از سه روز پیش اعتراضات گسترده مردم به کاهش سرسام آور ارزش پول ملی و افزایش لجام گسیخته تورم، که از روز یکشنبه ٧ دی در تهران آغاز شده بود، به شهرهای دیگر ایران نیز گسترش یافت. این تظاهرات ازبازار تهران و اعتراض کسبه و پیشهوران و فعالین خرد اقتصادی آغاز شد و در تداوم خود به شهرهای دیگر چون، کرج، کرمان، ملارد، همدان، مشهد، کرمانشاه، اصفهان و همچنین بازار بزرگ قشم هم گسترش یافت.
همزمان از دیروز دانشجویان دانشگاه تهران هم به این تظاهرات پیوسته و با شعار «بترسید، بترسید، ما همه با هم هستیم»، در کوی دانشگاه دست به تظاهرات زدند. دانشجویان سه شنبه نیز به تظاهرات خود ادامه دادند و تعدادی دیگر از دانشگاههای دیگر هم از صبح سه شنبه به این اعتراضات پیوستند.
پاسخ حکومت به مطالبات مردم و اعتراضات آنها طبق معمول یورش نیروهای سرکوب به صفوف معترضین، پرتاب گاز اشکآور و بازداشت معترضین بود. همزمان «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» در بیانیهای به بهانه «٩ دی» («روز بصیرت و میثاق امت با ولایت») طی اطلاعیه گفته است « دشمنان انقلاب اسلامی همچنان با ابزارهای نوین جنگ شناختی، عملیات روانی و روایتسازی در پی بازتولید فتنههای مشابه هستند.» و آشکارا تهدید کرده است که «هشدار میدهند در برابر هرگونه فتنه، آشوب، جنگ شناختی یا تهدید امنیتی و تعرض سرزمینی شجاعانه میایستند و مقتدرانه پاسدار استقلال، امنیت، عزت و اقتدار جمهوری اسلامی ایران خواهند بود.»
با پیش گرفتن سیاست «نه جنگ، نه صلح» از سوی حکومت اسلامی پس از پایان جنگ دوازده روزه، حکومت عملا جامعه را در حالت انتظار، بی چشمانداز و بحرانی نگهداشته است. جناح سخت حکومت حاضر به پذیرش برباد رفتن تمام رویا و آرزوهای تسلط خود بر منطقه و برافراشتن پرچم اسلام «شیعه» در خاورمیانه نیست. خامنهای ناپیداست، دولت پزشکیان سردرگم است و روزگار میگذراند و رانت خواران، تا فرصت باقی است، مشغول چپاول ته مانده خزانه دولت و ثروتهای ملی هستند.
جامعه ایران در مواجه با افزایش بیسابقه گرانی و تداوم روزانه آن، نشان از نزدیک شدن به آستانه «ابرتورم » دارد. کسری بودجه با رشد منفی تولید ناخالص داخلی و سیاستهای تورمی دولت برای یافتن پول همچون افزایش مالیاتها، فروش ارز دولتی در بازار آزاد و طرحهای ریاضتکشی، عملا سطح تحمل معیشتی مردم را به حد بسیار شکننده نزدیک کرده است.
همزمان با کاهش قدرت خرید مردم و محدود شدن فعالیتهای روزمره مالی در پاسخگوئی به نیازهای عاجل، عملا گردش اقتصادی محدود شده و بسیاری از بنگاههای خرد، کسبه و پیشهوران را با کاهش فعالیت اقتصادی و خطر توقف کار و فعالیت روبرو کرده است. این روزها کاربدستان حکومتی در فضای مجازی تلاش میکنند تا نشان دهند که ایران به آستانه «ابرتورم» نرسیده است و هیچ جای نگرانی نیست و حکومت با به کارگیری سیاستهای پیشگیری از پس این مهم بر خواهد آمد. اگر چه مردم دیگر دروغگوئیها و لافزنیهای حکومت را باور ندارد و اعتمادی به این حکومت نیست و حضور گسترده مردم در خیابانها خود نشان از این بیاعتمادی دارد، ولی اعتراف حکومت به وجود «ابرتورم» در اقتصاد ایران و تلاش در نشان دادن بی اهمیت بودن این مسئله، نشان از بحرانی است که جامعه با آن روبرو است.
همزمان با اعتراضات کسبه و پیشهوران بازار، اعتراضات و اعتصابات کارگران و دیگر اقشار جامعه ادامه دارد. بطور مثال در اخبار دیروز آمده است: «ادامه دوشنبه اعتراضی کارگران بازنشسته مخابرات، اعتراضات کارگران شرکت نفت فلات قاره، ادامه و گسترش اعتصاب وتجمع کارگران نگهداری خط و ابنیه فنی راه آهن لرستان در نهمین روز، اعتصاب کارگران کارخانههای رادیاتور ایران و تیناصنعت مبدل، اعتصاب وتجمع کارگران روزمزد پتروشیمی نگین مکران، ...»
حکومت اسلامی قادر به حل بحرانهایی، که خود عامل بوجود آمدن آنها است، نیست و نخواهد بود. این حکومت باید برود و جای خودش را به یک حکومت دمکراتیک و مردمی بدهد. راه رسیدن به آزادی و دمکراسی و جدائی دین و دولت و استقرار یک حکومت جمهوری مردم، از مبارزه با این حکومت و همپیوندی و در هم تنیدگی مبارزات اقشار و طبقات مختلف جامعه میگذرد.
بحران اقتصادی جدی است و هر روز که میگذرد جامعه را به آستانه یک انفجار و فروپاشی میکشاند. فرصت زیادی باقی نمانده است و لزوم هماهنگی بین جنبشهای اجتماعی بیش از هر زمان دیگر إحساس میشود. نیروهای چپ و دمکراتیک ایران باید در این راه تلاش خود را دو چندان کنند.
سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران
٩ دی ماه ١٤٠٤ – ٣٠ دسامبر٢٠٢٥
نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد
