logo





از جشن ملی شکر تا جشن خودکفایی گندم

شنبه ۱۱ شهريور ۱۳۹۶ - ۰۲ سپتامبر ۲۰۱۷

س. حمیدی

در آذر ماه سال گذشته محمود حجتی جشن خودکفایی گندم را با حضور حسن روحانی برگزار کرد. او در همین مراسم مدعی بود تولید گندم کشور را به یازده و نیم میلیون تن رسانده است که توانسته با رکوردی جدید به خودکفایی در این محصول دست یابد. چنین جشنی زمانی در تهران برگزار شد که کشاورزان گندمکار کشور هنوز به مطالباتشان جهت فروش گندم به وزارت جهاد کشاورزی دست نیافته بودند. اعتراضات این گروه از کشاورزان مقابل وزارت جهاد کشاورزی چنان بالا گرفت که مدیران وزارتخانه مجبور شدند با توزیع و فروش چهارده میلیارد تومان اوراق مشارکت، منابع مالی لازم را برای خرید گندم کشاورزان تأمین نمایند.
پس از آنکه نیروهای امنیتی کشور تحت پوشش نام قوه‌ی قضاییه در بلوار کشاورز تهران ساختمان وزارت جهاد کشاورزی را در اختیار گرفتند، برای وزیر این وزارتخانه نیز چاره‌ای جز این باقی نماند تا در یکی از ساختمان‌های خود در خیابان طالقانی (تخت جمشید) استقرار یابد. به واقع این جابه‌جایی بخشی از نیاز امنیتی دولت احمدی‌نژاد را هم برآورده می‌کرد تا آنکه دوره‌ی خس و خاشاک احمدی‌نژاد خیلی زود پایان گرفت و کرسی‌های دولتی را به مدیران حسن روحانی سپردند.

محمود حجتی وزیر جهاد کشاورزی کابینه‌ی روحانی در ابتدا بنا را بر آن نهاد که کاخ وزارت کشاورزی را از مابهتران حکومت پس بگیرد اما خیلی زود دریافت که مسجدومنبرهای جمهوری اسلامی جای بعضی کارها نیست. بنا بر این به جای آنکه گرهی از کار فروبسته‌ی کشاورزان کشور بگشاید، کاخی در مجاورت کاخ شیشه‌ای وزارت نفت در همان خیابان طالقانی (تخت جمشید) برای خودش بنا کرد. از افتتاح این کاخ جدید هنوز یک سال هم نگذشته است. اکنون وزیر جهاد کشاورزی از همین نقطه بر تمامی اراضی کشاورزی ایران حکم می‌راند.

کم‌تر روزی است که گروه‌های پرشماری از کشاورزان و دامداران کشور جهت اعتراض و دادخواهی مقابل کاخ نوساز وزارت جهاد کشاورزی گرد نیایند. چنانکه مقابل وزارت جهاد کشاورزی کشاورزانی دیده می‌شوند که مدیران ارشد حکومت کود دولتی فاسد بین‌شان توزیع نموده‌اند که هم درختانشان را خشکانده‌اند و هم زمین و خاک باغ‌هایشان را آلوده‌ کرده‌اند. حتا کم نیستند مرغدارانی که از سراسر کشور به منظور دادخواهی در همین مکان گرد می‌آیند تا شاید از دریافت دان مرغ جا نمانند. گندمکارانی هم با اتوبوس از مسیرهایی طولانی به سوی وزارتخانه می‌شتابند که علی‌رغم وعده و وعیدهای دولت پس از گذشت چندین ماه هنوز هم پول محصول فروخته شده‌ی خود را دریافت نکرده‌اند. همچنین در جمع این معترضان کم نیستند روستاییانی که مدیران ناکارآمد دولتی به دلیل سدسازی‌های بی‌رویه، زمین مزروعی آنان را خشکانده‌اند یا برنجکاران و چایکارانی که از واردات بی‌رویه‌ی چای رنج می‌برند. گروه‌های دیگری نیز از گرانی سموم نباتی گله دارند. عده‌ای هم پیدا می‌شوند که سیل تمامی محصول یک‌ساله‌ی ایشان را به غارت برده است.

ولی از مجموع مدیران ارشد همین برج نوساز وزارت جهاد کشاورزی کسی در خود چندان نیازی نمی‌بیند تا بخواهد پاسخگوی خواست‌های این معترضان باشد. معترضانی که پس از طی صدها کیلومتر راه و جاده، خودشان را به سر درِ ساختمان وزارت جهاد کشاورزی رسانده‌اند تا شاید از مدیران این وزارتخانه کسی پای درد ایشان بنشیند. ناگفته نماند که معاونان و مدیران ارشد جهاد کشاورزی همگی پنهان از چشمان مراجعان اداری از همان پارکینگ وزارتخانه به طور مستقیم به دفترشان می‌روند و بازمی‌گردند. آنوقت نگهبانان و حراست‌چی‌ها هم مردم معترض را سر کار می‌گذارند و می‌گویند که وزیر و یا فلان معاون او هنوز سر کار نیامده است و یا در مأموریت اداری به سر می‌برد. با این راهکار غیر اخلاقی پیداست که مردم تنها نگهبانان را پیش روی خود می‌بینند و با دروغ‌های همین نگهبانان سرآخر وقت و فرجه‌ی اداری نیز به پایان می‌رسد.

در همان خیابان طالقانی کمی آنسوتر از برج جدید و نوساز وزارت جهاد کشاورزی برج اتاق بازرگانی دیده می‌شود. در همین برج بود که هشتم مرداد ماه سال جاری محمود حجتی وزیر جهاد کشاورزی "جشن ملی شکر" را برگزار کرد. تا شاید همین جشن به ظاهر ملی به عنوان پشتوانه‌ای برای تأیید او در مجلس شورای اسلامی کارساز باشد. چون او بر بستری از آمارسازی‌های دولتی ادعا دارد که توانسته است ظرف وزارت چهار ساله‌اش تولید شکر را پانصد هزار تن افزایش دهد. محمود حجتی درحالی چنین جشنی را برگزار کرد که هنوز برای تأمین مصرف داخلی به تولید حدود ششصد هزار تن شکر دیگر نیاز دارد.

با این همه ناگفته نماند که نمایندگان اتاق بازرگانی بنا به طبیعت سودآوری واردات بی‌رویه‌ی شکر هرگز از رشد تولید داخلی رضایت نداشته‌اند. به واقع رضایت اتاق بازرگانی از محمود حجتی به داستانی بازمی‌گردد که بیش از نیمی از چهل و سه کارخانه‌ی قند و شکر در سطح کشور از سر بی‌کفایتی مدیران وزارت جها کشاورزی برای همیشه به کار خود پایان داده‌اند. در سازوکار بسته ماندن کارخانه‌های تولید قند و شکر بیش از همه آستان قدس رضوی نقش مخرب خود را ایفا می‌کند و پس از آستان قدس رضوی نیز گروهی از بنیادها و مراجع تقلید ضمن رقابت با هم نقش تخریبی خودشان را در تعطیلی صنایع قند و شکر به اجرا می‌گذارند. در این راستا ناصر مکارم شیرازی رقیبی سرسخت برای آستان قدس و دیگر بنیادها شمرده می‌شود. چون همگی بلااستثنا با هم مسابقه گذاشته‌اند تا با بسته ماندن کارخانه‌های قند و شکر، بازار واردات شکر را در انحصار همیشگی خویش در آورند. بی‌دلیل هم نیست که جشن ملی شکر در اتاق بازرگانی ایران برگزار می‌شود. چون محمود حجتی ضمن همسویی با نمایندگان اتاق بازرگانی، بسترسازی لازم و کافی جهت واردات شکر فراهم دیده است.

همزمان با برگزاری "جشن ملی شکر" در تهران، کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت تپه در اعتصاب به سر می‌بردند. حتا نیروهای امنتیتی به بهانه‌ی حفظ آرامش بیش از پانزده نفر از کارگران کارخانه را دستگیر کردند و به زندان سپردند. به واقع دولت با چهره‌ای غیر انسانی کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت تپه را از حقوق شهروندی باز می‌دارد تا آنان نتوانند بر مطالبات معوق حویش دست یابند. گفتنی است که کارگران زحمتکش هفت تپه علی‌رغم اشکال‌تراشی‌های مدیران دولتی همه ساله چیزی حدود صد هزار تن شکر تولید می‌کنند. ولی در جشنی که وزیر جهاد کشاورزی در تهران برگزار کرد نام و نشانی از این کارگران و کارگرانی دیگری که در تولید شکر کشور نقش داشته‌اند، دیده نشد. چون وزیر کشاورزی و دوستان او در اتاق بازرگانی با نادیده انگاشتن نقش کارگران از چرخه‌ی تولید، تمامی فرآیند تولید را به پای خودشان می‌نویسند. انگار کارگران کارخانه‌‌های قند و شکر کشور در این عرصه هیچ نقشی به عهده نداشته‌اند.

در آذر ماه سال گذشته محمود حجتی جشن خودکفایی گندم را با حضور حسن روحانی برگزار کرد. او در همین مراسم مدعی بود تولید گندم کشور را به یازده و نیم میلیون تن رسانده است که توانسته با رکوردی جدید به خودکفایی در این محصول دست یابد. چنین جشنی زمانی در تهران برگزار شد که کشاورزان گندمکار کشور هنوز به مطالباتشان جهت فروش گندم به وزارت جهاد کشاورزی دست نیافته بودند. اعتراضات این گروه از کشاورزان مقابل وزارت جهاد کشاورزی چنان بالا گرفت که مدیران وزارتخانه مجبور شدند با توزیع و فروش چهارده میلیارد تومان اوراق مشارکت، منابع مالی لازم را برای خرید گندم کشاورزان تأمین نمایند. این اوراق با بهره‌ی شانزده در صد از سوی دولت توزیع گردید. قرار است مدیران ارشد وزارت جهاد کشاورزی آذر ماه امسال هم همانند سال گذشته چنین مراسمی را در تهران راه بیندازند. بدون شک وزیر جهاد کشاورزی تنها بر بستر تبلیغاتی از این دست خواهد توانست دوام بیاورد و ماندگاری خود را بر کرسی وزارتخانه تضمین نماید. ولی هرگز نباید از این موضوع غافل ماند که ابتکار جشن خودکفایی گندم در حقیقت به وزیر جهاد کشاورزی در دولت احمدی‌نژاد باز می‌گردد. چون او نیز بر بستر آمارسازی‌های دولتی کسب رکورد یازده و نیم میلیونی را در تولید گندم تبلیغ می‌کرد.

دولت حسن روحانی هرگز خود را پاسخگوی مطالبات و خواست‌های مردم نمی‌بیند. چنانکه همواره در این عرصه، از سیاست سکوت پیروی می‌کند. پیداست که رهبر جمهوری اسلامی برای تک تک این مدیران الگو قرار می‌گیرد تا از پاسخگویی در مقابل پرسش‌های مردم بپرهیزند. وزیران حسن روحانی نیز در پیروی از سنت او و رهبر جمهوری اسلامی همین سیاست سکوت را اثربخش یافته‌اند. اما محمود حجتی وزیر جهاد کشاورزی دولت او، بیش از دیگران خودنمایی و فضل‌فروشی از پشت اتاق شیشه‌ای وزارت را کارساز حال و روز خویش می‌بیند. او چنان می‌اندیشد که پرهیز از رسانه‌ها و خبرنگارانِ غیر همسو با دولت، می‌تواند به خواست سوداگرانه‌اش در ماندگاری بر کرسی وزارت یاری برساند./

نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد