در ۲۴ ساعت گذشته، خبرگزاری هرانا دست‌کم ۳۶۰ حمله در قالب ۱۹۹ رویداد در ۱۸ استان کشور را ثبت کرده است. این رویدادها در ۲۴ ساعت اخیر در مجموع منجر به ۳۷ تلفات انسانی (شامل کشته و زخمی نظامی و غیرنظامی) شده‌اند. تهران با حدود ۷۰ درصد سهم از تهاجمات صورت گرفته، بخصوص در نواحی مسکونی شاهد بیشترین آسیب ها در شبانه روز گذشتته بوده.
بر اساس اطلاعات ثبت و راستی‌آزمایی‌شده توسط خبرگزاری هرانا، از نخستین دقایق تا پایان روز ۹ فروردین ۱۴۰۵، دست‌کم ۱۷ غیرنظامی کشته و ۸ غیرنظامی زخمی شده‌اند.

تغییر رژیمی» که ترامپ می‌خواست با بمباران به آن دست یابد، واقعاً رخ داد؛ اما رژیم جدید حتی از قبلی هم رادیکال‌تر است. اکنون سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قیمت انرژی جهان را دیکته می‌کند و با موشک‌ها و پهپادهای خود هواپیماها را زمین‌گیر، مدارس را تعطیل، مسیر گردشگران را منحرف و میلیون‌ها انسان میان تل‌آویو و دبی را فرسوده کرده است. حملات اکنون کمتر شده‌اند، اما دقیق‌تر شده‌اند. اورانیوم با غنای بالا همچنان در کشور باقی مانده است.
حتی در جهانِ اخبار جعلی ترامپ نیز نمی‌توان همه اینها را به‌عنوان موفقیت فروخت. فردی که مورد حمله قرار گرفته بود، اکنون به باج‌گیر تبدیل شده است. میدان نبرد دیگر فقط ایران نیست؛ بلکه اقتصاد جهانی است.

چگونه می‌توان باور کرد، ایرج ما، آن انسان شریف، دیگر در بین ما نیست. او که همواره در سراسر مراحل زندگی اش، پدری ‌همسری مهربان ، دکتری مسول، اندیشمندی سیاسی، اجتماعی و یارای دوستان و مردم در سال‌های طولانی زندگی اش در ایران و در مهاجرت اجباری بود.
دکتر ایرج واحدی پور پس از انقلاب در بیمارستان آیت‌الله کاشانی در جنوب تهران مجدداً به عنوان جراح شروع به کار کرد در کنار کار، در این بیمارستان مطبی هم درهمان جنوب شهر تهران باز کرده بود که در آنجا به درمان بی‌بضاعت‌ترین و محروم‌ترین اقشار جامعه می‌پرداخت. برادر من که در مطب او کار می‌کرد تعریف می‌کند که او نه فقط درآمدی از این مطلب نداشت بلکه پول داروهای افراد بی‌بضاعت را هم از جیب می‌داد.
از خصائل بسیار برجسته او حفظ احترام و برخورد انسانی به خصوص به خانم‌ها و کودکان بود. هیچگاه از دایره ادب و احترام خارج نمی‌شد.

قوه قضائیه ایران خبر داد که دو عضو سازمان مجاهدین خلق، بابک علی‌پور و پویا قبادی، را صبح امروز اعدام کرده است.دیروز دو عضو دیگر سازمان مجاهدین خلق اعدام شدند. این چهار نفر متهمان یک پرونده شش نفری بودند.
مای ساتو، گزاشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران، در واکنش گفته است که در جمهوری اسلامی ایران از «مجازات اعدام به عنوان ابزارى براى سركوب مخالفت هاى سياسی در شرايط جنگى استفاده می‌شود.»

پارلمان اسرائیل شامگاه دوشنبه قانونی را برای بازگرداندن مجازات اعدامی که دهه‌ها عملاً اجرا نمی‌شد، تصویب کرد؛ قانونی که در درجه نخست فلسطینیان را هدف قرار می‌دهد. ۶۲ نفر از ۱۲۰ نماینده کنست به این لایحه که از سوی حزب راست افراطی «قدرت یهودی» متعلق به وزیر امنیت ملی، ایتامار بن‌گویر، ارائه شده بود رأی مثبت دادند. نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو نیز در میان موافقان بود. دولت‌های اروپایی، سازمان‌های حقوق بشری و نمایندگان کلیساها تا آخرین لحظه نسبت به این اقدام هشدار داده بودند.

هدف قرار دادن چنین زیرساخت‌هایی، هم نشانگر اراده دولت‌های آمریکا و اسرائیل به تشدید سطح منازعه است، هم پیامدهایی فراتر از خسارات مادی دارد. تخریب صنایع مادر و منابع تولید انرژی می‌تواند منجر به اختلال گسترده در زندگی روزمره مردم، افزایش بیکاری، کاهش دسترسی به خدمات حیاتی، و حتی بروز بحران‌های بهداشتی و فجایع زیست‌محیطی شود. این اقدامات مستقیماً رفاه و سلامت غیرنظامیان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. رصد کردن عملکرد نیروهای نظامی آمریکا و اسرائیل تاییدکننده این فرضیه است که آنها عامدانه نابودی زیرساخت‌های حیاتی و توسعه‌ای ایران را در اولویت بالای بانک اهداف خود قرار داده‌اند.

در ایران همانند هر جای دیگر، دموکراسی را نمی‌ توان از بالا با موشک و بمب و به دست «منجیان خود خوانده» و در رکاب ارتش‌ های خارجی برقرار کرد. دموکراسی فقط می‌ تواند نتیجه فرایندی اجتماعی و سیاسی باشد که در درون کشور شکل می گیرد.
پیش‌ شرط این امر، توقف فوری جنگ و سقوط رژیمی است که بیش از ۸۰ درصد جمعیت از آن بیزارند. جمهوری اسلامی ایران باید توسط مردمان ایران سرنگون شود؛ مردمانی که سال‌ هاست برای رهایی خود مبارزه می کنند. داوری درباره رهبران رژیم کنونی امر خود ایرانیان است.

ما، امضاکنندگان این بیانیه که از گذار دموکراتیک در ایران حمایت می‌کنیم، قاطعانه جنگ را به‌عنوان ابزاری برای حل‌وفصل اختلافات بین‌المللی رد می‌کنیم. ما بر حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود و تحقق تغییرات سیاسی در داخل کشور — نه از طریق مداخله خارجی — تأکید داریم. از همگان می‌خواهیم به صداهایی مستقل برای صلح و دموکراسی بدل شوند. این صدا نه حامی تجاوز، اشغال، سرکوب یا اقتدارگرایی است، بلکه در کنار مردمی می‌ایستد که زیر آوار جنگ و سیاست‌های ویرانگر حکومتی رنج می‌برند.

آَرشیو اخبار امروز >>

کسی که در آن خاک ریشه داشته باشد، هرگز و به هیچ بهانه‌ای و با هیچ «هدف مقدسی» حتا، به ویرانی خانۀ اجدادی و خانه خرابی مردم ما رضا نمی‌دهد. به همین دلیل بنظر من آن جماعتی که برای دونالد ترامپ و نتانیاهو در خیابان های آمریکا وکانادا و اروپا هورا می‌کشند و بابت موشک‌ها و بمب هائی که روی سر مردم می‌ریزند، دستخوش و دست مریزاد می گویند، «بی ریشه و بی‌وطن» هستند. این نسل در خارج از ایران به دنیا آمده و هیچ گونه دلبستگی و گذشته‌ای در آن دیار ندارد و با مردم ما بیگانه‌است.

این «کنگره» می‌تواند و لازم هم دارد که بگونه‌ی دمکراتیک و با تعریف وظایف، جمعی اجرایی از میان خود به عنوان «دبیرخانه» برگزیند تا با کوشش برای استمرار روند «کنگره» و گسترش آن، هماهنگی‌های‌ لازم را انجام دهد. این «کنگره» تا زمان تحقق تجمع نیازین از تشکل‌های نمایندگی در وجود خود، بهتر است تصمیماتش را بر پایه‌ی توافق همگانی پیش ببرد و حتی المقدور از مکانیسم رای مطلق در نشست عمومی بپرهیزد.

آیا جنگ امروز، فروردین ۱۴۰۵/ ۲۰۲۶ امریکا/اسراییل با رژیم اسلامی حاکم بر ایران بنابر "انگیزه ها ی تئوریک و ساختار ساز" آن، با تئوری های رایج سیاسی جنگهای جاری در جهان قابل توضیح یا تبیین است؟ پاسخ قاطعانه "نه" است و نه ای بزرگ! چرا؟ سعی می کنم در گنجایش مقاله و در فشردگی نوشته چرایی را تبیین کنم تا مخاطبان بدانند که در حال حاضر و بنابر پرنسیپ های سیاسی/ اقتصادی متعارف، ایران درگیر جنگی کلاسیک با معیارهای شناخته شده ی سیاسی یا قابل توضیح با آنها نیست. بررسی و تبیین جامع علل این جنگ، به دلیل پیچیدگیهای تئوریک اش، دشوار است.

یورش نظامی آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی و ایران، بار دیگر حکایت این دارد که بخش بزرگی از اپوزیسیون حکومت اسلامی در برزخ جنگ و جمهورِجهل و جنایت، آنهم با داشتن دستی از دور بر آتش، بازآفرینندۀ روایتِ نفرین شدگان بابِل هستند، روایتی که بیش از ۴ دهه بیان و تصویر گویایِ وضعیت اپوزیسیون حکومت اسلامی است.

سال گذشته در راهپیمایی «خط قرمز» علیه اسرائیل و در همدردی با فلسطین، حدود صد و پنجاه هزار نفر در همین مالی‌فلد گرد آمده بودند. اما این بار شاید هزار نفر هم نمی‌شد.
وقتی رسیدم نیم ساعتی از شروع برنامه گذشته بود. سخنرانان یکی پس از دیگری روی صحنه می‌آمدند. سه زن ایرانی به زبان‌های انگلیسی و هلندی متن‌هایی طولانی و خسته‌کننده خواندند. در پایان، جوانی عرب‌زبان متنی بسیار احساسی به هلندی درباره صحنه‌های جنگ خواند. پس از آن شعارهای «یا حسین» و «هیهات منّا الذله» در میان جمعیت عرب‌زبان با شور فراوان تکرار شد.

.... همه جا گفته و شنیده می‌شود که «عمو ترامپ» شاهپرست‌ها قرار است در جزایر ایران – خارک، تنب بزرگ و تنب کوچک- نیروهای ویژه پیاده کند، مقاومت جمهوری اسلامی را در هم بشکند؛ ارتش و سپاه پارسداران را به زانو در بیاورد تا گردن بگذارند، تسلیم شوند و شرایط آتش بس و «صلح!!» سرور بلامنازع دنیا را بپذیرند. باری، اگر چه مقایسۀ فیدل کاسترو و کوبا در زمان جنگ سرد با ایران و رهبران مذهبی آن به قول عرب قیاس مع الفارق است، ولی این‌همه مرا به یاد ماجرای «‌خلیج خوک‌ها» و شکست مفتضحانۀ آمریکا در آن زمان انداخت.

چون یکی در بازار داخلی مشغول و محدود بوده ولی دیگری در پی مدیریت بازار جهانی است. چنان که این دومی با ظاهری لوده وار، خر کیف میشود. وقتی که از سازمان جهانی فوتبال جایزه میگیرد. یا یک برنده جایزه صلح نوبل، امان از این جایزه تو سری خورده، امتیاز خود را به او ببخشد. البته ابو تراب اتازونی بخاطر خودشیفتگی بی حد و حصری که دارد، بدش نمیآید که در نقش قهار و جبار عصر باستانی هم احساس شعف کند. یا اصلا با اسکندر گجسته و معروف به مقدونی قیاس شود. در هر حال هر دوی این فرماندهان سودای چیرگی بر ایران را داشته اند.

در سال‌های اخیر، مسئلهٔ جنگ و نسبت آن با آیندهٔ ایران به یکی از مناقشه‌برانگیزترین موضوعات در میان نیروهای سیاسی و روشنفکری ایرانی تبدیل شده است. بحث‌هایی که در فضای عمومی—به‌ویژه در شبکه‌های اجتماعی—دربارهٔ این موضوع شکل گرفته‌اند، اغلب در قالب یک دوگانه‌ای ساده طرح می‌شوند: یا پذیرش خطر جنگ به‌عنوان راهی برای تغییر وضعیت موجود، یا مخالفت با جنگ به بهای استمرار همان وضعیتی که بسیاری از ایرانیان آن را غیرقابل‌تحمل می‌دانند. چنین دوگانه‌ای، هرچند در نگاه نخست واقع‌بینانه به نظر می‌رسد، درعمل می‌تواند افق‌های دیگر اندیشیدن به آیندهٔ ایران را مسدود کند.

فهم بحران، اگر به خودی خود پایان یابد، به نوعی بن‌بست می‌رسد؛ چرا که آگاهی، زمانی معنا پیدا می‌کند که به امکان بدل شود. در دل همان وضعیتی که توصیف شد، نشانه‌هایی هرچند پراکنده اما واقعی از امکان نیز وجود دارد. در رابطه‌هایی که هنوز به‌طور کامل فرو نپاشیده‌اند، در لحظه‌هایی که اعتماد، هرچند شکننده، بازسازی می‌شود و در کنش‌هایی که برخلاف منطق مسلط ، بر پایهٔ همراهی و نه ترس شکل می‌گیرند. این امکان‌ها، کوچک‌اند، اما بی‌اهمیت نیستند؛ زیرا هر تغییری، پیش از آنکه به ساختاری گسترده بدل شود، در همین نقاط محدود و اغلب نادیده ‌گرفته ‌شده آغاز می‌شود.

می‌توان گفت نقش انجیلی‌ها را باید در این چارچوب فهمید که آنها جهت کلی سیاست آمریکا را تعیین نمی‌کنند اما می‌توانند جهت آن را رادیکال‌تر کنند و به آن مشروعیت اخلاقی ـ مذهبی بدهند. به بیان دیگر: آنچه ممکن است در سطح استراتژیک یک تصمیم ژئوپولیتیک باشد، در سطح گفتمان انجیلی‌ها به نبرد خیر و شر تبدیل می‌شود. و همین تبدیل زبان سیاست به زبان الهیات است که می‌تواند خطرناک باشد، زیرا، امکان مصالحه را کاهش می‌دهد، دشمن را مطلق می‌کند و جنگ را مقدس جلوه می‌دهد.

آَرشیو سياسی >>

قاتلین زندانیان سیاسی، بهترین فرزندان مردم را به زندان انداختند، کشتند، به دار آویختند، اما به آن بیداد بسنده نکرده، می‌کوشند کسانی را که در کمیته مشترک و فرمانداری نظامی شکنجه شدند و اکنون سر بر خاک نهاده اند را لکه دار کنند. از همین رو، مبارزه با فراموشی یک وظیفه تاریخی است و یادمانها را باید از خاطره فردی به حافظه اجتماعی منتقل کنیم تا آیندگان بهتر و دقیقتر گذشته را درک و تحلیل کنند.

در باره پرسشها و ابهام ها در باره اهداف و نتایج جنگ ارتجاعی امریکایی -اسرائیلی علیه ایران، رویکردهای اپوزیسیون وراهکارها برای مقابله با این جنک ویرانگرانه ، نتایح و تاثیرات این جنک د رعرصه منطقه ای و جهانی ،‌موقعیت کنونی ناتانیاهو وترامپ در کشورهایشان ، سیاستهای حکومت اسلامی ، حکومت اسلامی بعد از قتل خامنه ای و سران اصلی سپاه و اطلاعات ، جانشینان ،قدرت واقعی در دست کیست و ایران در این دوره وحشت، به کدامین سو میرود و منطقه را این جنک به کجا خواهد برد؟

آَرشیو مصاحبه >>

اردوگاه‌های نگهداری مهاجران، حمله به دستگاه قضایی، ممنوع کردن برخی واژه‌ها: این پرسش که آیا سیاست و جامعه آمریکا در مسیر فاشیسم حرکت می‌کند یا نه، پاسخ‌های متفاوتی دارد. این امر تا حدی به دشواری تعریف مفهوم «فاشیسم» مربوط می‌شود. دیدگاه‌های مورخان، فیلسوفان و دانشمندان علوم سیاسی از این طیف گسترده است: از «ترامپ یک فاشیست است» تا «نشانه‌هایی از فاشیسم وجود دارد» و حتی «این فاشیسم نیست»، بلکه نوعی رژیم «سلطانی» است. در ادامه برخی از این دیدگاه‌ها آمده است.

درگیری در ایران نشان دهنده دو واقعیت است: وقتی چنین فرصت هایی برای قدرت های متوسط بسیار ضعیف است ودیگر اینکه نشان میدهد که چگونه مشروعیت آن قدرت به اندازه توانایی های آن قدرت دارای اهمیت است. در ژئوپلیتیک عصر جدید، قدرت های بزرگ تمایل دارند امور را خود به دست خود بگیرند، درابتدا از طریق اجباروزور و اجرای دیپلماسی بعدا مورد استفاده قرار خواهد گرفت. اما میدانیم که ، وقتی اقتدار در داخل کشور بیشتر بر اجبار و زور استوار باشد تا بر رضایت مردم ، ثبات در منظر سیاست خارجی هم شکننده خواهد بود: سیاست واکنشی می شود، سیاست بازدارندگی به صورت دلبخواهی پیاده شده و فضای عملکرد دولت کمتر به تعهدات پایدار، بلکه بیشتر به توازن قدرت در حال تغییر وابسته میشود.

نظریه اقتصادی یک راه برای پیدا کردن پاسخ به این پرسش را ارائه می دهد. در یک نظام جهانی وابسته به هم که در آن شبکه های تجاری، تولید و مالی با هم در ارتباط نزدیک هستند ، کشورهای متعدد دارای درجات مختلفی از امکانات برتری بر یکدیگر هستند. برخی نقاط گلوگاه (گذرگاه مهم) – مانند تنگه هرمز و کانال سوئز – جغرافیایی هستند، در حالی که برخی دیگر بازتاب قدرت انحصاری اند، مانند سلطه چین بر بخش فلزات کمیاب. سپس چیزی وجود دارد که من آن را « انسداد یا خفه کردن مداوم» می نامم: اختلالاتی که ریشه در سیاست های داخلی اشتباه یا جنگ هایی دارند که آسیب پذیرترین گره های شبکه های جهانی را تحت تأثیر قرار می دهند.

آَرشیو بين الملل >>

دیروز در دمشق ردپای ترا را در راه پله‌‌های سوخته دیدم 
حال در تهران 
قدم بر حیاط زمان می‌گذارم 
و قدمی دیگر در لرزانه‌ی بهار 
 روبان رهاشده‌ی گیسوانت در وزش باد سوگوار.

بگذار تو را چون کوزه‌ای پُر کند
و از دستهای تو
چون دانه‌های خوشبوی شاهی بردمد.
نوروز خواهد آمد
و تو بر سفره‌ی هفت سین خواهی نشست

دوستی من و علیمایو از این نقطه شروع شد. باتانالی دوزنگ کلاس داشتیم. زنگ ساعت سوم که خورد، آنینا وارد کلاس شد. باخنده ی خوشایندش کنارتخته سیاه ایستاد، انگار سالها باهاش آشنابودم. موهاش را قرمز پررنگ کرده بود. سی ساله، ترکه ای نسبتا کوتاه بود و صورتی تو دل برو داشت. قبل از شروع درس، دست بلند کردم و گفتم:
« من یه کلمه آلمانی بلد نیستم، انگلیسی‌م حرف زدن قدغنه، چن نفر دیگه م مثل من تو کلاس هستن، تکلیف ماچی میشه؟ »

میثاق ملی،
لابلایِ (دفترچه اضطرار)
در شعله های جنگ سوخت
در هیاهویِ گذار
و جانشینی-
هابرِماس غایب
تاج - بر سرِ پادشاه
گشاد آمده

در نگاه حاجيه بانو، چيزی بود که دل دکترعلفی را لرزاند. چيزی مثل پيرمرد، مثل ماه، مثل عقاب دوسر. آيا حاجيه بانو از قضيه‌ی آمدن پيرمرد به در مغازه خبرداشت؟! نگاهش را از نگاه حاجيه بانو کند و سرش را به زير انداخت. با آن وجود، احساس می‌کرد که انگارمغناطيسی از سوی حاجيه بانو به سوی او می‌آيد که اگر همچنان بيايد، خون را در رگهای او خواهد خشکاند

هشدار، غفلت و کم‌کاری در این امر می‌تواند ضایعات جبران‌ناپذیری برای نجات زندانیان سیاسی میهنمان به بار آورد. فاجعه‌ای که در کشتار جمعی سال۶۰ و۶۷ در زندان‌های ایران به‌دست رژیم ج.ا انجام گرفت، مدعای ماست. اعدام جوانان معترض ۱۸ و۱۹ دی ماه که در روزهای اخیر انجام گرفته‌است‌، زنگ خطری است که دیر یا زود گریبان زندانیان سیاسی  را خواهد.

در دومین روز از بیستمین دوره جشنواره «ادبیات در مه» در هایدن‌رایش‌اشتاین در منطقه والد‌فیرتل نیز استقبال گسترده مخاطبان و تشویق ایستاده ادامه داشت. بسیاری از چهره‌های سرشناس – از اشتفان باخمان تا کاتیا ریمن، از میشائل مرتنس تا اریکا پلوهار – روز دوشنبه با خواندن بخش‌هایی از آثار سلمان رشدی به مهمان افتخاری این برنامه ادای احترام کردند. خود رشدی نیز در گفت‌وگو با کاتیا گاسر از جمله اعتراف کرد که از علاقه‌مندان فرانتس کافکا است و گفت: «متشکرم، فرانتس!»

در حالی که طوفان در پایان شعر بهاریه اخوان ثالث میرود "امید" ما را بسمت خانه تکانی جلب کند، بایستی از چالش تقویمی سربلند بیرون آییم. چه بسا اگر با وجود خدا تسلا میابیم، بسمت خدای نیاکانی جلب شویم که خدای مهر است و رهنمودهایش نیکوکاری. آنوقت در مییابیم که نه یهوه خشمناک یا الله با لقب قاسم الجبارین راهگشا خواهند بود و نه پیام آور بهار.

باسلام وصلوات آمده بود تو جلسه فرهنگی و ادبی بزرگداشت احمد محمود. قبلان‌م تو چن جلسه دیده بودمش، از نشابور می آمد، مریدهای جوونش همیشه دورش بودن و مثل نگین در میانش می گرفتن، ازش پذیرائی و دستوراتش‌و اجرا می‌کردن. سنی ازش گذشته و انگار پیرشان بود، خیلی احترامشو داشتن. بعضی از اهالی جلسه باهاش انگار دوستی قدیم و فعالیتائی از گذشته های دور داشتن و دارن. معمولاواردکه میشه، تو بلند مجلس می نشاننش، خیلی هواشو دارن و بهش میرسن...»

در پاپیروسهای مصری خواندم
که حقیقت و دروغ برادر بودند.
یک روز حقیقت دشنه‌ی دروغ را به وام گرفت
ولی از بد حادثه آن را گم کرد.
دروغ شکایت به دادگاه برد
و ادعا کرد که دشنه را عوضی نیست

آَرشیو فرهنگ و ادب >>

ضدفمینیسم ترامپ در داخل ایالات متحده نیز بدون پیامد نبوده است. یک سال پس از آغاز ریاست‌جمهوری او، دسترسی زنان به سقط جنین ایمن بیش از پیش محدود شده است؛ تا جایی که حتی در موارد مرگ جنین در رحم نیز گاه خدمات درمانی به زنان ارائه نمی‌شود.
زنان سیاه‌پوست بیش از دیگران تحت تأثیر سیاست‌های ضد سقط جنین ترامپ قرار دارند – موضوعی که نشان می‌دهد ضد فمینیسم در اینجا با نژادپرستی پیوند خورده است.

ایران باید از معدود کشورهایی باشد که رشد اقتصادی آن با قوانین حاکم بر جامعه چنین در تناقض است. زنان بزرگترین قربانیان حکومت اسلامی هستند که از پیشرفت نوسازی اقتصادی تنها بخش استثمار نیروی کار عایدشان شد و با زنجیرهای بسته به دست پا به بازار کار رانده شدند. تناقضی که در نگاه اول به وضعیت زنان در ایران به نظر می آید، تناقض درونی نظامی ست که سیستم سرمایه داری را دنبال می کند ولی چون به نام مذهب قدرت را دردست گرفته، رهایی زن را به حق ریزش پایه های خود می داند. وابستگی پایه های نظام به حجاب زنان یک شعار توخالی دولتی نیست. حجاب عمومی ترین وسیله ایست که عدم رهایی زن و وجود حاکمیت شرع را به زن گوشزد می کند از هر سن، از هر مذهب، از هر ملیت و از هر طبقه ای!

سقط جنین، لقاح آزمایشگاهی، انتخاب لباس: بدن زن بار دیگر به مسئله‌ای سیاسی تبدیل شده است. این امر بیش از همه به تصویر «زن ایده‌آل» در گفتمان راست‌پوپولیستی مربوط می‌شود.
آن‌ها هنوز هم وجود دارند؛ مردانی که قانع شده‌اند باید زنان را از «تصمیم‌های نادرست» بازدارند. مردانی مانند برایان هیوز که در ایالت تگزاس قانونی نوشته است که عملاً سقط جنین را برای زنان تقریباً ناممکن می‌کند. به محض آنکه ضربان قلب جنین قابل تشخیص باشد، هرگونه سقط ممنوع است؛ یعنی تقریباً از هفته ششم بارداری.

آَرشیو زنان >>

مجمع عمومی سازمان ملل در آخرین نشست خود در ۲۵ ماه مارس ۲۰۲۶ ، اعلام داشت: برده‌داری یکی از تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ بشر است. قطعنامه‌ای از سوی سازمان ملل متحد بر این موضوع تأکید کرده است. اما در واشنگتن این موضوع با استقبال مواجه نشده است.
سازمان ملل متحد تجارت بردگان در اقیانوس اطلس را «سنگین‌ترین جنایت علیه بشریت» ارزیابی کرده است. در مجمع عمومی سازمان ملل، ۱۲۳ کشور به قطعنامه‌ای که از سوی غنا ارائه شده بود رأی مثبت دادند. این قطعنامه از جمله خواستار «بازگرداندن فوری و بدون مانع» آثار فرهنگی و اشیای هنری به کشورهای مبدأ نیز شده است.

این بار دیگر هیچ بهانه‌ای وجود ندارد»؛ این را رضا خندان می‌نویسد. این زندانی سیاسی در زندان اوین تهران محبوس است — جایی که دهه‌هاست در ایران نماد خودسری سیاسی و زندانی‌کردن مخالفان سیاسی بوده — و اکنون در سایهٔ جنگ، خطر آن می‌رود که به فراموشی سپرده شود. او در نامه‌ای فوری به رئیس قوهٔ قضائیهٔ ایران هشدار می‌دهد: اگر فوراً آزادی زندانیان ترتیب داده نشود و «رویدادهای هولناک و جنایتکارانه» جنگ دوازده‌روزهٔ ژوئن با اسرائیل تکرار شود، «تاریخ سخت‌ترین داوری خود را دربارهٔ شما خواهد کرد.»

آَرشیو حقوق بشر >>

در تاریخ جنگ‌های مدرن، همواره غیرنظامیان بیشترین قربانیان را داده‌اند، اما در میان آنان کودکان آسیب‌پذیرترین گروه انسانی به شمار می‌روند. کودک نه در تصمیم‌گیری‌های سیاسی نقشی دارد و نه در آغاز جنگ‌ها سهمی، با این حال بیشترین رنج‌ها، مرگ‌ها و آسیب‌های روانی را تحمل می‌کند. از جنگ‌های طولانی آفریقا گرفته تا جنگ غزه و حملات اخیر به ایران، یک واقعیت مشترک دیده می‌شود: جنگ پیش از هر چیز کودکی را نابود می‌کند.
جنگ برای میلیون‌ها کودک در سراسر جهان واقعیتی تلخ و روزمره است. تقریباً از هر پنج کودک در جهان، یک کودک در کشوری یا منطقه‌ای زندگی می‌کند که از جنگ و درگیری‌های مسلحانه آسیب دیده است.

آَرشیو اجتماعی >>

وقتی در زمان حال احساس ناتوانی می‌کنیم و آینده مبهم به نظر می‌رسد، گاهی نگاه به گذشته کمک‌کننده است. مثلاً پروژه «سایبرسین» استافورد بیر در شیلی دهه ۱۹۷۰ که تلاش داشت نوعی سوسیالیسم دموکراتیک مبتنی بر سایبرنتیک ایجاد کند. او می‌خواست جامعه و اقتصاد را با فناوری‌های سایبرنتیکی به شکلی برابرتر و فراگیرتر سازمان دهد.
نمونه جدیدتر، مدل شهر بارسلونا در برابر الگوهای «شهر هوشمند» مبتنی بر اقتصاد پلتفرمی است که تحت مدیریت فرانچسکا بریا به‌عنوان کمیسر فناوری و نوآوری شهری شکل گرفت. این شهر زیرساخت‌های دیجیتال را به‌صورت دموکراتیک و از پایین در اختیار شهروندان قرار داد و وابستگی به زیرساخت‌های دیجیتال انحصاری مانند مایکروسافت را کاهش داد.

یوهان گوتلیب فیشته در سدهٔ نوزدهم، فیلسوف معیار بورژوازی آلمان به‌شمار می‌رفت. نام او در کنار بزرگ‌ترین قهرمانان فکری زمانه، چون شیلر و گوته، برده می‌شد. با این همه، فیشته همواره چهره‌ای دوقطبی و مناقشه‌برانگیز بوده است. در دوران زندگی‌اش، او را دموکراتی بیش از حد رادیکال، ملحد، برانداز و هوادار انقلاب فرانسه می‌دانستند؛ کسی که علیه نظام طبقاتی و سلطهٔ اشراف می‌شورید. اما اندکی بعد، او به فیلسوف یک ملت آلمانیِ سرافراز بدل شد و موادی فکری فراهم آورد که در سدهٔ بیستم حتی ناسیونال‌سوسیالیست‌ها نیز بتوانند با حرارت به او استناد کنند.

به مناسبت نودمین سال تولدش، او سخنرانی‌ای تحت عنوان «اخلاق و فضیلت» داشت که در این زمینه جالب است. این سخنرانی درباره دو متفکر بزرگ آلمانی، ایمانوئل کانت و گئورگ ویلهلم فریدریش هگل است. کانت با امر مطلق خود، ایده اخلاق جهانی را طراحی کرد و هابرماس به آن متعهد بود. هگل در مقابل، مفهوم فضیلت را مطرح کرد؛ یعنی اخلاق جهانی از آسمان نازل نمی‌شود، بلکه در شرایط تاریخی و سیاسی خاص شکل می‌گیرد. سپس، هابرماس ادامه می‌دهد که کارل مارکس می‌گوید فضیلت تاریخی می‌تواند به ایدئولوژی تبدیل شود.

آَرشیو انديشه >>

نادر در سال ۱۷۳۶ به‌عنوان پسر یک چوپان به مقام شاه ایران رسید. سه سال بعد او امپراتور گورکانی هند را شکست داد. در مارس ۱۷۳۹ او در دهلی فرمان قتل‌عامی را صادر کرد که گفته می‌شود ۳۰ هزار قربانی گرفت. تخت طاووس نیز جزو غنایم او بود.
برای فیلسوف فرانسوی مونتسکیو، او نمونه کامل یک «حکومت استبدادی» بود: اگر «حاکم حتی برای یک لحظه دست خود را پایین بیاورد و نتواند در هر زمان عالی‌ترین مقامات را نابود کند، همه چیز از دست می‌رود؛ زیرا اگر نیروی محرک چنین حکومتی، یعنی ترس، از میان برود، مردم نیز دیگر هیچ پشتیبانی نخواهند داشت.»

یکی از بارزترین نمونه‌های چنین رویدادهایی، همه‌پرسی‌ای است که ۳۵ سال پیش، در ۱۷ مارس ۱۹۹۱، در مورد حفظ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی - و در اصل، روسیه تاریخی که طی سده‌ها شکل گرفته بود، و در آن مردم کشورمان بدون هیچ تردیدی به حفظ تمامیت ارضی آن رأی دادند، برگزار شد. این امر در یک رأی‌گیری آزاد و بر پایه استانداردهای امروزی، کاملاً علنی و دموکراتیک انجام شد که در آن هر طرف می‌توانست بدون هیچ گونه منابع اداری، دیدگاه خود را تبلیغ کند. در قانون دولتی، همه‌پرسی بالاترین و مستقیم‌ترین شکل دموکراسی بحساب می آید و از این رو بسیار به ندرت به آن متوسل می شوند، زیرا مردم ممکن است کاملاً متفاوت از آنچه مقامات خواسته بودند، رأی دهند.

بعد از خروج محمدرضا پهلوی از ایران در ۲۶ دی‌ماه ۱۳۵۷ و بازگشت روح‌الله خمینی به ایران، به دنبال مذاکرات مهدی بازرگان و اعضای دولت موقت با ارتش، و شورای فرماندهان ارتش، در ۲۲ بهمن سال ۵۷، ارتش شاهنشاهی بی‌طرفی اعلام کرد، و با تسلیم در برابر خمینی، نقطه پایان گذاشت به ارتش شاهنشاهی ایران. و بدین‌سان، در اندک‌زمانی بزرگ‌ترین ارتش منطقه فروپاشید. فرماندهان ارتش شاهنشاهی به اتفاق سندی را منتشر کردند که به ظاهر در رایزنی با انقلابیون طرفدار خمینی آماده شده بود. در پس آن اما می‌توان اراده دولت آمریکا که نماینده‌اش ژنرال هویزر آن‌زمان در ایران بود، را بازیافت. گفته می‌شود که ارتشبد عباس قره‌باغی و ارتشبد فردوست نیز نقش مهمی در این اعلام بی‌طرفی داشته‌اند.

آَرشیو تاريخ >>

دومین کنفرانس هم‌اندیشی فعالین مدنی آذربایجان در تاریخ ۷ اسفندماه ۱۴۰۴ با حضور قریب یکصدتن از فعالین مدنی آذربایجان در سالن اجتماعات ساختمان ائل‌ائوی واقع در شهر تبریز تشکیل شد. در این کنفرانس خانم‌ها: دکتر مرجان مناف‌زاده و اشرف شادولی و آقایان: مهندس محمد زیدی، دکتر شکور اکبرنژاد، دکتر حسن فرهودی‌نیا، حسن ارک، عباس پوراظهری، محمد صفری سخنرانی کردند. در پایان متن قطعنامه‌ای طیّ ۹ ماده توسط مهندس علیرضا صرافی قرائت شد به تأیید اکثریت حاضرین در اجلاس رسید.

آَرشیو ملی/قومی >>

آثار تولستوی مرحله نوینی را در تکامل رئالیسم روسی و جهانی رقم زد و شکاف بین سنت‌های رمان کلاسیک سده نوزده و ادبیات سده بیست را پر کرد. رئالیسم تولستوی با لحنی آشکار، صریح گویی و در نتیجه نیرویی کوبنده، قدرت و تیزبینی در افشای تضادهای اجتماعی مشخص می‌شود. گیرایی طبیعی و عاطفی و توانایی بازآفرینی «جسم زندگی» در آثار تولستوی با اندیشه‌ای انعطاف‌پذیر و تیزبین و تحلیلی روانشناختی عمیق و کاملاً صادقانه ترکیب شده است. رئالیسم سالم و اصیل تولستوی در پی ترکیبی از تحلیل و ترکیب است و به سمت درک جامع از جهان، آگاهی از قوانینی که زندگی انسان بر اساس آنها حرکت می‌کند، گرایش دارد.

مسلم صالح رهبر حزب اتحاد دموکراتیک سوریه در روز یازدهم مارس برابر با بیستم اسفند ماه در بیمارستانی در اربیل "هولیر" براثر بیماری کلیوی درگذشت. صالح مسلم در ایجاد حزب اتحاد دموکراتیک سوریه در سال ۲۰۰۳ نقش برجسته ای داشت و به‌دلیل توانایی در سازماندهی به‌سرعت رشد کرد و در سال ۲۰۱۰ به رهبری حزب رسید. اهداف اصلی حزب عبارت بودند از دفاع از حقوق فرهنگی سیاسی کردهای سوریه، برابری کامل زن ومرد، ایجاد همکاری با دیگر اقوام سوریه.

آَرشیو گوناگون >>