بهرام بیضاؤی کارگرادان برخحسته کشورمان درگذشت. او از نمایشنامهنویسان و کارگردانان و فیلمسازان برجستهی کشوررمان بود و نقش و تاثیر کمنظیری در عرصههای هنری دوران معاصر ایران داشت.
«گروه ایرانشناسی دانشگاه استانفورد خبر درگذشت بهرام بیضائی را امروز اعلام کردهاست. در این اطلاعیه آمدهاست:
گروه ایرانشناسی دانشگاه استنفورد درگذشت فخر ادب و هنر ایران، استاد و همکار برجستهی ما در ۱۵ سال اخیر، بهرام بیضایی را به اطلاع همگان میرساند. او درست در روز تولد هشتادو هفتسالگیاش درگذشت: پنجم دی، که به احترامِ زادروزش (و درگذشتِ اکبر رادی) روزِ نمایشنامهنویس نامیده شده؛ پنج سال پس از تلاش حماسی و درخشانش برای تکمیل متن «داشآکل بهگفتهی مرجان».
بارها گفته بود موطن و مسلک او عالم فرهنگ است. عشقی عظیم به ایران داشت و بهرغم تنگنظریها علیه او و خانوادهاش لحظهای از برکشیدن و پاس داشتن میراث فرهنگی ایران دست نکشید. دانشگاه ما بزودی جلسهای در بزرگداشت زندگی و آثار این هنرمند بیبدیلِ ایراندوست و ایرانشناس برگزار خواهد کرد.
گروه ایرانشناسی دانشگاه استانفورد بهویژه سپاسگزار مژده شمسایی است که بیهمدلی و همراهی او زندگی بیضایی در این سالها از لونی دیگر میبود.
به قول شاهنامه که بیضایی عمری در آن زیست، اگر مرگ داد است بیداد چیست.»
بهرام بیضاؤی بعد از سالها درگیری با سانسور جمهوری اسلامی طی پانزده سال گذشته در آمریکا اقامت داشت و در بخش ایرانشناسی دانشگاه استانفور فعالیت میکرد و به نوشتن آثار جدید خود و به صحنهبردن نمایشنامههای خود مشغول بود. در اعلامیه گروه ایرانشناسی استنفورد به درستی تاکید شدهاست که موطن او «عالم فرهنگ بود. به درستی هم او یکی از برجستهترین فرهنگسازان کشور بود و با زبانی گیرا در عرصههای مختلف هنری نقش و تاثیری کمنظیر در این عرصه داشت.
بهرام بیضائی از پیشتازان نمایشنامهنویسی مدرن ایران و از فیلمسازان برجسته و کارگرادانی تاثیرگذار در سینمای ایران بود و فیلمهای ماندگاری را در تاریخ سینمای کشور ما به یادگار گذاشتهاست. فیلمهائی همچون «کلاغ»، «رگبار»، «مرگ یزدگرد»، «غریبه و مه»، «چریکه تارا»، «مسافران»، «باشو غریبه کوچک»، «سگکشی» و «وقتی همه خوابیم» …
از معروفترین نمایشنامههای او میتوان از:، «پهلوان اکبر میمیرد»، «چهارراه»، «اژدهاک»، «هشتمین سفر سندباد»، «شب هزارویکم»، «افرا، یا روز میگذرد» و «مرگ یزدگرد» نام نام برد.
او یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان معاصر ایران بود و چنین نیز خواهد ماند!
