logo





زخمی که به قامتِ قلم، بارید

شنبه ۲۲ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰

رضا مقصدی

new/Reza-Maghsadi03.jpg
زخمی که به قامتِ قلم، بارید
یک زخمِ هزارساله‌ی جاری‌ست.
تصویرِ سیاهِ هرچه آیینه
معنای ستروَنِ سیه‌کاری‌ست.

زیباییِ روشناییِ خورشید
در دیده‌ی شب، کبودیِ مرگ‌ست.

هر جا که پرنده را پیامی هست
هر جا که سپیده را سلامی هست
تاریکیِ دیرساله، چون زهری
در سینه‌ی بی‌قرارِ گلبرگ‌ست.

در واژه، زبانِ دل نمی‌گنجد
گر در دلِ مهربانِ هر واژه-
مستی نکند بهار وُ تیراژه.

آفاق، به قامتِ قلم، زیباست.

وقتی که زمانه را زبانی نیست
وقتی که زمینِ تشنه‌ی هر جان
دلبسته‌ی بوسه‌های باران‌ست

این ابرِ سخنسرای بارانی
سرمست‌تر از سرودِ سرشاری‌ست.

بر سینه‌ی سوگوارِ او هرچند
یک زخمِ هزار ساله‌ی جاری‌ست.


reza.maghsadi1@gmail.com


طرح از مهدی صادقی

نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد