Khatere-Moeeni-1.jpg
گفت وگوی شهروند با خاطره معینی کوشنده سیاسی

جنبش دادخواهی هرگاه با مسایل سیاسی و گروهی درآمیخته از شکل دادخواهی فاصله گرفته‌است

گفت وگو: نسرین الماسی

برای پیشبرد این هدف که آمران و عاملان این جنایت در یک دادگاه و عادلانه محاکمه شوند، در گام نخست روشن شدن حقیقت است، جمع آوری اطلاعات مربوط به نام این جانباختگان است. همانطور که مطلع هستید هنوز اطلاعات کامل و مشخصی در این رابطه به خاطر فضای اختناق حاکم در ایران وجود ندارد و همچنین می دانیم با تلاش خانواده و فعالان سیاسی در این عرصه، نام ۴۴۸۲ نفر تا به حال ثبت شده، اما هنوز اسامی کامل و دقیق نشده و همچنین ابعاد این فاجعه و چگونگی انجام آن هنوز در ابهام است. تقریبا نیمی از اطلاعات ما از زندانیان سیاسی است که از آن فاجعه جان سالم بدر برده اند و کامل و دقیق نیست. روشن شدن زوایای تاریک این فاجعه، مسئولیت اولیه و مهم کسانی است که خواهان ادامه روند دادخواهی هستند. تعداد و اسامی، نوع جرم، چگونگی انجام روند اعدام از حضور هیئت مرگ در زندانها تا اعلام و اجرای حکم، آمران و عاملان این جنایت، و در نهایت محل قطعی دفن این عزیزان همه و همه نکاتی است که هنوز و بعد از گذشت ۲۹ سال از این فاجعه، ناروشن و نامشخص است.



Hasan-Hesam02.jpg
گفتگوی آرش کمانگر با حسن حسام

آیا بدیل سوم یک رویا نیست؟

تلویزیون برابری





banisadr.jpg
گفتگوئی با ابوالحسن بنی صدر در اوپن دموکراسی

عوام گرایی، تروریسم و بحران دمکراسی های غربی

ما شاهد یک حالت تدافعی هم در آمریکا و هم در تمامی غرب هستیم. این امر را در رشد سریع جنبش های ضد مهاجرت، اسلام هراسی، و استفاده از عامل ترس در سیاست های داخلی، و حتی سیاست های دولتی، میتوان مشاهده کرد. حتی در فرانسه، با آن فرهنگ "جهانی" و "جهانشهری"، آقای فرانسوا فیون، نامزد محافظه کار ریاست جمهوری (امسال)، مخالف جند گونگی فرهنگی است. پیش از آن دولت فرانسه، با زیرپا گذاردن اصول لائیسیته و ارزش های دمکراتیک، با حمایت مردم، هرگونه نشانه نمادهای دینی را در مدارس و دیگر اماکن ممنوع ساخته است.



antonio-gramsci02.jpg
گفت‌وگو با اکبر معصوم‌بیگی و حسن مرتضوی

گرامشي: تغيير دنيا از زندان

شيما بهره‌مند، پيام حيدرقزويني (شرق)

آنتونیو گرامشی از شاخص‌ترین چهره‌های مارکسیسم غربی است که رَد تأثیرش را می‌توان در بسیاری از جریان‌های بعد از او دید و سابقه مطرح‌شدنش در ایران به دهه چهل برمی‌گردد اما واقعیت این است که هنوز مهم‌ترین نوشته‌های گرامشی در ایران منتشر نشده‌اند. به‌این‌اعتبار شاید بتوان گفت که جریان چپ در ایران به‌اندازه‌ اهمیت گرامشی به او نپرداخته و شناخت ما از او اندک و سطحی بوده است. همین شناختِ اندک به این تصور دامن زده که گرامشی فقط به سیاست و فلسفه توجه داشته درحالی‌که اینک، با انتشار برگزیده‌ای از نوشته‌های فرهنگی گرامشی، می‌توانیم بخش مغفول‌مانده پروژه فکری او را ببینیم که ازقضا بخشی مهم از پروژه او به‌شمار می‌رود.