|
|
|
ملت بزرگ و آزاده ایران، با اندوهی گران، خبر درگذشت جانسوز نمادِ درخشان اندیشه، هنر و میهنپرستی، استاد بهرام بیضایی را در خاک غربت دریافت کردیم.
بیضایی، جانمایهی فرهنگ و تاریخ ایران بود که با آثاری همچون مرگ یزدگرد، باشو غریبهی کوچک، رگبار، غریبه و مه، کلاغ و سگکشی و ...، لایههای عمیق هویت ملّی و رنجهای تاریخی این مرز و بوم را به تصویر کشید. او فراتر از صحنهی نمایش، پژوهشگری نستوه بود که با نگارش آثاری بنیادین همچون کتاب نمایش در ایران ، ریشههای آیینهای کهن ما را از غبار فراموشی پاک کرد و به حافظهی جمعی ایرانیان بازگرداند. بیضایی همواره در کنار مردم ایران بود. چه در سخنرانی های شبهای گوته در مهر ۱۳۵۶ و در دوران مبارزه برای آزادی ایران در برابر استبداد سلطنتی و چه در تلاش برای عظمت فرهنگ ایرانی و مقابله با سانسور در دوران پس از انقلاب. دریغ و درد که استبداد و تنگنظریهای زمانه، این جانِ شیفته و آزاده را مجبور به ترک وطن کرد تا سالیان پایانی عمر پربار خویش را دور از آغوش میهن و در غربت سپری کند. با این حال، او هرگز از ایران جدا نشد؛ چرا که به قول خود او، «موطن و مسلک او عالم فرهنگ ایران بود». بیضایی نشان داد که آزادگی و ایراندوستی، فراتر از مرزهای جغرافیایی، در تار و پود اندیشه ریشه دارد و هیچ تبعیدی نمیتواند پیوند میان یک اندیشمند ملی و سرزمینش را بگسلد. جبهه ملی ایران، فقدان این هنرمند ملی و انسان وارسته را به همسر گرامی ایشان سرکار خانم مژده شمسایی، فرزندان، جامعهی بزرگ هنری و همهی رهروان راه آزادی و میهندوستی تسلیت میگوید. نام بهرام بیضایی در کنار بزرگان تاریخ ایران، به عنوان آموزگارِ سربلندی و هویت، همواره زنده خواهد ماند. هیات رهبری اجرایی جبهه ملی ایران تهران - هفتم دیماه ۱۴۰۴ نظر شما؟
نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد |
|