logo





کارگران و زحمتکشان ایران در دو راهی جان و نان!

روزشمار مبارزات کارگران ایران در اردیبهشت ماه ۱۳۹۹

چهار شنبه ۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۲۷ مه ۲۰۲۰

امير جواهری لنگرودی

new/Amir-Javaheri.jpg
پیشتر دربازشماری رخدادهای جنبش کارگری ایران، پیشتر فهرست ده روزۀ اول اردیبهشت ۹۹ را انتشار دادم که حاوی ۸۸مورد اعتراض بود*. در ده روزۀ دوم اردیبهشت ماه جاری، بیش از۶۰ مورد اعتراض درعرصه‌های گوناگون فهرست شده است* و اکنون درده روزه سوم اردیبهشت حدود ۱۱۰ اعتراض فهرست شده است؛ صد البته اینها همه اعتراضات و اعتصابات شکل گرفته در تمامیت جغرافیای ایران طی زمان یاد شده نیست؛ اینها آن مجموعه ای است که من توانستم فهرست نمایم. این افزایش ارقام اعتراضات نشان از پویایی مبارزه طبقه ما است که درشرایط دوره بحران کرونایی؛ اعتراض و اعتصاب و درخیابان ماندن و پاسخ گرفتن بین دو راهی جان و نان را به قرنطینه و درخانه و کارخانه و مزرعه ماندن، ترجیح می دهند!

اعتراضات کارگری بدون در نظر گرفتن تقدم و تاخر، در وجه عمده حول مطالبات زیر فهرست شده است:

- مسئله بازپرداخت به موقع حقوق های معوقه!
- مسئله دستمزد کارگران با توجه به تورم موجود در جامعه!
- توجه به امنیت شغلی کارگران با توجه موضوع لغو قراردادهای موقت و روشن شدن وضعیت بیمه بیکاری!
- موضوع خصوصی سازی ها و پایان بخشیدن به آن!
اینها عمدتا در بخش صنایع و معادن و- در بخش خدمات شهری به مانند پرستاران - معلمان آموزش دهنده نهضت سواد آموزی ومعلمان غیرانتفاعی، روشنگری در باره ادامه اشتغال و بازپرداخت معوقات آنان - رانندگان تاکسی ها - کارگران شهرداری ها وخدمات شهری با توجه به این که شهرداری ها عملا به بنگاه های اقتصادی آقا زاده ها و عوامل سپاه و از مابهتران و منبع در آمد دولت " تدبیر و امید" تبدیل شده اند.
باید یادآور شد؛ این مجموعه مطالبات پاسخ نگرفته در دل اعتصابات واعتراضات صنایع و معادن که با خواست مضمونی" طرح طبقه بندی مشاغل" و "اعمال ضریب شغلی بازنشستگی در مشاغل سخت و زیان‌آور" بر اساس قانون استخدامی فولاد در دهه ۶۰ و ۷۰ با درنظر گرفتن ۱۵ سال سابقه کار در معادن زغال سنگ، که در سلسله اعتراضات کارگران معدن زغال سنک کرمان همچون معادن "چادر ملو" و معدن " بافق " اهمیت پیدا کرده واعتصاب حول این خواست ها در برابر رودررویی با سیاست خصوصی سازی حاکمیت، همچنین حضور خانواده های کارگران در کنار آن ها در این مبارزه درخشان نشان از نگرانی شدید آن ها از آینده خود و فرزندان شان دارد. این مبارزات در متن شرایط کرونائی نقش برجسته ای در مقابله با سیاست حراج اموال عمومی و سیاست سرکوب رژیم برای مهار مبارزات توده ای دارد واین ایستادگی در تغییر فضا وتاثیر در بخش های طبقه کمک بیشتری خواهند کرد و مبارزات کارگران معدن جایگاه و یژه ای در مجموعه پیشروی جنبش کارگری ایران دارد !

حال دو پرسش اساسی در برابر ما قرار دارد:

یکم در دوران کرونایی و درچنین شرایطی؛ چگونه کارگران قادر به تامین خواست هایشان خواهند شد؟

دوم رژیم اسلامی تا چه حد می تواند این اعتراضات و نارضایتی ها را سرکوب کندو بر آنها فائق آید ؟ بعبارتی چه وظایف و ضروریات معین و مهم را در این شرایط و چشم انداز در دستور کارما قرار می دهد؟

در نگاه نخست در پاسخ به پرسش اول، باید همچنان به گستردگی این مبارزات و همگرایی و همبستگی بیشترآنان چشم داشت و اینجاست که پرهیزاز پراکندگی و متشکل شدن آنان و همکاسه گی اعتراضات رسته ای جنبش های اجتماعی معنی می یابد . در گذشته ما شاهد سازمانیافتگی نسبی مبارزات معلمان و بازنشستگان از طریق شبکه های اجتماعی بوده ایم . اینها نمونه روشن اعتراضات به هم پیوسته اند. در حال حاضر کارگران شهرداری ها علیرغم خواست واحدِ دریافت به موقع حقوق های معوقه، همچنان از پراکندگی رنج می برند و کمتر مواقعی به امر متشکل شدن خود اندیشیده‌اند. باید به این ضعف آشکار غلبه نمود.

درپاسخ به سئوال دوم ؛ شاهدیم گسترش حرکت های مطالباتی دوران کرونائی و ناتوانی کل حاکمیت در تامین حداقل های زندگی مردم، احتمال شکل گیری موج انفجارات اجتماعی را گسترش داده است. در چنین شرایطی پایگان جنبش های اجتماعی متکی بر خواست توده ها به حرکت درآمده است، همین امر بر نگرانی حاکمیت و بویژه دستگاه خامنه ای افزوده است. تاکید چند روز گذشته اش بر تلاش دانشجویان "عدالتخواه" برای تمرکز روی مطالبات مردمی و گوشزد کردن خطر عدالتخواهی مارکسیست ها نشان از این نگرانی آشکار وی دارد. همین خط راهنماست که فشار گسترده ای بر فعالان کارگری و همه کنشگران اجتماعی را به دنبال داشته است. درست در دل این شرایط و برای انحراف افکار عمومی و بسیج نیروهای پایگاه فاشیستی شان، دستگاه قوه قضائیه روی پرونده های فساد اقتصادی بطور نمایشی ممترکز شده است تا اجازه ندهد که گرایشات مطالباتی معطوف به پایگان چپ به گسترش خود ادامه بدهد. آنچه در رابطه باکارگران شهرداری و بازداشت آنان ؛ دستگیری ۲۴ ساعته سه تن از کارگران زغال سنگ کرمان درخبر مربوطه در روزشمارکارگری هفته آمده است: « ۳ کارگر حق طلب شرکت معادن زغال سنگ کرمان برای ایجاد جو رعب و وحشت و وادارکردن کارگران معترض به عقب نشینی به بهانه واهی برهم زدن نظم عمومی توسط نهادهای امنیتی بازداشت شدند وبدنبال همبستگی وپیگیری همکارانشان بامداد روزیکشنبه ۲۸ اردیبهشت آزاد شدند» و آنچه در تهدید، بازداشت و تیراندازی و مجروح کردن کارگران شهرداری منطقه ۶ اهواز و تیراندازی بسوی مردم تشنه منطقه "غیزانیه اهواز" طی روزهای گذشته حادث شد؛ نشان ازاین میرود که حاکمیت اسلامی شوخی ندارد و کوتاه نمی آید و این ضمایم سرکوب از امروز خود را برای دوران پسا کرونایی نیز با تمام قوا آماده نشان می دهند. درهمین اردیبهشت ماه به تاریخ چهارشنبه ۲۴ اردیبهشت۹۹ سردار حسن کرمی، فرمانده یگان ویژه نیروی انتظامی جمهوری اسلامی از «حمایت‌های بسیار خوب» مسئولان حکومتی از این یگان خبر داد و گفت:«تجهیزات و امکانات خوبی در اختیار این یگان قرار می‌گیرد و پشتیبانی‌هایی که از این یگان شده در حوزه زیرساخت‌ها در سطح کشور اعم از تکمیل و توسعه پادگان‌ها، ابزار و امکانات آموزشی مورد نیاز پادگان‌ها و تأمین تجهیزات تخصصی مورد نیاز و نیروی انسانی، سال ۹۹ را برای ما متناسب با افزایش تهدیدها سال مهمی قرار داده است» او افزود : « باید خود را در حدی از آمادگی قرار دهیم که دشمن را از هرگونه تهدید و ایجاد ناامنی در داخل کشور منصرف کند و جرأت این کار را نداشته باشد و اگر هم اتفاق افتاد بتوانیم با راهبردها و رویکردهای اجتماعی و بازدارندگی با حداقل هزینه آشوب‌های احتمالی را جمع کنیم»(۱) و ما پیشترشاهد این بودیم که دراعتراضات سراسری آبان ۱۳۹۸، هم کشتار وسیع صورت گرفت و هم زندان ها را توانستند از نیروهای کف خیابان پُر نمایند . بطوریکه خبرگزاری رویترز به‌ نقل از منابع امنیتی جمهوری اسلامی شمار کشته‌شدگان را ۱۵۰۰ نفراعلام کرد. براساس گزارش‌ها همچنین دست‌ کم هفت تا ده هزارنفر درجریان این اعتراضات بازداشت و زندانی شدند.

طی ده روز برشماری خبرهای اعتراضی؛ مبارزات کارگران ذغال سنگ معادن سه شهرستان راور، کوهبنان و زرند کرمان که با حمایت خانواده هایشان نیز همراه شد، بازتاب گسترده ای یافته است. حاکمیت و بویژه نمایندگان شخص خامنه ای و دستگاه قضایی ابراهیم رئیسی و همپاله گی های آنان قصد دارند با وعده و وعید حرکت کارگران را به پایان برسانند و از گسترش آن جلوگیری کنند. اما دراین میان "فراخوان عام" که دفاع مستقل فعالان مدافع کارگران در داخل و خارج از کشور و اعلان همبستگی دو سندیکای کارگری ( سندیکای شرکت واحد و سندیکای نیشکر هفت تپه)، بخشی از معلمان و بازنشستگان ازآن ها و بازتاب گسترده این حرکت، نشان داد که کارگران معدن زغال سنگ کرمان تنها نیستند وهمین باعث نگرانی شدید رژیم شده است.

درمورد چرایی گسترش جنبش مطالباتی دراین شرایط توجه به این نکته مهم است؛ خود ویروس کرونا،هم چنان از تاثیرگذارترین تحولات برفضای جامعه ما در این دوره است . تلاش عمومی دارندگان مشاغل آزاد، دست فروشان و کاسب کاران جزء که طی ماههای پشت سر گذاشته عملا خود را قرنطینه کرده و وعده های دولت کارایی لازم را نداشته ، امروز برای بازگشائی کسب و کارخود ، دربرابر فشار قشریون و مداحان برای بازگشایی مساجد و برگزاری مراسم مذهبی، یا برگزاری مراسم احیاء یا عروسی ها به گسترش حضور مردم در خیابان ها و محیط های کار کمک کرده است. امروز تحولات نگران کننده گسترش کرونا درمنطقه جنوب ایران خاصه درگرمای خوزستان و سیستان و بلوچستان می تواند در دیگر استان ها نیز تکرار شود و به گسترش فاجعه مرگ و میرها بیانجامد. در این میان سیاست دولت بدلیل فساد موجود، خالی بودن خزانه و عدم فروش نفت، به تداوم سطحی از برخوردهای دوگانه نسبت به سلامت و معیشت مردم منجر شده است. می خواهند از طریق سرکوب و وقت کشی نسبت به مطالبات عاجل مردم و گریز ازتعهدات دولت در قبال سلامتی و ایمنی مردم، هم کسب و کارها به جریان بیافتد و هم امکان کنترل گسترش ویروس کرونا فراهم آید. درست دردل چنین وضعیتی است که ما شاهد رشد تورم، بی اعتباری ارز ملی، گرانی قیمت دلار، گرانی ارزاق عمومی و نبودن پول در دست دهک پائین جامعه هستیم که، آنها را به پای اعتراض خیابانی می کشاند ودیده می شود که مردم و بویژه کارگران و زحمتکشان، به حرکت های مطالباتی رو می آورند.

دردل چنین وضعیتی ما نظاره گر تقابل بین پائینی ها وحاکمیت هستیم و افزایش برتری عددی پائینی ها یعنی توده گرسنه و عصبی بیشتر از گذشته شده ولی متاسفانه همچنان این تعداد اعتراضات سازمان یافته نیست و حتی در پیکره هم رشته نظیر کارگران شهرداری ها با همه گسترده گی اش که از شمال ، تا تبریز، کردستان، استان مرکزی، جنوب کشور را پوشش می دهد و خواست واحدی را در امر رودررویی با پیمانکاران شهرداری ها را در برابر خود دارد، نمی توانند یکی شوند وبه شکل واحد عمل نمایند. این پراکندگی به پیشروی قوای سرکوب در جدا سازی نیروی کارگران معترض منتهی می شود. جا دارد دردل این سلسله مبارزات جاری و ساری به امر تشکل یابی مبازرات کارگران در تمامی عرصه ها بیش از پیش تاکید شود و برای دست یابی به سازمانیابی تشکل مستقل همواره اندیشه گردد!

متن کامل گزارشات در سه بخش تنظیم شده است که در پیوندهای زیر آمده‌است.

رروزشمار مبارزات کارگران ایران در اردیبهشت ماه - بخش اول


رروزشمار مبارزات کارگران ایران در اردیبهشت ماه - بخش دوم


رروزشمار مبارزات کارگران ایران در اردیبهشت ماه - بخش سوم



نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد