logo





داس و یاس

شنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۶ ژوين ۲۰۲۰

شهریار حاتمی



در راستای جاده ی ابریشم
در یک تقاطع حساس،
جایی به نام خاور میانه، سرزمین فرستادگان خدا،
در زیر دست وپای غیرت و قدرت
با دست های بسته
بی آن که خود بخواهم
چشم بر جهان گشوده،
جنس مخالف نام گرفتم.

از دوردست ها هرچه بخواهی
خورجینِ من پر است،
فرهنگ مردی و غیرت و ناموس
منشوری از حقوق بشر
تعریف دوستی، برابری،
آیینِ غیرت و ناموس.
منشور گم شده ای که از زیر خروارهای خاک
بر تارک جهانِ تمدن نشست و
سرمشقِ عالم و آدم شد.

از آینده اما جز رویا، چیزی برای گفتن ندارم
رویا که نه، نقشی فقط از آن،
در ذهن کودکانه ی من
شاید شبیه صاعقه،
نقشی زد و گریخت.
یا مثل یاس خانه ی همسایه
که عطرش در کوچه پیچید و محو شد.

رویا برای من که جنس مخالف بودم
تنها به قامت رویا مجاز بود.
آن هم در عمق خواب
بی آن که در کلام بیاید،
رویای تلخ که تعبیر داس داشت.

شهریار حاتمی
استکهلم ۶ ژوئن ۲۰۲۰



نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد