:: آرشيو ماهانه

  • ژانويه 2022
  • 2021
  • 2020
  • 2019
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008


  • :: نويسندگان اين بخش

  • محمد آزادگر
  • احمد آزاد
  • ف. آزاد
  • مازیار آزاد
  • سهيل آصفی
  • علی‌ آلنگ
  • حامد ابراهیمی
  • ع. اروند
  • بهروز اسدی
  • ليلا اسدي
  • احمد اسکندری
  • محمدرضا اسکندری
  • ناصر اصغری
  • محمدعلی اصفهانی
  • علی افشاری
  • عاطفه اقبال
  • حمید اکبری
  • فرید انصاری دزفولی
  • وهاب انصاری
  • جلال ایجادی
  • محمد ایرانی
  • دنیز ایشچی
  • بیژن باران
  • طاهره بارئی
  • بازاریاب
  • لادن بازرگان
  • ارژنگ بامشاد
  • عبداله باوی
  • لادن برومند
  • م . ت . برومند
  • بیژن برهمندی
  • یدالله بلدی
  • کاوه بنائی
  • رحمت بنی اسدی
  • ابوالحسن بنی صدر
  • سیامک بهاری
  • علی بهرخی
  • امید بهرنگ
  • محمود بهنام
  • بهروز بیات
  • یونس پارسا بناب
  • بهمن پارسا
  • ج. پاکنژاد
  • لیدا پرچمی
  • هژیر پلاسچی
  • عیسی پهلوان
  • شهرام تابع‌محمدى
  • مهدی تاجیک
  • رضا تقی زاده
  • دریادل توانا
  • خسرو ثابت قدم
  • نادر ثانی
  • رضا جاسکی
  • سیدحسین جاودانی
  • علی جاوید
  • ف. جاوید
  • علی رضا جباری
  • مریم جزایری
  • ناهید جعفرپور
  • محمد جلالی چیمه (م. سحر)
  • علی جلال
  • فرزاد جوادی
  • اصغر جیلو
  • س. حاتملوی
  • ائلچین حاتمی
  • علی اصغر حاج سید جوادی
  • علی حامد ایمان
  • فرنگیس حبیبی
  • حبیب حسینی‌فرد
  • ناهید حسینی
  • امین حصوری
  • فواد حقیقی
  • تراب حق‌شناس
  • محسن حکیمی
  • حمید حمیدی
  • س. حمیدی
  • محمود خادمی
  • مهدی خانیایا تهرانی
  • بهمن خدادادی
  • جعفر خدیر
  • بهرام خراسانی
  • فرامرز دادور
  • ياشار دارالشفا
  • رقیه دانشگری
  • مرضیه دانش
  • پرویز داورپناه
  • مهرداد درویش پور
  • علی دماوندی
  • دكتر عبدالستار دوشوكی
  • اشرف دهقانی
  • احسان دهکردی
  • م. راد
  • فرید راستگو
  • رضا راهدار
  • بهرام رحمانی
  • تقی رحمانی
  • ا. رحمان
  • احمد رحيمي
  • ماشااله رزمی
  • جلال رستمی
  • اشکان رضوی
  • سهيل روحانی
  • تقی روزبه
  • فواد روستائی
  • روشنک
  • سعید رهنما
  • ناصر زرافشان
  • حسین زربخش
  • مجید زربخش
  • راشل زرگریان
  • حسن زرهی
  • سیماسحر زرهی
  • کورش زعيم
  • مهران زنگنه
  • آزاده سپهری
  • بهروز ستوده
  • بهداد سجادی
  • شهزاد سرمدی
  • محمد سطوت
  • حامد سعیدی
  • هدایت سلطان زاده
  • آزاده سليمانی
  • فريبرز سنجری
  • مجيد سيادت
  • سيامند
  • سيامند
  • مهران سیرانی
  • اسد سیف
  • سيروس"قاسم" سيف
  • علی شاکری زند
  • علی شاکری
  • محمد رضا شالگونی
  • سیمین شاملو
  • مهستی شاهرخی
  • سعید شروینی
  • بهمن شفیق
  • ایرج شکری
  • عباس شکری
  • رضا شکیبا
  • صادق شکیب
  • فواد شمس
  • حماد شیبانی
  • خسرو صادقي بروجنی
  • کامران صادقی
  • منوچهر صالحی
  • مجید صدقی
  • علی صدیقی
  • هارون صدیقی
  • عیسی صفا
  • علی صمد
  • جواد طالعی
  • دکتر عباس طاهری
  • منیر طه
  • بهروز عارفی
  • یوسف عزیزی بنی طرف
  • آرش عزیزی
  • یاسر عزیزی
  • نادر عصاره
  • رضا علامه زاده
  • رضا علوی
  • عباد عموزاد
  • بهروز فراهانی
  • ایرج فرزاد
  • علی فرزانه
  • شهلا فرید
  • آراز فنی
  • نادر فولادی
  • علی فياض
  • شهاب فیضی
  • سیاوش قائنی
  • پروفسور فرهاد قابوسی
  • فرهاد قابوسی
  • هادی قدسی
  • حسن قدياني
  • محمد قراگوزلو
  • احد قربانی
  • علی قره جه لو
  • قویدل
  • هوشنگ کردستانی
  • بهزاد كریمی
  • اسد کشتمند
  • معروف کعبی
  • شقایق کمالی
  • ه. لیله کوهی
  • تهمورث کیانی
  • کوروش گلنام
  • بهروز گیلک
  • امیر حسین لادن
  • روبن مارکاریان
  • عفت ماهباز
  • ابوالفضل محققی
  • جلیل محمودی
  • فایق محمودی
  • اسد مذنبی
  • دکتر گلمراد مرادی
  • احمد مزارعی
  • موسی مزیدی
  • محسن مسرت
  • مهدی مظفری
  • منوچهر مقصودنیا
  • علیرضا مناف زاده
  • امیر مومبینی
  • مريم مهدوی اصل
  • پ. مهرکوهی
  • انور میرستاری
  • مهین میلانی
  • حسن نادری
  • خسرو ناقد
  • شیدا نبوی
  • اسحاق نجم الدین
  • شهباز نخعی
  • آرسن نظریان
  • محسن نوربخش
  • ن. نوری زاده
  • احد واحدی
  • شیدان وثیق
  • ژاله وفا
  • مراد ويسي
  • احمد هاشمی
  • مهدی هاشمی
  • امید همائی
  • داریوش همایون
  • همنشین بهار
  • فرشید یاسائی
  • دکتر محمد حسین یحیایی
  • یدی
  • دكتر ابراهيم يزدی
  • new/Podemos1.jpg
    مئله مارریته

    «پودموس» یا توهّم «نو» شدن

    برگردان شهباز نخعي

    گاه به نظر می آید که اردوگاه مترقی در زبان و اصطلاحات خود به گِل نشسته و زیر وزن نماد های خود لِه شده است. اما «هوای تازه» برای از نو جان گرفتن کافی نیست و خود را «کمتر مبارز» نشان دادن می تواند منجر به محروم شدن از حمایتی حیاتی در زمانی شود که آزمون نیرو جریان دارد.



    new/sotoune-paye-ebad-amuzad1.jpg
    عباد عموزاد

    ستون پایه‌ای که قدرت خارجی است‎

    دولت تنها فرآورده روابط قوای طبقات ‏دارای منافع متضاد، در درون جامعه، نیست. ‏فرآورده روابط قوا میان درون با بیرون یا ‏قرار گرفتن در موقعیتهای مسلط – زیر سلطه ‏متقابل و یا یک جانبه نیز هست. و اگر ‏نخواهیم از رابطه جامعه با طبیعت غافل ‏شویم، سه رشته رابطه‌‌ها، وقتی رابطه‌های ‏قوا شدند، دولت را پدید می‌‌آورند و دولت ‏دیرپا می‌‌شود: رابطه گروه بندی‌های ‏اجتماعی با یکدیگر و رابطه جامعه با طبیعت ‏و محیط زیست خود و رابطه با جامعه‌‌های ‏دیگر.



    new/Atakan
    گفت و گو با آتاکان چیپچی سیاست‌شناس چپ‌گرا

    به سوی همبستگی: چپ در ترکیه‌ی کنونی

    فاطمه مسجدی - بابک مینا

    در دهه‌ی هفتاد حزب اربکان از رویکردی توسعه‌گرایانه، مبتنی بر سرمایه‌گذاری‌ دولتی در صنایع سنگین، دفاع می‌کرد. پس از کودتای نظامی سال ۱۹۸۰، ترکیه از صنعتی‌سازی به سوی مدل اقتصادی نئولیبرال تغییر مسیر داد، روندی که با اسلام‌گرایی به خوبی سازگار بود. بسیاری از شرکت‌های کوچک و متوسط در آناتولی به شرکت‌های بزرگی تبدیل شدند و سهم بیشتری از منابع عمومی طلب کردند. حزب اربکان از دهه‌ی نود شروع به تعدیل مواضع سیاسی خود کرد و به جذب رأی‌دهندگان حاشیه‌نشین شهری و ساکنان استان‌های محافظه‌کار پرداخت. با این‌ حال‌، در زمان نخست‌وزیری کوتاه‌مدت اربکان، برخوردها بین بوروکراسی سکولار نظامی-مدنی و حزب اسلام‌گرای او شدیدتر شد و دادگاه قانون اساسی، این حزب اسلام‌گرا را در اواخر دهه‌ی نود ممنوع اعلام کرد.



    new/ghayeghe-panahandegan1.jpg
    بهروز اسدی

    جان پناهجویان بازیچه‌ی دست قاچاقچیان انسان؛
    چرا اروپا بر این فاجعه چشم بسته است؟!

    در روزهای‌ پایانی سال میلادی ۲۰۲۱ و در آستانه کریسمس، این عید پیام‌آور «صلح و دوستی و‌ محبت» صدها تن از انسان‌های بی‌گناه و‌ پناهجو‌ که تنها برای زندگی امن‌تر به راه پرمخاطره به اروپای غربی قدم گذارده‌اند جان خود را از دست داده‌اند. در شب کریسمس یک کشتی بادبانی با حدود ۸۰ سرنشین در حدود پنج کیلومتری جزیره پاروس یونان واژگون شد. قایق‌های گارد ساحلی و ۹ قایق خصوصی، یک هلیکوپتر و یک هواپیمای نظامی‌ در طول شب دریا را جستجو کردند. ۶۳ نفر را نجات دادند اما حداقل ۱۶ نفر در دریا غرق شدند و جان باختند. تنها طی سه روز در هفته گذشته حدود ۳۰ نفر هنگام عبور به سمت اروپا در دریا غرق شده‌اند.



    new/gabriel-boric1.jpg
    حبیب حسینی‌فرد

    انتخابات شیلی؛ بازی میان نسل‌ها در میدان ترس و امید

    در ۳۰ سالی که از احیای دمکراسی و پایان حکومت نظامیان به سرکردگی آگوستو پینوشه در شیلی می‌گذرد، سابقه نداشته است که نامزدی که در دور اول انتخابات مقام دوم را حائز شده در دور نهایی به پیروزی برسد. روز یکشنبه ولی چنین اتفاقی رقم خورد و گابریل بوریچ با کسب ۵۶ درصد آرا رقیب راست پوپولیست خود، خوزه آنتونیو کاست را شکست داد. بوریچ، از رهبران سابق جنبش دانشجویی در ۱۰ سال پیش، حالا ۳۵ سال سن دارد و تازه به لحاظ سنی واجد شرایط انتخابات شده است. به این ترتیب شیلی جوان‌ترین رئیس‌جمهور خود را تجربه خواهد کرد. او در کارزار انتخاباتی گفته است که «از جوانی ما ترسی نداشته باشید. ما روی شانه تجربه‌های کسانی ایستاده‌ایم که قبل از ما مبارزه کردند. از اشتباهات و موفقیت‌های آنها درس گرفته‌ایم و حالا اینجا ایستاده‌ایم.»



    فروش رافال را پنهان کنید تا نبینند!

    سلاح های فرانسوی برای دیکتاتوری نمونه

    سباستین فونتِنِل - برگردان بهروز عارفی

    اصول خیرخواهانه ای که فشارهای دوستانه برانگیخته اند، در گذشته فروشِ سودآورِ اسلحه فرانسوی را دچار اختلال کرده است. در سال ۲۰۱۴، فرانسه برای مجازات روسیه به خاطر تحریکاتش در مناقشه اوکرین از تحویل دو ناوهلیکوپتربر به مسکو خودداری کرد. اما، دغدغه ها سَمت گیری های متغیری دارند، همان گونه که شتاب زدگی فرانسه برای مسلح کردن مارشال السیسی مصر نشان می دهد.



    علیه بوروکراسی وهنجارها ، به هواداری از آزادیِ مدلِ اوبِر

    مواظب گاردِ جوانِ لیبرالیسم باشید...

    آنتوان شوارتز - برگردان بهروز عارفی

    نامزدهای راست گرایان در انتخابات آینده ی ریاست جمهوری فرانسه در ارائه ی پیشنهادهای اقتدارگرایانه با یکدیگر رقابت می کنند تا در انتخابات درونی حزب شان برای گزینش نامزد برنده شوند. تاحدی که می توان گمان برد که راست لیبرال ناپدید شده است. اما این جناح راست با تکیه بر چند رسانه ی بزرگ، هنوز چند روشنفکر پُرکار در میان خود دارد. موضوع نبرد آنان، ساده سازیِ اموراداری است.



    new/gilbert-ashkar1.jpg
    فاطمه مسجدی و بابک مینا در گفتگو با ژیلبر اشقر

    چپِ لبنان در مواجهه با اسلام‌گرایان

    کمونیست‌های سنتی به طور تاریخی خود را نماینده‌ی طبقه‌ی فقیر و کارگران می‌دانند، و در اتحادیه‌های کارگری فعال‌اند و برای حقوق آنها مبارزه می‌کنند. اما پایه‌ی اقتصاد لبنان صنعتی نیست، و کارخانه و کارگران صنعتی زیادی ندارد. کارگران بیش از بخش صنعتی، در رستوران‌ها، هتل‌ها و حمل‌ نقل و بخش خدمات کار می‌کنند. چپ‌های‌ نو و جوان در لبنان، در میان کارگران و اتحادیه‌ها چندان نفوذی ندارند، و فاقد سازمان و امکانات برای بسیج و حمایت کارگران‌اند. چپ‌های نو بیشتر در بین روشنفکران و گروه‌های دانشجویی و طبقه‌ی متوسط جامعه ریشه دارند و فعالیت می‌کنند. اما باید دید که آیا در آینده این چپ‌های نو می‌توانند خود را به شکل نیرویی منسجم برای حمایت از کارگران سازمان‌دهی کنند یا به همین صورت خودجوش و شبکه‌ای به فعالیت خود ادامه خواهند داد.



    new/aliafshari.jpg
    علی افشاری

    آیا تایوان، سارایوو قرن بیست و یکم می‌شود؟

    تایوان که در اوایل دهه هشتاد میلادی به اردوگاه کشورهای دمکراتیک و آزاد جهان پیوست، یادگار حکومت کومینتانگ (حزب ناسیونالیست چین) بر چین بعد از جنگ جهانی دوم است که در جنگ داخلی همه قلمرو چین را به غیر از مجموعه جزایر تایوان از دست داد. هم دولت تایوان و هم دولت چین متکی به حزب کمونیست این کشور دیگری را «غیرقانونی» و «نامشروع» می‌داند. کرسی نمایندگی چین تا سال ۱۹۷۱ میلادی در دست تایوان بود اما بعد به دولت کمونیست چین واگذار شد.



    new/alain-frachon1.jpg
    اَلن فراشون - لوموند

    چرا حزب الله، منشاء مصیبت های مرگبارِلبنان است؟

    ترجمه‌ی علی شبان

    ایجاد شده توسطِ جمهوری اسلامی در۱۹۸۲؛ حزب الله لبنان نقشِ کلیدی در زندگی سیاسی آن کشور ایفاء میکند. این جنبشِ مستقر شده در میان ِ شیعیان ِ لبنان، که یک سوم جمعیت آن کشور را در بر میگیرند، توانسته در برابر سنی‌ها و مسیحیان که دو سوم دیگر مردم ِ آن کشورند ، با کمک ِ شبه نظامیان ِ جنگ دیده ، و با تکیه بر جمهوری اسلامی، قوی‌تر و پرنفوذ تر از ارتشِ ملی لبنان خود را به خوبی در سرنوشت سیاسی و نظامیِ آن کشور تحمیل کند. و ایران به این وسیله توانسته است برتری اش در منطقه را به دولت های دیگر نشان دهد. تحت ِ این عنوان، حزب الله و شبه نظامیانش که جمهوری اسلامی تأمین کننده ی قوه مالی آنهاست، توانستند حفظ ِ وضعیت موجود را به دولت ِ لبنان بقبولانند.



    new/Paul
    دیوید رانسیمان

    بررسی پسا کاپیتالیسم نوشته پل ماسون
    - وارث شایسته مارکس؟

    ترجمه: ستار رحمانی

    ماسون معتقد است که موج کنونی با موج‌های قبلی متفاوت است، زیرا ما اکنون اساساً در این رکود گیر کرده‌ایم. تکنولوژی جدید به سرمایه‌داران این توانایی را داده است که بدون نوآوری، با ابزارهایی برای جستجوی اشکال جدید ارزش سازگار شوند. در عین حال، این توانایی را به بقیه ما داده است که بدون تطبیق، نوآوری کنیم، و به ما امکان می دهد سبک های زندگی جدید را بدون فکر کردن به پیامدهای سیاسی کشف کنیم. چیزی باید داده شود. ماسون یک حالت کاملاً قابل محتمل که وضعیت فعلی ناپایدار است را می سازد. اما اینکه چه چیزی و چگونه، آن موضوعی نیست که او بتواند به ما بگوید.



    new/Paul
    پل ماسون

    مقدمه کتاب، پسا سرمایه داری، راهنمای برای آینده،

    ترجمه: ستار رحمانی

    برای جایگزینی نئولیبرالیسم به چیزی به همان اندازه قدرتمند و مؤثر نیاز داریم. نه فقط ایده روشن در مورد اینکه چگونه جهان می تواند کار کند، بلکه یک مدل جدید و فراگیر که می تواند قابل اجرا باشد وبه طور ملموس نتیجه بهتری داشته باشد. نتیجه باید مبتنی بر مکانیزم‌های کوچک باشد، نه نسخه پیچی شده یا خط و مشی ها و باید بصورت اتوماتیک کار کند. در این کتاب، من این موضوع را مطرح می‌کنم که یک آلترناتیو روشن وجود دارد، که می‌تواند جهانی باشد، و بطور قابل ملاحظه ای می تواند آینده بهتری از آینده ای که سرمایه داری تا اواسط قرن بیست و یکم ارائه خواهد داد، ارائه دهد.



    new/Kevin-Kuhnert_spd1.jpg
    آرش سرکوهی

    «سوسیالیسم دموکراتیک» و چالش‌های کنونی چپ

    گفت‌و‌گو با کِوین کونِرت، نایب رئیس حزب سوسیال دموکرات آلمان، نماینده پارلمان و رئیس سابق سازمان جوانان حزب سوسیال دموکرات

    وقتی آدم این هدف را دنبال می‌کند که سیاست را به سوی چپ تغییر دهد، دو راه کلی در برابر خود دارد: رفرم و انقلاب. به نظر من پتانسیل انقلابی در جامعه کنونی ِ آلمان بسیار کم است. جامعه آلمان ثروت‌مند است و در تاریخ خود تجربه‌های خوبی از انقلاب نداشته است. بنابراین تنها راه باقی‌مانده رفرم است. وقتی به این نتیجه می‌رسیم منطقی‌ست که این هدف را در قالب احزاب دنبال کنیم و عضو حزبی شویم. برای تصمیم‌گیری درباره احزاب باید به تناسب آرا و ترکیب اکثریت‌ مردم هم توجه کنیم چراکه در یک جامعه و نظام دموکراتیک تغییرات بر اساس تصمیم اکثریت‌ها رخ می‌دهند.



    Deniz
    دنیز ایشچی

    مقایسه دو واقعه تاریخی به فاصله یک دهه از همدیگر

    اینجا هدف از مقایسه دو انتخاب مختلف در دو شرایط تقریبا مشابه تاریخی می باشد، که به دو نتیجه کاملا مغایر می انجامند. متد اول، متد بلشویک ها بود، که عوض اعتماد با نظام اصلاحاتی دولت کرنسکی، در اکتبر 1917 تصمیم به حمله به کاخ زمستانی گرفته و قدرت سیاسی را بدست کارگران و بلشویک ها آورده و دولت سوسیالیستی شورایی را در سرتاسر جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی برقرار می نمایند. انتخاب دوم، متد جنبش کمونیستی و جنبش کارگری آمریکا میباشد، که با دولت رفاه و اصلاحاتی دولت تئودور روزولت به توافق میرسند. ابتدا اشتغال، تامین اجتماعی، بهداشت و تحصیل عمومی را بدست آورده، سپس طی دهه های بعدی یکی بعد از دیگری همه آنها را از دست می دهند.



    Taghi
    تقی روزبه

    بحران زیست محیطی، وضعیت اضطراری و زمانمند، بن بست در بالا، و حالا چی؟!
    آیا بحران قاعده است یا استثنا؟

    به مناسب ناکامی کاپ ۲۶:

    آنچه که در نشست کاپ ۲۶ با شرکت ده ها هزارنفر از نهادها و هیئت های دولتی و سران و کارشناسان و شخصیت های مختلف سیاسی و اقتصادی و هنری و نیز برخی کنشگران دوستدارمحیط زیست گذشت، تصویری بود گویا از اعتراف ناخواسته به آنچه که جهان امروز با آن دست به گریبان است و نیز ناتوانی نظام حاکم برجهان در غلبه بر بحران خودپرورده،‌ یعنی صحه گذاشتن به این پنج گزاره مهم: اول آنکه وضعیت جهان عادی نبوده بلکه در حالت اضطراراست و دوم، این وضعیت اضطراری نه استثنا که قاعده است! و سوم، تن ندادن سردمداران نظام حاکم و بورژوازی جهانی به الزامات وضعیت اضطراری که جای خود دارد، حتی تن ندادن به پیشنهادهای حداقلی برای حفظ گرمایش زمین در حد۱.۵درجه، و چهارم اینکه پیشروی و اقدامات موردنیاز برای حل بحران از بالا در بن بست است. و پنجم اینکه مسئولیت اصلی عبور از این بحران وجودی و زیست بومی به خودجامعه و کنشگری آن منتقل می شود.



    new/deklerk-mandela1.jpg
    حبیب حسینی‌فرد

    فردریک دکلرک؛ مردی که با ماندلا تاریخ نوشت

    تا ساعات اولیه صبح ۱۳ بهمن ۱۳۶۸ هم کمتر کسی خبر داشت که فردریک دکلرک، رئیس‌جمهور وقت آفریقای جنوبی قرار است در پارلمان این کشور به نمایندگان سفیدپوست حامی رژیم نژادپرست حاکم چه بگوید. همسر او هم حتی خبر نداشت و وزرای اغلب شدیداً محافظه‌کار دولت هم چند ساعتی پیش از سخنرانی از مضمون آن باخبر شدند.
    چند روزی بود که در مورد آزادی نلسون ماندلا پس از ۲۷ سال زندان، شایعات و اخباری قوی بر سر زبان‌ها بود. دکلرک اما در سخنرانی خود در پارلمان به آزادشدن ماندلا بسنده نکرد و عملاً پایان رژیم آپارتاید را در چشم‌انداز گذاشت.



    حبیب حسینی‌فرد

    فردریک دکلرک؛ مردی که با ماندلا تاریخ نوشت


    تا ساعات اولیه صبح ۱۳ بهمن ۱۳۶۸ هم کمتر کسی خبر داشت که فردریک دکلرک، رئیس‌جمهور وقت آفریقای جنوبی قرار است در پارلمان این کشور به نمایندگان سفیدپوست حامی رژیم نژادپرست حاکم چه بگوید. همسر او هم حتی خبر نداشت و وزرای اغلب شدیداً محافظه‌کار دولت هم چند ساعتی پیش از سخنرانی از مضمون آن باخبر شدند.
    چند روزی بود که در مورد آزادی نلسون ماندلا پس از ۲۷ سال زندان، شایعات و اخباری قوی بر سر زبان‌ها بود. دکلرک اما در سخنرانی خود در پارلمان به آزادشدن ماندلا بسنده نکرد و عملاً پایان رژیم آپارتاید را در چشم‌انداز گذاشت.



    Taghi
    تقی روزبه

    کابوس بازگشت ترامپ ( و ترامپیسم)!

    در حالی که جوبایدن بخاطر سیاست های ضدمحیط زیستی ترامپ در نشست گلاسگو از مردم جهان پوزش می خواهد، اما شاهدیم که همزمان ترامپسم ( به معنای مواضعی که الزاما معادل شخص ترامپ نیست) در داخل آمریکا در حال برداشتن خیزدوباره است برای فتح کنگره و سنا در انتخابات پیش روی میاندوره ای و تصرف مقام ریاست جمهوری در سال ۲۰۲۴. زنگ خطری که شکست حزب دموکرات درانتخابات ویرجینا و.. . آن را به صدا در آورده است. در حقیقت این صحنه ی به یک اندازه تراژیک- کمیک بیانگر آن است که خودسرنوشت بحران زیست محیطی با همه اهمیتش تابعی است از منافع و بحران متغیری به نام نظام سرمایه داری!



    عباد عموزاد

    سرمایه بی وطن، ماوراء ملیت یا ملیت اقتصادی

    تجربه کشورهای دنيای سوم، طی سالهای بعد از برسميت شناخته شدن حقوقی استقلال، نشان می دهد که تشکيل دولت و ملت، نه پيشرفت اقتصادی به ارمغان می آورد و نه توانايی سياسی واقعی. خواست تغيير نظم اقتصاد جهانی و بوجود آمدن نظم جديد اقتصاد جهانی، ادامه نبرد ضد استعماری برای تحصيل استقلال اقتصادی و استعمارزدائی اقتصادی و برسميت شناخته شدن مليت برای اقتصاد اين کشورها است. بريژيت استرن چه خوب می گويد: اين مبارزه با آگاهی بر اهميت بيش از تصور اساسی اقتصاد، آغاز گرفته است. ديگر مسئله اين نيست که نظام روابط جهانی تغيير کند، بلکه مسئله اصلی، در اين سالها، استقرار يک نظام جديد اقتصادی جهانی است.



    new/gilles-kepel.jpg
    ژیل کِپِل – روزنامه لوموند

    شکست ِ آمریکا در افغانستان، نتیجه ِ تحولات ِ زیست بومیِ جهادیسم جهانی است

    برگردان : علی شبان

    در پایان ِ دو دهه جهاد ِ بین‌المللی و کمتر از یک ماه پیش از بیستُ مین سالگرد ۱۱ سپتامبر۲۰۰۱، ورودِ طالبان به کابل صورت می گیرد. و هم زمان طولانی‌ترین دادگاه ِ تاریخ فرانسه برای رسیدگی به پرونده ی کشتارهای ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵، آغاز به کار میکند.( اشاره به حمله ِ داعش به کنسرتی در پاریس که بیش از صد کشته و صد ها زخمی به جا گذاشت. مترجم). ورای نگاه ِ مفسران ِ سیاسی که این فروپاشی استراتژی بیهوده ِ آمریکا در افغانستان را نوعی بازگشت به نقطه آغاز آن می دانند؛ مهم‌تر از آن درک ِ این مسئله است که چگونه این رویداد، چه از نکته ِ نظر ِ تأثیر گذاری آن در زمینه‌های بین المللی؛ و چه در مورد زیست بومی جهادیسم ِ جهانی می‌تواند نقش افرین باشد.



    Taghi
    تقی روزبه

    تصویر آخرالزمانی دبیرکل از بحران جهانی، سترونی راه حل هایش، و صورت بندی بحران از منظری دیگر

    آنتونیوگوترش به عنوان نخستین سخنران مجمع عمومی هفتادو ششمین نشست سالانه سازمان ملل با ارائه گزارشی فشرده و کمابیش شفاف و روشن از اوضاع جهان، به گفته خودش زنگ خطر را به صدا در آورد. سخنان او باهمه کم و کاستی هایش، به یک تصویرآخرالزمانی از جهان موجود شباهت داشت. کاربست مقولاتی چون بن بست نابودی، ایستادن برلبه پرتگاه، سمت گیری اشتباه، احساس بی آیندگی و ناامیدی جوانان- سازندگان آینده- از آینده خود، و رشد عدم عقلانیت و علم ناباوری و راست کیشی. ترس از «خزیدن جهان به سمت دوقطبی شدن و دو مجموعه متفاوت از قوانین اقتصادی، تجاری، مالی و فناوری، دو رویکرد متفاوت در توسعه هوش مصنوعی و در نهایت دو استراتژی نظامی و ژئوپلتیک متفاوت»، داشتن فاصله نوری با اهداف تعیین شده زیست محیطی در پیمان پاریس، تشدیدنابرابری های خیره کننده و شکاف های طبقاتی و رفاهی در مقیاس جهانی بویژه در دوره پاندومی و تهدیدهائی که متوجه صلح جهانی است و انواع تبعیض های جنسی و دیگرتبعیض ها که جملگی بیان گر ابعادوخامت آمیزبحران هائی هستند که می روند از کنترل خارج شوند.



    حسن نادری

    درهمراهی برای صلح و خلع سلاح های مخرب در همه جا بکوشیم

    بنا بر اظهارات مقامات آمریکا، حضور این کشور در افغانستان در طی بیست سال ۲۰۰۰ میلیارد دلار بوده است. اگر هزینه های دیگر کشورهای عضو ناتو را درنظر نگیریم، این میزان هزینه می توانست در شرایط صلح، افغانستان را به یکی از کشورهای پیشرفته منطقه آسیای مرکزی تبدیل کند. با خروج مفتضحانه آمریکا و دادن کلید افغانستان به گروه های تروریستی طالبان و شرکاء نه تنها نباید چشم انداز روشن و مثبت، بلکه عواقب تاریک را باید در انتظار داشت.



    abolfazl_mohagheghi_0.jpg
    ابوالفضل محققی

    بیچاره مردم کابل که شب با نام دولتی می‌خوابند
    و صبح بنام دولت دیگر از خواب بر می‌خیزند

    طالبان قبل از آن که محصول وساخته پرداخته پاکستان وبازیگران صحنه سیاسی جهان باشند یک محصول صد در صد وطنی و بر آمده از دل تاریخ ،از دل عمدتا روستا ها از دل چهل سال جنگ وبرادرکشی ،رقابت هاوکشمکش های سیاسی درون گروه ها، نزاع بین اقوام وقبایلی است که هر کدام فکرمی کنند قومیت و شئا ن قومی شان در معرض خطرونابودی است.بر همین بستر لقمه ای آماده برای بازیگران بین المللی و منطقه ای. که آن ها را از بطری رها کنند بصحنه بیاورند و بچرخانند و در خدمت گیرند.



    farid-ansari-d.jpg
    فرید انصاری دزفولی

    سرنوشت مردم خاورمیانه در سیاست آمریکا!

    برگرداندن طالبان به قدرت و واگذاری افغانستان به این گروه تروریستی توسط آمریکا و ناتو
    باعث شوکه شدن افکار عمومی جهان بخصوص ما ایرانیان شد. ناراحتی و تاثر ما ایرانیان از حوادث اخیر افغانستان بدین خاطر است که از نظر فرهنگی و تاریخی نزدیکی فراوانی بین این دو ملت بوده و هست و در واقع می شود گفت که یک ملت هستیم. بعلاوه ما ایرانیان ۴۳ سال می باشد با طالبان شیعی دست به گریبان و در جنگ و ستیز می باشیم.




    ژاک فات*

    افغانستان: سخن از کدام شکست است؟


    برگردان بهروز عارفی

    مسلماً در افغانستان، ایالات متحده با دومین شکست تاریخی حود پس از ویتنام مواجه است. اما، معنای این دو شکست یکی نیست. امروز، برای مردم افغانستان، «تحقق لازم و عادلانه» وجود ندارد. برعکس، قدمی تازه در وضعیتی متفاوت، در فاجعه ای سیاسی، اجتماعی، ایدئولوژیکی و امنیتی می گذارند... نباید به تبلیغات حساب شده ی «میانه رویِ» برخی رهبران طالبان، برای مثال در مورد حقوق زنان وقعی گذاشت. ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان تلاش کرد درباره نیت های قدرت جدید اطمینان دهد. او گفت «ما می خواهیم بر پایه ی اصول دیپلماتیک و احترام با همه کشورهای جهان رابطه داشته باشیم. ما می خواهیم اقتصاد خوبی داشته باشیم. ما بازرگانی می خواهیم، ما دیپلماسی خوب می خواهیم ...». بااین وجود، وحشیگری سرکوب، پیگردِ مخالفان سیاسی و قتل ها نگرانی های برحق و تردیدهای زیاد ایجاد کرده، هرچند هنوز با خشونت های بی حد و اندازه ی طالبان سال های دهه 1990 فاصله داریم.



    »  به یاد یک رفیق کمونیست از دیار افغانستان
    »  آمریکا، طالبان، و ترفندهای پاکستان
    »  نقش فساد ووابستگی در سقوط دولت و ارتش افغانستان و سلطه طالبان
    »  افغانستان بیست سال بعد از نگاه دیگری!
    »  تحولات افغانستان: کابوس یا واقعیت؟
    »  استراتژی امپریالیسم در کاشتن سرطان طالبان در افغانستان
    »  دو رئیس جمهور در دو قصر ،در یک شهر!
    »  کیفرخواست حمید نوری، نماد قوت‎ و ضعف‎ اصل صلاحیت قضائی جهانی
    »  نخستین ماده پیمان جهانی حقوق بشر در آینده ای نه چندان دور: آب، هوا و خوراک پاک، حق اولیه همه انسان ها است.
    »  هُشدار ! اسلامیست ها آماده اند قدرت را در کشورهای مغرب به دست گیرند
    »  نظامیگری امپریالیستی، از افغانستان به کجا؟
    »  اشاراتی به پیامدهای خروج نظامیان آمریکا و ناتو از افغانستان و خطر قدرت گیری طالبان
    »  حزب کمونیست چین ، ۱۰۰ سال در جستجوی مدرنیسم و مدرنیته
    »  حزب کمونیست چین یکصد ساله شد
    »  نسل کشی آشکار شد
    »  کابوس بازگشت مجدد ترامپ به صحنه انتخابات آمریکا!
    »  پروژه عظیم کانال استانبول در ترکیه و سند چشم انداز ۲۰ ساله در ایران
    »  درس‌هایی که هنوز میتوان از کتابِ هیتلر آموخت
    »  سلطه‌ی همواره بی رحمانه ی اسرائیل جنگ های بی پایان علیه فلسطینیان
    »  گره خوردگی سیاست مافیا اقتصاد در ترکیه
    »  فلسطینی‌های عاصی و اسراییلی‌های سرخورده
    »  تداوم افزایش هزینه های سرسام آورنظامی در جهان چند قطبی
    »  جنگ تریاک، و مساله فلسطین
    »  پیوند ِ خطرناک : نازیسم ِ اسلامی، چپ اسلامگرا
    »  فاجعه در هند، فروپاشی اخلاقی در آمریکا