|
بهروز ملکشاە ایران در تلاقی جنگ بیرونی و فرسایش درونی در حالیکه هفتهها از تشدید درگیریها میان آمریکا و اسرائیل با ایران میگذرد، وضعیت کشور از یک بحران امنیتی صرف عبور کرده و به یک وضعیت پیچیده و چندلایه رسیده است؛ وضعیتی که در آن جنگ خارجی، فشار اقتصادی، فرسایش مشروعیت سیاسی و تشدید کنترل داخلی، همزمان در حال بازتولید یکدیگرند. حملات به زیرساختهای حساس و کشیدهشدن تنش به سطوح بالای امنیتی و تصمیمگیری، نشان میدهد که این تقابل دیگر محدود و قابل مهار در حاشیه نیست، بلکه به درون ساختار رژیم نفوذ کرده است.
مسعود نقره کارمغلطۀ حسینقلی خانی مغلطه حسینقلی خانی در فرهنگ و ادبیات سیاسی ما عمری طولانی وجا افتاده دارد. این شیوه مورد استفادۀ روحانیون و افراطی های راست گرا و چپ نما بوده و از ویژگی های فکری و رفتاری آن ها است، که به گونه های متفاوت و متنوع تجربه شده است. به یاد دارید؟ زمان محمد رضا شاه پهلوی با اتکا به شعار"خدا، شاه ، میهن" هرکس که با محمد رضا شاه مخالف بود معنایش این بود که " بی میهن" و بی وطن است و می گفتند ایرانی نیست، ...
علی کشتگرحمله نظامی، خدمت به تروریسم و دشمنی با جنبش دموکراسی خواهی ایران! از آغاز مسلم بود که حمله نظامی و ترور سران رژیم، جمهوری اسلامی را نابود نمی کند. از آغاز روشن بود که تجاوز نظامی حکومتهای ابردستراستی دونالد ترامپ و نتانیاهو که هر دو ماهیتی ضد آزادی، ضد حقوق بشر و نژاد پرستانه دارند برای نجات ایرانیان از چنگال خونین حکومت شر و سردمداران شرور آن نیست. برای خیر، سربلندی و رفاه ایرانیان نیست.
اصغر شیرازیدر گمان و انکار تجزیهطلبی قبول کثرت قومها و ملیتها در ایران و توابع فرهنگی این قبول، از جمله به صورت به رسمیت شناختن زبانهای غیر فارسی، در آموزش و دیگر زمینههای کاربرد زبان مادری،
قبول زدایش تمرکز قدرت اداری پس از ناجمهوری. این اقدامی است که میتوان آن را با اصلاحات مرزی و افزایش اختیارمندی استانهای موجود شروع کرد و درانطباق با فرآیند دموکراتیک شدن اداره کشور تا فدرالیسم متعهد به تمامیت ارضی ایران ادامه داد. من در مقاله «بغرنج تمرکززدائی...» و جاهای دیگر اقدامهائی در این باره را پیشنهاد کرده ام. از آنجا که مسیر گذار از جمهوری اسلامی هنوز مشخص نیست، می توان با اتکاء بر جامعه مدنی و ایجاد فشار براین حکومت آن را احتمالا وادار به اصلاحاتی در جهت مطلوب کرد.
فرشید یاسائیدر آستانه تلاطم
« روایت جنگ، جامعه و آیندهای در هاله ابهام » در جمعبندی این وضعیت پیچیده، آنچه بیش از هر چیز برجسته میشود، پیوندی است که میان جنگ و تشدید اقتدارگرایی شکل گرفته است؛ پیوندی که در آن، بحران بیرونی بهگونهای بهانه یا زمینه ساز تمرکز بیشتر قدرت در درون میشود. در چنین شرایطی، جامعه در معرض فشاری دوگانه قرار میگیرد: از یک سو تهدیدهای ناشی از جنگ و از سوی دیگر، محدودیتهایی که بر آزادیها و حقوق فردی و جمعی اعمال میشود.
بایز افروزیایران نه به عصر حجر برمی گردد و نه تن به اشغال خواهد داد؛ تردیدی تباید داشت که امپریالیسم آمریکا و جنایتکار جنگی حاکم بر اسرائیل نه تنها قادر به برگرداندن ایران به عصر حجر نیستند و توان اشغال نظامی این کشور را ندارند، بلکه خود ناچار از پیدا کردن راهی برای خروج از بحرانی که پدید آورده اند خواهند شد و با سرافکندگی از ادعاها و اهداف اعلام شده اشان عقب خواهند نشست.
امیر حسین لادندشمن دوست نما دشمن دوست نما را نتواند کرد علاج / شاخه را مرغ چه داند که قفس خواهد شد اصطلاح "دشمن دوست نما"، توصیف و بیان یکی از پیچیدهترین و آسیب زاترین نوع روابط انسانی است. کسیکه در ظاهر با لبخند، دلسوزی و نزدیکی جلو میآید، اما در باطن، انگیزههایی مانند حسادت، رقابت ناسالم یا سوءاستفاده دارد؛ رفتار و شرایطی که میتواند باعث ایجاد ضربه روحی، روانی یا جسمی شدید شود. این پدیده، زمانی تبدیل به فاجعه ملی میگردد که دشمن دوست نما، در رابطه با سرنوشت یک کشور و یا یک ملت باشد، تخریب و تجزیه، و وابستگی و سقوط را بهمراه خواهد داشت.
بهمن پارساپارهیی ملاحظات همین شخص، روزی از بازگرداندن «عظمت» به ایران سخن میگوید. اما کدام عظمت؟ آیا اساساً شناختی مستند از تاریخ ایران وعظمت مورد نظر آن دارد؟ صبحی از مذاکرههای بسیار سودمند با همان حکومت سخن میگوید و شبی دیگر تهدید به برپا کردن جهنم میکند. زمانی اعلام میکند که به نفت آن کشور نیازی ندارد و مسئلهٔ تنگهٔ هرمز برایش اهمیتی ندارد؛ و روزی دیگر هشدار میدهد که اگر ظرف چهلوهشت ساعت آن تنگه گشوده نشود، آتشی برخواهد افروخت. فعلا آنچه بدون ِختم به نتیجه یی در جریان است فروریختن بی دریغ و سخاوتمندانه ی انواع بمب است به سرزمین ایران، بااین تمهیدکه دارند حکومت اسلامی -شیعی تهران را میکوبند! امید که اینگونه است!
شهناز قراگزلوعصر حجر و سیاست مدرن اگر «عصر حجر» را نه بهعنوان یک دوره تاریخی، بلکه بهمثابه یک استعاره در نظر بگیریم، معنای آن روشنتر میشود: وضعیتی که در آن، قانون و اخلاق کنار میروند و قدرت عریان تعیینکننده سرنوشت میشود. در چنین شرایطی، هر تصمیم سیاسی که بر پایه تهدید، حذف و ارعاب شکل بگیرد، نه نشانه اقتدار، بلکه بازگشتی به همان منطق بدوی است، حتی اگر در پوشش پیشرفتهترین فناوریها ظاهر شود. در این چارچوب، مدرن بودن صرفاً به ابزارها محدود میشود، نه به شیوه تصمیمگیری.
حميد فرخندهایراد طرح ظریف کجاست؟ واقعیت این است که بدون تعیین تکلیف روشن در قبال اسرائیل—چه در قالب اعلام ترک مخاصمه، چه پذیرش قطعنامههای سازمان ملل درباره اسرائیل و فلسطین، و چه تعریف یک چارچوب مشخص برای کاهش تنش—هرگونه توافقی با آمریکا نیز ناپایدار و شکننده است. چرا که یکی از عوامل اصلی تنش و حمله به ایران، همچنان به قوت خود باقی خواهد
بهزاد لادبننگاهی گذرا به گردهمائی«کنگره آزادی ایران» در تاریخ ۲۸ و ۲۹ مارس ۲۰۲۶ گردهمائیای بنام "کنگره آزادی ایران" توسط گروهی از مخالفین جمهوری اسلامی در خارج از کشور در شهر لندن برگزار شد. پیش از برگزاری این گردهمائی نهادی نیز به نام "شورای هماهنگی" توسط دستاندرکاران این گروه تشکیل شد. در این گروه و "شورای هماهنگی" آن نحلههای گوناگون و حتی بسیار متفاوت فکری و با پیشینههای بسیار متفاوت در کنار هم قرار گرفتهاند.
احمد درخشاناز اصلاحناپذیری تا بنبست: روایتی از سرکوب و خطای محاسباتی در ایران کسانی که با پرواز اولین هواپیمای آمریکایی-اسرائیلی بر فراز آسمان ایران شادی میکردند و نجات ایران را در گرو حملهی خارجی میدانستند و میپنداشتند با زدن «سر مار» به تعبیر نتانیاهو، بر این دو غلطخوانی استوار است که این نوشتار از ابتدا طرح افکنده است: یک: غلطخوانی و سادهسازی تاریخ و نادیده گرفتن تلاشهای مخالفین و بیاعتبار کردن آنان، بیاثر جلوه دادن تمام تلاشها و اعتراضات مسالمتآمیز مردم و در نتیجه بیثمر و بینتیجه دانستن هرگونه حرکت اعتراضی که نتیجهای جز ناامید کردن مردم و معترضان از هرگونه تغییری نداشت.
مهدی استعدادی شادگجسته و همدستانش یورشهای اخیر اسراییل و امریکا به ایران را در این چشم انداز بایستی به ارزیابی نشست. چرا که رقابت ایدئولوژیهای مذهبی در ایران و اسرائیل ببار نشسته است. زیرا که همزمان با برآمد «فدائیان اسلام» و هیجانزدگی و تعصب آخوندی نواب صفوی و همدستانش از یکسو و «صخرۀ ایمان» (گوش امونیم) و موعظه های خاخامهای افراطی چون موسا لوینگر از سوی دیگر، بلبشو و بلوا رقم خورده است. این گونه کُل خاورمیانه به بحرانی کشیده شده که بنیادگرایی های ادیان ابراهیمی مسئول و مقصرش هستند. بگذریم که ترامپ دُچار خودشیفتگی مُفرط بدش نمیآید با شخصیتهای تاریخی و خیالی غرب (از اسکندر تا مسیحای موعود) در این میانه اینهمانی شود.
الف. کیوانآتش بس، صلح و آشتي
سه مفهوم، سه افق سياسي آتش بس، صلح، و آشتی را نمی توان نه به جای یكدیگر نشاند و نه چونان مراحلی خودكار و از پیش تضمین شده فهمید. اینها سه نام برای یك مسئله واحد نیستند، بلكه سه سطح متفاوت از نسبت جامعه با جنگ و پیامدهای آن اند. آتش بس توقف فوری كشتار است، صلح كوشش برای مهار یا دگرگونی شرایطی است كه كشتار را بازتولید می كنند، و آشتی به نسبت جامعه با گذشته ای مربوط می شود كه هنوز در آن زنده است. از همین رو، هر آتش بسی لزوما به صلح نمی انجامد و هر صلحی نیز به آشتی راه نمی برد.
فرامرز پارساجنگ برای منافع، نه آزادی این جنگ، از همان ابتدا درباره آزادی نبود.
درباره «منافع» بود؛
منافعی که روی ویرانههای کشورها بنا میشوند و با رنجِ مردم دوام میآورند.
حکومت آخوندی، سالهاست ایران را به مرز فرسایش رسانده و همزمان شعلههای بیثباتی را در منطقه گسترده است.
کیقباد یزدانی«جاوید شاه» یعنی چه؟ شعار «جاوید شاه»، بیش از آنکه یک برنامهی سیاسی باشد، نمادی ایدئولوژیک است که بر تداوم و مشروعیت یک قدرت متمرکز و مقتدرِ فردمحور تأکید میکند. از منظر دموکراتیک، این شعار بهدلیل شخصمحوری، نفی ضمنی تغییرپذیری و محدود کردن تکثر سیاسی، مردمستیز است. چنین شخصمحوریای از دید نظریههای مدرن سیاسی، بهویژه در سنت لیبرال و جمهوریخواه، با اصل حاکمیت مردم و گردش قدرت در تضاد است.
شهریار حاتمیپناهگاه میانِ پارگیِ رشتهی امید و یأس و خستگیِ مفرط، پناهگاهی هست که آدمی را در نهایت نومیدی آرام میکند؛ پناهگاهی نه در عمق زمین، که در در امتداد آدمها و عمق دلها. و آن، در کنارِ آن دیگری بودن است؛ آنکه مثل اوست و همدرد او. همان همبودنی که حتی در میانهی ویرانی، آدمی را از فرو ریختن بازمیدارد؛ همان پناهگاهی که هیچ بمبِ سنگرشکنی نمیتواند آن را ویران کند.
حسین دولت آبادیمستأجرها و خانۀ اجدادی ما کسی که در آن خاک ریشه داشته باشد، هرگز و به هیچ بهانهای و با هیچ «هدف مقدسی» حتا، به ویرانی خانۀ اجدادی و خانه خرابی مردم ما رضا نمیدهد. به همین دلیل بنظر من آن جماعتی که برای دونالد ترامپ و نتانیاهو در خیابان های آمریکا وکانادا و اروپا هورا میکشند و بابت موشکها و بمب هائی که روی سر مردم میریزند، دستخوش و دست مریزاد می گویند، «بی ریشه و بیوطن» هستند. این نسل در خارج از ایران به دنیا آمده و هیچ گونه دلبستگی و گذشتهای در آن دیار ندارد و با مردم ما بیگانهاست.
بهزاد كریمینیازمند اقدام عاجل هستیم؛
در جبران تاخیر اما، هر تعجیلی نشاید! این «کنگره» میتواند و لازم هم دارد که بگونهی دمکراتیک و با تعریف وظایف، جمعی اجرایی از میان خود به عنوان «دبیرخانه» برگزیند تا با کوشش برای استمرار روند «کنگره» و گسترش آن، هماهنگیهای لازم را انجام دهد. این «کنگره» تا زمان تحقق تجمع نیازین از تشکلهای نمایندگی در وجود خود، بهتر است تصمیماتش را بر پایهی توافق همگانی پیش ببرد و حتی المقدور از مکانیسم رای مطلق در نشست عمومی بپرهیزد.
محمد حسین صدیق یزدچیموتور زاینده جنگ امریکا، اسرائیل با حکومت اسلامی ایران از کجا پمپاژ شده و میشود؟ آیا جنگ امروز، فروردین ۱۴۰۵/ ۲۰۲۶ امریکا/اسراییل با رژیم اسلامی حاکم بر ایران بنابر "انگیزه ها ی تئوریک و ساختار ساز" آن، با تئوری های رایج سیاسی جنگهای جاری در جهان قابل توضیح یا تبیین است؟ پاسخ قاطعانه "نه" است و نه ای بزرگ! چرا؟ سعی می کنم در گنجایش مقاله و در فشردگی نوشته چرایی را تبیین کنم تا مخاطبان بدانند که در حال حاضر و بنابر پرنسیپ های سیاسی/ اقتصادی متعارف، ایران درگیر جنگی کلاسیک با معیارهای شناخته شده ی سیاسی یا قابل توضیح با آنها نیست. بررسی و تبیین جامع علل این جنگ، به دلیل پیچیدگیهای تئوریک اش، دشوار است.
مسعود نقره کارنفرین شدگانِ بابِل یورش نظامی آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی و ایران، بار دیگر حکایت این دارد که بخش بزرگی از اپوزیسیون حکومت اسلامی در برزخ جنگ و جمهورِجهل و جنایت، آنهم با داشتن دستی از دور بر آتش، بازآفرینندۀ روایتِ نفرین شدگان بابِل هستند، روایتی که بیش از ۴ دهه بیان و تصویر گویایِ وضعیت اپوزیسیون حکومت اسلامی است.
سوسن نیلی در این میانه برنده جنگ کیست؟ سال گذشته در راهپیمایی «خط قرمز» علیه اسرائیل و در همدردی با فلسطین، حدود صد و پنجاه هزار نفر در همین مالیفلد گرد آمده بودند. اما این بار شاید هزار نفر هم نمیشد.
وقتی رسیدم نیم ساعتی از شروع برنامه گذشته بود. سخنرانان یکی پس از دیگری روی صحنه میآمدند. سه زن ایرانی به زبانهای انگلیسی و هلندی متنهایی طولانی و خستهکننده خواندند. در پایان، جوانی عربزبان متنی بسیار احساسی به هلندی درباره صحنههای جنگ خواند. پس از آن شعارهای «یا حسین» و «هیهات منّا الذله» در میان جمعیت عربزبان با شور فراوان تکرار شد.
حسین دولت آبادیخلیج خوک ها و جزیرۀ خارک ما .... همه جا گفته و شنیده میشود که «عمو ترامپ» شاهپرستها قرار است در جزایر ایران – خارک، تنب بزرگ و تنب کوچک- نیروهای ویژه پیاده کند، مقاومت جمهوری اسلامی را در هم بشکند؛ ارتش و سپاه پارسداران را به زانو در بیاورد تا گردن بگذارند، تسلیم شوند و شرایط آتش بس و «صلح!!» سرور بلامنازع دنیا را بپذیرند. باری، اگر چه مقایسۀ فیدل کاسترو و کوبا در زمان جنگ سرد با ایران و رهبران مذهبی آن به قول عرب قیاس مع الفارق است، ولی اینهمه مرا به یاد ماجرای «خلیج خوکها» و شکست مفتضحانۀ آمریکا در آن زمان انداخت.
مهدی استعدادی شادنمایش حاجی آقا ترامپ!
بشتابید، بشتابید: آنهم در مراسم ستایش جهانی عبث! وقتی که سفرآخرالزمانی بدون تضمین تجربۀ بهشت است! چون یکی در بازار داخلی مشغول و محدود بوده ولی دیگری در پی مدیریت بازار جهانی است. چنان که این دومی با ظاهری لوده وار، خر کیف میشود. وقتی که از سازمان جهانی فوتبال جایزه میگیرد. یا یک برنده جایزه صلح نوبل، امان از این جایزه تو سری خورده، امتیاز خود را به او ببخشد. البته ابو تراب اتازونی بخاطر خودشیفتگی بی حد و حصری که دارد، بدش نمیآید که در نقش قهار و جبار عصر باستانی هم احساس شعف کند. یا اصلا با اسکندر گجسته و معروف به مقدونی قیاس شود. در هر حال هر دوی این فرماندهان سودای چیرگی بر ایران را داشته اند.
جلال رستمیفراتر از دوگانهٔ جنگ یا وضع موجود: ضرورت صلح دموکراتیک برای آیندهٔ ایران در سالهای اخیر، مسئلهٔ جنگ و نسبت آن با آیندهٔ ایران به یکی از مناقشهبرانگیزترین موضوعات در میان نیروهای سیاسی و روشنفکری ایرانی تبدیل شده است. بحثهایی که در فضای عمومی—بهویژه در شبکههای اجتماعی—دربارهٔ این موضوع شکل گرفتهاند، اغلب در قالب یک دوگانهای ساده طرح میشوند: یا پذیرش خطر جنگ بهعنوان راهی برای تغییر وضعیت موجود، یا مخالفت با جنگ به بهای استمرار همان وضعیتی که بسیاری از ایرانیان آن را غیرقابلتحمل میدانند. چنین دوگانهای، هرچند در نگاه نخست واقعبینانه به نظر میرسد، درعمل میتواند افقهای دیگر اندیشیدن به آیندهٔ ایران را مسدود کند.
| 
