دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، در متن پیامی که بامداد چهارشنبه در مورد توافق آتش‌بس موقت با ایران منتشر کرد، نوشت: «ما پیشنهادی ۱۰ماده‌ای از سوی ایران دریافت کرده‌ایم و بر این باوریم که این پیشنهاد، مبنایی اجرایی برای مذاکره فراهم می‌کند.» او افزود: «تقریباً بر سر تمامی موارد مختلف مورد اختلاف در گذشته میان ایالات متحده و ایران توافق شده است، اما این مهلت دو هفته‌ای اجازه می‌دهد تا توافق نهایی و قطعی شود.»
ساعاتی بعد، خبرگزاری فارس «به نقل از یک منبع آگاه» جزئیات این طرح ۱۰ بندی پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران را منتشر کرد. فارس نوشت، این طرح که چارچوب نهایی توقف درگیری‌ها را تعیین می‌کند

حزب چپ ایران از مردم مبارز ایران می‌خواهد که زندانیان سیاسی را به فراموشی نسپارند. دفاع از جان و آزادی آنان، توقف فوری اعدام‌ها و آزادی بی قید و شرط کلیه زندانیان سیاسی، وظیفه ‌ای عاجل و انسانی برای همه‌ی ماست. هر صدای اعتراض، هر اقدام همبسته و هر تلاشی برای افشای وضعیت زندانیان سیاسی، می‌تواند گامی در جهت شکستن دیوارهای زندان و پایان دادن به بی‌عدالتی باشد.
حزب چپ ایران با استقبال از آتش بس اعلام شده و قرار مذاکره، بر تثبیت و تقویت آن در جهت حل و فصل مخاصمات تاکید می‌کند. اهمیت حیاتی دارد که آتش‌بس به توقف کامل جنگ و گشایش مسیرهای صلح، آزادی و عدالت اجتماعی بیانجامد. بدون آزادی زندانیان سیاسی و پایان دادن به سرکوب داخلی، هیچ صلحی پایدار نخواهد بود.

نشریه اکسیوس در گزارشی ادعا کرد که آتش بس دو هفته‌ای میان ایران و آمریکا با چراغ سبز مجتبی خامنه‌ای، رهبر ایران انجام شده و عباس عراقچی، وزیر خارجه نقش کلیدی در جلب موافقت فرماندهان نظامی ایران داشته است.
اکسیوس در این گزارش نوشته است در حالی که ضرب‌الاجل دونالد ترامپ رو به پایان بود، مقام‌های ایالات متحده و اسرائیل روز دوشنبه از یک تحول قابل‌توجه باخبر شدند؛ به گفته یک مقام اسرائیلی، یک مقام منطقه‌ای و یک منبع سوم آگاه، مجتبی خامنه‌ای برای نخستین بار از زمان آغاز جنگ به مذاکره‌کنندگان خود دستور داده است تا به سمت یک توافق حرکت کنند.

در مورد بسیاری از رفتارهای دونالد ترامپ، انسان به نوعی عادت کرده است: او دروغ می‌گوید و لاف می‌زند، خودبزرگ‌بین و تشنه توجه است، بی‌اطلاع و بی‌پرواست. هرچه به ذهنش برسد می‌گوید و روز بعد ممکن است عکس آن را اعلام کند. اما تشدید لحن او علیه ایران در روزهای اخیر، از نظر شدت و هدفمندی بی‌سابقه است. ابتدا می‌خواهد زیرساخت انرژی ایران را نابود کند، سپس تهدید می‌کند کشور را به «عصر حجر» بمباران کند و روز سه‌شنبه اعلام می‌کند: «امشب یک تمدن کامل خواهد مرد و هرگز بازگردانده نخواهد شد. من نمی‌خواهم این اتفاق بیفتد، اما احتمالاً خواهد افتاد.»

آنچه ترامپ روایت می‌کند، شبیه یک فیلم هالیوودی است: ارتش ایران با نیروهای زیاد به دنبال این سرباز بوده و لحظه‌به‌لحظه به او نزدیک‌تر می‌شده است. سپس عملیات واقعی نجات آغاز شده؛ عملیاتی چنان خطرناک که به گفته او «به‌ندرت انجام می‌شود». در نهایت، پس از هفت ساعت حضور در حریم هوایی ایران، عملیات چشمگیر نجات انجام شده است. ترامپ اعلام کرده که قصد دارد شامگاه دوشنبه در کاخ سفید یک کنفرانس خبری درباره این موضوع برگزار کند.

با گذشت بیش از یک ماه از آغاز حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به شهرها و مناطق مختلف ایران، عوامل حکومتی جمهوری اسلامی نیز موج تازه و گسترده‌ای از بازداشت‌های خودسرانه را در سراسر کشور آغاز کرده‌اند.
بر اساس آمارهای رسمی حکومتی، تاکنون بیش از دو هزار تن از شهروندان بازداشت شده‌اند، اما با توجه به دشواری دسترسی به اطلاعات، احتمال می‌رود شمار واقعی بازداشت‌شدگان بسیار بیشتر باشد و هر روز موارد جدیدی از بازداشت گزارش می‌شود.

قوه قضائیه ایران با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد دو زندانی به نام‌های، ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان، را به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق، اعدام کرده است. سازمان مجاهدین خلق ضمن تایید عضویت آنها در این سازمان نوشته است که این دو زندانی در زندان قزلحصار اعدام شده‌اند.قوه قضائیه اتهام این افراد را «بغی از طریق مباشرت در انجام اقدامات متعدد تروریستی»، عضویت در سازمان مجاهدین، «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی کشور» و همچنین «ارتکاب اقدامات موثر ایذایی با هدف سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران» اعلام کرده است.

من در روز مرگ او در پاریس بودم و کار تحقیقی رساله فوق دکترای خودم را در دانشسرای عالی ورزش فرانسه انجام میدادم. در همان زمان یادداشت هائی در باره "ورزش روز" برای کیهان ورزشی می فرستادم و با دُری، سردبیر کیهان ورزشی در تماس دائم بودیم. دُری در موارد خیلی حساس و یا پر اهمیت با وجود آنکه تلفن به آسانی امروز نبود از من می پرسید و گاه کمک می خواست. آن روز که تلفن زنگ زد و او با دستپاچگی و بلاتکلیفی گفت: "فلانی، تختی رفت و شهر شلوغ است!" باور نکردنی بود.

آَرشیو اخبار امروز >>

از قطع جنگ باید خرسند بود و به شادی برخاست. نسبت به شکنندگی‌ آتش بس، بسی حساس ماند و برای تمهید صلح پایدار و تبلیغ و ترویج شرایط آن‌، مبارزه کرد. لازمه‌ی صلح پایدار، خاموشی «مرگ بر»ها و «نابود باد»های کلامی است تا بار دیگر هستی‌سوزی‌ عملی در پی نیاورد. این نیز در گرو تحولات بنیادین سیاسی در هر دو سوی جنگی است که بهار ۱۴۰۳ جرقه خورد، تابستان ۱۴۰۴ جنگ دوازده روزه بارآورد و نوروز سال ۱۴۰۵ ملتی را در خون نشاند

محکومیت جنگ و مخالفت با آن، اگر همراه با محکومیت قاطع زمینه ساز آن، یعنی رژیم جمهوری اسلامی نباشد، جریان مخالف با جنگ را در کنار رژیم جمهوری اسلامی قرار خواهد داد و به بیانی دیگر آن را به توجیه گر عملکردهای رژیم تبدیل خواهد کرد. نمی توان به بهانه امپریالیسم و صهیونیسم، نقش و مسئولیت این رژیم را نادیده گرفت و نقش آن را به عنوان عامل اصلی ویرانی ایران و پیدایش جنگ نادیده گرفت.

تردیدی وجود ندارد که ادامه ی سلطه ی امپریالیسم آمریکا بر خلیج فارس و منطقه ی خاورمیانه نیز به شکل گذشته ممکن نیست و دچار تغییرات چشمگیری خواهد شد که به سود منافع کشورها و مردمان این منطقه خواهد بود و از میزان نفوذ، سلطه و دخالت های آمریکا و بقیه ی کشورهای امپریالیستی در این منطقه به شدت خواهد کاست.

آنچه امروز به پاشنه آشیل حکومت اسلامی تبدیل شده، همان سیاست های تنش زایی است که سال ها در منطقه دنبال کرده است. دخالت در امور کشورهای همسایه، حمایت از نیروهای نیابتی، بی اعتنائی به قواعد بین المللی و تهدید مداوم آمریکا و اسرائیل، منطقه را به سمت بحرانی بسیار خطرناک سوق داده است. این بحران اکنون تنها یک جنگ محدود نیست، بلکه می تواند شیرازه اقتصادی و اجتماعی کل منطقه را از هم بپاشد.

اگر قرار است آینده‌ای دموکراتیک، پایدار و عادلانه برای ایران تصور شود، آن آینده فقط بر پایه‌ی به‌رسمیت‌شناسی ملت‌ها، رفع تبعیض، و پذیرش حق تعیین سرنوشت و عدم تمرکز حاکمیت سیاسی ممکن خواهد بود. هر راه دیگری، صرفاً ادامه‌ی همان بن‌بستی است که دهه‌هاست نام دیگری بر آن گذاشته‌اند.

تحریم، سال‌هاست که در ادبیات سیاسی غرب به‌عنوان جایگزینی در برابر جنگ معرفی شده است، ابزاری که قرار بوده بدون توسل به خشونت نظامی، دولت‌ها را وادار به تغییر رفتار کند. اما تجربه عینی، از جمله آنچه در سال‌های اخیر در ایران و دیگر کشورهای تحریم شده مانند عراق و کوبا رخ داده، نشان می‌دهد که این تصویر تا چه اندازه گمراه‌ کننده است. تحریم نه‌تنها جایگزین جنگ نبوده، بلکه در بسیاری از موارد، مقدمه و زمینه‌ساز آن بوده است.

پیروزی در این جنگ برای جمهوری اسلامی در وضعیتی که قرار دارد، نه در آینده و در انتهای جنگ، بلکه همین مقاومت امروز است. مهاجمان برای بقا نمی جنگند، جمهوری اسلامی فقط برای بقا می جنگد. دیگر برای امتیاز و غنیمتی و حتا برای حفظ دارائی هایش نمی‌جنگد، فقط و فقط برای بقای خود می جنگد، بقائی که با روز و ساعت رقم می خورند. جمهوری اسلامی همین که تا به امروز مانده است، خود را پیروز می داند؛ پیروزی اش از این پس مثل قطرات سِرُم است، فقط روزانه و به افتخار "بودن" اش است، به هر ریخت و وضعیت متلاشی و داغان که باشد. من پیروز ام چون امروز هنوز هستم!

برخی از روشنفکرانی که در سال ۲۰۰۳ رویای همسویی منافع کشورهای بزرگ با اهداف دموکراتیک مردم ایران را داشته و طرفدار جنگ بودند، خوشبختانه پس از چندی در دیدگاه‌های خود تجدیدنظر کردند. امید آن که امروز نیز افراد بیشتری که در رویای «جنگ آزادی‌بخش اسرائیل و آمریکا» هستند، کمی در این مورد تأمل کنند. دفاع از پایان جنگ، دفاع از حکومت جمهوری اسلامی نیست بلکه در مرکز قرار دادن انسان‌های آزاده برای تعیین سرنوشت خود، و جلوگیری از رنج بیشتر مردم است. همچنان که مبارزه با اعدام به معنی دفاع از جرم و جنایات قاتلین و خاطیان نیست، بلکه دفاع از حقوق انسانی همگان است.

مغلطه حسینقلی خانی در فرهنگ و ادبیات سیاسی ما عمری طولانی وجا افتاده دارد. این شیوه مورد استفادۀ روحانیون و افراطی های راست گرا و چپ نما بوده و از ویژگی های فکری و رفتاری آن ها است، که به گونه های متفاوت و متنوع تجربه شده است. به یاد دارید؟ زمان محمد رضا شاه پهلوی با اتکا به شعار"خدا، شاه ، میهن" هرکس که با محمد رضا شاه مخالف بود معنایش این بود که " بی میهن" و بی وطن است و می گفتند ایرانی نیست، ...

از آغاز مسلم بود که حمله نظامی و ترور سران رژیم، جمهوری اسلامی را نابود نمی کند. از آغاز روشن بود که تجاوز نظامی حکومت‌های ابردست‌راستی دونالد ترامپ و نتانیاهو که هر دو ماهیتی ضد آزادی، ضد حقوق بشر و نژاد پرستانه دارند برای نجات ایرانیان از چنگال خونین حکومت شر و سردمداران شرور آن نیست. برای خیر، سربلندی و رفاه ایرانیان نیست.

آَرشیو سياسی >>

با این همه حملات ویرانگر و فاجعه بار که منجر به ویرانی زیر ساخت های نظامی،هسته ای و موشکی،صنعتی،اموزشی و درمانی و همچنین صنایع فولاد،پتروشیمی و سیمان و بنادر تجاری و ذخایر نفتی شده،چرا همچنان ترامپ به جنگ با ایران ادامه می دهد، هدف واقعی ترامپ و نتانیاهو از ادامه این جنگ چیست؟

در باره اهداف و سناریوهای احتمالی در جنگ امریکا-اسرائیل علیه ایران، پیامدهای این جنگ، اپوزیسیون حکومت اسلامی و «کنگره آزادی« و اهداف وتاثیرات آن. اضافه بر آن وظایف نیروهای چپ و ترقیخواه در دوره کنونی ...

آَرشیو مصاحبه >>

برای یک دهه، دونالد ترامپ وعده داده است که با دورنگه داشتن کشوراز هرگونه «جنگ دایمی» و پرهزینه ، آمریکا را در اولویت قرارخواهد دهد—پیامی که او را دو بار به ریاست جمهوری آمریکا رسانده است. در حالیکه، اکنون مردی که حتی به تازگی، خواهان جایزه صلح نوبل بود، به عنوان یک جنگ طلب درجه یک جهانی ظاهر شده است.
ترامپ تصور می کرد که، همانند ونزوئلا، با حذف رهبران ارشد سیاسی و نظامی درایران—به ویژه رهبر معظم علی خامنه ای و چهره هایی مانند علی لاریجانی—در یک شب رژیم جمهوری اسلامی را سرنگون یا خنثی خواهد کرد. اما، وقتی حکومت ایران به جای سرنگون شدن، با بستن تنگه هرمز و حمله به زیرساخت های حیاتی در سراسر خاورمیانه واکنش نشان داد، ترامپ ناگهان خود را در باتلاق جنگی یافت، درحالیکه او نه دارای اهداف مشخص و نه استراتژی جنگی بیش از آرزوها یش است.

دموکراسی لیبرال در غرب توسط دشمن خارجی نابود نمی‌شود، بلکه در همان جایی که دموکراسی روشنگر متولد شده است، توسط خود مردم کشورش تهدید می‌شود. و پیامدهای این امر اکنون در تمام سطوح مشهود است — هم در صحنه جهانی و هم در هر گوشه‌ای از زندگی روزمره آمریکایی‌ها. حتی در نیو اسکول که من تدریس می‌کنم نیز این خطر حس می‌شود. این دانشگاه به‌طور واقعی در خطر است که از یک پایگاه تفکر انتقادی و پیشرو به یک مدرسه حرفه‌ای تبدیل شود و هویت تاریخی خود را از دست بدهد.

احتمال این‌که مداخله نظامی آمریکا و اسرائیل بتواند به ایرانیان کمک کند تا حکومت دینی خود را به دموکراسی تبدیل کنند، تقریبا صفر است. زمانی بود که آرمان‌های لیبرال آمریکا، منبع اصلی قدرت نرم آن بود، آن‌ها می‌توانستند با استقبال از مردمی که به دنبال آزادی از استبداد بودند، امید بدهند و رنج را کاهش دهند. متأسفانه برای چنین افرادی و خود آمریکا، دولت فعلی دقیقا برعکس عمل می‌کند.

آَرشیو بين الملل >>

یاکوف کلوتس می‌گوید: «ببین، اینجا مرشد و مارگاریتا است.» واقعاً هم همین‌طور است. بازدیدکننده با زحمت نام نویسنده را می‌خواند؛ باید حروف سیریلیک را تقریباً دانه‌دانه از حافظه بیرون بکشد: میخائیل بولگاکف. یاکوف کلوتس می‌گوید: «این چاپ اول است. می‌دانی که چاپ اول در سال ۱۹۶۶ در مسکو منتشر شد، اما سانسور شده بود. این یکی» – او دسته‌ای کاغذ ساده را که صحافی‌اش از هم باز شده بالا می‌گیرد – «نسخه‌هایی است که دست‌به‌دست می‌گشت.»

منزل ما در حومة جنوبی پاریس بود و من‌اگر‌ مسافر آخرم را در آن جنگل پیاده می‌کردم، از کنار رودسن و کشتی‌های کوچک و زیبائی که تبدیل به خانة مسکونی شده بود می‌گذشتم و از بالای پل شهر سرو رو به بالا می‌راندم. آن‌جا بخشی از پاریس رویائی و خیال انگیز بود که من از فرط خستکی‌نگاه نمی‌کردم، به موسیقی ایرانی ‌و اخبار نیز گوش نمی‌دادم، ذلّه، دلزده و از همه چیز بیزار بودم و تا به خانه برسم، چشم از چراغ‌های قرمز عقب ماشین‌هائی که دنبال همه قطار شده بودند و مانند مورچه، آرام آارام جلو می‌رفتند، بر نمی‌داشتم: «گراتسیاز...» زن نیمه برهنة کلمبیائی و رفتار او فکر و خیال ام را به خود مشغول کرده بود و مانند هرشب، در این خیال بودم تا آن رخداد را در گوشة دفترم یاد داشت کنم؛...

رئيس به یاد کابوس دیشبش می افتد و اینکه انگاردر جائی از آن کابوس امیر دولت آبادی، هفت تیری در دست داشته است که آن را پشت سرخودش مخفی کرده است. به همین دلیل به خاطر به یاد آوردن بیشتر آن صحنه، چند دفعه چشم هایش میفشرد وباز و بسته شان می کند و پس از آنکه لحظه ای به چشم های امیر دولت آبادی خیره می شود، با حالتی که یعنی من به وجود هفت تير زير کتت پی برده ام، می گويد: ( بلی میدانم! میدانم آقای دولت آبادی!

دلم از درد ایرونم به درده
هوا ای وای این نوروز سرده
دل ویرون من بند نگاری است
که در ویرونه‌ها گریون می‌گرده

چشم‌هاش، دو چاه کهربا، رسوبات سپیده‌دم‌های بی شماری را در خود جای داده اند. چهره ش، گرگ و میش غروب‌های بی‌شمار، چین و چروک‌‌هایی که با گذشت هر سال عمیق‌تر می‌شوند. آدم از نزدیک که نگاهش می‌کرد، احتمالا فصل‌های خاک‌گرفته‌ی داستان زندگی روی پوست چرمی‌ حک شده را می خواند. خطوط خنده از روی صخره‌های گونه‌هاش گم شده‌اند، در گوشه چشم‌هاش، پوست کاملا چروک خورده. در آن‌جا اندوه تنها ماندگی در جهان را می‌دیدی؛ چرا که پیر است – در حدی پیر که مرگ را به زنجیر کشیده تا از هلاکت خود اجتناب کند.

نمی‌خواهم
نمی‌خواهمت ای نفت!
دیر‌زمانی می‌پنداشتم
که تو بر سر من می‌سوزی
اینک می‌بینم
که من بر سر تو می‌سوزم.

در پایان فیلم پیام شمس تبریزی و بطور کلی نگاه عارفانه به امور جهان به خوبی و روشنی بیان می شود .اسکندر از مولانا می پرسد در آن مدت خلوت دو نفره چه درسی از شمس آموختی که اینچنین عارف و آگاه شده ای ؟ و مولانا به یاد می آورد که شمس به او گفته بود این شریعت گرایی او دردی را از بشریت دوا نمی کند چون نمی تواند
ضامن صلح و آرامش باشد .مولانا پرسید چطور ممکن است؟ من با پیروی از شرع مقدس و آنچه سنت است هیچ اقدامی در جهت بر هم زدن نظم عمومی نکرده و با کسی جنگی ندارم . پاسخ می شنود همه سلوک و نیکی رفتارت تا زمانی ست که در جمع خودی ها و کسانی که دین و باور تو را دارند قرار داری. اما وقتی در برابر ملل و عقاید دیگر قرار می‌گیری آن حالت خود را برتر دیدن و دیگران را ناحق گفتن در تو بیدار می‌شود.

این کتاب، نه تنها یک نوشته‌ی تاریخی، بلکه سفری اندوه‌بار در ژرفای رنج و خاموشی یک سرزمین است؛ سرزمینی که در آن، صدای اندیشه بارها در گلو شکسته و آزادی، بارها در سایه‌ی ترس رنگ باخته است. نویسنده با نگاهی ژرف و کاونده، ما را به درون تار و پود تاریخی می‌برد که در آن، خشونت نه رویدادی گذرا، بلکه رشته‌ای پیوسته و ریشه‌دار است؛ رشته‌ای که از گذشته‌های دور آغاز شده و تا روزگار ما امتداد یافته است. او از همان آغاز، تاریخ ایران را همچون رودخانه‌ای بلند و پیچان می‌نگرد؛ رودخانه‌ای که در هر پیچ آن، نشانی از کشاکش میان فرمانروایی و آزادی، میان باور و زور، دیده می‌شود.

باعث شد بینایی یک چشمش را از دست بدهد و یکی از دستانش را نیز به‌سختی می‌تواند حرکت دهد. فتوای صادرشده علیه او هرگز رسماً لغو نشد؛ پس از مرگ خمینی در سال ۱۹۸۹، جانشین او علی خامنه‌ای آن را تأیید کرد. خیابان مقابل تالار نیکلای پوتسدام بسته شده بود. هرکس می‌خواست در این برنامه – که آغاز یک تور کوتاه کتاب‌خوانی بود – شرکت کند، باید کارت شناسایی خود را نشان می‌داد و نیروهای امنیتی در همه جا حضور داشتند.

عدالتی در کار نیست. ‌متهم حق ندارد متابق میل خود  وکیل انتخاب کند‌. زیرا اغلب وکلایی که در دادگاه‌های فرمایشی جهت دفاع  از حقوق متهم شرکت می‌کنند، جزو ابواب جمعی قوه قضائیه هستند.‌ به‌علاوه ‌محمود امیری مقدم مدیر سازمان حقوق بشر ایران در مصاحبه‌ای با سایت «دویچه ‌وله» فارسی وضعیت زندانیان سیاسی را نگران کننده اعلام کرده است و افزوده‌است «به‌دلیل محدودیت شدید ارتباطات، ‌اطلاعات اندکی ‌در باره  محل نگهداری زندانیان سیاسی وجود دارد.

آَرشیو فرهنگ و ادب >>

وقتی آندره سه ساله بود، پدرش او را در برازاویل در یتیم‌خانه‌ای برای دخترانی با والدین سفید و سیاه، معروف به «متیس»، گذاشت. در آنجا، نزد راهبه‌های کاتولیک، او نام نداشت و «شماره ۲۲» بود. دختران باید خاموش غذا می‌خوردند و اجازه خروج از یتیم‌خانه را نداشتند که با دیواری بلند و تاجی از شیشه‌های شکسته احاطه شده بود. هرگونه تخلف از نظم سختگیرانه با چیکوت، شلاق چرمی که پرتغالی‌ها برای برده‌ها استفاده می‌کردند، تنبیه می‌شد. با این حال، آن‌ها شهروندی فرانسوی دریافت کردند.

زمانی که یک گروه باستان‌شناسی در اسپانیا جسدی با شکوه و جلال از عصر مس کشف کرد، پژوهشگران تصور کردند با پیکر یک مرد مهم روبه‌رو هستند. اما بررسی‌های جدید نشان داد: فرد دفن‌شده یک زن بوده است. آیا در آن جامعه زنان قدرت را در دست داشتند؟
هر کسی که چند هزار سال پیش این جسد را در غار تدفین قرار داد، آن را با اشیای گران‌بها احاطه کرده بود: تیغه‌های ظریف سنگ چخماق، یک ظرف سفالی حاوی شراب و شاهدانه، پودر شَنگرف (سینابار)، یک شانه و یک ظرف عاجی، یک خنجر سنگ چخماق با دسته‌ای از کهربا و یک عاج فیل به وزن ۱٫۸ کیلوگرم.

ضدفمینیسم ترامپ در داخل ایالات متحده نیز بدون پیامد نبوده است. یک سال پس از آغاز ریاست‌جمهوری او، دسترسی زنان به سقط جنین ایمن بیش از پیش محدود شده است؛ تا جایی که حتی در موارد مرگ جنین در رحم نیز گاه خدمات درمانی به زنان ارائه نمی‌شود.
زنان سیاه‌پوست بیش از دیگران تحت تأثیر سیاست‌های ضد سقط جنین ترامپ قرار دارند – موضوعی که نشان می‌دهد ضد فمینیسم در اینجا با نژادپرستی پیوند خورده است.

آَرشیو زنان >>

از همان آغاز انقلاب اسلامی، بیزاری از به رسمیت شناختی آیین بهائی به عنوان یک "دین" در قانون اساسی سال ۱۳۵۷ در کشور، رسمیّت یافت. ماده‌ی ۱۲ دین رسمی ایران را اسلام می‌داند و ماده‌ی ۱۳ تنها دین زرتشتی، کلیمی، و مسیحی را به عنوان ادیان اقلیت به رسمیت می‌شناسد. همین مادّه، تأکید می‌کند که تنها کسانی که به عنوان "اقلیّت دینی" شناخته شده‌اند، "آزاد هستند که مناسک و مراسم دینی خود را برگزار کنند و در امور شخصی و آموزش دینی، طبق شریعت خود عمل کنند". همین به رسمیت نشناختن آیین بهائی به عنوان "دین اقلیت" در قانون اساسی، پایه و دستاویزی برای آزار و سخت‌گیری بر آنان گردید و به آنان برچسب "فرقه‌ی سیاسی" زدند.

شاید برای شما هم این سوٌال پیش آمده که چرا اکثر گروه ها و تجمعات ایرانی طرفدار حقوق بشر، تهاجم آمریکا و اسرائیل در حین مذاکرات با ایران را با صراحت محکوم نکرده اند. این جنگ تا کنون باعث کشتار بیش از ۳۵۰۰ ایرانی غیر نظامی و صدمه به بيش از ٨۵٠٠٠ واحد غير نظامی، کشتار بیش از ۲۴۴ کودک و معلم در میناب و مدارس دیگر، تخريب ده ها بيمارستان ، مدرسه ، دانشگاه، پلها، كارخانه، موسسه واکسن سازی انستیتو پاستور و… شده است.

مجمع عمومی سازمان ملل در آخرین نشست خود در ۲۵ ماه مارس ۲۰۲۶ ، اعلام داشت: برده‌داری یکی از تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ بشر است. قطعنامه‌ای از سوی سازمان ملل متحد بر این موضوع تأکید کرده است. اما در واشنگتن این موضوع با استقبال مواجه نشده است.
سازمان ملل متحد تجارت بردگان در اقیانوس اطلس را «سنگین‌ترین جنایت علیه بشریت» ارزیابی کرده است. در مجمع عمومی سازمان ملل، ۱۲۳ کشور به قطعنامه‌ای که از سوی غنا ارائه شده بود رأی مثبت دادند. این قطعنامه از جمله خواستار «بازگرداندن فوری و بدون مانع» آثار فرهنگی و اشیای هنری به کشورهای مبدأ نیز شده است.

آَرشیو حقوق بشر >>

در تاریخ جنگ‌های مدرن، همواره غیرنظامیان بیشترین قربانیان را داده‌اند، اما در میان آنان کودکان آسیب‌پذیرترین گروه انسانی به شمار می‌روند. کودک نه در تصمیم‌گیری‌های سیاسی نقشی دارد و نه در آغاز جنگ‌ها سهمی، با این حال بیشترین رنج‌ها، مرگ‌ها و آسیب‌های روانی را تحمل می‌کند. از جنگ‌های طولانی آفریقا گرفته تا جنگ غزه و حملات اخیر به ایران، یک واقعیت مشترک دیده می‌شود: جنگ پیش از هر چیز کودکی را نابود می‌کند.
جنگ برای میلیون‌ها کودک در سراسر جهان واقعیتی تلخ و روزمره است. تقریباً از هر پنج کودک در جهان، یک کودک در کشوری یا منطقه‌ای زندگی می‌کند که از جنگ و درگیری‌های مسلحانه آسیب دیده است.

آَرشیو اجتماعی >>

هوش مصنوعی اکنون برای صنعت نشر نیز متن تولید می‌کند. هرچند هنوز برای ادبیات داستانی چندان مناسب نیست، اما برای ادبیات تخصصی و علمی بسیار کارآمدتر است. اگر نوشتن متن‌ها بیش از پیش به ماشین‌ها سپرده شود، چه فرصت‌ها و چه خطرهایی به
بر اساس یک نظرسنجی از سوی اتحادیه ناشران و کتاب‌فروشان آلمان، تنها ۹ درصد از فعالان حوزه نشر، نقش هوش مصنوعی را بسیار مهم یا بسیار بسیار مهم ارزیابی کرده‌اند. با این حال، ۸۴ درصد معتقدند که این فناوری طی پنج سال آینده به عاملی تعیین‌کننده برای موفقیت تبدیل خواهد شد. تنها یک‌سوم بر این باورند که فرصت‌ها به‌طور قابل‌توجهی از خطرها بیشتر است.وجود می‌آید؟

وقتی در زمان حال احساس ناتوانی می‌کنیم و آینده مبهم به نظر می‌رسد، گاهی نگاه به گذشته کمک‌کننده است. مثلاً پروژه «سایبرسین» استافورد بیر در شیلی دهه ۱۹۷۰ که تلاش داشت نوعی سوسیالیسم دموکراتیک مبتنی بر سایبرنتیک ایجاد کند. او می‌خواست جامعه و اقتصاد را با فناوری‌های سایبرنتیکی به شکلی برابرتر و فراگیرتر سازمان دهد.
نمونه جدیدتر، مدل شهر بارسلونا در برابر الگوهای «شهر هوشمند» مبتنی بر اقتصاد پلتفرمی است که تحت مدیریت فرانچسکا بریا به‌عنوان کمیسر فناوری و نوآوری شهری شکل گرفت. این شهر زیرساخت‌های دیجیتال را به‌صورت دموکراتیک و از پایین در اختیار شهروندان قرار داد و وابستگی به زیرساخت‌های دیجیتال انحصاری مانند مایکروسافت را کاهش داد.

یوهان گوتلیب فیشته در سدهٔ نوزدهم، فیلسوف معیار بورژوازی آلمان به‌شمار می‌رفت. نام او در کنار بزرگ‌ترین قهرمانان فکری زمانه، چون شیلر و گوته، برده می‌شد. با این همه، فیشته همواره چهره‌ای دوقطبی و مناقشه‌برانگیز بوده است. در دوران زندگی‌اش، او را دموکراتی بیش از حد رادیکال، ملحد، برانداز و هوادار انقلاب فرانسه می‌دانستند؛ کسی که علیه نظام طبقاتی و سلطهٔ اشراف می‌شورید. اما اندکی بعد، او به فیلسوف یک ملت آلمانیِ سرافراز بدل شد و موادی فکری فراهم آورد که در سدهٔ بیستم حتی ناسیونال‌سوسیالیست‌ها نیز بتوانند با حرارت به او استناد کنند.

آَرشیو انديشه >>

در جنگ جهانی دوم، رضاشاه پهلوی بی‌طرفی ایران را اعلام کرد، اما به‌ویژه بریتانیا بیم داشت که ذخایر نفتی به دست آلمان نازی بیفتد. به همین دلیل، بریتانیا و اتحاد شوروی به‌طور مشترک ایران را اشغال کردند. شاه مجبور به کناره‌گیری شد و پسرش محمدرضا به جای او بر تخت قدرت نشانده شد.
حتی پس از جنگ جهانی دوم نیز ایران به آرامش نرسید. وضعیت دشوار اقتصادی کشور تا حد زیادی به این نسبت داده می‌شد که شرکت نفتی بریتانیایی تنها بخش کوچکی از درآمدهای نفتی را به ایران اختصاص می‌داد. به همین دلیل، درخواست برای ملی‌کردن صنعت نفت شدت گرفت. در این دوره پرآشوب که با سوءقصدها علیه سیاستمداران همراه بود، محمد مصدق به نخست‌وزیری رسید و به‌صورت دموکراتیک نیز انتخاب شد.

نادر در سال ۱۷۳۶ به‌عنوان پسر یک چوپان به مقام شاه ایران رسید. سه سال بعد او امپراتور گورکانی هند را شکست داد. در مارس ۱۷۳۹ او در دهلی فرمان قتل‌عامی را صادر کرد که گفته می‌شود ۳۰ هزار قربانی گرفت. تخت طاووس نیز جزو غنایم او بود.
برای فیلسوف فرانسوی مونتسکیو، او نمونه کامل یک «حکومت استبدادی» بود: اگر «حاکم حتی برای یک لحظه دست خود را پایین بیاورد و نتواند در هر زمان عالی‌ترین مقامات را نابود کند، همه چیز از دست می‌رود؛ زیرا اگر نیروی محرک چنین حکومتی، یعنی ترس، از میان برود، مردم نیز دیگر هیچ پشتیبانی نخواهند داشت.»

یکی از بارزترین نمونه‌های چنین رویدادهایی، همه‌پرسی‌ای است که ۳۵ سال پیش، در ۱۷ مارس ۱۹۹۱، در مورد حفظ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی - و در اصل، روسیه تاریخی که طی سده‌ها شکل گرفته بود، و در آن مردم کشورمان بدون هیچ تردیدی به حفظ تمامیت ارضی آن رأی دادند، برگزار شد. این امر در یک رأی‌گیری آزاد و بر پایه استانداردهای امروزی، کاملاً علنی و دموکراتیک انجام شد که در آن هر طرف می‌توانست بدون هیچ گونه منابع اداری، دیدگاه خود را تبلیغ کند. در قانون دولتی، همه‌پرسی بالاترین و مستقیم‌ترین شکل دموکراسی بحساب می آید و از این رو بسیار به ندرت به آن متوسل می شوند، زیرا مردم ممکن است کاملاً متفاوت از آنچه مقامات خواسته بودند، رأی دهند.

آَرشیو تاريخ >>

سرنگونی حکومت ایران یکی از مهم‌ترین اهداف پیشمرگه‌هاست. جمعیت کرد در ایران نه‌تنها از سرکوب و خشونتی که همه مردم هر روز تجربه می‌کنند رنج می‌برند، بلکه با تبعیض خاص ضدکردی نیز مواجه‌اند.
و همان‌طور که گفتم، ایران حتی در آن سوی مرز، یعنی منطقه خودمختار کردستان، نیز حملات هوایی انجام می‌دهد. بنابراین خواست پایان این «رژیم ترور» و زندگی در صلح بسیار قوی است. پیشمرگه‌ها می‌دانند که این حکومت خودبه‌خود از بین نخواهد رفت.

آَرشیو ملی/قومی >>

سمتگیری اجتماعی آثار گورکی- ویژگی اساسی آن ، تضاد بین انسان و شرایط اجتماعی – مسئله اصلی آن و غلبه بر شرایط اجتماعی به نام انسان، گرایش اساسی آن است. گورکی این سمتگیری را در سه نوع نشان می‌دهد: افسانه‌ها و داستان ها – این قرار دادن تصاویر قوی، شجاعانه و مغرور با زندگی روزمره‌ی بی‌روح، کسل‌کننده و ناخوشایند؛ رودر رو قرار دادن واقعیت با واقعیت آرمانی است. «ماکار چودرا»، «پیرزن ایزرگیل»، «سرود شاهین» و «خان و پسرش» از این جمله‌اند. تصاویر در اینجا به صورت شماتیک، جدا از محتوای زندگی و با تأکید بر یک ویژگی واحد و به ویژه مشخص ارائه شده‌اند.

چگونه می‌توان باور کرد، ایرج ما، آن انسان شریف، دیگر در بین ما نیست. او که همواره در سراسر مراحل زندگی اش، پدری ‌همسری مهربان ، دکتری مسول، اندیشمندی سیاسی، اجتماعی و یارای دوستان و مردم در سال‌های طولانی زندگی اش در ایران و در مهاجرت اجباری بود.
دکتر ایرج واحدی پور پس از انقلاب در بیمارستان آیت‌الله کاشانی در جنوب تهران مجدداً به عنوان جراح شروع به کار کرد در کنار کار، در این بیمارستان مطبی هم درهمان جنوب شهر تهران باز کرده بود که در آنجا به درمان بی‌بضاعت‌ترین و محروم‌ترین اقشار جامعه می‌پرداخت. برادر من که در مطب او کار می‌کرد تعریف می‌کند که او نه فقط درآمدی از این مطلب نداشت بلکه پول داروهای افراد بی‌بضاعت را هم از جیب می‌داد.
از خصائل بسیار برجسته او حفظ احترام و برخورد انسانی به خصوص به خانم‌ها و کودکان بود. هیچگاه از دایره ادب و احترام خارج نمی‌شد.  [نظرات 1]

آثار تولستوی مرحله نوینی را در تکامل رئالیسم روسی و جهانی رقم زد و شکاف بین سنت‌های رمان کلاسیک سده نوزده و ادبیات سده بیست را پر کرد. رئالیسم تولستوی با لحنی آشکار، صریح گویی و در نتیجه نیرویی کوبنده، قدرت و تیزبینی در افشای تضادهای اجتماعی مشخص می‌شود. گیرایی طبیعی و عاطفی و توانایی بازآفرینی «جسم زندگی» در آثار تولستوی با اندیشه‌ای انعطاف‌پذیر و تیزبین و تحلیلی روانشناختی عمیق و کاملاً صادقانه ترکیب شده است. رئالیسم سالم و اصیل تولستوی در پی ترکیبی از تحلیل و ترکیب است و به سمت درک جامع از جهان، آگاهی از قوانینی که زندگی انسان بر اساس آنها حرکت می‌کند، گرایش دارد.

آَرشیو گوناگون >>