اعلام انزجار از جنایت‌های حکومت
و اعدام یعقوب کریم‌پور و ناصر بکر‌زاده

اعدام یعقوب کریم‌پور و ناصر بکر‌زاده به اتهام “جاسوسی برای اسرائیل” بار دیگر نشان داد که ماشین مرگ و کشتار جمهوری اسلامی با شتابی نگران‌کننده به راه افتاده و اتهام جاسوسی هم توجیه اخیر این جنایات شده‌است. بنا بر اعلام قوه قضائیه، احکام این دو زندانی پس از تایید دیوان عالی کشور اجرا شده‌است. پیش‌تر نیز حکم ناصر بکر‌زاده به دلیل فقدان شواهد قانونی نقض شده‌بود. انتشار فایل صوتی او از زندان ارومیه، که در آن از مواجهه‌ی دائمی با مرگ سخن می‌گوید، تصویری تکان‌دهنده از وضعیت این زندانیان ارائه می‌دهد.

این اعدام‌ها در شرایطی صورت می‌‌گیرند که روند سرکوب و خشونت پس از جنگ اخیر، به شکل محسوسی تشدید شده‌است. تشکل‌های سیاسی و نهادهای حقوق‌بشری بارها نسبت به استفاده‌ی ابزاری از مجازات اعدام برای خاموش کردن صدای مخالفان هشدار داده‌اند. تسریع در صدور و اجرای احکام، فشار بر زندانیان سیاسی و توجیه سرکوب با ادبیاتی چون “شرایط جنگی” یا “امنیت ملی”، همگی نشان‌دهنده‌ی اراده‌ای سازمان‌یافته برای گسترش فضای رعب و وحشت در جامعه است.

در چنین شرایطی، وضعیت فعالان سیاسی و حقوق بشری بیش از پیش نگران‌کننده شده‌است. نسرین ستوده، وکیل و کنشگر برجسته، سال‌هاست که به‌دلیل دفاع از حقوق شهروندان با فشار، زندان و محدودیت‌های سنگین مواجه است. این بار نیز در ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ نیز دوباره در منزل شخصی خود در تهران، بدون ارائه‌ی حکم قضائی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده‌‌است. هم‌چنین نرگس محمدی، برنده‌ی جایزه‌ی صلح نوبل، با وجود بیماری و فشارهای امنیتی، در وضعیت جسمی وخیمی به زندان زنجان منتقل شده و هم اکنون به‌دلیل وخامت شدید وضعیت جسمی به بیمارستانی در زنجان منتقل شده‌است؛ او نیز هم‌چون نسرین ستوده، در خط مقدم مبارزه علیه اعدام و سرکوب ایستاده‌است. تداوم فشار بر این چهره‌‌ها، نشانه‌ای روشن از هراس حکومت از صدای حق‌طلبی و عدالت‌خواهی در جامعه‌ی ایران است.

در برابر این روند هولناک، جامعه‌ی سیاسی و نیروهای مدافع حقوق بشر در ایران باید با صدایی رسا و متحد، در برابر این وحشیگری‌ها بایستند و مبارزه علیه اعدام، زندان و سرکوب را به یک اولویت فوری و جدی بدل کنند. هر اعدام، حکومت را در تهاجم به حق حیات هارتر، و سکوت، راه را برای تکرار این فجایع هموارتر می‌کند. امروز زمان آن است که با همبستگی و پایداری، در برابر چرخه‌ی مرگ ایستادگی کنیم و از حق زندگی انسان‌ها دفاع کنیم.

حزب چپ ایران از نهادهای مدنی و تشکل‌های حقوق بشری و احزاب و سازمان‌های سیاسی می‌خواهد تابو‌ی اجتناب از کنار هم قرار گرفتن را بشکنند و برای عقب نشاندن حکومت مستبد جمهوری اسلامی دست به رایزنی و اقدام مشترک بزنند. بدون همبستگی مخالفان اعدام و زندان چرخه‌ی مرگ تداوم یافته هر روز می‌بایست شاهده به دار آویختن انسان‌های بیشتری باشیم.

ننگ و نفرت بر حکومت آدمکش جمهوری اسلامی!

هیئت سیاسی - اجرایی حزب چپ ایران
۱۲ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۲ مه ۲۰۲۶