new/gilles-kepel.jpg
ژیل کِپِل – روزنامه لوموند

شکست ِ آمریکا در افغانستان، نتیجه ِ تحولات ِ زیست بومیِ جهادیسم جهانی است

برگردان : علی شبان

در پایان ِ دو دهه جهاد ِ بین‌المللی و کمتر از یک ماه پیش از بیستُ مین سالگرد ۱۱ سپتامبر۲۰۰۱، ورودِ طالبان به کابل صورت می گیرد. و هم زمان طولانی‌ترین دادگاه ِ تاریخ فرانسه برای رسیدگی به پرونده ی کشتارهای ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵، آغاز به کار میکند.( اشاره به حمله ِ داعش به کنسرتی در پاریس که بیش از صد کشته و صد ها زخمی به جا گذاشت. مترجم). ورای نگاه ِ مفسران ِ سیاسی که این فروپاشی استراتژی بیهوده ِ آمریکا در افغانستان را نوعی بازگشت به نقطه آغاز آن می دانند؛ مهم‌تر از آن درک ِ این مسئله است که چگونه این رویداد، چه از نکته ِ نظر ِ تأثیر گذاری آن در زمینه‌های بین المللی؛ و چه در مورد زیست بومی جهادیسم ِ جهانی می‌تواند نقش افرین باشد.



Taghi
تقی روزبه

تصویر آخرالزمانی دبیرکل از بحران جهانی، سترونی راه حل هایش، و صورت بندی بحران از منظری دیگر

آنتونیوگوترش به عنوان نخستین سخنران مجمع عمومی هفتادو ششمین نشست سالانه سازمان ملل با ارائه گزارشی فشرده و کمابیش شفاف و روشن از اوضاع جهان، به گفته خودش زنگ خطر را به صدا در آورد. سخنان او باهمه کم و کاستی هایش، به یک تصویرآخرالزمانی از جهان موجود شباهت داشت. کاربست مقولاتی چون بن بست نابودی، ایستادن برلبه پرتگاه، سمت گیری اشتباه، احساس بی آیندگی و ناامیدی جوانان- سازندگان آینده- از آینده خود، و رشد عدم عقلانیت و علم ناباوری و راست کیشی. ترس از «خزیدن جهان به سمت دوقطبی شدن و دو مجموعه متفاوت از قوانین اقتصادی، تجاری، مالی و فناوری، دو رویکرد متفاوت در توسعه هوش مصنوعی و در نهایت دو استراتژی نظامی و ژئوپلتیک متفاوت»، داشتن فاصله نوری با اهداف تعیین شده زیست محیطی در پیمان پاریس، تشدیدنابرابری های خیره کننده و شکاف های طبقاتی و رفاهی در مقیاس جهانی بویژه در دوره پاندومی و تهدیدهائی که متوجه صلح جهانی است و انواع تبعیض های جنسی و دیگرتبعیض ها که جملگی بیان گر ابعادوخامت آمیزبحران هائی هستند که می روند از کنترل خارج شوند.