logo





گامی به سوی «سازمان اندیشمندان متحد»

دوشنبه ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۲۱ مه ۲۰۱۸

طاهره بارئی

چند سال پیش در یک کشور اروپائی غیر انگلیسی زبان در فروشگاهی به داد چند خانم عرب رسیدم که فروشنده امکان داشت از آنها قیمتی بسیار بالاتر برای کالا های مورد نظرشان درخواست کند. خانمها که لباس عبا مانندی به تن داشتند، انگلیسی صحبت می کردند ، من مترجم قرار گرفتم و کار آنها راه افتاد. از من پرسیدند اهل کجا هستم و من گفتم ایراینم. گفتگوی ما با دوستی و لبخند در جریان بود که مرد قدبلندی با کت و شلوار و کراوات و ظاهر اروپائی وارد مغازه شد و به این خانمها پیوست. اینبار آنها با عربی به گفتگو پرداختند و از اشاره های دست به طرف من و کلمۀ ایرانی متوجه شدم آنچه را پیش آمده تعریف میکنند. مرد تازه وارد رو به من کرد و پرسید شما ایرانی هستید؟ گفتم بله. گفت پس شما شیعه اید و باید شما را کشت.

تعجب من به حدی بود که تا امروز این خاطره به یادم مانده. آخر بجای تشکر از کمکی که به خانواده اش شده بود تا سر آنها کلاه نگذارند و جنس بد با قیمت بالا به آنها قالب نکنند، چطور ممکن بود با یک استتنتاج عامیانه واز دل وصل کردن ایرانی بودن من به شیعه، یکدفعه با فتوای کشتن در برابرم لب به سخن گشوده باشد؟ من که هیچ حتی خانمهای همراه این مرد هم از خجالت از مغازه زدند بیرون.

بیان این خاطره در اینجا انگشت گذاشتن روی نکته ای ست که در تحلیل ها و راه حلهائی که می خوانیم دیده نمیشود. واقعیت ضدیتی باایرانی ها بخاطر توهمی از شیعه بودن آنها. یا واقعیت ضدیت با شیعه در نتیجه ضدیت با ایرانی ها از سوی "وهابیت" که خود را دین محق و برترمی پندارد و حضور مکه در سرزمینهای وابسته به آنان، برای این حس برتری و محق بودن زمینه ای برای هویت سازی از آن و بهره برداری بعدی میدهد.

اما اشاره به این نکته مِن باب آتش افروزی نیست. بعکس به گمانم سُست بودن منطق های سازنده این تخاصمِ دو طرفه کاملا ایجاب میکند که گفتگوئی چند وجهی، فرهنگی، سیاسی ...بین ایران و عربستان سعودی و حتی امارات انجام شود. وقتی سُست بودن منطق دو طرف هم برای خودشان هم برای مردم ناظرِآشکار شود، زمینه ی نگرش به تفاهم ها و نقاط مشترک آغاز خواهد شد. در مقاله " و اکنون پس از دو کُره..." به پیشنهاد و امیدواری "دومینیک دو ویل پن" در مورد ایجاد گفتگوئی بین ایران و چندین کشور متخاصم از جمله عربستان توضیح دادم. پیشنهاد من گام کوچکتری را در نظر می گیرد ولی با کیفیت متفاوت. گمانم ایجاد گفتگو بین ایران و عربستان، اگر شایعات در مورد زخمی شدن ولیعهدش دروغ بوده و او سالم باشد یا جایگزین شود، بخاطر نزدیکی جغرافیائی و ارتباطات و اشتراکات گذشته، سهل تر است.

اما برای برگزاری چنین دیدارها و گفتگو هائی در جهت بررسی اختلافات، نگارنده نه دولت ها آنهم تحت نظارت بزرگتر ها، بلکه اندیشمندان و متفکران دو سو را پیشنهاد میکند.

گروهی از روشنفکران ایرانی، هر یک با تخصص در زمینه ای از اختلافات فرهنگی و سیاسی، می توانند با دسته ای از اندیشمندان و روزنامه نگاران عرب، دعوت خود را برای گفتگو و تخاصم زدائی در سایۀ مشاهده ی سست بودن ادعا های برتری و تفاوت، اعلام و به ویژه، هم دعوت خود، و هم سیر گفتگو ها را از طریق امکانان تکنولوژی قابل دسترس امروزی عمومی کنند.

در رنگ باختن کارائی سازمان ملل متحد و جهانی که عمیقا چهره عوض میکند، رنگ از صلاحیت مردان قدرت می پراند و دیگر به گذشته باز نخواهد گشت، چنین پا پیش گذاشتن ها و مسئولیت بعهده گرفتن ِغیر دولتی، از سنگ پایه های "سازمان اندیشمندان متحد" آینده خواهد شد.

پانوشت:

پیشنهاد "دومینیک دو ویل پن" ( Dominique de Villepin).

ترتیب ملاقاتی بین سران کشور های عربستان، ایران، اسرائیل و ترکیه برای رفع بحران های منطقه ای

دو ویل پن، که برای دو سال پُست نخست وزیری فرانسه در دولت ژاک شیراک را داشته در برنامه سیاسی روز یکشنب ه‍ی تلویزیون "بی اف ام تی وی"(BFM TV) با برنامه گردانی ِ "آپولین دو ملرب" (Apolline deMalherbe سخن می گفت

و اکنون پس از دیدار دو کُره ...
http://www.akhbar-rooz.com/article.jsp?essayId=86375


نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد