Me-Too-Hands1.jpg
رضا شکیبا

کارزار «می‌تو» و چند سند تاریخی!

سابقه ما در جنبش «می تو» اگر چه در زمان حال، رنگ و لعابی ندارد اما اوراق تاریخی گذشته (اگر با انگشتان مورخان متعهد ورق بخورند) چه بسا جایگاه ما را در این کارزار به دوران اشکبوس و تیمور لنگ برسانَد. «اسماعیل بزاز» از جمله مشهورترین لودگان دربار ناصرالدین شاه قاجار بود که در اندرونی و بیرونی، به کار خنداندن عَمَله و اَکَرِه حکومت اشتغال داشت. اسماعیل بزاز هر وقت که برای امور لودگی به حرمسرا می رفت برای اینکه شیطنتی از او سر نزند چشمانش را می بستند و او جلوی زنان حرم(با چشمان بسته) چند چشمه «اِستند آپ» اجرا می کرد. سالی نگذشته خفیه نویسان برای پادشاه خبر آوردند که هر چند ما اسماعیل بزاز را با چشمان بسته به حرمسرا اعزام می کنیم اما بنا بر اعتراف سوگلی های حضرت والا ( اعتراف به «می تو»)، از انگشت اشاره ایشان کارهایی سر زده که زبان از گفتن آن قاصر است.



6rang1.jpg
شش‌رنگ:

تغییر هم‌جنس‌گرایان از راه درمان‌های بی‌رحمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز در ایران افزایش یافته است

تعداد موسسات و کلینیک‌های خصوصی و نیمه‌دولتی روانشناسی و روانپزشکی که در زمینه درمان هم‌جنس‌گرایان فعالیت می‌کنند به شکل چشمگیری در یک سال گذشته افزایش یافته است. این در حالی است که در فرودین ماه سال گذشته و در یک نشست سازمان ملل، مقامات جمهوری اسلامی رواج استفاده از روش‌های پزشکی و روانپزشکی برای تغییر گرایش یا هویت جنسی افراد را تکذیب کرده بودند.



Narges-Mohammadi03.jpg

دادخواهی: یاران نرگس محمدی از او می‌گویند، در سالگرد اسارتش

شیرین عبادی، خدیجه مقدم، آسیه امینی، مهناز پراکند، منصوره شجاعی، پروین اردلان

روز ۱۵ اردیبهشت سال۱۳۹۴ نرگس محمدی، فعال سرشناس حقوق بشر، در خانه‌اش در تهران دستگیر شد. نرگس در مجموع ۲۲ سال حکم زندان در کارنامه‌اش دارد که ۱۶ سال آن لازم‌الاجراست. در این سال‌های دور از هم، هربار که نرگس از قفسش پیامی و نامه‌ای می‌دهد، حکایت طوطی و بازرگان از برابر چشممان رژه می‌رود. نرگس، و نه هیچ پرنده خوش‌الحانی‌ سزاوار قفس نیست، و ما هم پرندگانی نیستیم که زندگی را با نمایش مرگ به او نوید دهیم، که او سرشار از زندگی و عشق است حتی در گوشه قفس و اوست که با نامه‌هایش از گوشه زندان، با سخنان و نظرها و حتی با گلایه‌هایش هشدار می‌دهد که نمی‌توانیم و نباید خودمان را به مردن بزنیم. این نوشته‌ها پاسداشت یاد نرگس است از زبان تعدادی از دوستان‌اش.



maryam-rahmani02.jpg
سپیده جدیری

به مطالبات زنان کارگر بی‌توجه بوده‌ایم

گفت‌و گو با مریم رحمانی

آیا منظور شما مطالباتی مانند دستمزد برابر در برابر کار برابر و برخورداری از کلیه‌ی حقوق در محل کار مانند مردان کارگر است؟ یا مطالبات و مسایل دیگری را هم شامل می‌شود؟ اگر مربوط به این دست مطالبات باشد بله جنبش زنان ایران به آن کم‌‌اعتنا بوده است. این مساله را شاید بتوان در شکل‌گیری متفاوت جنبش زنان در ایران و جهان و شرایط متفاوت ایران دید. اولین خواست زنان در ایران آموزش بوده است و در کنار آن به ازدواج در سنین کودکی اعتراض می‌کردند ضمن آن که در زمان مشروطه ما شاهد فعالیت اقتصادی زنان در خارج از خانه به شکلی که در طول جنگ‌های بین‌المللی در اروپا اتفاق افتاد نبودیم. آن‌جا نیروی کاری شکل گرفته بود و سندیکاهای کارگری قدمت داشتند و مسلما زنان در فضای این ‌چنینی بعد از پایان جنگ و دستور بازگشت به خانه دیگر کوتاه نمی‌آمدند.



zanan-kanoon1.jpg
مسعود نقره کار

زنان در کانون نویسندگان ایران

نکوداشت پنچاه سالگی کانون نویسندگان ایران

سیمین دانشور، فریده فرجام، غزاله علیزاده، سیمین بهبهانی، هماناطق، رویا کهربایی، طاهره صفارزاده، گلی ترقی، شهرنوش پارسی پور، بتول عزیزپور، صغرا باقری، منصوره هاشمی، لیلی گلستان، کیاندخت پرتوی، پرتو نوری علاء، فرزانه ابراهیمی، قدسی قاضی نور، مهین خدیوی، عاطفه گرگین، کبری سعیدی(شهرزاد)، روشنک داریوش، نازی عظیما، فرشته ساری، مهرانگیز کار، فرزانه طاهری، شهلا لاهیجی، شیرین عبادی، نسترن موسوی، فرخنده حاجی زاده، روجا چمنکار، ساناز فلاح فرد، شهرآشوب امیرشاهی، منیژه نجم عراقی، فرخنده آقایی، بنفشه حجازی، خاطره حجازی،غزل تاجبخش، مهنازآذرنیا، منصوره بهکیش( عضو افتخاری)، فریده خردمند، فرشته توانگر، رزاجمالی، مریم خراسانی، فریده رازی، ویولت رازق پناه، منیرو روانی پور،...



تریبونی برای زنان چپ

گزارش از روز کارگر

در ساعت ده صبح به تجمع پنج تشکل مستقل کارگری و اتحاد بازنشستگان در جلوی مجلس، پشت به مجلس و روبه خیابان، پیوستیم. جمعیت بر خلاف انتظار قلیل بود گرچه در اطراف محل و روبروی محل کسانی گرد آمده و به تماشا ایستاده بودند. علت نیز این بود که از روز قبل نیروهای امنیتی با تهدید و حمله به خانه‌ی اعضای این تشکلات کارگری عملا مانع شرکت بسیاری از آنان در این تجمع شده بودند. تا ساعت یازده و نیم جمعیت، که بنرهای بزرگی در گرامیداشت روز اول ماه مه، محکوم کردن فقر و بیکاری، آزادی کارگر زندانی، تشکل مستقل زنان کارگر و ... را در دست داشت بدون درگیری ادامه داشت