logo





بياد يدالله خسروشاهى در هشتمین سال خاموشی او

ناصر پاريس.

شنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۳ فوريه ۲۰۱۸



در چهارم فوريه ٢٠١٠ يدالله یداله خسرو شاهی بر اثر سكته مغزى در لندن ديده از جهان فرو بست. او در جنوب داغ و از دل کار و مبارزه بالید و در سرمای تبعید در حالی که تا آخرین روزهای زندگی، همچنان به راه رهایی کارگران می اندیشید و در این راه مبارزه می کرد، به ناگاه خاموش شد. با خاموشی او جنبش كارگرى ايران يكى از فعالين آگاه ، سخت كوش و خستگی ناپذیر خود را از دست داد. يدى از سن چهارده سالگی به عنوان کارگر كار آموز در پالايشگاه ابادان به اردوی کار پیوست و در سال ١٣٤٧از سوى كارگران بعنوان نماينده كارگرى انتخاب شد. در سال ١٣٥٠به كوشش او و تعداد ديگرى از فعالين كارگرى، سنديكاى كارگران شركت نفت تهران تأسيس گردید. در سال ١٣٥٢ كارگران تحت رهبرى سنديكا دست به اعتصاب زدند؛ اعتصابى كه دو هفته طول كشيد و يكى از درخشان ترين مبارزات سازمان يافته و متشكل كارگران بعد از كو دتاى ٢٨ مرداد ١٣٣٢بود. کارگران اعتصابی موفق شدند بسیاری از خواسته های خود را به رژیم تحمیل کنند. . بعد ازاعتصاب، رژيم شاه تصميم گرفت انتقام پيروزى كارگران را از رهبران اعتصاب بگيرد. یداله خسرو شاهی دستگیر و سپس در دادگاه رژیم سلطنتی به ده سال زندان محكوم شد. با اوج گیری مبارزات مردم علیه رژیم سلطنتی، يدالله در ابان سال 1357 به همراه تعداد دیگری از زندانیان سیاسی بعد از تحمل چهار سال ونيم حبس ، از زندان ازاد شد . او بعد از ازادى بهمراه عده اى از کارگران شرکت نفت، كميته اعتصاب كارگران صنعت نفت را تشکیل داد. هنگامى كه نفتگران اعتصابى، شيرهاى نفت را بستند، شعار ً كارگر نفت ما رهبر سرسخت ما ست ً به یکی از شعار های انقلاب مردم تبدیل شد . اعتصاب کارگران نفت ، رژیم سلطنت را به زانو در اورد و به سراشیب سقوط راند. بعد از قيام بهمن با کوشش و پیگیری اين كميته، ً شوراى عمومى کارگران و كار كنان صنعت نفت" تشکیل شد که یکی از پر قدرت ترین شورای کارگری در ایران پس از انقلاب بشمار می رفت.
رژيم تازه بقدرت رسيده جمهوری اسلامی ، از همان آغاز، سرکوب کارگران و تشکل های مستقل کارگری را در دستور کار خود قرار داد و بطور وحشیانه به پیش برد. شورا ها و دیگر تشکل های کارگری همراه با نهاد ها و تشکلات دموکراتیک و احزاب و سازمان های سیاسی مخالف حکومت اسلامی ، سرکوب و غیر قانونی اعلام شدند. در اذر سال 1360 يدالله به همراه هزاران مبارز دیگر دستگیر و زندانی شد . او این بار بعد از ٤ سال حبس و شكنجه ، باقرار وثيقه از زندان آزاد و براى حفظ جان خود مجبور به ترک ایران شد. یداله در خارج كشور نیز مسایل و مبارزات کارگران در ایران را با دقت دنبال می کرد و با تمام نیرو برای کمک به مبارزات کارگران در ایران تلاش می کرد. ایجاد تشکل و انجمن کارگران تبعیدی ، کمک و همکاری در انتشار نشریه کارگری ، نوشتن مقاله و مطلب، و شرکت در سخنرانی ها ، گفتگو ها و مصاحبه ها در باره مسایل کارگری و همچنین تلاش پیوسته برای جلب همبستگی تشکل های کارگری بين المللى از مبارزات کارگران در ایران، بخشی از فعالیت یداله در خارج از کشور بود. او نزد بسیاری از اتحادیه های کارگری انگلستان و فرانسه و کنفدارسیون های جهانی کارگری، چهره ای آشنا و مورد احترام بود. او از فعالین برجسته و پیگیر در اتحاد بين المللى در حمايت از كارگران در ايران بود و نقشی ویژه در پیش برد اهداف این نهاد کارگری داشت.
نام یداله خسرو شاهی در کنار رهبرانی همچون یوسف افتخاری و علی امید در تاریخ جنبش کارگری ایران با حروفی بر جسته ثبت خواهد شد . نسل جدید کارگران و فعالین کارگری، در مبارزه خود علیه سرمایه داری و سرکوب طبقه حاکم تا مدت ها می توانند از زندگی و مبارزه این رهبران بهره شوند؛ از تیز بینی ها، توانایی ها ،جسارت ها و ابتکارات آنان در غلیان مبارزه طبقاتی بیاموزند و از اشتبا ه آنان، درس مبارزه فرا گیرند.
در هشتمین سال خاموشی یداله خسرو شاهی، این مبارز پیگیر راه ازادی طبقه کارگر، یادش را گرامی می داریم و به او و همه فعالان راسخ و دلیر طبقه کارگر درود می فرستیم .
ناصر پاريس.



نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد