logo





همیشه نزدیک

سه شنبه ۲ مهر ۱۳۹۸ - ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۹

بهمن پارسا

دامن از دست ِ دلم تا می کشی با پای خود
می بری جایی مرا، امّا بغیر از جای خود

می زنی لبخند و آبی می شود هفت آسمان
کرده یی خاکستری امّا چرا دنیای خود؟

می دهد طعم ِ عسل گفتار تلخ ات زین سبب
جمع اضداد است این ؛امّا مکن منهای خود

صبح شد بگشا فقط اندازه ی یک پنجره
مَدخَلی از نور بر تاریکی دنیای خود

هیچ باور می کنی در عین ِ بیداری ترا
می کنم پنهان درون خلوت ِ رویای خود؟

هر چه تلخی میکنی شیرین تری در کام من
دُشمنی هم گر کنی ،من کِی کُنَم پروای خود

هر کجا باشی ، چه فرقی می کند نَزد ِ منی
سینه ام را کرده یی منزلگه و ماوای خود.
********************************************************
23 سپتامبر 2019. واشینگتن دی سی.



نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد