر نزدیکتر شدن ایران و آمریکا و توافق بر سر تمدید آتشبس برای شصت روز دیگر نیز کمکی نمیکند. بارها وعدههایی داده شده و سپس پس گرفته شدهاند.
دو ماه پس از پایان بمباران پایتخت، هنوز نمیتوان گفت که زندگی روزمره در تهران به حالت عادی بازگشته است.
