new/israelpalestine_nakba_protest1.jpg
محمدرضا الفت

فلسطینی‌های عاصی و اسراییلی‌های سرخورده

برداشت نگارنده این است که حماس با وجود بیش از دویست و پنجاه کشته از مردم غزه و خسارت‌های مالی فراوان در آن‌جا برنده‌ی سیاسی این دور از درگیری مسلحانه با اسراییل است چراکه این درگیری سبب شد که همه‌ی فلسطینی‌ها در امر مبارزه با اسراییل احساس همبستگی کرده و به آن عینیت بخشیده‌اند. پر واضح است که خروش سراسری در فلسطین به معنای گرایش به حماس نیست. علاوه بر آن اکنون میلیون‌ها شهروند اسراییلی با این سؤال بزرگ مواجه شده‌اند که آیا دولت اسراییل توان تأمین امنیت آنان را در این خروش سراسری دارد یا نه؟ آیا ما شاهد دور جدیدی در تحولات منطقه هستیم!



عیسی پهلوان

تداوم افزایش هزینه های سرسام آورنظامی در جهان چند قطبی

روند افزایش هزینه های نظامی و شدت یابی رقابت های استراتژیک و ژئوپلیتیک میان آمریکا و ناتو واتحادیه اروپا از یکسو و چین و روسیه وشاید بزودی هندوستان، ازدیگر سو نیازبه یک جنبش جهانی صلح نیرومند را از هرباره ضروری ترکرده است. جنبشی همانند جنبش حفظ محیط زیست که خوشبختانه در چند سال اخیر دامنه و نیرویی گسترده تریافته است . باید امیدوار بود و کوشید که طرفداران صلح وبرابری و مخالفان نظامی گری و جنگ طلبی و جنگ افروزی در سراسر جهان و بویژه منطقه خاورمیانه که یکی از کانونهای اصلی این پدیده هاست با پایه ریزی و تقویت گروه ها و سازمان های هوادارصلح و کوشش در راستای نیرومندی جنبش صلح بتوانند گام های موثری درتقویت صلح جهانی بردارند.



Deniz
دنیز ایشچی

جنگ تریاک، و مساله فلسطین

اگر تاریخ تجارت تریاک در چین از اواخر قرن هفدهم تا اوایل قرن بیستم را در بر میگیرد، که بیش از دو قرن میباشد، جنگ های مابین امپراطوری چین و استعمار انگلستان، در اواسط و اواخر قرن نوزدهم شدّت گرفت، که در تمامی این جنگ ها، بخاطر برخورداری استعمار انگلستان از تکنولوژی بهتر نظامی، امپراطوری چین بازنده بود و شکست خورد. باختن چین در این جنگ ها موجب میشد تا نه تنها غرامت زیادی به استعمار انگلیس بپردازد، بلکه هر بار در نتیجه هر شکستی، امتیازات جدیدتری را با استعمارگران بپردازد. با مشاهده بازار پر رونق و سودآور تجارت تریاک با چین، استعمارگران جدیدی مانند فرانسه و پرتقال و دیگران هم به میدان آمدند، تا آنها هم از این سفره بهره برداری نمایند.



