/images/new/jang-va-maga-dar-usa.jpg
اینکه جنگ با ایران برای دونالد ترامپ سودمند باشد، اصلاً قطعی نیست. برعکس: این جنگ شاید بزرگترین خطر داخلی دوران ریاستجمهوری او باشد.
۲ مارس ۲۰۲۶
برای رابرت رایش، وزیر پیشین کار در دولت دموکراتهای آمریکا، موضوع روشن است: به باور او، با حمله به ایران، رئیسجمهور آمریکا دونالد ترامپ عملاً توجهها را از همه چیزهای دیگری که ریاستجمهوریاش را تعریف میکنند منحرف میکند؛ از شکستهای سیاست اقتصادی گرفته تا شیوع سرخک، از خشونتهای نیروهای شبهنظامی اداره مهاجرت و گمرک (ICE) تا پروندههای اپستین. رایش این موضوع را در یادداشتی در پلتفرم Substack نوشته است.
اما این تحلیل شاید بیش از حد ساده باشد؛ زیرا اصلاً مشخص نیست که جنگ علیه ایران از نظر سیاسی حتی اندکی به سود ترامپ باشد. برعکس: حملهای که با هدف اعلامشدهٔ سرنگونی رژیم در تهران انجام شده، احتمالاً پرخطرترین اقدام سیاسی در دومین دورهٔ ریاستجمهوری ترامپ تاکنون است.
زیرا این اقدام با همه آن چیزهایی در تضاد است که ترامپ تاکنون به جنبش MAGA (بازگشت به عظمت آمریکا) خود بهعنوان اصول اساسی استراتژی «اول آمریکا» معرفی کرده بود. تنها دو روز پس از آغاز جنگ، قیمت بنزین در سراسر جهان بهطور چشمگیری افزایش یافته است — موضوعی که شهروندان آمریکایی آن را مستقیماً در جیب خود احساس میکنند؛ آن هم در دوران ریاستجمهوری که تاکنون وعده تعیینکنندهٔ انتخاباتی خود، یعنی کاهش قیمتها برای مصرفکنندگان، را عملی نکرده است.
ترامپ همیشه اعلام میکرد که نمیخواهد جنگهای تازهای با سرانجام نامعلوم آغاز کند — اما اکنون درست در میانه چنین جنگی قرار گرفته است؛ جنگی که تاکنون نخستین قربانیان آمریکایی خود را نیز داشته است.
هیچکس استدلال او را باور نمیکند
دلیل ترامپ برای آغاز این جنگ — که بدون تصویب قبلی کنگره و در واقع برخلاف قانون آغاز شده — این است که در چنین موارد استثنایی میتوان برای دفع تهدید فوری علیه امنیت ایالات متحده اقدام کرد. اما تقریباً هیچکس، از هر دو حزب سیاسی، این استدلال را باور نمیکند.
این استدلال یادآور داستانهای دروغین جورج دبلیو بوش دربارهٔ «سلاحهای کشتار جمعی عراق» پیش از حمله سال ۲۰۰۳ است. و این هم چیزی نیست که بتواند برای ترامپ خوشایند باشد. این جنگ در میان افکار عمومی محبوب نیست.
ترامپ برای آنکه در صورت لزوم بتواند از مسئولیت شانه خالی کند، علاوه بر هدف «سرنگونی رژیم» — که البته قرار است خود ایرانیان آن را انجام دهند — اهداف دیگری نیز تعریف کرده است؛ از جمله تضمین اینکه ایران نتواند سلاح هستهای تولید کند.
اما در واقع این موضوع پیشتر از طریق توافق هستهای که در زمان ریاستجمهوری باراک اوباما با مشارکت اتحادیه اروپا، چین و آلمان مذاکره شده بود، تضمین شده بود. ترامپ در دوره نخست ریاستجمهوری خود این توافق را لغو کرد؛ آن هم بدون هیچ عقلانیت و منطقی، اما بسیار مطابق میل بنیامین نتانیاهو که آن زمان نیز نخستوزیر اسرائیل بود.
برای نتانیاهو، حمله به ایران تحقق رؤیای دیرینهٔ زندگی اوست. او برای این کار نیازی به یک استراتژی خروج سنجیده یا هدفی دقیقاً تعریفشده ندارد.
اما برای ترامپ و جمهوریخواهان جنبش MAGA، این جنگ میتواند آغاز یک کابوس سیاسی باشد.
اگر این موضوع به بهای رنج ایرانیان و شاید حتی کل منطقه تمام نمیشد، شاید میشد گفت چنین سرنوشتی برای او سزاوار است.
به نقل از نشریه تاتس
