|
مانفرد برگ جرج واشینگتن: نخستین تسخیرکننده دلها در روزگار کنونی، که جامعهٔ آمریکا بهشدت دچار دو قطبی سیاسی است، واشینگتن از معدود شخصیتهای تاریخیای به شمار میرود که هنوز میتواند محور وفاق ملی باشد. هرگاه تاریخنگاران بخواهند بزرگترین رؤسای جمهوری تاریخ آمریکا را نام ببرند، قهرمان جنگ استقلال، در کنار آبراهام لینکلن و فرانکلین دی. روزولت، همواره در صدر فهرست قرار میگیرد. در نظرسنجیها نیز حدود دو سوم آمریکاییها برای او «تواناییهای رهبری برجسته» قائلاند.
تورِ شورودر، با همکاری میشائل مارماری فاجعهٔ یک جنگجوی ۱۰۰۰ روزه در این هفته هزارمین روز حملهٔ حماس فرا رسیده است. فاجعهٔ لبنان در ادامهٔ زنجیرهای از شکستها قرار میگیرد که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، از آن زمان مسئول آن دانسته میشود: ارتش اسرائیل تحت رهبری او غزه را به ویرانه تبدیل کرده، و در آنجا و همچنین در سوریه و لبنان بخشهایی از سرزمین را اشغال کرده است. در فوریه، نتانیاهو با موفقیت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، را به حمله به ایران ترغیب کرد—اما در هدف دیرینهاش برای سرنگونی حکومت تهران ناکام ماند. در ایران اکنون نیروهای رادیکالتری حاکماند که بیش از پیش به دنبال دستیابی به سلاح هستهای هستند.
الکس وطنخواه نخبگان ایرانی درباره گام بعدی توافق ندارند اگر ایالات متحده خواهان آتش بس پایدار است، باید سیاست های تهران را جدی بگیرد. واضح است که دیپلمات های ایران دستورات خود را از بالاترین سطح نظام دریافت می کنند. باید بطور صریح گفته شود که، فرضیه ای که در پایتخت های غربی رایج است؛ « تیم مذاکره کننده یک جناح غیرنظامی هستند که دستشان باز شده و تندروهای رژیم هر زمان که تصمیم بگیرند خواهند توانست آنها را از صحنه خارج کنند»، تصور اشتباهی است. اما اجماعی که به نمایش گذاشته شده است، اجماعی است برای توقف جنگی که هیچ شانس پیروز شدن را ندارد ، پیروزی که تهران بتواند آن را به عنوان یک برد به همه ارائه دهد. اما، این موضوع تقریبا پاسخی درباره سؤالی که جنگ دوباره آن را مطرح کرده است ندارد: اینکه ایران چگونه باید خود را در جهان خارج معرفی کند. در این زمینه، جناح های مختلف جمهوری اسلامی به هیچوجه متحد نیستند.
سباستیان مول جشنهای دویستوپنجاهمین سالگرد تأسیس ایالات متحده
اگر پدران بنیانگذار میدانستند... پنجاه سال پیش، ایالات متحده توانست جشنهای دویستمین سالگرد استقلال خود را با موفقیت برگزار کند. اما اکنون، در آستانه دویستوپنجاهمین سالگرد، اوضاع کاملاً متفاوت است؛ چرا که ترامپ، همان کارهایی را میکند که از ترامپ انتظار میرود.
جرالد فورد بیتردید از جمله رؤسای جمهور کاریزماتیک و درخشان آمریکا نبود، اما دستکم یک کار را نسبتاً خوب انجام داد: برگزاری مراسم دویستمین سالگرد استقلال ایالات متحده.
رئیسجمهور کنونی نیز در سخنرانی افتتاحیه جشنهای دویستوپنجاهمین سالگرد، اشاره کوتاهی به اعلامیه استقلال داشت. به گفته او، پدران بنیانگذار گرد هم آمدند تا ۲۵۰ سال پیش «آمریکا را به آزادی باشکوه برسانند». سپس بلافاصله افزود که اکنون این خود اوست که آمریکا را «بزرگتر و بهتر از هر زمان دیگری» میکند.
گزارشی از مارینا کلیمچوک - گراتس انتخابات شورای شهر در اتریش
گراتس همچنان سرخ تیره باقی میماند کمونیست «اِلکه کار» همچنان شهردار گراتس باقی میماند و حزب او ۷ درصد رشد کرده است. چپهای اتریش چگونه به چنین نتایجی دست پیدا میکنند؟
وقتی ORF روز یکشنبه، کمی بعد از ساعت پنج عصر، نخستین برآورد نتایج انتخابات شورای شهر گراتس را پخش میکند، موجی کوتاه اما شدید از شادی در میان حاضران میپیچد. هوا در کافه «پارکهاوس» در پارک شهر، در داغترین روز سال، گرم است؛ آبجو خنک و جمعیت جوان. «GanzGraz»، یک خبرنامه محلی تازه در شهر، برای مهمانی انتخاباتی دعوت کرده است. کسی در لیوانهای مقوایی پاپکورن پخش میکند.
مارینا کلیمچوک از گراتس انتخابات شورای شهر گراتس در اتریش
زنی که میداند چگونه راستگرایان را شکست دهد الکه کاهر نخستین شهردار کمونیست شهر گراتس است. او به مردم دلگرمی میدهد، به آنان مشورت میدهد و حتی از پول شخصی خود به نیازمندان کمک میکند. او امیدوار است که روز یکشنبه بار دیگر به عنوان شهردار انتخاب شود.
دیشب تا ساعت دوازده و نیم شب بیرون از خانه بود؛ درگیر کارزار انتخاباتی. و حالا صبح روز شنبه، دوباره حدود شش نفر روی نیمکتهای حیاط مقابل «فولکسهاوس» نشستهاند؛ ساختمانی که زمانی کارخانه بوده و اکنون مقر اصلی حزب کمونیست اتریش در گراتس است. همه منتظرند تا در ساعت ملاقات عمومی، مشکل یا درخواست خود را با خانم شهردار در میان بگذارند. الکه کاهر در این صبح شنبه خسته به نظر میرسد.
قلبی برای بازندگان به گفته فیفا، فوتبال میتواند جهان را به جای بهتری تبدیل کند. آیا دستکم تا حدی این حرف درست است؟ این جام جهانی دور از کلانشهرهای ساحلی در حال تپیدن است. روی پوسترهای کانزاسسیتی با اعتمادبهنفس نوشته شده: «قلب آمریکا، قلب بازی.»
چهار تیم ملی در این شهر مستقر شدهاند: الجزایر، آرژانتین، انگلستان و هلند. در واقع کانزاسسیتی شهری فوتبالی نیست، بلکه شهری فوتبال آمریکایی است؛ اما در این هفتهها فوتبال جهان آن را تسخیر کرده است، همانطور که در بسیاری از نقاط این قاره.
ماریان بلاسبرگ ونزوئلا در مستعمره ترامپ ترامپ تنها چند ساعت پس از بازداشت مادورو اعلام کرد:«از این لحظه، ما اداره کشور را در دست داریم.»او برای آنکه سخنانش را جدیتر جلوه دهد، دلسی رودریگز، معاون مادورو را که همان روز اداره امور دولت را بر عهده گرفته بود، تهدید کرد که اگر مطابق خواست او عمل نکند، ممکن است سرنوشتی حتی بدتر در انتظارش باشد.
آنچه ترامپ در ذهن داشت، نوعی استعمار از راه دور بود؛ مستعمرهای مدرن که از طریق مدیریت از پشت میز و از راه دور اداره شود؛ کشوری که نهتنها دسترسی ممتاز شرکتهای آمریکایی به بزرگترین ذخایر نفت جهان را تضمین کند، بلکه راه را برای بهرهبرداری از طلا، فلزات معدنی و عناصر کمیاب خاکی ــ که گمان میرود به وفور در خاک ونزوئلا وجود داشته باشند ــ نیز هموار سازد.
کریستوف ویلینگر درباره فاشیسم ایتالیا
«دوچه چیزی جز یک بلوف باشکوه نبود» زندگی موسولینی نخ تسبیحی است که آنتونیو اسکوراتی، نویسنده و پژوهشگر ادبی ایتالیایی، از سال ۲۰۱۸ مجموعه پنججلدی «رمان مستند» خود با عنوان «م» را بر محور آن نوشته است. این نویسنده متولد ۱۹۶۹ در ناپل و پرورشیافته ونیز، از خلال این اثر، بیستوپنج سال از تاریخ ایتالیا را نیز روایت میکند. پنجمین و آخرین جلد این مجموعه با عنوان «م ـ پایان و آغاز» از اواسط ماه مه به زبان آلمانی وارد کتابفروشیها شده است. در ایتالیا، این اثر با استقبالی فراتر از انتظار روبهرو شد؛ بهطوری که برخی از جلدهای آن تاکنون به چاپ بیستوهشتم رسیدهاند.
نظرات توماس ال. فریدمن درباره برخورد در هسته توافق ایران چگونه دیدگاههای جهان جرد کوشنر و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران میتواند مسئلهای را که در مرکز مذاکرات قرار دارد، توضیح دهد. برگردان: آزاد دیدگاه کوشنر نسبت به جهان این است که مردم فقط خواهان کاندو، هتل و ملک ساحلی و دخترها فقط می خواهند خوش بگذرانند. او واقعا درک عمیقی از شور و نارضایتی هایی که مردم این منطقه را قرن ها به حرکت درآورده است، ندارد...
در مقابل او، خمینی گری قرار دارد. آیت الله خمینی، رهبر مذهبی ایران که جانشین و سرنگون شاه شد. خیلی زود پس از انقلاب گفت: ما این انقلاب را برای پایین آوردن قیمت خربزه انجام ندادیم.
مهدی ابراهیم زادهکنگره حزب چپ آلمان: زندگی را قابل پرداخت کنید! پیام حزب چپ ایران به کنگره حزب چپ آلمان ورود اعضای جدید به حزب با چالشهای مخصوص به خود همراه خواهد بود، اما قابل مقایسه با دوره ای که تنش های درون حزبی به انشعاب سارا واگنکنشت منجر شد، نیست. گرچه اختلاف نظر در درون حزب، مثل هر جریان چپ دیگر وجود دارد، اما توافق روی اهداف سیاسی و برنامه ای توأم با اعتماد و برخورد رفیقانه، امید به موفقیت را در حزب نگه داشته است. نیروهای تازه تنفس حزب با انگیزه و انرژی فراوان خود وزن قابل توجه در سمت دهی حزب علیه جنگ، میلیتاریسم، علیه میلیاردها و در دفاع از مردم فلسطین و محکومیت عملکرد دولت نتانیاهو دارند.
یادداشتی از لیا فرِزه استراتژی نظامی اسرائیل:
دکترین ویرانهها هفتهنامه دیتسایت هرچه اسرائیل با قاطعیت بیشتری پیش میرود، کمتر روشن میشود که اساساً مقصدش کجاست. اسرائیل در لبنان پیشروی میکند. بخشهای وسیعی از غزه را به تصرف خود درمیآورد. کرانه باختری را عملاً ضمیمه میکند و در سوریه، عراق و ایران بمباران انجام میدهد. اسرائیل، این کشور زخمی، از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ به این سو میخواهد هر تهدیدی را ریشهکن کند. بنابراین حمله میکند، ویران میسازد و اشغال میکند. اما آیا به این ترتیب امنیت بیشتری به دست میآورد؟ آیا واقعاً میتواند چنین وحشتی بیافریند، بیآنکه هر روز بیش از پیش به خود آسیب بزند؟
مصاحبه دی سایت با فرمانده پیشین نیروی هوایی اسراییل «نمیتوان یک ایدئولوژی را کشت» گفتوگو از مارلون سعدی این تصور که حزبالله در نتیجه حملات اسرائیل بهسادگی محو خواهد شد، یک توهم است. حزبالله عمیقاً در جامعه شیعی لبنان ریشه دارد، بهعنوان دولتی در درون دولت عمل میکند و مهمتر از همه، یک ایدئولوژی است. شما نمیتوانید یک ایدئولوژی را بکشید. من باور ندارم که بتوان این سازمان را بهطور کامل نابود کرد. میتوان ضربات سنگینی به آن وارد کرد و توان نظامیاش را بهشدت کاهش داد، بدون تردید. اما در نهایت، راهحل همواره باید سیاسی باشد.
گفتوگوی اشپیگل با کریستوف روتر از نمایندگان سازما ملل وضعیت انسانی در افغانستان
«با خانوادههایی روبهرو شدیم که دخترانشان را میفروشند» سازمان ملل متحد سالهاست درباره خطر قحطی در افغانستان هشدار میدهد. اکنون مجموعهای از عوامل همزمان رخ دادهاند که یکدیگر را بهطور فاجعهباری تشدید میکنند. یک کارشناس درباره وضعیت هشدار میدهد.
اکنون دستکم ۱۷ میلیون نفر از حدود ۴۵ میلیون جمعیت این کشور در معرض سقوط به گرسنگی شدید قرار دارند، و به نظر میرسد هیچ ارادهای برای جلوگیری از آن وجود ندارد. آلمان سهم خود در برنامه جهانی غذا (WFP) را در مقایسه با سال ۲۰۲۱ بیش از ۹۵ درصد کاهش داده است. جان آیلیف، مسئول WFP در افغانستان، پس از سفری به چندین ولایت این کشور به برلین آمده تا شدت بحران را به وزارتخانهها و پارلمان آلمان منتقل کند.
مهاجرت در جهان
«مهاجرت بیش از آنکه ناشی از بحرانهای ناگهانی و منفرد باشد، از توسعه اقتصادی نیرو میگیرد» بر اساس مقالهای که در نشریه علمی «نیچر» منتشر شده است، جریان سالانه مهاجرت در جهان از سال ۲۰۰۰ تاکنون تقریباً سه برابر شده است. اگر در سال ۲۰۰۰ حدود ۱۳ میلیون نفر کشور خود را ترک کرده بودند، این رقم در سال ۲۰۲۳ به حدود ۳۵ میلیون نفر رسید. دو پژوهشگر وابسته به مدرسه اقتصاد لندن و دانشگاه هنگکنگ برای انجام این مطالعه، حجم گستردهای از دادههای جمعیتی و اقتصادی را با استفاده از هوش مصنوعی تحلیل کردهاند.
راینکه و دانیل باکس حزب چپ آلمان و خاورمیانه
هنر مصالحه اندکی پیش از ساعت ۱۰ شب جمعه، فضای تالار «متروپولیس» در شهرک سینمایی بابلسبرگ آکنده از نوعی اضطراب بود. هیئت رهبری حزب چپ ساعتها در جلسات پشت درهای بسته بر سر اتخاذ موضعی مشترک درباره مناقشه خاورمیانه چانهزنی کرده بود. سرانجام، متنی سازشی مورد توافق قرار گرفت.
اکنون چهرههای برجسته جناحهای مختلف برای جلب حمایت از این متن تبلیغ میکنند. اوزلم دمیرل، نماینده جناح چپ حزب، تأکید میکند که این قطعنامه «مسئولیت آلمان در قبال این نسلکشی» را بهصراحت مطرح میکند. همچنین کانسین کوکتورک، که پیشتر بهدلیل پوشیدن تیشرتی با شعار فلسطین از مجلس فدرال اخراج شده بود، هرچند نه چندان روشن، از این مصالحه حمایت میکند. یان فان آکن، رئیس کنونی حزب که بهزودی از این سمت کنار خواهد رفت، میگوید که ۱۲۶ پیشنهاد اصلاحی در متن اولیه هیئت رهبری گنجانده شده است.
مصاحبه: لیزا کاسپاری و یانا هنسل علتهای رشد چپها در آلمان
گرگور گیزی: «این پایان خواهد بود» اعضای ما امروز بسیار جوانتر شدهاند و برای نخستین بار تعداد اعضای غرب آلمان از اعضای شرق آلمان بیشتر است. بسیاری از آنان پس از سخنرانی هایدی رایشینک علیه فریدریش مرتس به حزب پیوستند. زمانی که مرتس در ژانویه ۲۰۲۵ تلاش کرد سیاست مهاجرتی خود را با آرای حزب آلترناتیو برای آلمان به تصویب برساند، او با چنان شور و حرارتی اعتراض کرد که جوانان عملاً به سوی ما هجوم آوردند. این یک فرصت است، اما مشکلاتی نیز ایجاد میکند؛ جوانان بهطور طبیعی رادیکالتر فکر میکنند.
گفتوگوی تاتس با پژوهشگر فاشیسم؛ اسکوراتی «ریشههای فاشیسم هنوز اثرگذارند»
فاشیسم در ایتالیای امروز گفتوگو از: مایکل براون چون من بهطور عمیق با فاشیسم کار کردهام، جزو کسانی نیستم که فکر میکنند این همزمانی نشانه بازگشت فاشیسم است. به نظر من، کسانی که به ایده لیبرال-غربی باور دارند باید نگران چیز دیگری باشند: اینکه در ایتالیا و اروپا نیروهایی در حال رشد هستند که با نوعی پوپولیسم «حاکمیتمحور» یا «سورِنیست» شناخته میشوند. عجیب است که از روز بعد از انتخابات، هرگونه نگرانی درباره این نیروها از بخش عمده رسانهها ناپدید شد. به بیان دیگر: ما یک مسئله داریم، اما آن مسئله بازگشت فاشیسم صد سال پیش نیست.
مصاحبه دی سایت با سفیر پیشین اسرائیل در آلمان جهان پس از جنگ ایران
بنیامین نتانیاهو، در دستیابی به اهداف جنگی خود کاملاً شکست خورده است. مصاحبهکنندگان: آلیس بوتا و هاینریش وفینگ. جزئیات این توافق هنوز روشن نیست، اما همین حالا هم میتوان گفت که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در دستیابی به اهداف جنگی خود کاملاً شکست خورده است. او کشورش را بیش از پیش به خلقوخوی رئیسجمهور آمریکا وابسته کرده و انزوای بینالمللی اسرائیل را تشدید کرده است. اسرائیل اکنون در موقعیتی استراتژیک و فاجعهبار قرار دارد که پیامدهای آن قابل پیشبینی نیست.
در منطقه ما برای آنکه جدی گرفته شوید، نیازمند نمایش قدرت هستید. بنابراین بازدارندگی نظامی ضروری است. اما تنها با اتکا به آن نمیتوان هیچیک از مشکلاتی را که اسرائیل با آنها روبهرو است حل کرد. نمیتوان فقط با چماق در منطقه حرکت کرد؛ ما به یک پیشنهاد سیاسی نیز نیاز داریم، چیزی که نتانیاهو فاقد آن است.
یورگ لاو، پاول میدلهوف، امید رضایی، آنا زاوربرای و میشائیل تومان پرواز کور در جهان
جهان پس از جنگ ایران هفت تز درباره پایان (احتمالی) جنگ ایران استراتژیستهای نظامی هنوز سالها به بررسی این پرونده خواهند پرداخت: دو مدرنترین و قدرتمندترین نیروهای نظامی جهان ــ ایالات متحده و اسرائیل ــ اگرچه خسارتهای نظامی عظیمی به رژیمی منزوی و منفور نزد مردم خود وارد کردند، اما نتوانستند حتی یکی از اهداف سیاسی خود را محقق کنند. جنگ ترامپ و نتانیاهو، با وجود موفقیتهای عملیاتی فراوان که در نهایت به شکستی راهبردی انجامید، نمونهای دراماتیک از محدودیتهای قدرت نظامی است. از این تجربه میتوان برای ژئوپلیتیک آینده، هفت درس استخراج کرد.
مصاحبه ماریا بونزلر با اشپیگل ولادیمیر پوتین علیه وکلایی که از منتقدان حکومت دفاع میکنند
«احساس میکنم برای همه راحتتر است اگر همینجا بمیرم» در روسیه زندانی انسان یا شهروند محسوب نمیشود. اداره زندان به دلایل مضحک – مثلاً اینکه دو دقیقه دیرتر از زمان مقرر بیدار شدهام – تاکنون چهار توبیخ به من داده است. وقتی در زندان جابهجا میشوم، هرگونه تماس با زندانیان دیگر برایم ممنوع است. حتی اجازه ندارم به کبوترها غذا بدهم. تابستان گذشته دو بار در حیاط زندان زیر باران شدید «فراموش شدم». یک بار آنقدر خیس شدم که به شدت سرما خوردم و دچار برونشیت و عفونت کلیه و مثانه شدم و بعداً از دادگاه به بیمارستان منتقل شدم.
