در ۲۴ ساعت گذشته، خبرگزاری هرانا دست‌کم ۵۷۳ حمله در قالب ۲۱۵ رویداد در ۲۰ استان کشور را ثبت کرده است. این رویدادها در ۲۴ ساعت اخیر در مجموع منجر به ۱۰۹ تلفات انسانی (شامل کشته و زخمی نظامی و غیرنظامی) شده‌اند. حجم گسترده حملات شبانه روز اخیر، بالاترین نرخ حملات در ده روز اخیر محسوب می شود. این حملات علاوه بر شدت و گستردگی، تمرکز زیادی بر صنایع مادر از جمله صنعت انرژی ایران نشان می دهد.

با گذشت بیش از یک ماه از آغاز حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به شهرها و مناطق مختلف ایران، عوامل حکومتی جمهوری اسلامی نیز موج تازه و گسترده‌ای از بازداشت‌های خودسرانه را در سراسر کشور آغاز کرده‌اند.
بر اساس آمارهای رسمی حکومتی، تاکنون بیش از دو هزار تن از شهروندان بازداشت شده‌اند، اما با توجه به دشواری دسترسی به اطلاعات، احتمال می‌رود شمار واقعی بازداشت‌شدگان بسیار بیشتر باشد و هر روز موارد جدیدی از بازداشت گزارش می‌شود.

تحریم، سال‌هاست که در ادبیات سیاسی غرب به‌عنوان جایگزینی در برابر جنگ معرفی شده است، ابزاری که قرار بوده بدون توسل به خشونت نظامی، دولت‌ها را وادار به تغییر رفتار کند. اما تجربه عینی، از جمله آنچه در سال‌های اخیر در ایران و دیگر کشورهای تحریم شده مانند عراق و کوبا رخ داده، نشان می‌دهد که این تصویر تا چه اندازه گمراه‌ کننده است. تحریم نه‌تنها جایگزین جنگ نبوده، بلکه در بسیاری از موارد، مقدمه و زمینه‌ساز آن بوده است.

آنچه ترامپ روایت می‌کند، شبیه یک فیلم هالیوودی است: ارتش ایران با نیروهای زیاد به دنبال این سرباز بوده و لحظه‌به‌لحظه به او نزدیک‌تر می‌شده است. سپس عملیات واقعی نجات آغاز شده؛ عملیاتی چنان خطرناک که به گفته او «به‌ندرت انجام می‌شود». در نهایت، پس از هفت ساعت حضور در حریم هوایی ایران، عملیات چشمگیر نجات انجام شده است. ترامپ اعلام کرده که قصد دارد شامگاه دوشنبه در کاخ سفید یک کنفرانس خبری درباره این موضوع برگزار کند.

ترامپ در پراکنده گویی هایش نتوانست مسیر آینده جنگ آمریکا با ایران را بطور روشن توضیح دهد، حوادث کنونی، برخی نتیجه گیری ها را روشن تر از قبل کرده است. بی احتیاطی و بی ثباتی او احتمالا باعث شده که دولت های سراسر جهان درباره سلامت نظم جهانی به رهبری آمریکا و خرد تکیه بر واشنگتن برای حفظ هنجارهای بین المللی را بازنگری بیشتری داشته باشند. تمایلات تکروی ترامپ و عادت غریزی اش به سرزنش دیگران وقتی اوضاع خراب می شود، جایگاه کشور ایالات متحده را در دنیا کاهش داده است. همچنین خواسته های غیرمنطقی او ازکمک گرفتن کشورهای دیگر برای جمع آوری آشفتگی هایی که او ایجاد کرده است، مانند فاجعه تنگه هرمز.

قوه قضائیه ایران با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد دو زندانی به نام‌های، ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان، را به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق، اعدام کرده است. سازمان مجاهدین خلق ضمن تایید عضویت آنها در این سازمان نوشته است که این دو زندانی در زندان قزلحصار اعدام شده‌اند.قوه قضائیه اتهام این افراد را «بغی از طریق مباشرت در انجام اقدامات متعدد تروریستی»، عضویت در سازمان مجاهدین، «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی کشور» و همچنین «ارتکاب اقدامات موثر ایذایی با هدف سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران» اعلام کرده است.

ما ضمن تاکید بر ضرورت پایان فوری درگیری‌های نظامی، اعلام می‌کنیم که صلح پایدار در منطقه تنها با عبور از رژیم‌های جنگ‌طلب و مستبد میسر است. جمهوری اسلامی با گروگان گرفتن معیشت و جان مردم برای پیشبرد پروژه‌های هسته‌ای خود، بزرگترین ناقض حقوق بشر در ایران است. ما خواهان توقف فوری ماشین اعدام، آزادی بی‌قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی-عقیدتی و فعالان مدنی و اتنیک، و شفافیت کامل در فعالیت‌های هسته‌ای هستیم. جامعه جهانی نباید اجازه دهد که رقابت‌های ژئوپلیتیک، راه را برای سرکوب مضاعف ملت ایران و حرکت رژیم به سوی تسلیحات کشتار جمعی هموار سازد.

