سیاوش قائنیتنگه هرمز؛ ژئوپلیتیک قدرت،
و تاریخ حاکمیت در شاهراه پرتنش خلیج فارس
در پی تجاوز نظامی ایالات متحده آمریکا و اسرائیل در ۹ اسفند ۱۴۰۴ علیه منافع و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران، این کشور با اتخاذ رویکردی راهبردی مبتنی بر اصول دفاع مشروع و الزامات بازدارندگی مؤثر، اقدام به اعمال محدودیت و کنترل بر تردد در تنگه هرمز نمود. این اقدام را میتوان بهمثابه پاسخی مستقیم و هدفمند به مداخلات قدرتهای فرامنطقهای و سازوکارهای نفوذ آنها در محیط امنیتی منطقه ارزیابی کرد؛ پاسخی که بهطور معناداری بر محاسبات راهبردی بازیگران غربی تأثیر گذاشت و برخی مفروضات پیشین آنان را با چالش مواجه ساخت.
دکتر علی میرسپاسیمیان دولت، ملت و آتش:
دشواری تفکیک دولت از جامعه در شرایط جنگ
از دشوارترین لحظههای تاریخ سیاسی یک جامعه زمانی است که مردم ناچار میشوند همزمان به دو خشونت فکر کنند: خشونتی که از درون بر آنان اعمال میشود و خشونتی که از بیرون بر سرشان فرود میآید. در چنین لحظهای، زبان سیاست دیگر ساده کار نمیکند. واژهها از تعادل میافتند، مرزها تیره میشوند و داوری اخلاقی دشوارتر از همیشه میشود. دیگر نمیتوان با آسودگی گفت «دولت» یک چیز است و «جامعه» چیزی دیگر؛ زیرا در زمان جنگ، موشک و بمب بر مفاهیم فرود میآیند، بر شهر و خانه و زیرساخت و بدن فرود میآیند.
تقی روزبهپایان زودرس «وقفه» در جنگ؟
گسترش دامنه جنگ و مداخله آمریکا در تنگه هرمز باحتمال زیاد با افزایش دامنه و شدت جنگ و تشدید بحران جهانی سوخت، در حکم قمار جدیدی است که دولت ترامپ به آن مبادرت می ورزد و این در حالی است که مخالفتهای داخلی علیه سیاست های جنگ طلبانه وی و تهدیدهای خطرناک و ضدمتمدنانهاش، و حتی پیرامون سلامت فکری و روانیاش،آنهم درسال انتخاباتی و چند ماه مانده تا آن، گسترش پیدا می کند. هم چنین طبق گزارشات دولت اسرائیل که تلاش زیادی را برای شکست مذاکرات بکارگرفت، از هم اکنون خود را آماده مداخله و بهبودبانک اهداف و ادامه بقول خودکارنیمه تمام جنگ و تضعیف و بی رمق کردن حداکثری حکومتگری در ایران، از طریق نابودی زیرساختها کرده است.
بهروز ملکشاەچشمانداز جنگ جاری و معادلات داخلی: میان آتشبسهای شکننده و بازآرایی قدرت
برای ایران، چالش اصلی در این میان، ایجاد توازن میان مدیریت فشارهای خارجی و پاسخگویی واقعی به مطالبات داخلی است؛ مطالباتی که بخش قابلتوجهی از آنها حاصل سالها نارضایتی، سرکوب و شکاف میان جامعه و حاکمیت است. حتی در صورت موفقیت در کاهش تنشهای خارجی و پیشبرد مذاکرات، این امر لزوماً به معنای رضایت یا آشتی اجتماعی نخواهد بود، بلکه در بهترین حالت میتواند به مهار موقت بحرانهای داخلی بینجامد. در مقابل، ناتوانی در ایجاد این توازن، خطر تشدید نارضایتیهای انباشته، گسترش بیثباتی اجتماعی و تضعیف بیشتر پایههای سیاسی حاکمیت را به همراه خواهد داشت.
مجتبا مفیدی فیلد مارشال در راه
بالاخره قالیباف علی رغم تظاهرات و مخالفتهای برخی جناحهای رقیب توانست ریاست مذاکره کنندگان با آمریکا را به دست آورد و راهی پاکستان شد. پشت پرده این انتخاب اگر به قبل از کشته شدن خامنه ای باز نگردد حداقل از همان زمان شروع شد. جمله معترضه: رابط با اسرائیل در سطح بالا که پنهانی ترین خبرها از جمله جلسه پنهانی دولت در اوج حمله ها را به دشمن می رساند عاقبت شناخته نشد. برخی شمخانی را متهم کردند ولی همه آن ها نادرست بود و او و یا آن ها ظاهرن ناشناخته باقی ماندند..
هرمز هوشمندانتقام از انقلاب ۱۳۵٧
حمله اسرائیل و آمریکا به ایران وشعار"جاوید شاه"
آمریکا در جنگ تجاوزکارانه خود درعمل همان سیاست کهنه کلونیالیستی یعنی " دیپلماسی قایقهای توپدار" را دارد استفاده میکند. اگر در دوران کلونیالیزم کهنه اروپائی، قدرت های اروپائی تصرف و استثمار سرزمین ها را با دوگانه " "متمدن و وحشی" ومتمدن کردن وحشی ها توجیه میکردند. اما امروزه در بسیاری از جوامع غربی، جریانهای راستگرا در تقابل با دستاوردهای آن دوره قرار گرفتهاند. استفاده مجدد از الگوهای سلطه اینبار با مفاهیمی چون «توسعه» در برابر «عقبماندگی» نشاندهنده تغییر گفتمان است.
الف. کیوانمیان فرسایش ایران و بقای حاکمیت
آنچه امروز در ایران می گذرد، با یك علت و یك كلیدواژه فهمیده نمی شود. نه جنگ و فشار خارجی به تنهایی برای توضیح آن كافی است، نه تحریم، نه فساد، نه سوء مدیریت، و نه حتی مقاومت. واقعیت موجود از تلاقی چند روند شكل گرفته است، فشار بیرونی، فرسایش انباشته اقتصادی، جابه جایی ها و سخت شدگی در درون ساختار مسلط سیاسی، و انتقال هرچه بیشتر هزینه های بحران به دوش جامعه. اگر این سطوح از هم جدا نشوند، تحلیل دقت خود را از دست می دهد و به ساده سازی یا خلط مفاهیم می انجامد.
فرشید یاسائیجستاری در زوال اعتماد ملی
«گسست جامعه و جست وجوی راهی به سوی بازسازی»
جدایی مردم از حکومت، تنها یک فاصله سیاسی نیست؛ بلکه به یک گسست عاطفی و روانی تبدیل میشود. مردم دیگر خود را در ساختار قدرت بازنماییشده نمیبینند و احساس بیگانگی با نظام حاکم، به بخشی از تجربه روزمره تبدیل میشود. در این میان، زمانی فرا میرسد که جامعه، علیرغم نارضایتی گسترده، فاقد توان کافی برای ایستادگی در برابر دستگاه سرکوب است. ترس، ناامیدی و تجربه شکستهای پیشین، به موانعی جدی برای شکلگیری مقاومت تبدیل میشوند.
بهروز ملکشاەکوردها، فراتر از یک برچسب:
از «اتهام تجزیهطلبی» تا حق تعیین سرنوشت
در جهانی که مشروعیت سیاسی بیش از پیش به رضایت و مشارکت مردمان گره خورده، نادیدهگرفتن چنین مطالباتی نهتنها مسئله را حل نمیکند، بلکه آن را به سطوح پیچیدهتر و پرهزینهتر منتقل میکند. از این منظر، بازاندیشی در نحوه مواجهه با مسئله کوردی، نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی برای ثبات و پایداری در منطقهای است که بیش از هر زمان دیگری به راهحلهای واقعگرایانه و فراگیر نیاز دارد.
ژاله وفا ایرانِ عصر حجر یا خورشید تمدن؟
بازخوانی یک سوءبرداشت تاریخی
در روزهای اخیر، اظهاراتی از سوی دونالد ترامپ مطرح شد که در آن با بیاحترامی به ملت ایران و نادیده گرفتن عظمت یک پیشینه کهن، ادعا کرده است «ایران را به عصر حجر، همانجایی که به آن تعلق دارد، بازمیگرداند». بهعنوان یک ایرانی، لازم است تأکید شود که چنین سخنانی نه بر پایه شناخت تاریخی است و نه نشاندهنده درکی واقعی از فرهنگها و جوامع انسانی؛ بلکه بیانگر نوعی نگاه سطحی و فقدان فهم عمیق از تاریخ است.
