logo





شاید فردا

چهار شنبه ۱۲ تير ۱۳۹۸ - ۰۳ ژوييه ۲۰۱۹

امید همائی

واژه ها نیرویِ غریبی دارند. میسازند یا میسوزانند. میپرورند یا نابود میکنند.هم از این روست که انتخاب واژه ها در:

-نوشتن مقالات
-نوشتن داستان
-نوشتن شعر
-گفتگو با دوستان
-گفتگو با اعضایِ خانواده
-گفتگو با همکاران

اهمیّت دارد. با ید واژه هائی گزید که احترام انگیز ، سازنده، انگیزه بخش و بخشندهٔ امید باشند.

زبان ما که از واژه ها ساخته میشود تصوّری را که از جهان داریم نشان میدهد و میسازد( مقالهٔ زبانی دیگر، جهانی دیگر را ببینید).[1] این کار را زبان به یاری واژه هائی که میگزینیم انجام میدهد.

مجموعهٔ کلماتِ زیر را در نظر بگیرید:

وحشتناک، مرگبار، تصادف، زلزله، ویرانی، خشکسالی، فقر، تحریم، گرسنگی، شلّاق، تعزیر، گرانی، تورّم، فساد مالی.

این کلمات تابلوئی سیاه از زندگی ترسیم میکنند. اگر این واژه ها در نوشته ای یا گفتاری گرد آیند تأثیری تلخ بر خواننده یا شنونده خواهند داشت.

حال گروهِ زیر را ببینید:

صبح، خنک، آفتاب، آسمان، آبی، زیبا، خرّم، نارنجی، شاد، ترانه، سرور.

اینهمه ، گرد آمده در گفتار و نوشتار در مخاطب شادی و سرور را بر می انگیزند و موجبِ طیبِ خاطرند.

"شاید " واژه ای جادوئی است. بر شئی و یا کسی اطلاق نمیشود. نشان دهندهٔ امید و آرزوست. از احتمالی صحبت میکند که گاه اگر محقق شود زندگی را دیگر میکند. با شایدهایِ مثبت برایِ آینده ، زندگی امروز، فشارها، تلخی ها و نابسامانی ها قابل تحمّل میشوند. با آن میتوان از روزهایِ دشوار با امیدِ آینده ای بهتر (حتّی اگر تحقق نپذیرد) گذر کرد.

شاید هایِ اجتماعی:

شاید تحریم ها پایان یابند.

شاید داروها ی نایاب در دسترسِ بیماران قرار گیرند.

شاید محرومیّت ها ، فشارها، ارعاب ها، تعزیرها برداشته شوند.

شاید زنان به استادیومها راه یابند.

شاید شادمانی و سرورِ اجتماعی مجاز تا از افسردگیِ عمومی کاسته شود.

شاید بهروزی مردمان بجایِ الزاماتِ خشکِ عقیدتی در دستورِ کار قرار گیرد.

شاید حقوق و احترام انسان مراعات شود.

شاید جنگ طلبان از کوبیدن بر طبل جنگ دست بردارند.

شایدهایِ فردی:

شاید بتوانیم از این پس با یکدیگر محترمانه برخوردکنیم.

شاید بتوانیم از این پس با هم روشن و صمیمانه صحبت کنیم (مقالهٔ همرسانی را ببینید).[2]

شاید کاری پیدا کنم.

شاید در کنکورِ پزشکی قبول شوم.

شاید خانه ای برایِ اجاره پیدا کنم.

فردا

واژه فردا، در زبان پهلوی فرتاک، نیز به لحاظِ ساخت و کار روانی بسیار تواناست. فردائی که هر گز نمیاید و آنگاه که میاید امروز میشود. ساختن و تصوّرِ این کلمه کارِ بزرگی بوده است. یک درجهٔ عالی از انتزاع.

آیا میتوانید بدونِ تصوّرِ فردا زندگی کنید؟ چگونه میتوان شنید و تحمّل کرد که دیگر فردائی نیست ؟ در بدترین شرائط، شبانگاه به امیدِ فرداست که سر بر بالین میگذاریم و به خواب میرویم. صفحاتِ دیروز دیگر نوشتنی نیستند حال آنکه فردا را هنوز میتوانیم چون داستانی الهام بخش بنویسیم .

فردا رمزی ناشناخته است که میل به گشودنش مارا به پیش میراند. فردا چه رنگی دارد؟ آبی، نارنجی، بنفش یا صورتی؟ آیا فردا و چگونگی گذر آن در دست ماست؟ پاسخ بدین سئوال بخشی از شخصیّت مارا نشان میدهد. اگر به این سئوال پاسخِ منفی میدهیم احتمالاً دنباله رو و بی برنامه هستیم. افرادِ با برنامه و دارایِ هدف پاسخی مثبت برایِ این پرسش دارند.

با اینکه فردا را تلاشِ امروزِ ما میسازد امّا تلاش و اهتمامِ امروز به چشم اندازی بستگی دارد که فردا در برابرِ ما میگشاید.

چشم اندازِ جنگ و بیکاری و محرومیّتهای اجتماعی و امرو نهی چگونه میتواند شوقِ فردارا در دلِ جوانان ما برانگیزد؟

فرد و جامعه وقتی به معنیِ واقعی زنده اند که فردایِ روشن و امیدبخشی در مقابل خود داشته باشند.

وظیفهً مسئولان و راهبرانِ اجتماعی ترسیم فردا در پیشِ چشمِ شهروندان برای امید بخشی و به حرکت بر انگیحتن آنان است. فردائی که نویدِ توسعه، پیشرفت، شکوفائی استعداد ها و بهروزی باشد.

در جامعه ای که متخصصان و فرهیختگان پس از اتمامِ تحصیلات دانشگاهی به ناچاری راننده و مسافرکش و دستفروش میشوند از چه فردائی میتوان دم زد. چه انگیزه ای برایِ تحصیل و دانش آموزی خواهد ماند.

همچنین ببینید:

مقالهٔ همرسانی
http://asre-nou.net/php/view.php?objnr=44975

مقالهٔ زبانی دیگر، جهانی دیگر
http://akhbar-rooz.com/article.jsp?essayId=45813

از دریافتِ نظراتِ شما خوشحال خواهم شد.
homaeeomid@yahoo.fr
___________________

[1] http://akhbar-rooz.com/article.jsp?essayId=45813

[2] http://asre-nou.net/php/view.php?objnr=44975

نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد