logo





بهرام غفاری

شرمِ سنگین

بمناسبت هشتِ مارس روزِ جهانی زن

دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۷ - ۰۴ مارس ۲۰۱۹

آشکارا گناهِ مردانگی ام را
نه رگبارِ بی امانِ باران
در دلتنگیِ آسمانش شُستن تواند
نه برفِ سبک بالِ پریشان
رویِ سیاهِ مردانه برتر زیستنم را
با دانه های سپیدش پنهان
و نه...
دلربا سرخ نازک گُلِ هشتِ مارس
تواند به برازندگی مردی ام از نامردی
رنگِ عشق و سربلندی دهد.

به جهان که زاده شدم
دریافته ام امروز
همه ی آنچه را که دیدم
گرچه برایم تازه بود
اما
نو نبود
درست نبود
یا رسم بود و آئین
یا تابو بود و بردین.

مادرانمان
فرشته گانِ بی بالِ رویِ زمین بودند
و خواهرانمان که پیوسته
شکوفه هایِ مهر و شادی را
بر زنخدانِ صورتشان می کاشتند
در صندوق خانه یِ دل
در آن پستویِ پُر دردِ اعماق
چگونه با مردانگیِ نفرت انگیزِ عشق
راهِ عمر می کردند...
با این زورباره گیِ برترِ زُمُخت
چگونه لطافتِ شیفتگی را
به قسمت می نشستند...
چندین ها بار از سرِ عجز
در غیرتِ مردانگیِ فهم
خشم و ناسزا را قاطقِ نان
و در غرورِ بزرگ مردی
تحقیر و سرکوفت را
با لعن و نفرین
قهر می کردند...
و شامگاهان
بی شنُفت هیچ عذر و شرمی
سر بربالین "جوانمردی" می گذاشتند.

از بادهایِ سرکش بپرسم به عجز؟
یا از اموجِ بلعنده یِ دریا به التماس؟
آیا با خود توانند برد
شرمِ مرا و پدرانم را ؟

نه آسان است، نه گوارا
چنان زهرگونه درد ناکِ دشوار...
که
نه باران
نه برف،
نه باد
نه دریا،
و نه زیبا تحفه یِ هشتِ مارس، برسمِ یادبود
کم نخواهد کرد از شرمِ مردانه ام
جزسنگین شکستِ گندغرورِ دیرینه ام .


هشت مارس سال 2018
بهرام غفاری

نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد