یک پلیس با جلیقه های محافظ جلوی تابلویی که مذاکرات صلح را در اسلام آباد تبلیغ می کند ایستاده است.یک افسر پلیس جلوی صفحه دیجیتالی ایستاده که اخبار مذاکرات صلح آمریکا و ایران در اسلام آباد در ۱۰ آوریل را نمایش می دهد.
فاروق نعیم/خبرگزاری AFP از طریق گتی ایمیجز
نوشته دیوید ایگناتیوس،
فارین پولیسی
برگردان: آزاد
۱۳ آوریل ۲۰۲۶،
دیدگاه یک کارشناس درباره یک رویداد جاری.
«بفرمایید، جلسه خوب پیش رفت»، راوی بزرگ، چند ساعت پس از پایان مذاکرات ۲۱ ساعته شنبه با ایران، اعلام کرد. « در بیشتر نکات توافق ایجاد شد، اما تنها نکته ای که واقعا اهمیت داشت، مسئله انرژی هسته ای بود ، که مورد توافق قرار نگرفت.»
لذا، رئیس جمهور دونالد ترامپ اعلام کرد، که برای رسیدن به توافقی بهتر، تنگه هرمز را محاصره خواهد کرد. برخی مفسران حدس زدند که با شکست در رسیدن به توافق در اسلام آباد، ایالات متحده ممکن است بیشتر به سوی «جنگی ابدی» پیش برود—و شاید این مذاکرات مقدمه ای برای ورود به مرحله ای جدید و شاید خطرناک تر از درگیری قبلی باشد.
پس از گفتگو با افراد نزدیک به مذاکرات، در روز یکشنبه، حس من این است که بن بست مذاکرات در اسلام آباد، لزوما به معنای بازگشت به جنگ نخواهد بود. محاصره تنگه هرمز ، قطعا یک تاکتیک فشار است برای اینکه خیالش راحت شود، اما احتمالا شروع یک حمله نظامی نخواهد بود. ترامپ هیچ تمایلی به درگیری مسلحانه بیشتری ندارد. او می داند که نفع یک درگیری دیگر محدود است، در حالیکه «زیان شدید متعاقب»، همان طور که معامله گران مالی دوست دارند بگویند، زیاد است. اما، هدف او این است که «ایران به شدت آسیب دیده» را به جهت یک بحران اقتصادی بیشتری سوق داده، تا رهبرانش مجبور شوند که یک توافق بزرگ و جامعی را قبول کنند.
طرف آمریکایی انتظار دارد که با وجود بن بست آخر هفته گذشته در اسلام آباد، احتمالا تماس ها از طریق واسطه های پاکستانی ادامه خواهد یافت. مقصد ترامپ هنوز پیدا کردن راه خروج است.
«اگر نمی توانی مشکلی را حل کنی، آن را بزرگ تر کن»، این توصیه که اغلب به رئیس جمهور، دوایت دی. آیزنهاور، نسبت داده می شود، به نظر می رسد استراتژی ترامپ هم باشد. با وجود اینکه رژیم ایران پس از هفته ها بمباران هنوز پابرجا ماند و هنوز کارت های مهمی در اختیار دارد : بقایای برنامه هسته ای و توانایی مختل کردن حمل ونقل دریایی از تنگه هرمز . ترامپ تصمیم گرفت چیزی را پیشنهاد دهد که او آنرا «توافق پر ارزش» نامید: بسته ای بزرگ و درخشان از منافع اقتصادی، از جمله رفع تحریم های اقتصادی. درازای کنار گذاشتن کامل برنامه های هسته ای، موشکی، و حمایت از نیابتی ها توسط دولت ایران.
مذاکرات اسلام آباد با شروعی سخت پیش بینی شده، آغاز شد، زیرا، طبق نظر مطلعین، معاون رئیس جمهور جی دی ونس و رئیس پارلمان محمد باقر قالیباف حداکثر توان مذاکراتی شان را روی میز گذاشتند. اما پس از ساعت ها بحث، هیئت امریکایی تحت تاثیر، قالیباف به عنوان یک مذاکره کننده حرفه ای و فرهیخته —و رهبراحتمالی ایران جدید—قرارگرفتند. مقامات مطلع معتقدند ، مقامات دیگری از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران راه های ارتباطی خود را بازکرداند، چون می خواهند بخشی از آینده ایران باشند.
همه این ها می تواند فقط آرزوهایی باشند که زم