من در روز مرگ او در پاریس بودم و کار تحقیقی رساله فوق دکترای خودم را در دانشسرای عالی ورزش فرانسه انجام میدادم. در همان زمان یادداشت هائی در باره "ورزش روز" برای کیهان ورزشی می فرستادم و با دُری، سردبیر کیهان ورزشی در تماس دائم بودیم. دُری در موارد خیلی حساس و یا پر اهمیت با وجود آنکه تلفن به آسانی امروز نبود از من می پرسید و گاه کمک می خواست. آن روز که تلفن زنگ زد و او با دستپاچگی و بلاتکلیفی گفت: "فلانی، تختی رفت و شهر شلوغ است!" باور نکردنی بود.

آَرشیو اخبار امروز >>

پیروزی در این جنگ برای جمهوری اسلامی در وضعیتی که قرار دارد، نه در آینده و در انتهای جنگ، بلکه همین مقاومت امروز است. مهاجمان برای بقا نمی جنگند، جمهوری اسلامی فقط برای بقا می جنگد. دیگر برای امتیاز و غنیمتی و حتا برای حفظ دارائی هایش نمی‌جنگد، فقط و فقط برای بقای خود می جنگد، بقائی که با روز و ساعت رقم می خورند. جمهوری اسلامی همین که تا به امروز مانده است، خود را پیروز می داند؛ پیروزی اش از این پس مثل قطرات سِرُم است، فقط روزانه و به افتخار "بودن" اش است، به هر ریخت و وضعیت متلاشی و داغان که باشد. من پیروز ام چون امروز هنوز هستم!

برخی از روشنفکرانی که در سال ۲۰۰۳ رویای همسویی منافع کشورهای بزرگ با اهداف دموکراتیک مردم ایران را داشته و طرفدار جنگ بودند، خوشبختانه پس از چندی در دیدگاه‌های خود تجدیدنظر کردند. امید آن که امروز نیز افراد بیشتری که در رویای «جنگ آزادی‌بخش اسرائیل و آمریکا» هستند، کمی در این مورد تأمل کنند. دفاع از پایان جنگ، دفاع از حکومت جمهوری اسلامی نیست بلکه در مرکز قرار دادن انسان‌های آزاده برای تعیین سرنوشت خود، و جلوگیری از رنج بیشتر مردم است. همچنان که مبارزه با اعدام به معنی دفاع از جرم و جنایات قاتلین و خاطیان نیست، بلکه دفاع از حقوق انسانی همگان است.

در حالی‌که هفته‌ها از تشدید درگیریها میان آمریکا و اسرائیل با ایران می‌گذرد، وضعیت کشور از یک بحران امنیتی صرف عبور کرده و به یک وضعیت پیچیده و چندلایه رسیده است؛ وضعیتی که در آن جنگ خارجی، فشار اقتصادی، فرسایش مشروعیت سیاسی و تشدید کنترل داخلی، هم‌زمان در حال بازتولید یکدیگرند. حملات به زیرساخت‌های حساس و کشیده‌شدن تنش به سطوح بالای امنیتی و تصمیم‌گیری، نشان می‌دهد که این تقابل دیگر محدود و قابل مهار در حاشیه نیست، بلکه به درون ساختار رژیم نفوذ کرده است.

مغلطه حسینقلی خانی در فرهنگ و ادبیات سیاسی ما عمری طولانی وجا افتاده دارد. این شیوه مورد استفادۀ روحانیون و افراطی های راست گرا و چپ نما بوده و از ویژگی های فکری و رفتاری آن ها است، که به گونه های متفاوت و متنوع تجربه شده است. به یاد دارید؟ زمان محمد رضا شاه پهلوی با اتکا به شعار"خدا، شاه ، میهن" هرکس که با محمد رضا شاه مخالف بود معنایش این بود که " بی میهن" و بی وطن است و می گفتند ایرانی نیست، ...

از آغاز مسلم بود که حمله نظامی و ترور سران رژیم، جمهوری اسلامی را نابود نمی کند. از آغاز روشن بود که تجاوز نظامی حکومت‌های ابردست‌راستی دونالد ترامپ و نتانیاهو که هر دو ماهیتی ضد آزادی، ضد حقوق بشر و نژاد پرستانه دارند برای نجات ایرانیان از چنگال خونین حکومت شر و سردمداران شرور آن نیست. برای خیر، سربلندی و رفاه ایرانیان نیست.

قبول کثرت قوم‌ها و ملیت‌ها‌ در ایران و توابع فرهنگی این قبول، از جمله به صورت به رسمیت شناختن زبان‌های غیر فارسی، در آموزش و دیگر زمینه‌های کاربرد زبان مادری،
قبول زدایش تمرکز قدرت اداری پس از ناجمهوری. این اقدامی است که می‌توان آن را با اصلاحات مرزی و افزایش اختیارمندی استان‌های موجود شروع کرد و درانطباق با فرآیند دموکراتیک شدن اداره کشور تا فدرالیسم متعهد به تمامیت ارضی ایران ادامه داد. من در مقاله «بغرنج تمرکززدائی...» و جاهای دیگر اقدام‌هائی در این باره را پیشنهاد کرده ام. از آنجا که مسیر گذار از جمهوری اسلامی هنوز مشخص نیست، می توان با اتکاء بر جامعه مدنی و ایجاد فشار براین حکومت آن را احتمالا وادار به اصلاحاتی در جهت مطلوب کرد.

در جمع‌بندی این وضعیت پیچیده، آنچه بیش از هر چیز برجسته می‌شود، پیوندی است که میان جنگ و تشدید اقتدارگرایی شکل گرفته است؛ پیوندی که در آن، بحران بیرونی به‌گونه‌ای بهانه یا زمینه ‌ساز تمرکز بیشتر قدرت در درون می‌شود. در چنین شرایطی، جامعه در معرض فشاری دوگانه قرار می‌گیرد: از یک سو تهدیدهای ناشی از جنگ و از سوی دیگر، محدودیت‌هایی که بر آزادی‌ها و حقوق فردی و جمعی اعمال می‌شود.

تردیدی تباید داشت که امپریالیسم آمریکا و جنایتکار جنگی حاکم بر اسرائیل نه تنها قادر به برگرداندن ایران به عصر حجر نیستند و توان اشغال نظامی این کشور را ندارند، بلکه خود ناچار از پیدا کردن راهی برای خروج از بحرانی که پدید آورده اند خواهند شد و با سرافکندگی از ادعاها و اهداف اعلام شده اشان عقب خواهند نشست.

اصطلاح "دشمن دوست نما"، توصیف‌ و بیان یکی از پیچیده‌ترین و آسیب ‌زاترین نوع روابط انسانی است. کسیکه در ظاهر با لبخند، دلسوزی و نزدیکی جلو می‌آید، اما در باطن، انگیزه‌هایی مانند حسادت، رقابت ناسالم یا سوءاستفاده دارد؛ رفتار و شرایطی که میتواند باعث ایجاد ضربه روحی، روانی یا جسمی شدید ‌شود. این پدیده، زمانی تبدیل به فاجعه ملی میگردد که دشمن دوست نما، در رابطه با سرنوشت یک کشور و یا یک ملت باشد، تخریب و تجزیه، و وابستگی و سقوط را بهمراه خواهد داشت.

همین شخص، روزی از بازگرداندن «عظمت» به ایران سخن می‌گوید. اما کدام عظمت؟ آیا اساساً شناختی مستند از تاریخ ایران وعظمت مورد نظر آن دارد؟ صبحی از مذاکره‌های بسیار سودمند با همان حکومت سخن می‌گوید و شبی دیگر تهدید به برپا کردن جهنم می‌کند. زمانی اعلام می‌کند که به نفت آن کشور نیازی ندارد و مسئلهٔ تنگهٔ هرمز برایش اهمیتی ندارد؛ و روزی دیگر هشدار می‌دهد که اگر ظرف چهل‌وهشت ساعت آن تنگه گشوده نشود، آتشی برخواهد افروخت. فعلا آنچه بدون ِ‌ختم به نتیجه یی در جریان است فروریختن بی دریغ و سخاوتمندانه ی انواع بمب است به سرزمین ایران، بااین تمهیدکه دارند حکومت اسلامی -شیعی تهران را میکوبند! امید که اینگونه است!  [نظرات 1]

آَرشیو سياسی >>

با این همه حملات ویرانگر و فاجعه بار که منجر به ویرانی زیر ساخت های نظامی،هسته ای و موشکی،صنعتی،اموزشی و درمانی و همچنین صنایع فولاد،پتروشیمی و سیمان و بنادر تجاری و ذخایر نفتی شده،چرا همچنان ترامپ به جنگ با ایران ادامه می دهد، هدف واقعی ترامپ و نتانیاهو از ادامه این جنگ چیست؟

در باره اهداف و سناریوهای احتمالی در جنگ امریکا-اسرائیل علیه ایران، پیامدهای این جنگ، اپوزیسیون حکومت اسلامی و «کنگره آزادی« و اهداف وتاثیرات آن. اضافه بر آن وظایف نیروهای چپ و ترقیخواه در دوره کنونی ...

درباره اعلام آمریکا مبنی بر نزدیک بودن زمان پایان جنگ در ایران، خودداری جمهوری اسلامی از مذاکره و توافق حتی در آستانه نابودی زیرساخت‌ها، و معنای این بن‌بست تصمیم‌گیری برای منافع ملی ایران

آَرشیو مصاحبه >>

احتمال این‌که مداخله نظامی آمریکا و اسرائیل بتواند به ایرانیان کمک کند تا حکومت دینی خود را به دموکراسی تبدیل کنند، تقریبا صفر است. زمانی بود که آرمان‌های لیبرال آمریکا، منبع اصلی قدرت نرم آن بود، آن‌ها می‌توانستند با استقبال از مردمی که به دنبال آزادی از استبداد بودند، امید بدهند و رنج را کاهش دهند. متأسفانه برای چنین افرادی و خود آمریکا، دولت فعلی دقیقا برعکس عمل می‌کند.

صهیونیسم مسیحی بسیار قدیمی‌تر از صهیونیسم یهودی مدرن است و حتی می‌توان گفت از نظر تاریخی، زمینه فکری تشکیل اسرائیل ابتدا در میان برخی الهی‌دانان پروتستان اروپایی شکل گرفت و بعد وارد جنبش صهیونیسم یهودی شد. برای فهم این پدیده باید آن را در سه بستر بررسی کرد: الهیات پروتستان، استعمار اروپایی، و شکل‌گیری امپریالیسم مدرن.
در قرن ۱۷ برخی الهی‌دانان پروتستان انگلیسی این ایده را مطرح کردند که: بازگشت یهودیان به فلسطین شرط تحقق طرح الهی تاریخ است. این دیدگاه در ابتدا بیشتر یک بحث الهیاتی بود، نه پروژه سیاسی.

سامانه‌های تسلیحاتی مبتنی بر هوش مصنوعی امروز در سراسر جهان به کار گرفته می‌شوند. اما موضوع کمتر به جنگنده‌های خودکار یا ربات‌های جنگی مربوط می‌شود و بیشتر به تصمیم‌گیری‌های نظامی مربوط است.
اینکه جنگ با هوش مصنوعی چگونه می‌تواند باشد، اخیراً کامرون استنلی از وزارت دفاع آمریکا در کنفرانسی از شرکت Palantir نشان داد. او در چند دقیقه نرم‌افزاری به نام Maven را توضیح داد: اهداف علامت‌گذاری‌شده تنها با سه کلیک موس وارد چیزی شبیه یک مدیر پروژه می‌شوند: «کلیک چپ، کلیک راست، کلیک چپ».

آَرشیو بين الملل >>

منزل ما در حومة جنوبی پاریس بود و من‌اگر‌ مسافر آخرم را در آن جنگل پیاده می‌کردم، از کنار رودسن و کشتی‌های کوچک و زیبائی که تبدیل به خانة مسکونی شده بود می‌گذشتم و از بالای پل شهر سرو رو به بالا می‌راندم. آن‌جا بخشی از پاریس رویائی و خیال انگیز بود که من از فرط خستکی‌نگاه نمی‌کردم، به موسیقی ایرانی ‌و اخبار نیز گوش نمی‌دادم، ذلّه، دلزده و از همه چیز بیزار بودم و تا به خانه برسم، چشم از چراغ‌های قرمز عقب ماشین‌هائی که دنبال همه قطار شده بودند و مانند مورچه، آرام آارام جلو می‌رفتند، بر نمی‌داشتم: «گراتسیاز...» زن نیمه برهنة کلمبیائی و رفتار او فکر و خیال ام را به خود مشغول کرده بود و مانند هرشب، در این خیال بودم تا آن رخداد را در گوشة دفترم یاد داشت کنم؛...

رئيس به یاد کابوس دیشبش می افتد و اینکه انگاردر جائی از آن کابوس امیر دولت آبادی، هفت تیری در دست داشته است که آن را پشت سرخودش مخفی کرده است. به همین دلیل به خاطر به یاد آوردن بیشتر آن صحنه، چند دفعه چشم هایش میفشرد وباز و بسته شان می کند و پس از آنکه لحظه ای به چشم های امیر دولت آبادی خیره می شود، با حالتی که یعنی من به وجود هفت تير زير کتت پی برده ام، می گويد: ( بلی میدانم! میدانم آقای دولت آبادی!

دلم از درد ایرونم به درده
هوا ای وای این نوروز سرده
دل ویرون من بند نگاری است
که در ویرونه‌ها گریون می‌گرده

چشم‌هاش، دو چاه کهربا، رسوبات سپیده‌دم‌های بی شماری را در خود جای داده اند. چهره ش، گرگ و میش غروب‌های بی‌شمار، چین و چروک‌‌هایی که با گذشت هر سال عمیق‌تر می‌شوند. آدم از نزدیک که نگاهش می‌کرد، احتمالا فصل‌های خاک‌گرفته‌ی داستان زندگی روی پوست چرمی‌ حک شده را می خواند. خطوط خنده از روی صخره‌های گونه‌هاش گم شده‌اند، در گوشه چشم‌هاش، پوست کاملا چروک خورده. در آن‌جا اندوه تنها ماندگی در جهان را می‌دیدی؛ چرا که پیر است – در حدی پیر که مرگ را به زنجیر کشیده تا از هلاکت خود اجتناب کند.

نمی‌خواهم
نمی‌خواهمت ای نفت!
دیر‌زمانی می‌پنداشتم
که تو بر سر من می‌سوزی
اینک می‌بینم
که من بر سر تو می‌سوزم.

در پایان فیلم پیام شمس تبریزی و بطور کلی نگاه عارفانه به امور جهان به خوبی و روشنی بیان می شود .اسکندر از مولانا می پرسد در آن مدت خلوت دو نفره چه درسی از شمس آموختی که اینچنین عارف و آگاه شده ای ؟ و مولانا به یاد می آورد که شمس به او گفته بود این شریعت گرایی او دردی را از بشریت دوا نمی کند چون نمی تواند
ضامن صلح و آرامش باشد .مولانا پرسید چطور ممکن است؟ من با پیروی از شرع مقدس و آنچه سنت است هیچ اقدامی در جهت بر هم زدن نظم عمومی نکرده و با کسی جنگی ندارم . پاسخ می شنود همه سلوک و نیکی رفتارت تا زمانی ست که در جمع خودی ها و کسانی که دین و باور تو را دارند قرار داری. اما وقتی در برابر ملل و عقاید دیگر قرار می‌گیری آن حالت خود را برتر دیدن و دیگران را ناحق گفتن در تو بیدار می‌شود.

این کتاب، نه تنها یک نوشته‌ی تاریخی، بلکه سفری اندوه‌بار در ژرفای رنج و خاموشی یک سرزمین است؛ سرزمینی که در آن، صدای اندیشه بارها در گلو شکسته و آزادی، بارها در سایه‌ی ترس رنگ باخته است. نویسنده با نگاهی ژرف و کاونده، ما را به درون تار و پود تاریخی می‌برد که در آن، خشونت نه رویدادی گذرا، بلکه رشته‌ای پیوسته و ریشه‌دار است؛ رشته‌ای که از گذشته‌های دور آغاز شده و تا روزگار ما امتداد یافته است. او از همان آغاز، تاریخ ایران را همچون رودخانه‌ای بلند و پیچان می‌نگرد؛ رودخانه‌ای که در هر پیچ آن، نشانی از کشاکش میان فرمانروایی و آزادی، میان باور و زور، دیده می‌شود.

باعث شد بینایی یک چشمش را از دست بدهد و یکی از دستانش را نیز به‌سختی می‌تواند حرکت دهد. فتوای صادرشده علیه او هرگز رسماً لغو نشد؛ پس از مرگ خمینی در سال ۱۹۸۹، جانشین او علی خامنه‌ای آن را تأیید کرد. خیابان مقابل تالار نیکلای پوتسدام بسته شده بود. هرکس می‌خواست در این برنامه – که آغاز یک تور کوتاه کتاب‌خوانی بود – شرکت کند، باید کارت شناسایی خود را نشان می‌داد و نیروهای امنیتی در همه جا حضور داشتند.

عدالتی در کار نیست. ‌متهم حق ندارد متابق میل خود  وکیل انتخاب کند‌. زیرا اغلب وکلایی که در دادگاه‌های فرمایشی جهت دفاع  از حقوق متهم شرکت می‌کنند، جزو ابواب جمعی قوه قضائیه هستند.‌ به‌علاوه ‌محمود امیری مقدم مدیر سازمان حقوق بشر ایران در مصاحبه‌ای با سایت «دویچه ‌وله» فارسی وضعیت زندانیان سیاسی را نگران کننده اعلام کرده است و افزوده‌است «به‌دلیل محدودیت شدید ارتباطات، ‌اطلاعات اندکی ‌در باره  محل نگهداری زندانیان سیاسی وجود دارد.

هاینریش مان در ۲۷ مارس ۱۸۷۱ در شهر لوبک متولد شد. زندگی‌نامهٔ برادر کوچک‌ترش توماس مان با تمام جزئیات مورد پژوهش قرار گرفته است. اما تا امروز هنوز خلأهایی در شناخت زندگی هاینریش مان وجود دارد. این موضوع شگفت‌انگیز است، زیرا زندگی این دو برادر، چه از نظر شخصی و چه ادبی، به‌طور نزدیکی درهم تنیده است. با این حال به نظر می‌رسد هنوز همه چیز روشن نشده است؛ چرا که در دهه‌های گذشته بارها نامه‌ها و اسناد تازه‌ای از این نویسنده پیدا شده‌اند.

آَرشیو فرهنگ و ادب >>

زمانی که یک گروه باستان‌شناسی در اسپانیا جسدی با شکوه و جلال از عصر مس کشف کرد، پژوهشگران تصور کردند با پیکر یک مرد مهم روبه‌رو هستند. اما بررسی‌های جدید نشان داد: فرد دفن‌شده یک زن بوده است. آیا در آن جامعه زنان قدرت را در دست داشتند؟
هر کسی که چند هزار سال پیش این جسد را در غار تدفین قرار داد، آن را با اشیای گران‌بها احاطه کرده بود: تیغه‌های ظریف سنگ چخماق، یک ظرف سفالی حاوی شراب و شاهدانه، پودر شَنگرف (سینابار)، یک شانه و یک ظرف عاجی، یک خنجر سنگ چخماق با دسته‌ای از کهربا و یک عاج فیل به وزن ۱٫۸ کیلوگرم.

