new/feridoun-shayan03.jpg
سپیده زرین‌پناه - روزنامه‌نگار

فریدون شایان؛ مرگ یک اندیشمند در تبعید

زندگی در تبعید و مهاجرت، همیشه توام با درگیرى و رویارویى با پدیده‌هایى است که فرد تنها باید در این شرایط زیسته باشد تا پهنای آن را درک کند. یکی از این موارد "مرگ در تبعید" است. نسلى از هنرمندان، نویسندگان، اندیشمندان و فعالان اجتماعی، سیاسی و فرهنگی دوره‌ای از تاریخ ایران، یکی پس از دیگری در خارج از وطن پیر می‌شوند و می‌میرند در حالی که برای بسیاری از جوانان نسل‌های بعدی وطن خود گمنام هستند.
فریدون شایان، نویسنده، مترجم و پژوهشگر پرکار و نام آشنا برای هزاران نفر از فعالان اجتماعی نسل دهه چهل و پنجاه خورشیدی، یکی از آنهاست.



new/interdom1968s.jpg
نوشته ای از « پابلو» : تنها نوه زنده یاد احسان طبری

داستانِ شِگِفتِ اینتِردُم !

ترجمه : بهروز مطلب زاده

مادر من در سن سیزده سالگی برای ادامه تحصیل به اینترناتِ «ایوانوا» در اتحاد جماهیر شوروی فرستاده شد، منطقه ای در شمال شرق پایتخت، جائی در آن سوی جنگل های انبوه که با قطار می شد درعرض چند ساعت به آنجا رسید. جائی کاملا استثنائی که برای بیش از نیمی از مردم جهان ناشناخته بود. زیرا مکانی بسته و کاملا محرمانه بود که پشت دیوارهای آن، کودکان و نو جوانان بسیاری از رزمندگان و انقلابیون معروف و شناخته شده جهان را در خود جا داده بود، و یا کودکانی که پدران و مادرانِ شان در کشورهای نو مستعمره آفریقائی، در کشورهای دیکتاتوری آمریکای لاتین، در یونان سرهنگان، درکشورهای خاورمیانه و در آسیای جنوب شرقی، تحت پیگرد و شکنجه و زندانی بودند.