:: آرشيو ماهانه

  • اکتبر 2020
  • سپتامبر 2020
  • اوت 2020
  • ژوييه 2020
  • ژوين 2020
  • مه 2020
  • آپريل 2020
  • مارس 2020
  • فوريه 2020
  • ژانويه 2020
  • 2019
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008


  • :: نويسندگان اين بخش

  • محمد آسنگران
  • سهيل آصفی
  • ناصر آغاجری
  • فرهاد ابراهیمی
  • کاوه اردلان
  • منصور اسالو
  • صدیق اسماعیلی
  • محمد اشرفی
  • ناصر اصغری
  • ناصر اعتمادی
  • محمد ایرانی
  • ارژنگ بامشاد
  • یدالله بلدی
  • پانته آ بهرامی
  • کامران پارسایی
  • فرید پرتوی
  • لیدا پرچمی
  • هژیر پلاسچی
  • امیر پیام
  • علی اکبر پیر هادی
  • سعيد ترابيان
  • مجید تمجیدی
  • علیرضا ثقفی خراسانی
  • علیرضا ثقفی
  • علی رضا جباری
  • ناهید جعفرپور
  • امير جواهری لنگرودی
  • ائلچین حاتمی
  • س. حانملوی
  • غلامحسین حسینی
  • محمد حسين
  • امین حصوری
  • تراب حق‌شناس
  • محسن حکیمی
  • س. حمیدی
  • عليرضا خباز
  • کمال خسروی
  • مجید خوشدل
  • سروش دشتستانی
  • علی دماوندی
  • فرزانه راجی
  • فريبرز رئيس دانا
  • بهرام رحمانی
  • ستار رحمانی
  • ا. رحمان
  • مهری رحیم‌زاده
  • رضا رخشان
  • داوود رضوی
  • تقی روزبه
  • مینا روشن
  • فريبرز رييس‌دانا
  • ناصر زرافشان
  • نادر ساده
  • رضا سپیدرودی
  • شهزاد سرمدی
  • حامد سعیدی
  • علی‌اصغر سلیمی
  • محمد رضا شالگونی
  • رشید شباهنگام
  • بهمن شفیق
  • رضا شهابي
  • خسرو صادقي بروجنی
  • محمود صالحی
  • سارا صدیق
  • هاله صفرزاده
  • علی صمد
  • کامران طاهباز
  • فرح طاهری
  • محمد عبدی پور
  • یاسر عزیزی
  • جعفر عظیم زاده
  • فرزانه عظیمی
  • محمد غزنویان
  • شیرین فامیلی
  • بهروز فراهانی
  • علی فرزانه
  • محمد قراگوزلو
  • محمد کاظمی
  • مهدی کوهستانی
  • روبن مارکاریان
  • محمد مالجو
  • حشمت محسنی
  • مریم محسنی
  • ک. معمار
  • مجید ملکی
  • اميد منتظری
  • سامان موحدی
  • فرشته مولوی
  • بهروز نظری
  • پیمان نعمتی
  • ن. نوری زاده
  • آیت نیافر
  • پارسا نیک جو
  • شهناز نیکو روان
  • سعید ولدبیگی
  • دکتر محمد حسین یحیایی
  • جمعی از کارگران خودروسازی در ایران

    نگاهی انتقادی به برنامه دومین کنفرانس بین المللی کارگران خودروسازی

    دومین کنفرانس بین المللی کارگران خودروسازی در فوریه 2020 در شهر ژوهانسبورگ در کشور آفریقای جنوبی برگزار شد و دستورکار آن تصویب برنامه کنفرانس بود. بنا بر دعوتی که با واسطه یکی از دوستان رابط از کارگران خودروسازی ایران شده بود، قرارشد یکی از اعضای جمع ما در این کنفرانس شرکت کند. اما از آنجا که او باید هزینه سفر را خودش پرداخت می کرد و او توان پرداخت این هزینه را نداشت شرکت اش در کنفرانس منتفی شد. با این همه، نقد جمع ما در باره برنامه کنفرانس، که همکارما شرکت اش درکنفرانس را مشروط به طرح آن کرده بود، به صورت کتبی تدوین شد و پس از ترجمه به زبان انگلیسی در تاریخ 25 نوامبر 2019 (4 آذر 1398) برای دوست رابط فرستاده شد، با این امید که به دست مسئولان کنفرانس برسد.



    محسن حکیمی

    تشکل مستقل فقط دوفاکتو*

    یک واقعیت مسلم و بی چون و چرای تاریخ معاصر ایران این است که تشکل های مستقل هیچ گاه نتوانسته‌اند آزادانه و فارغ از سرکوب فعالیت کنند، مگر در سه دوره‌ی زمانی : دوره‌ی اول از انقلاب مشروطیت تا سال ۱۳۱۰ در سلطنت رضاشاه (به استثنای دوران کوتاه استبداد صغیرِ محمدعلی شاهی)، دوره‌ی دوم از سقوط رضاشاه در شهریور۱۳۲۰ تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، و دوره‌ی سوم از انقلاب ۱۳۵۷ تا سرکوب سال ۱۳۶۰. با توجه به این که وجه مشترک اساسیِ این سه دوره شُل شدنِ پیچ و مُهره های استبداد سیاسی بوده است، می‌توان این نتیجه‌ی بدیهی را گرفت که عامل اصلی در جلوگیری از فعالیت آزادانه‌ی تشکل‌های مستقل( و به طورکلی، جامعه‌ی مدنیِ مستقل از دولت) در ایران استبداد بوده و هست.



    سم گیندین و پل جی

    اتحادیه‌ها را دگرگون کنید و بیکاران را سازمان دهید

    ترجمه و تلخیص از بهروز نظری

    ما شکست خوردیم چرا که از منظر مسایل طبقاتی فکر نکردیم. برخورد ما دفاعی بوده است. دریافتن اهمیت نگاه طبقاتی پتانسیل‌های بزرگی را آزاد خواهد کرد .پتانسیل عظیمی نیز در رابطه با مساله محیط زیست وجود دارد و اتحادیه‌ها در مجموع، بجز چند استثنا، در اینمورد فعال نبوده ا‌ند. پاندمی کرونا نشان داد که ما تا چه اندازه فاقد آمادگی لازم برای مقابله با بحران واقعی در بهداشت و درمان بودیم. اما پاندمی ای که وجود داشت و دارد و موقتا بکنار رانده شده، پاندمی محیط زیست است. همه اینها گشایش های مهمی هستند. و این یک تراژدی واقعی خواهد بود اگر که اتحادیه ها از فهم اینکه دوره فعلی یک نقطه عطف، فرصتی برای تغییر وضع موجود و احیا جنبش کارگری‌ است، عاجز باشند.



    new/haft-tapeh1.jpg
    کمال خسروی

    مالکیت جمعی، اداره‌ی شورایی

    زندگی روزمره‌ی شیوه‌ی تولید سرمایه‌داری، حتی زمانی‌که با جنبش‌های اجتماعی و خیزش‌های انقلابی دچار گسست و اختلال نشده باشد، همیشه با بحران روبروست؛ خواه بحران‌های ادواری، خواه بحران‌های ویژه و «ناگهانی». دامنه و ابعاد این بحران‌ها متفاوت است. گاه سراسری است، گاه موضعی؛ و موضعی‌بودنش، گاه محدود است به شاخه‌های معینی از تولید، گاه به مناطق و محیط‌های ویژه. در طی این بحران‌ها، سازمان و روال عادیِ تولید و تحقق ارزش دچار اختلال می‌شود یا کاملاً کارایی‌اش را از دست می‌دهد و از این‌طریق امکانات تازه‌ای برای تغییر در سازمان و روالِ تولید و تحقق ارزش فراهم می‌شود. مثلاً بنگاهی اقتصادی که در مالکیت فردی است به مالکیتِ سهامی سپرده می‌شود، یا برعکس؛ یا نهادهای «عمومی» و دولتی ــ در معنای عام واژه‌ی «دولت» ــ مالکیت و مهار یک بنگاه اقتصادیِ رو به ورشکستگی یا انقراض را برعهده می‌گیرند.



    کریس هارمن

    تصویری کلی از نقاط قوت و ضعف های اتحادیه

    مترجم: ستار رحمانی

    کارگران همراه با تشکل اتحادیه ای در بریتانیا که نزدیک به 30 سال در حال عقب نشینی بوده است در بحران دوگانه ی رکود و تورم اقتصادی قرار دارند. نگرش خود بینانه به مسئله بازسازي نقطه قوت های اتحاديه ها و سازماندهي گروه های جديدی از كارگران به وضوح نادرست خواهد بود. با این حال، ادعای مکرر که اتحادیه ها به حدی رو به زوال رفته اند که دیگر مهم نیستند و باید نادیده گرفته شوند، نیز نادرست است. نقاط قوت و همچنین ضعف ها توسط آخرین نظرسنجی توسط آمار ملی منتشر شده است



    new/Amir-Javaheri.jpg
    امير جواهری لنگرودی

    کارگران و زحمتکشان ایران در دو راهی جان و نان!

    روزشمار مبارزات کارگران ایران در اردیبهشت ماه ۱۳۹۹

    پیشتر دربازشماری رخدادهای جنبش کارگری ایران، پیشتر فهرست ده روزۀ اول اردیبهشت ۹۹ را انتشار دادم که حاوی ۸۸مورد اعتراض بود*. در ده روزۀ دوم اردیبهشت ماه جاری، بیش از۶۰ مورد اعتراض درعرصه‌های گوناگون فهرست شده است* و اکنون درده روزه سوم اردیبهشت حدود ۱۱۰ اعتراض فهرست شده است؛ صد البته اینها همه اعتراضات و اعتصابات شکل گرفته در تمامیت جغرافیای ایران طی زمان یاد شده نیست؛ اینها آن مجموعه ای است که من توانستم فهرست نمایم.



    دیکریشن

    به مناسبت لغو احکام متهمین پرونده هفت تپه

    این روزها خبر دادگاه متهمان فساد گسترده و سازماندهی‌شده ارزی، نام هفت‌تپه را بار دیگر به تیتر رسانه‌ها آورده است. البته برای اولین بار، این دفعه قرار نیست در دادگاه اسماعیل بخشی، کارگران هفت‌تپه، اعضای نشریه‌گام و سپیده قلیان و دیگر حامیان کارگران محاکمه شوند. این‌بار امید اسدبیگی، مالک فاسد کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه، متهم ردیف اول پرونده فساد ارزی، در دادگاه محاکمه می‌شود. البته که بر ما روشن است هیچ عدالتی در کار نیست.



    جمعی از کارگران شرکت گروه ملی صنعتی فولاد ایران

    وضعیت کارگران گروه ملی فولاد در دوران کرونا

    عریضه ای همزمان با جشن کارگر

    در نبود حمایت دولتی و عدم اجرایی قرارهای بهداشتی در محیط کار٬ عمده نگرانی پرسنل شرکت گروه ملی رعایت نشدن پروتکلهای بهداشتی در شرکت میباشد. بسیاری از همکاران می گویند که اگر خودمان بهداشت فردی را در شرکت رعایت نکنیم مدیران شرکت هیچ برنامه یی برای آن ندارند ولی مشکلی که هست وسایلی هست و یا مکانهای کار و استراحت پرسنل که پرسنل در کنارهم کار میکنند و خوراک مصرف میکنند و به جز با تعطیلی شرکت راهی دیگر برای بر طرف کردن این مشکل وجود ندارد و بزرگترین دغدغه دیگر آنها خانوادها آنها هست از پدر مادر گرفته تا همسر و فرزندان که اگر این ویروس همراه آنها به خانواده انتقال داده شود چه اتفاقی خواهد افتاد.



    رضا سپیدرودی

    « بسیج قانون »؟ کدام قانون؟ کدام بسیج؟

    نقدی بر دیدگاه های فروزان افشار

    نظریه «بسیج قانون» مستقل از این که چه ملاحظاتی در باره قابلیت های آن از جنبه نفی یا اثبات داریم، قبل از همه بسیج قانون در دولت های معاصر قانون است. در حالی که ما در کشور خود دولت قانون در معنای متعارف آن نداریم. منظور از «معنای متعارف» قبل از همه دو عنصر هویت ساز و تمایزبخش دولت قانون با دولت مادون قانون است که عبارت است از برتری قانون بر فرمانروا و اصل برائت. در دولت قانون فرمانروا بر قانون برتری ندارد و نمی تواند هر زمان که لازم دانست و منطبق بر مصلحت خود دید آن را نقض کند.



    new/salman-yeganeh1.jpg
    کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری

    به یاد سلمان یگانه، به مناسبت سالمرگ او

    سلمان یکی از شریف ترین، آگاه ترین و پیگیرترین کارگران جنبش ضدسرمایه داری طبقه کارگر بود، کارگر فعال و پیشروی که استوار و آشتی ناپذیردر مفابل نظام انسان کُش سرمایه داری و جریان های سرمایه دارانه درون جنبش کارگری قد برافراشته بود، کارگری که تشنه آگاهی بود و همواره کتاب برایش حکم نان شب را داشت و درهمان حال فعالی خستگی ناپذیر در عرصه عمل و مبارزه ضدسرمایه داری بود، انسان پاک و صمیمی و بی آلایشی که قلبش برای آزادی انسان می تپید. تمام کسانی که سلمان را از نزدیک می شناختند در غم از دست دادنش سوختند و داغ مرگ جانسوز او را همچنان در دل دارند. مرگ سلمان به ویژه برای همسر(نسرین) وفرزندانش (مارال و انوش) که عاشقانه دوستشان داشت و برای خانواده شریف و زحمتکش اش که انسانی چون او را پرورده بود و برای جنبش ضدسرمایه داری طبقه کارگر ضایعه ای بود که که حالاحالاها جبران نخواهد شد.



    کمیسیون مبارزه با بوروکراسی و دفاع از دموکراسی کارگری

    بوروکراسی سلاح سرکوب آزادی بیان

    اطلاعیه شماره ۱۲

    در نتیجه ما برخلاف نظر خیلی ها، معتقدیم که مبارزه با بوروکراسی را نمی شود از مبارزه ی انقلابی برای انجام انقلاب سوسیالیستی جدا کرد. بخشی از برنامه ی انقلابی باید دربر گیرنده ی مبارزه با بوروکراسی بوده تا بتوان دموکراسی سوسیالیستی را میان نیروهای انقلابی تشکیلاتی به کار برد. درصد میزان علاقه ی هر کادر سیاسی به مبارزه با بوروکراسی، برابر است با درصد میزان دوری او از آلودگی به فرهنگ حاکم بورژوایی و درصد نزدیکی اش به معیارهای انقلابی سوسیالیستی.



    س. حمیدی

    پیوست‌هایی از مطالبات کارگران در جشن اول ماه مه

    روز جهانی کارگر در ایران هم همانند همه جای دنیا زمینه‌هایی فراهم می‌بیند که مطالبات همگانی کارگران در همین روز رسانه‌ای گردد. امسال کارگران کشور در حالی روز جهانی کارگر را گرامی می‌دارند که آنان را مجبور کرده‌اند تا شیوع کرونا را نادیده بگیرند و به کار خود در کارخانه‌ها ادامه دهند. کارفرمایان در الگویی عمومی از مدیران جمهوری اسلامی حتا غربالگری کارگران را در این خصوص امری لازم نمی‌بینند. پیداست که با این رویکرد، برای کارگران غربالگری همگانی در اولویت قرار می‌گیرد. جدای از این کارگران باید در محل کار خود به بهترین تجهیزات بهداشتی و ایمنی مجهز باشند تا دغدغه‌ی ابتلا به ویروس کرونا را در دل راه ندهند.



    new/mashaghel1.jpg

    پاندمی کرونا و بحران مشاغل

    چگونه اقتصاد کسب‌وکارهای ایرانی را نجات دهیم؟

    ایران و ایتالیا دو کشوری هستند که شدت پاندمی در آنها بیش از سایر نقاط جهان است. همین وضعیت باعث آسیب قابل توجهی به کسب‌کارهای کشور به ویژه در زمینه صنایعی خدماتی شده که عمدتا شامل کسب‌وکارهای خرد، کوچک و متوسط هستند. معاونت توسعه و کارآفرینی اشتغال در یک گزارش، نگاهی به سیاست‌های اتخاذ شده در چین به‌عنوان مبدا شیوع کرونا، برای مقابله با این بحران داشته و سپس سه برنامه مبتنی بر این آموخته‌ها و دو برنامه نوآورانه دیگر ارائه کرده است.



    new/khatte-faghr1.jpg

    چرا مزد باید بیشتر از ۷۲.۵ درصد زیاد شود؟!

    در مجموع، چه عدالت دستمزدی و قیاس با افزایش حقوق کارمندان را در نظر بگیریم و چه عقب ماندگی دستمزد نسبت به افزایش هزینه‌ها از ابتدای سال ۹۷ را مبنا قرار دهیم، متوجه می‌شویم که حداقل دستمزد باید بیش از ۷۲.۵ درصد یا ۸۰ درصد زیاد شود؛ با کمتر از آن، سال آینده بقای جامعه کارگری و علاوه بر آن، بقای اقتصاد و تولید به خطر خواهد افتاد.
    به گزارش خبرنگار ایلنا، شاید در دهه‌های گذشته، این اولین سالی باشد که دستمزد کارگران قبل از لحظه تحویل سال، تعیین نشده است. این اتفاق گرچه بی‌سابقه است اما منفی و نگران‌کننده نیست. مهمترین سویه‌ی مثبت این رخداد، عدم پذیرش پیشنهادات نامعقول گروه‌های کارفرمایی و دولت توسط کارگران است.



    س. حمیدی

    کرونا و الزامات قانون کار

    جمهوری اسلامی که از آسیب‌های اقتصاد ورشکسته و محتضر خود رنج می‌برد به راهکارهایی می‌اندیشد که حتا در شرایط ناایمن و آسیب‌زای کنونی هم بتواند همین اقتصاد نیم‌بند را سرپا نگه دارد. به همین منظور به تعطیلی مراکز تولیدی و خدماتی کشور تن در نمی‌دهد و گناه ناکارآمدی خود را در مدیریت و مهار بیماری کرونا به پای جان میلیون‌ها نفر از کارگران واحدهای تولیدی و خدماتی می‌نویسد. در راه تحقق این سیاست نامردمی حتا بنا را بر آن گذاشته‌اند که بانک‌های کشور نیز بدون استثنا به کار عادی خود ادامه دهند. در این میانه حسن روحانی بیش از دیگران به عادی شدن ساعت کار ادارات اصرار می‌ورزد.



    new/daste-kargar1.jpg

    کرونا و دست های خالی کارگران

    ویروس کرونا، مهمان ناخوانده ای که حدود سه هفته است به کشورمان آمده و از روزی که پایش به ایران باز شده، همه قشر ها از جمله کارگران به صورت مستقیم و غیر مستقیم درگیر تبعات یا عوارض آن شده اند.
    با انتشار اخباری مبنی بر مبتلا شدن تعدادی از هموطنان به ویروس کرونا، عزم جدی برای مقابله با گسترش این بیماری آغاز شده اگر چه کم و کاستی های بسیاری وجود دارد که نمی توان منکر آن شد.



    س. حمیدی

    لزوم فاصله‌گذاری بین کنش سیاسی و کنش سندیکایی

    ممانعت حکومت از آزادی تجمعات، شرایطی را برمی‌انگیزد تا کنشگران اجتماعی هرچه بیشتر ساماندهی پنهانی خود را لازم بدانند تا شاید بدین وسیله از دستبرد پلیس و نیروهای امنیتی در امان بمانند. اما سندیکاها را هرگز نمی‌توان در فضایی از کار مخفی و پنهانی راه انداخت. چون سندیکاها در فضای آزاد و علنی، ضمن حضور و آگاهی همه‌ی کارگران یک واحد کارگری، تشکیل و راه‌اندازی می‌شود. بدیهی است که کسب رأی علنی آنان در راه‌اندازی سندیکا امری لازم به حساب می‌آید. در عین حال، سیاسی‌کاری نیز هرگز در رفتار و عملکرد سندیکا راهی نخواهد داشت. ولی متأسفانه اکنون در اکثر کارخانه‌های کشور کنشگران سیاسی تجربیات غیر سندیکایی خود را به نام سندیکا جا می‌زنند. چون بسیاری از سندیکاها را در خفا تشکیل می‌دهند و همراه با راه‌اندازی آن خیلی زود به سیاسیکاری‌های ناشیانه روی می‌آورند.



    alireza-saghafi.jpg
    علیرضا ثقفی

    نقدی بر نوشته «اسطوره بورژوازی ملی و مترقی »

    هنگامی که بحث نقد نوشته‌ای مطرح است به خصوص نوشته‌ای كه نوعی با تاریخ یک جریان سیاسی كم و بیش عجین شده است، اولین مسئله آن است كه یك بررسی دقیقی از واژه‌های به كار رفته در آن اثر داشته باشیم‌. به خصوص در مورد واژه‌ها در زمان نوشته شدن و خلق شدن آن اثر. تا بتوانیم تصویر درستی از منظور نویسنده یا خالق اثر ارائه دهیم‌. از این نظر است كه من بررسی این نوشته را از همین نقطه آغاز میكنم‌.



    جمعی از کارگران شرکت گروه ملی صنعتی فولاد ایران

    تلاش برای ساختن تشکل مستقل کارگری در فولاد اهواز

    دوباره بحث تشکل و ضرورت آن در میان کارگران فولاد ملی بالا گرفته است. ماشین خانه کارگری ها و شوراهای اسلامی کار دوباره به کار افتاده است و موضوع تشکل و کار مشترک در میان کارگران بالا گرفته است. بالطبع حراست با داشتن امکانات می خواهد شورای اسلامی را به کارگران تحمیل کند. بخشی از کارگران با بررسی قانون تشکیل شوراهای اسلامی کار٬ اساس نامه شورای اسلامی کار می خواهند بدانند که چگونه می توانند قضیه چیست و آیا می تواند به تشکل کارگری برسند؟



    س. حمیدی

    کارگران عسلویه برای خانواده‌هایشان سرطان سوغات می‌برند

    جمعیت عسلویه جمعیتی کارگری است. بیش از هفتاد در صد جمعیت شهر را کارگرانی تشکیل می‌دهند که از شهرهای دیگر کشور به عسلویه روی آورده‌اند. به همین دلیل هم قریب هشتاد در صد جمعیت آن را مردان تشکیل می‌دهند. مردانی که اکثر آنان به امید کار و شغلی مناسب در آنجا سکنا گزیده‌اند. این گروه از کارگران مهاجر اغلب در کمپ‌هایی به سر می‌برند که آنها را نزدیک واحدهای تولیدی و محل کارشان راه انداخته‌اند. آسیب‌های زیست محیطی کارخانه‌ها بیش از همه جان و سلامتی همین گروه از کارگران را هدف می‌گیرند. کارگران خیلی راحت در مقابل کاری آسیبزا، کلیه، کبد، ریه و قلب خود را وثیقه گذاشته‌اند تا از سر ناچاری سرآخر بیماریهای لاعلاجی را شاهد باشند. چون خیلی زود گونه‌هایی متفاوت و نادر از سرطان در جسم کارگران پا می‌گیرد. آن‌وقت آنان به جای تأمین معاش خانواده، همین گونه‌های ویژه از سرطان را برایشان سوغات می‌برند.




    س. حمیدی

    قانون کار پشتیبان خانه‌ی کارگر و اتاق بازرگانی‌ست نه کارگران

    از سویی مدیران خانه‌ی کارگر به عنوان چماقدارانی همیشگی و حرفه‌ای علیه تشکل‌یابی آزادانه‌ی کارگران عمل می‌کنند. چون در طول چهل و یک سال که از پیدایی جمهوری اسلامی می‌گذرد همواره در این خصوص وظیفه‌ی دولتی خود را به انجام رسانده‌اند. در ضمن، از نگاه کارگزاران این نهاد بسته و وابسته به دولت، کارگران واحدهای تولیدی کشور یک تشکل صنفی بیشتر ندارند که آن هم خانه‌ی کارگر است. اما شکی نیست که خانه‌ی کارگر در فضای کارگری کشور چنین خواستی را به اتکای راه‌اندازی بسیج، انجمن اسلامی و شورای اسلامی کار به پیش می‌برد. نیروهایی دولتی که طبق قانون کار حکومت، کنش و فعالیت آزادانه‌ی آنان در محیط کارگری تضمین شده‌است.



    new/bafte-azadi1.jpg
    ایلنا از آلام «بافت آزادی» گزارش می‌دهد؛

    با ۵۰ هزار تومان شب یلدا را جمع می‌کردیم حالا با کل دستمزد هم نمی‌توانیم

    برای کارگران اما تفاوتی نمی‌کند، آنها کار کردن با این دستگاه‌ها و تعمیر کردن آنها را «فوتِ آب» شده‌اند. درد آنها ماشین‌آلات بافت آزادی نیست؛ بلکه معیشت، سلامت و امنیت شغلی است؛ البته مانند کارگران هر شرکتِ دیگری. به همین دلایل است که می‌گوییم، قدم زدن در فضای وسیع بافت آزادی برای «یلدا» مبارک گفتن به کارگران، نه برای فلسفه وجودی این بلندترین شب سال، که برای رساندن آلام آنها فرصتی‌ست، مغتنم.



    alireza-saghafi.jpg
    علیرضا ثقفی

    روز جهانی کارگر و ضرورت ایجاد تشکل سراسری کارگران

    ضرورت متشکل و متحد شدن طبقه کارگر از همین مبارزه روزمره‌ای ناشی می‌شود که در سراسر محیط جغرافیایی سرمایه‌داری در جریان است. سراسری شدن مطالبات طبقه کارگر، اتحاد و آگاهی آن پیش‌شرط مبارزه علیه سرمایه‌داری است و همبستگی و تشکل سراسری کارگری که برخاسته از مبارزه جاری نیروی کار باشد، نیز قدمی حیاتی است.



    س. حمیدی

    اخراج کارگران همچنان ادامه دارد

    مهوری اسلامی همراه با سیاست‌هایی که در پیش می‌گیرد از پیش برای اخراج کارگران تمهیدات لازم را فراهم دیده است. برخی از همین سیاست‌ها عبارت‌اند از: الف- کنار گذاشتن کارگران از مشارکت در ساختار حکومت ب- نوشتن قانون کار ساختگی برای کارگران ج- جلوگیری از تشکل‌یابی آزادانه‌ی کارگران کشور د- پیوند و هم‌آمیزی راهبردی حکومت با اتاق بازرگانی ه- مصادره‌ی خودمانی دولت از سوی کارفرمایان و- نبود نظارت و کنترل کافی بر واحدهای تولیدی از سوی وزارت کار ز- تحمیل هزینه‌های تمام نشدنی تحریم و خودتحریمی به کارگران و مزدبگیران، تنها بخش کوچکی از همین سیاست‌های نامردمی به حساب می‌آیند که متأسفانه هر روز شدت و حدت بیش‌تری می‌پذیرند. اما کارگران و مزدبگیران کشور به نیکی دریافته‌اند که همراه با بقای حکومت هرگز نمی‌توان بر چنین کاستی‌هایی فایق آمد.



    new/Amir-Javaheri.jpg
    امير جواهری لنگرودی

    به استقبال اول ماه مه ، روزجهانی کارگر بشتابیم!

    باردیگر بالماسکه هفته کارگر از آستین علیرضا محجوب خانه کارگر و شرکاء بیرون زد!

    طی چند سال گذشته ، خانه کارگری ها به مجرد این که پس از پایان دوره دولت احمدی نژاد، امکان برگزاری راه پیمایی درروزاول ماه مه را به دست آوردند، با حمله به کارگران افغانستانی و طرح شعارهای نژادپرستانه، شکاف انداختن بین صفوف کارگران را به اصلی ترین اقدام روزکارگر تبدیل کردند. انجام این امر یعنی به نمایش گذاشتن درهم شکستن همبستگی نیروی کار، به مثابه اصلی ترین وظیفه این نیروی شبه کارگری در اول ماه مه بود که همگان شاهدش بودیم و ما همان موقع ، انتقادات سخت خود را در برابر این نمایش ضد انسانی منتشر ساختیم!



    »  تشکیل کمیته ها یا شورای محلات و کمیته های یاری رسانی مستقل ، تنها راهکار واقعی برای جلوگیری از صدمات بیشتر سیلاب در برابر بی تدبیری مسئولان کشور!
    »  قانون کار، قانونی ساختگی و جعلی
    »  نگاهی به وضعیت معیشتی بازنشستگان و کارکنان و کارگران کشور
    »  صدای اسماعیل بخشی و سپیده قلیان باشیم
    »  سفره کارگران ایران در نوروزی دیگر همچنان خالی است!
    »  راه آهن ، سندیکای شرکت واحد ، بازنشستگان ، معلمان و ... در کنار هم هم پوشانی ها وهمگرایی ها ، نشانه سطحی از تحول جنبش مطالباتی در پهنه رودررویی ها در جامعه کارگری ایران بشمارمی آید!
    »  ادامە تبعیضات و نابرابری های مضاعف علیه زنان کارگر در محیط های کار
    »  تشکل مستقل زنان کارگر ...
    »  ناایمنی محیط کار برای کارگران ساختمانی
    »  در پاسخ حسن روحانی باید گفت : سازمان تامین اجتماعی و شستا ، مایملک اجدادی شما نبوده و نیست
    »  ما باید تعریف مان از جنبش زنان را تغییر دهیم
    »  سه دهه همنشینی دین و نولیبرالیسم در ایران
    »  اصلاحات پارامتریک تامین اجتماعی، نسخه پیچی از جیب فقرا برای فقرا ، نه عدالت دارد نه انصاف!
    »  فشار چرخه سرمایه داری حاکم( دولت - کارفرمایان - پیمانکاران)، برگُرده کارگران ، درعدم پرداخت حقوق های معوقه!
    »  دستمزد سال ۱۳۹۸ و «کمیته تعیین دستمزد» شورای عالی کار
    »  کارگران شهرداری ها و دشواری های حقوق های عقب مانده
    »  سرکوب شوراها، آغاز حذف مارکسیست‌ها از انقلاب ایران
    »  برای نجات جان سپیده قلیان ، اسماعیل بخشی وعلی نجاتی چه می توان کرد؟
    »  رکود اقتصادی و وضعیت کارگران فصلی
    »  الفبای کارگری
    »  جمعه به جمعه، نو به نو !
    »  به بهانه نامه اسماعیل بخشی کارگر هفت تپه در افشای شکنجه
    »  این همه وقایع اسفبار درون کشور را چه کس و کسانی پاسخگو هستند؟
    »  سخنی با دوستان ورفقای کارگرم در ارتباط با اعتصابات واعتراضات اخیرکارگری در ایران !
    »  دولت ترمیم مزد کارگران را تاب نمی‌آورد