ضدفمینیسم ترامپ در داخل ایالات متحده نیز بدون پیامد نبوده است. یک سال پس از آغاز ریاست‌جمهوری او، دسترسی زنان به سقط جنین ایمن بیش از پیش محدود شده است؛ تا جایی که حتی در موارد مرگ جنین در رحم نیز گاه خدمات درمانی به زنان ارائه نمی‌شود.
زنان سیاه‌پوست بیش از دیگران تحت تأثیر سیاست‌های ضد سقط جنین ترامپ قرار دارند – موضوعی که نشان می‌دهد ضد فمینیسم در اینجا با نژادپرستی پیوند خورده است.

ایران باید از معدود کشورهایی باشد که رشد اقتصادی آن با قوانین حاکم بر جامعه چنین در تناقض است. زنان بزرگترین قربانیان حکومت اسلامی هستند که از پیشرفت نوسازی اقتصادی تنها بخش استثمار نیروی کار عایدشان شد و با زنجیرهای بسته به دست پا به بازار کار رانده شدند. تناقضی که در نگاه اول به وضعیت زنان در ایران به نظر می آید، تناقض درونی نظامی ست که سیستم سرمایه داری را دنبال می کند ولی چون به نام مذهب قدرت را دردست گرفته، رهایی زن را به حق ریزش پایه های خود می داند. وابستگی پایه های نظام به حجاب زنان یک شعار توخالی دولتی نیست. حجاب عمومی ترین وسیله ایست که عدم رهایی زن و وجود حاکمیت شرع را به زن گوشزد می کند از هر سن، از هر مذهب، از هر ملیت و از هر طبقه ای!

آَرشیو زنان >>

از همان آغاز انقلاب اسلامی، بیزاری از به رسمیت شناختی آیین بهائی به عنوان یک "دین" در قانون اساسی سال ۱۳۵۷ در کشور، رسمیّت یافت. ماده‌ی ۱۲ دین رسمی ایران را اسلام می‌داند و ماده‌ی ۱۳ تنها دین زرتشتی، کلیمی، و مسیحی را به عنوان ادیان اقلیت به رسمیت می‌شناسد. همین مادّه، تأکید می‌کند که تنها کسانی که به عنوان "اقلیّت دینی" شناخته شده‌اند، "آزاد هستند که مناسک و مراسم دینی خود را برگزار کنند و در امور شخصی و آموزش دینی، طبق شریعت خود عمل کنند". همین به رسمیت نشناختن آیین بهائی به عنوان "دین اقلیت" در قانون اساسی، پایه و دستاویزی برای آزار و سخت‌گیری بر آنان گردید و به آنان برچسب "فرقه‌ی سیاسی" زدند.

شاید برای شما هم این سوٌال پیش آمده که چرا اکثر گروه ها و تجمعات ایرانی طرفدار حقوق بشر، تهاجم آمریکا و اسرائیل در حین مذاکرات با ایران را با صراحت محکوم نکرده اند. این جنگ تا کنون باعث کشتار بیش از ۳۵۰۰ ایرانی غیر نظامی و صدمه به بيش از ٨۵٠٠٠ واحد غير نظامی، کشتار بیش از ۲۴۴ کودک و معلم در میناب و مدارس دیگر، تخريب ده ها بيمارستان ، مدرسه ، دانشگاه، پلها، كارخانه، موسسه واکسن سازی انستیتو پاستور و… شده است.

مجمع عمومی سازمان ملل در آخرین نشست خود در ۲۵ ماه مارس ۲۰۲۶ ، اعلام داشت: برده‌داری یکی از تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ بشر است. قطعنامه‌ای از سوی سازمان ملل متحد بر این موضوع تأکید کرده است. اما در واشنگتن این موضوع با استقبال مواجه نشده است.
سازمان ملل متحد تجارت بردگان در اقیانوس اطلس را «سنگین‌ترین جنایت علیه بشریت» ارزیابی کرده است. در مجمع عمومی سازمان ملل، ۱۲۳ کشور به قطعنامه‌ای که از سوی غنا ارائه شده بود رأی مثبت دادند. این قطعنامه از جمله خواستار «بازگرداندن فوری و بدون مانع» آثار فرهنگی و اشیای هنری به کشورهای مبدأ نیز شده است.

آَرشیو حقوق بشر >>

در تاریخ جنگ‌های مدرن، همواره غیرنظامیان بیشترین قربانیان را داده‌اند، اما در میان آنان کودکان آسیب‌پذیرترین گروه انسانی به شمار می‌روند. کودک نه در تصمیم‌گیری‌های سیاسی نقشی دارد و نه در آغاز جنگ‌ها سهمی، با این حال بیشترین رنج‌ها، مرگ‌ها و آسیب‌های روانی را تحمل می‌کند. از جنگ‌های طولانی آفریقا گرفته تا جنگ غزه و حملات اخیر به ایران، یک واقعیت مشترک دیده می‌شود: جنگ پیش از هر چیز کودکی را نابود می‌کند.
جنگ برای میلیون‌ها کودک در سراسر جهان واقعیتی تلخ و روزمره است. تقریباً از هر پنج کودک در جهان، یک کودک در کشوری یا منطقه‌ای زندگی می‌کند که از جنگ و درگیری‌های مسلحانه آسیب دیده است.

آَرشیو اجتماعی >>

هوش مصنوعی اکنون برای صنعت نشر نیز متن تولید می‌کند. هرچند هنوز برای ادبیات داستانی چندان مناسب نیست، اما برای ادبیات تخصصی و علمی بسیار کارآمدتر است. اگر نوشتن متن‌ها بیش از پیش به ماشین‌ها سپرده شود، چه فرصت‌ها و چه خطرهایی به
بر اساس یک نظرسنجی از سوی اتحادیه ناشران و کتاب‌فروشان آلمان، تنها ۹ درصد از فعالان حوزه نشر، نقش هوش مصنوعی را بسیار مهم یا بسیار بسیار مهم ارزیابی کرده‌اند. با این حال، ۸۴ درصد معتقدند که این فناوری طی پنج سال آینده به عاملی تعیین‌کننده برای موفقیت تبدیل خواهد شد. تنها یک‌سوم بر این باورند که فرصت‌ها به‌طور قابل‌توجهی از خطرها بیشتر است.وجود می‌آید؟

وقتی در زمان حال احساس ناتوانی می‌کنیم و آینده مبهم به نظر می‌رسد، گاهی نگاه به گذشته کمک‌کننده است. مثلاً پروژه «سایبرسین» استافورد بیر در شیلی دهه ۱۹۷۰ که تلاش داشت نوعی سوسیالیسم دموکراتیک مبتنی بر سایبرنتیک ایجاد کند. او می‌خواست جامعه و اقتصاد را با فناوری‌های سایبرنتیکی به شکلی برابرتر و فراگیرتر سازمان دهد.
نمونه جدیدتر، مدل شهر بارسلونا در برابر الگوهای «شهر هوشمند» مبتنی بر اقتصاد پلتفرمی است که تحت مدیریت فرانچسکا بریا به‌عنوان کمیسر فناوری و نوآوری شهری شکل گرفت. این شهر زیرساخت‌های دیجیتال را به‌صورت دموکراتیک و از پایین در اختیار شهروندان قرار داد و وابستگی به زیرساخت‌های دیجیتال انحصاری مانند مایکروسافت را کاهش داد.

یوهان گوتلیب فیشته در سدهٔ نوزدهم، فیلسوف معیار بورژوازی آلمان به‌شمار می‌رفت. نام او در کنار بزرگ‌ترین قهرمانان فکری زمانه، چون شیلر و گوته، برده می‌شد. با این همه، فیشته همواره چهره‌ای دوقطبی و مناقشه‌برانگیز بوده است. در دوران زندگی‌اش، او را دموکراتی بیش از حد رادیکال، ملحد، برانداز و هوادار انقلاب فرانسه می‌دانستند؛ کسی که علیه نظام طبقاتی و سلطهٔ اشراف می‌شورید. اما اندکی بعد، او به فیلسوف یک ملت آلمانیِ سرافراز بدل شد و موادی فکری فراهم آورد که در سدهٔ بیستم حتی ناسیونال‌سوسیالیست‌ها نیز بتوانند با حرارت به او استناد کنند.

آَرشیو انديشه >>

در جنگ جهانی دوم، رضاشاه پهلوی بی‌طرفی ایران را اعلام کرد، اما به‌ویژه بریتانیا بیم داشت که ذخایر نفتی به دست آلمان نازی بیفتد. به همین دلیل، بریتانیا و اتحاد شوروی به‌طور مشترک ایران را اشغال کردند. شاه مجبور به کناره‌گیری شد و پسرش محمدرضا به جای او بر تخت قدرت نشانده شد.
حتی پس از جنگ جهانی دوم نیز ایران به آرامش نرسید. وضعیت دشوار اقتصادی کشور تا حد زیادی به این نسبت داده می‌شد که شرکت نفتی بریتانیایی تنها بخش کوچکی از درآمدهای نفتی را به ایران اختصاص می‌داد. به همین دلیل، درخواست برای ملی‌کردن صنعت نفت شدت گرفت. در این دوره پرآشوب که با سوءقصدها علیه سیاستمداران همراه بود، محمد مصدق به نخست‌وزیری رسید و به‌صورت دموکراتیک نیز انتخاب شد.

نادر در سال ۱۷۳۶ به‌عنوان پسر یک چوپان به مقام شاه ایران رسید. سه سال بعد او امپراتور گورکانی هند را شکست داد. در مارس ۱۷۳۹ او در دهلی فرمان قتل‌عامی را صادر کرد که گفته می‌شود ۳۰ هزار قربانی گرفت. تخت طاووس نیز جزو غنایم او بود.
برای فیلسوف فرانسوی مونتسکیو، او نمونه کامل یک «حکومت استبدادی» بود: اگر «حاکم حتی برای یک لحظه دست خود را پایین بیاورد و نتواند در هر زمان عالی‌ترین مقامات را نابود کند، همه چیز از دست می‌رود؛ زیرا اگر نیروی محرک چنین حکومتی، یعنی ترس، از میان برود، مردم نیز دیگر هیچ پشتیبانی نخواهند داشت.»

یکی از بارزترین نمونه‌های چنین رویدادهایی، همه‌پرسی‌ای است که ۳۵ سال پیش، در ۱۷ مارس ۱۹۹۱، در مورد حفظ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی - و در اصل، روسیه تاریخی که طی سده‌ها شکل گرفته بود، و در آن مردم کشورمان بدون هیچ تردیدی به حفظ تمامیت ارضی آن رأی دادند، برگزار شد. این امر در یک رأی‌گیری آزاد و بر پایه استانداردهای امروزی، کاملاً علنی و دموکراتیک انجام شد که در آن هر طرف می‌توانست بدون هیچ گونه منابع اداری، دیدگاه خود را تبلیغ کند. در قانون دولتی، همه‌پرسی بالاترین و مستقیم‌ترین شکل دموکراسی بحساب می آید و از این رو بسیار به ندرت به آن متوسل می شوند، زیرا مردم ممکن است کاملاً متفاوت از آنچه مقامات خواسته بودند، رأی دهند.

آَرشیو تاريخ >>

سرنگونی حکومت ایران یکی از مهم‌ترین اهداف پیشمرگه‌هاست. جمعیت کرد در ایران نه‌تنها از سرکوب و خشونتی که همه مردم هر روز تجربه می‌کنند رنج می‌برند، بلکه با تبعیض خاص ضدکردی نیز مواجه‌اند.
و همان‌طور که گفتم، ایران حتی در آن سوی مرز، یعنی منطقه خودمختار کردستان، نیز حملات هوایی انجام می‌دهد. بنابراین خواست پایان این «رژیم ترور» و زندگی در صلح بسیار قوی است. پیشمرگه‌ها می‌دانند که این حکومت خودبه‌خود از بین نخواهد رفت.

آَرشیو ملی/قومی >>

سمتگیری اجتماعی آثار گورکی- ویژگی اساسی آن ، تضاد بین انسان و شرایط اجتماعی – مسئله اصلی آن و غلبه بر شرایط اجتماعی به نام انسان، گرایش اساسی آن است. گورکی این سمتگیری را در سه نوع نشان می‌دهد: افسانه‌ها و داستان ها – این قرار دادن تصاویر قوی، شجاعانه و مغرور با زندگی روزمره‌ی بی‌روح، کسل‌کننده و ناخوشایند؛ رودر رو قرار دادن واقعیت با واقعیت آرمانی است. «ماکار چودرا»، «پیرزن ایزرگیل»، «سرود شاهین» و «خان و پسرش» از این جمله‌اند. تصاویر در اینجا به صورت شماتیک، جدا از محتوای زندگی و با تأکید بر یک ویژگی واحد و به ویژه مشخص ارائه شده‌اند.

چگونه می‌توان باور کرد، ایرج ما، آن انسان شریف، دیگر در بین ما نیست. او که همواره در سراسر مراحل زندگی اش، پدری ‌همسری مهربان ، دکتری مسول، اندیشمندی سیاسی، اجتماعی و یارای دوستان و مردم در سال‌های طولانی زندگی اش در ایران و در مهاجرت اجباری بود.
دکتر ایرج واحدی پور پس از انقلاب در بیمارستان آیت‌الله کاشانی در جنوب تهران مجدداً به عنوان جراح شروع به کار کرد در کنار کار، در این بیمارستان مطبی هم درهمان جنوب شهر تهران باز کرده بود که در آنجا به درمان بی‌بضاعت‌ترین و محروم‌ترین اقشار جامعه می‌پرداخت. برادر من که در مطب او کار می‌کرد تعریف می‌کند که او نه فقط درآمدی از این مطلب نداشت بلکه پول داروهای افراد بی‌بضاعت را هم از جیب می‌داد.
از خصائل بسیار برجسته او حفظ احترام و برخورد انسانی به خصوص به خانم‌ها و کودکان بود. هیچگاه از دایره ادب و احترام خارج نمی‌شد.  [نظرات 1]

آثار تولستوی مرحله نوینی را در تکامل رئالیسم روسی و جهانی رقم زد و شکاف بین سنت‌های رمان کلاسیک سده نوزده و ادبیات سده بیست را پر کرد. رئالیسم تولستوی با لحنی آشکار، صریح گویی و در نتیجه نیرویی کوبنده، قدرت و تیزبینی در افشای تضادهای اجتماعی مشخص می‌شود. گیرایی طبیعی و عاطفی و توانایی بازآفرینی «جسم زندگی» در آثار تولستوی با اندیشه‌ای انعطاف‌پذیر و تیزبین و تحلیلی روانشناختی عمیق و کاملاً صادقانه ترکیب شده است. رئالیسم سالم و اصیل تولستوی در پی ترکیبی از تحلیل و ترکیب است و به سمت درک جامع از جهان، آگاهی از قوانینی که زندگی انسان بر اساس آنها حرکت می‌کند، گرایش دارد.

آَرشیو گوناگون >>