logo





پیام سازمان راه کارگر

به مناسبت سالگرد رستاخیز سیاهکل

به سازمان اتحاد فدائیان کمونیست و سازمان فدائیان (اقلیت)

پنجشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۳ فوريه ۲۰۲۰

رفقای گرامی شادباش های مارا بمناسبت سالروز رستاخیز سیاهکل بپذیرید. نزدیک به نیم قرن از ۱۹ بهمن ماه ۱۳۴۹ میگذرد و همچنان جانفشانان سیاهکل همچون ستاره هایی درخشان در آسمان مبارزه مردمان ایران میدرخشند. اقدام چهل ونه سال پیش رزمندگان دلیر در سیاهکل ، در شرایطی صورت پذیرفت که سرکوب ، سانسور و سکوت در »جزیره ثبات شاهنشاهی » حاکم بود و دشواری مبارزه برای آزادی و برابری و ترقیخواهی ، با ساواک و زندان و شکنجه و اعدام پاسخ میگرفت ، در شرایطی که حاشیه نشینان صحنه سیاست آیه یاس می خواندند و راهی برای برون رفت از وضعیت دشوار مبارزه پیدا نمیکردند، رفقای رزمنده سیاهکل ،تلاش برای تغییر شرایط را با اتخاذ مشی مبارزه مسلحانه و با ایثار جانهای شیفته شان آغاز کردند. گرچه تاریخ نشان داد که مشی مبارزه مسلحانه چریکی ، برای سازمان دادن انقلاب مردم و تقویت مبارزه ترقیخواهانه و پیشرو نمیتواند راهکار مناسبی برای سازمان دادن اراده و آگاهی اجتماعی طبقه کارگر و توده کار و زحمت باشد و این طبقه را برای رهبری جامعه وتغییر تناسب قوای اجتماعی و طبقاتی و تحقق آزادی و برابری آماده کند. بی سبب نبود که علیرغم رنج ها وهزینه های انسانی بسیار و دستگیری ها و شکنجه ها و اعدام های گسترده پیشروان جنبش چپ ، این جنبش نتوانست در انقلاب ۵۷ ، در مقابل هیولای روحانیت و جنبش اسلامی بایستد و مانع از شکست انقلاب مردم ایران شود.
رفقا ،
ما اکنون در شرایطی به سر میبریم که سرمایه داری جهانی در بحرانی عمیق بسر میبرد و سیاست حاکم بر جهان ما، برپایه غارتهای عظیم ، مداخلات نو استعماری، زبان زور و تحریم و جنگ و محاصره، برای حفظ منافع یک درصدی های حاکم برجهان ماست. در عین حال نیروی چپ در زیر آوار ناشی از شکستهای سهمگین(فروپاشی بلوک شوروی، انقلاب بهمن) برای بقای هویت خود تلاش میکند. شرایطی که در آن، جستجو برای برون رفت از موقعیت کنونی به مراتب دشوارتر و وظایفی که پیشاروی ما قرار دارد سخت پیچیدهتر از هر زمانی است که جنبش چپ با آن روبهرو بوده است. در این شرایط چپ بیش از هر زمان دیگر نیاز دارد که دستگاه مفهومی خود را با روح انقلابی رزمندگان سیاهکل و با اتکا به دانش مبارزه طبقاتی صیقل دهد تا با آمادگی بیشتر در نبردهای پیشارو انجام وظیفه کند.
رفقا، انقلاب ۵۷ و خیزشهای بزرگ ۸۸ و دیماه ۹۶ وآبانماه ۹۸ نشان داد که پیروزی نیروی آزادی و برابری ، جنبش چپ و ترقیخواه ،محتوم نیست. چپ باید خود را برای تحولات بزرگ آماده کند. سنگر بندی توده ای در میان مردم محروم و پیوند خوردن با آنان و تجدید آرایش در چپ را بعنوان یک ضرروت به الویت اصلی خود تبدیل کند. تجارب جنبش های اجتماعی در ایران و جهان ، تجارب جنبش کمونیستی، جنبش کارگری و جنبش سوسیالیستی را بیاموزدو بکار گیرد. در عین حال از پیشگامان جنبش فدایی، که نامشان گویای وفاداری به آرمان رهایی مردم، سازش ناپذیری درمقابل دیکتاتوری و ازخود گذشتگی بیدریغ و فداکاریهای بی نظیر و شجاعت در تلاش در جهت پیداکردن راههای تازه نبرد و مبارزه است ، یاد بگیرد. یادبود رستاخیز سیاهکل اگر نخواهد به یک امر آیینی تبدیل شود و پاسداری از سنن انقلابی یاران اگر نخواهد به یک امر فرمایشی تبدیل شود، راهی جز خانه تکانی و تجدید آرایش چپ وجود ندارد.
سازمان ما سالروز رستاخیز سیاهکل را به رفقای فدایی و همه رزمندگان راه آزادی و سوسیالیسم شادباش و تهنیت میگوید. خوشبختانه در چندسال گذشته ، تلاشهای مشترک برخی از جریانات چپ و کمونیست ،از جمله سازمان فدائیان خلق (اقلیت)، اتحاد فدائیان کمونیست ، هسته اقلیت ، حزب حکمتیست ، حزب کمونیست ایران و سازمان راه کارگر ،توانسته است با درس گیری از تجارب گذشته و تاکید بر مبارزه برای آزادی وسوسیالیسم و سرنگونی رژیم سرمایه داری اسلامی ، اقدامات مشترک و صدای نسبتا واحدی را در راستای تقویت آلترناتیو سوسالیستی طرح کند . با احترام به سنن فداکاری وجانفشانی و دلاوری پیشگامان جنبش سیاهکل و فدایی ، به ترسیم سیمای یک چپ جدید باورمند به سوسیالیسم که آزادی و برابری وحاکمیت مستقیم وبی واسطه انسان و دفاع از محیط زیست در مرکز توجه آن است ،تلاش کند. باردیگر به همه شما سالروز رستاخیز سیاهکل را تبریک میگوییم و دستتان را برای نزدیکی وهمکاریهای بیشتر وگسترده تر میفشاریم.

جاودان باد یاد و خاطره رزمندگان سیاهکل
زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم
سازمان راه کارگر بهمن ماه ۱۳۹۸

*****************

باقر ابراهیم زاده :
با درود به جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم

در این مراسم بزرگداشت سالگرد رستاخیر سیاهکل ،با یادی از عزیزانمان که در مبارزه و دفاع از آرمان های انسانی شان ، با از خودگذشتگی در نبردی نابرابر و تحت شکنجه های قرون وسطایی علیه حکومت های شاه و جمهوری اسلامی جان باختند. صحبتم را با یاد رفیق مهدی اسحاقی آغاز میکنم : خردادماه 1348 برای کنکور دانشگاه ،به شیراز رفته بودم . رفیق وبرادرم بزرگم غلام ابراهیم زاده را همراه با رفیق مهدی اسحاقی در بیمارستان نمازی دیدم، غلام با رفقای انقلابی که در سیاهکل جان باختند ارتباط داشت و مشخصا با رفیق مهدی اسحاقی هم دوره دانشجوئی در دانشگاه شیراز بودند . مهدی انسانی انقلابی و کمونیستی مهربان و فروتن بود که در بهمن ماه ۱۳٤۹ در سیاهکل همراه رفیق محمد رحیم سمایی جان باختند ، در فروردین 1350که غلام را دیدم خبر ناگوار جانباختن مهدی در سیاهکل ، همراه با یاد و خاطراتشان را برایم مطرح کرد . غلام 3 بار در سال های 1346 و 1348 و 1350 که پزشک بیمارستان بندر لنگه بود دستگیر شد و قبل از قیام 1357 آزاد شد و در 7 تیر 1362 توسط آدمکشان حاکمان اسلامی جان باخت .
فریدون نجف زاده سال ۱۳٤۹ از گروه رشت کنگاور بعد از مصادره یک شعبه بانک صادرات در تهران بعد از خروج از بانک دستگیر و زیر شکنجه جانباخت
رفیق ملکوتیان از گروه رشت کنگاور که در سال 1348 دستگیر شده بود و تحت شکنجه های وحشیانه ساواک قرار گرفت بعد از آزادی اش در قیام ۱۳۵۷ ، در تسخیر پادگان جمشیدیه تهران شرکت نمود و در اثر تیر اندازی ارتشی های طرفدار شاه جان باخت
رفیق بهروز ارمغانی عضو کمیته مرکزی سازمان چریک های فدایی خلق که مسولم بود کمونیستی مهربان و فروتن و سازمانگری غیر قابل جایگزین در سازمان فدایی و جنبش کمونیستی ، بایاد و خاطراتش در ذهنم همواره با هم هستیم
رفیق اسماعیل عابدی که از دوران کودکی تا جانباختنش با هم بودیم و به محض دستگیری ام وحشتناکترین لحظه زندگی ام دیدن پیکر های سوخته و متلاشی شده 20 نفر از رفقای فدایی ام بودم که توسط ساواک جان باخته بودند و هر بار همدیگر را میدیدیم همدیگر را بغل میکردیم و میبوسیدیم و هر قرار ممکن بود آخرین قرار و آخرین وداع باشد . انسان هایی که برای آزادی و سوسیالیسم مبارزه میکردند و تاکتیک مبارزه مسلحانه را دیکتاتوری شاه به نیرو های انقلابی تحمیل کرده بود و پاسخ حکومت به هر گونه مبارزه سیاسی شدت عمل ساواک وزندان و شکنجه و محرومیت های اجتمایی بود
رفیق رشید حسنی پسر ملا حسنی جلاد ،از چهره های مقاومت زندان های شاه و اسلامی که 2 سال در بند 8 قصر که در زمان قاجار و یا رضا شاه طویله بوده ، هم اطاق بودیم خاطرات طولانی از رشید دارم
رفیق مرتضی کریمی کمونیستی فروتن و فراموش نشدنی که 2 سال فعالیت مشترک سازمانی با هم داشتیم و از چهره های شناخته شده مقاومت در زندان های شاه و اسلامی بود

رفیق یحیی رحیمی از اسطوره های مقاومت که 2 سال در انفرادی کمیته مشترک ساواک شهربانی تحت شکنجه قرار داشت و 6 ماه جیره روزانه شلاق داشت . اعتصاب غذای تر و خشک به مدت 90 روز در زندان دیزل آباد کرماتشاه با نتها خواستش: انتقال به زندان سیاسی قصر تهران . در 25 خرداد 1360 در تهران دستگیر شد و مطلقا اطلاعاتی به دشمن نداد و اعدام شد .
از خاطرات رفقایی که با هم فعالیت سیاسی و تشکیلاتی داشته ایم و یا همبند در زندان شاه بوده ایم بی شمارند و به بیش از 100 نفر که توسط ساواک شاه و حاکمان اسلامی جان باخته اند . این خاطرات در طول زندگی شبانه روزی ام با من است یادشان گرامی باد و با امید به تحقق اهداف و آرزو های انسانی شان
باقر ابراهیم زاده
نوزده بهمن 1398




نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد