رحيم کاکايی

اوآتشی بود که هرگز خاموش نشد


مختومقلی، شاعر شوریده ای که همواره با حافظان اشباح خبيثه دروغ و نیرنگ و خرافات سر ستیز داشت

نباید فراموش کرد که نیروی زبان شعر مختومقلی و رسالت آن اصیل است. شعر بزرگ مختومقلی ثمره بزرگ خود را نه تنها درمیان خلق خود به ارمغان آورد بلکه در بین مردمان آسیای میانه آن زمان نیز اثر گذار شد. اشعار مختومقلی برای روشن کردن فضای زندگی و جاری ساختن هوایی تازه برباغ زندگی است. هنگامیکه مختومقلی در هنر خود تلاش ‌‌می‌کند تا مفاهیم پراهمیت موجود در زندگی را بیان کند، در واقع می‌خواهد در زندگی اجتماعی به گونه‌ای واقع گرایانه نشان دهد که چه چیزی پسندیده و چه چیزی نازیبا است. او احساس زیبایی شناختی موجود در آثارش را با اخلاق و آموزش عجین ‌‌می‌کند؛ میهن و ملت خود را بیش از هرچیز می ستاید؛ مخالف قبیله گرایی است و اتحاد انسان‌‌ها و دوستی بین آنها را پی می ریزد وسرانجام علیه ظلم وستم می شورد.