تحليلگران و دنبال كنندگان ِ متخصص سياست خارجى امريكا، نظراتى چند ارائه ميدهند. از جمله : اين جديدترين كه: " دونالد ترامپ براساس دكترين خود اقداماتى را طرح وعملى ميكند! و..." يعنى : بر اساس نظرات و خواست ترامپ يا *دكترين دونرو*! سياست خارجى آمريكا پيش ميرود. بعبارت ديگر : "*دكترين دونرو*" است كه دارد عملى و جايگزين" *دكترين مونرو** ميشود !!

خوشبختانه، گفتمان اقتصادی در سال‌های اخیر تغییر اساسی کرده است. زمانی که ما کتاب خود را نوشتیم، نئولیبرالیسم حاکم بود. امروز وضعیت متفاوت است. حتی صندوق بین‌المللی پول اکنون مطالعاتی منتشر می‌کند که مالیات بر ثروت را ضروری می‌داند. ۳۰ سال پیش چنین چیزی غیرقابل تصور بود. این بینش اقتصادی جدید باید اکنون وارد سیاست شود، به‌ویژه در میان سوسیال‌دموکرات‌ها. توزیع عادلانه همه چیز نیست، اما بدون آن همه چیز فرو می‌ریزد.

ترامپ تأکید کرد که در مرحله نخست، بازسازی بخش انرژی و به‌ویژه صنعت نفت از اهمیت محوری برخوردار است؛ صنعتی که او آن را کلید احیای اقتصادی ونزوئلا دانست. به گفته او، ایالات متحده می‌تواند ابتکاری گسترده را با یارانه دادن به شرکت‌های نفتی راه‌اندازی کند تا زیرساخت انرژی ونزوئلا دوباره قابل استفاده شود. او توضیح داد که این پروژه می‌تواند در کمتر از ۱۸ ماه به انجام برسد، هرچند تصریح کرد که «مبالغ هنگفتی» باید سرمایه‌گذاری شود.

این گزارشِ مجلس فرانسه ۳۲ توصیه ارائه می‌دهد که هدف آن طرح ِ لایحه ای برای مبارزه با اسلام سیاسی است. این گزارش از افزایش نظارت بر یارانه های انجمن‌ها و اطلاع رسانی ی بهتر برای اعضای پارلمان حمایت می کند. و فزون بر این، از حمایت کامل از مقامات محلی در استان ها تأکید دارد. این حمایت شامل ِ آموزش، اطلاع رسانی و گفتگو ی نهادینه شده با فرمانداران خواهد بود.در نهایت، کوشش همگانی و آگاهی بخشی بویژه در بخش‌هایی که بیشتر در معرض خطر ِ[ اسلام گرا ئی سیاسی] هستند برنامه‌ریزی شده است : آموزش و پرورش، سازمان های گوناگون اجتماعی، از جمله ورزشگاه ها و رسانه های اجتماعی.

ترامپ از ماه سپتامبر به‌طور پیوسته فشار بر ونزوئلا را افزایش داده بود. او مادورو را متهم کرد که «زندان‌ها و تیمارستان‌ها را خالی می‌کند» و ساکنان آن‌ها را وادار به مهاجرت به ایالات متحده می‌سازد. ترامپ همچنین به این بهانه که مادورو اجازه می‌دهد مواد مخدر در مقیاسی گسترده به آمریکا قاچاق شود، جایزه‌ای ۵۰ میلیون دلاری برای دستگیری او تعیین کرد.
اکنون او بار دیگر ادعای ۲۰۰ سالهٔ آمریکا مبنی بر حق تعیین سرنوشت آمریکای لاتین را زنده می‌کند. در آن زمان، جیمز مونرو، رئیس‌جمهور آمریکا، دکترین مشهور به نام خود را صورت‌بندی کرد که بر اساس آن، کشورهای اروپایی باید از دخالت در امور «دنیای جدید» خودداری کنند. هری ترومن، رئیس‌جمهور بعدی، در سال ۱۹۴۷ این دکترین را با این اصل تکمیل کرد که آمریکا می‌خواهد از همهٔ ملت‌هایی که آزادی‌شان «به‌وسیلهٔ اقلیت‌های مسلح یا فشار خارجی» تهدید می‌شود، حمایت کند.

بازیگران اصلیِ منازعات جهانی — که در این میان تنها چین را شاید بتوان استثنا دانست — از حیث سازمان اجتماعی و خصلت نظام‌هایشان اختلافات عمیقی با یکدیگر ندارند. آن‌ها بازیگران کاملاً شکل‌گرفته یا در حال شکل‌گیریِ عصری با ساختارهای امپریالیستی‌اند. آرایش جهانیِ زمانهٔ ما نه شبیه دوران جنگ سرد است و نه همانند وضعیت پیرامون سال ۱۹۳۹. اگر اساساً بتوان به قیاس تاریخی‌ای متوسل شد، آنگاه باید به حوالی ۱۹۱۴ رجوع کرد. نبردهای امروز ما بیش از آن‌که خصلتی نظام‌مند داشته باشند، خصلتی رقابتی دارند؛ امری که خود را در روابط و ائتلاف‌ها نیز نشان می‌دهد، چراکه در شرایط رقابت صرف، این پیوندها بسیار آسان‌تر قابل جایگزینی و در نتیجه کم‌ثبات‌ترند.

چیزی که در طول تحقیق میدانی ما برای این پروژه قابل توجه بود، نحوه استفاده از فناوری هوش مصنوعی میباشد که واقعاً استفاده از الگوهای استعماری قدیمی‌تر قدرت را منعکس و بازمی‌گرداند. از بسیاری جهات حتی آن الگوهای قدیمی تر را نیزتقویت میکند. برای شروع، همه این کارها به مکان‌های مختلفی در جهان جنوبی مانند شرق آفریقا، آمریکای لاتین، فیلیپین، هند، پاکستان و غیره سپرده شدند. آنچه که ما دیدیم این بود که گروهی از مدیران اجرایی سفیدپوست با حقوق های بسیار بالا در دفاتر سانفرانسیسکو یا جاهای دیگر، اینگونه کارها را به مراکزی که عمدتاً شامل کارگران قهوه‌ای و سیاه‌پوست هستند، می سپارند.