new/Pierre-A-Taguieff.jpg
پِیر آندره تاگِیف

پیوند ِ خطرناک : نازیسم ِ اسلامی، چپ اسلامگرا

ترجمه ی علی شبان

در نگاه ِ تاگِیف، انتقاد ِ بدون تعارف از چپِ اسلام گرا، به معنای منع و یا بی‌اعتبار کردنِ پژوهش های نو آور و مبتکرانه بر پسا استعمار گرائی، استعمار زُدائی، وجودِ تفاوت های نژادی و جنسی در یک جامعه و یا « تئوری انتقاد از تبعیض نژادی» نیست. بلکه نشان دادن ِ پِژوهش های غیر ِ علمی با دیدگاه ِ فعالان ِ سیاسی تند رو و ایجاد ِ فضائی از بی مدارائی فزاینده ای است که دامن گیر دانشگاه‌های فرانسه شده است. بر داشتن نقاب ِ فریب کاری از چهره ِ هر جریان ِ سیاسی، سانسور کردن آن جریان نیست، مبارزه با تاریک اندیشی ست.و افزون بر این، نگرانی از اِلقاء عقاید ِ چپ ِ اسلام گرا در دانشگاه ها، هیچگونه ربط وُ رابطه‌ای نمی‌تواند با « اسلام هراسی» داشته باشد و یا « راسیسم ِ ضد ِ مسلمان» خوانده شود. این دلواپسی برای آینده ی آموزش ِ عالی در دانشگاه‌ها و بویژه در بخشِ علوم اجتماعی است.



new/faran-01.jpg
رقیه دانشگری

فاجعه در هند، فروپاشی اخلاقی در آمریکا

شاید همه گیری بیماری کووید ۱۹ و شیوه ی متفاوت مقابله با آن در کشورهایی با نظام های مختلف کشورداری مبتنی بر سیستم های اقتصادی – سیاسی متفاوت ، بشریت را در مقابل این پرسش قرار می دهد که علت این تفاوت در چیست ؟ ناکارایی نظام سرمایه داری در غلبه بر ویروس کرونا چه دلایلی دارد؟ رقابت سود جویانه ی سرمایه گذاران بخش بهداشت و درمان تا چه اندازه در ادامه ی کشتار یک بیماری دخیل است ؟ آیا نظام مدافع چنین رقابت های غیرانسانی و با چنین کارنامه ی سیاهی در عصر تکنولوژی مدرن قابل دفاع است؟



new/faran-01.jpg
رقیه دانشگری

افغانستان، زخم خونین سیّاره‌ی ما!

روز شنبه ۸ ماه مه ۲۰۲۱ / ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۰ یکی از خون بارترین بمب گذاری های طالبان در کابل به وقوع پیوست. این بار قربانیان اصلی این جنایت دانش آموزان و آموزگاران مدرسه ی سیّدالشهدا در غرب کابل بودند. خبرگزاری ها تاکنون تعداد کشته شدگان را بیش از ۶۰ نفر و زخمی شدگان را بیش از ۱۰۰ نفر اعلام کرده اند. بیشتر کشته شدگان ، دختران نوجوان بوده اند. گفته می شود داعش مسئولیت بخشی از بمب گذاری ها را بر عهده گرفته است.



new/miguel-diaz-canel02.jpg
دیاز کانل:

در میان انقلابی‌ها، ما کمونیست‌ها در صف مقدم هستیم!

مترجم:
ایرج زارع

گفته می‌شود که کوبا برای ایالات متحد در اولویت نیست و به‌عنوان یک کشور مستقل نمی‌تواند باشد. ارزش دارد پرسیده شود: پس چرا قانون‌های ویژه‌ای مانند توریسلی یا هلمز-برتون وجود دارند –فقط برای این‌که دو نمونه ذکر شده باشد- که هدف آن‌ها حمله و تلاش برای کنترل سرنوشت کوبا با زورگویی به اشخاص ثالثی است که قصد ایجاد پیوندهای تجاری یا همکاری را دارند یا کوشش می‌کنند چنین پیوندهایی با کوبا برقرار کنند؟ چرا ایالات متحد صدها میلیون دلار صرف براندازی نظمی می‌کند که بر اساس قانون اساسی کوبا است؟ چرا آن‌ها این‌همه وقت و منابع را صرف تلاش برای تضعیف آگاهی ملی زنان و مردان کوبایی می‌کنند؟ چه چیزی جنگ بی‌رحمانه و بی‌وقفه برای بیش از 60 سال را توجیه می‌کند؟ چرا آن‌ها با حفظ سیاستی ناپایدار از نظر اخلاقی و قانونی بهای انزوای بین‌المللی خود را که در سازمان ملل و سایر مجامع بین‌المللی مشهود است، می‌پردازند؟