آندریاس انگلیش، ایولین فینگر و اشتفان فون کمپیس آیا پاپ در دنیای مدرن جایی دارد؟ دو پادشاه با هم دیدار میکنند—اما چه کسی در برابر چه کسی تعظیم میکند؟ وقتی رابرت پرووست، فرزند یک زوج معلم از شیکاگو، اکنون در مادرید فرود آمد، پادشاه فیلیپه اسپانیا و ملکه لتیزیا با احترام در انتظار او بودند، بدون آنکه روی فرش قرمز قدم بگذارند تا پاپ خود به سوی آنان بیاید.
فیلیپه ششم اگرچه وارث کارل پنجم، یکی از قدرتمندترین فرمانروایان تاریخ است، اما لئو چهاردهم آخرین پادشاه مطلقِ انتخابی جهان است و به هیچ پارلمانی پاسخگو نیست. بنابراین پادشاه به سوی او نرفت، بلکه اجازه داد مهمان به سمتش بیاید.
نیکولا آبه ترامپ در پایان قدرت؟
ترامپ جهان را وارد حالت بقای دائمی کرده است در یک قفس هشتضلعی، مبارزان در برابر ۴۵۰۰ تماشاگر به جان هم میافتند. لگد، خفهکردن، پرتاب کردن. خون جاری خواهد شد. این صحنه، چارچوبی مناسب برای رئیسجمهوری است که با نمایش و صحنهآرایی حکومت میکند – و از این طریق واقعیت را تغییر میدهد. جشن خشونتِ عریان، تنها یکی دیگر از اجراهای نمایشیِ تحقیر او نسبت به امر مدنی است. او به جهان آشکارا انگشت وسط [بیلاخ] نشان میدهد، اما همزمان آن را مانند آینهای در برابرش میگیرد: یادآوری کوچکی از اینکه «پادشاه دیوانه» با نبردهای گلادیاتوریاش در تاریخ، قاعده بوده است – و دوران معتدل و روشنفکرانه، استثنایی بوده که باید از آن دفاع میشد.
توبیاس مولر ائتلاف جدید چپ در هلند
ماهعسل سبز ـ سرخ در هلند، سوسیالدموکراتها و حزب «چپ سبز» در حال ادغام و تشکیل حزبی جدید هستند. با این حال، همه در حزب جدید، «هلند مترقی» نسبت به این پروژه احساس خوبی ندارند. برگ دیگری از تاریخ ورق میخورد. اعضای حاضر حزب کار برای آخرین بار از جا برمیخیزند تا سرود «انترناسیونال» را بخوانند. پس از هشتاد سال، سوسیالدموکراتها ـ که بسیاری از آنان دیگر جوان نیستند ـ حزب خود را با همان سرود قدیمی مبارزاتی به خاک میسپارند. صداها، آنگونه که معمولاً در PvdA مرسوم است، بیشتر محتاط و آراماند تا پرطنین و کوبنده، و متن سرود بر روی نمایشگرها پخش میشود؛ اما تأثر و هیجان در چهرههای بسیاری آشکار است. اینجا و آنجا، حتی کسی مشت چپ خود را در تالار عظیم و نیمهتاریک بالا میبرد.
سون فلیکس کلرهوف نمایش جشن ترامپ در رابطه گلادیاتورهای روم باستان
به مناسبت جشن هشتادمین سال تولد ترامپ همچون روم باستان: دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، ایالات متحده و هشتادمین سالگرد تولد خود را با نمایشهای رزمی و جنگی جشن میگیرد. پیشینیان ذهنی او، امپراتور کومودوس، حتی شخصاً وارد میدان نبرد میشد و در آنجا شمشیر میکشید؛ کاری که احتمالاً ترامپ حتی جرئت انجامش را نداشته باشد.
در امپراتوری روم، در دوران امپراتوری، معمول بود که حاکمان تولد خود را با اهدای هدایا و برگزاری جشنهای بزرگ گرامی بدارند؛ همان چیزی که شاعر یوونال آن را با عبارت معروف «نان و سیرک» (panem et circenses) خلاصه کرد: نان رایگان برای تودهها و نمایشهای سرگرمکننده (سیرک). این نمایشها اغلب شامل دوئلهای جنگجویان، یعنی گلادیاتورها نیز میشد.
|