نظام جمهوری‌های موزی جان‌های بسیاری نیز گرفت؛ منازعات کارگری در مزارع موز اغلب به خشونت می‌انجامید. در سال ۱۹۲۸، در کلمبیا «کشتار موز» رخ داد؛ جایی که ارتش به روی کارگران اعتصابیِ شرکت یونایتد فروت ـ که خواهان دستمزد بالاتر و شرایط کاری بهتر بودند ـ آتش گشود. در میان قربانیان، زنان و کودکان نیز حضور داشتند. گابریل گارسیا مارکز، نویسندهٔ کلمبیایی و برندهٔ نوبل ادبیات، این واقعه را در رمان «صد سال تنهایی» بازتاب داد.

جزیره برای متفقین در مبارزه با آلمان مهم بود، به ویژه برای توقف میان‌راهی هواپیماهای جنگندهٔ آمریکا. چون دانمارک تحت اشغال آلمان بود، امضای قرارداد مستقیم برای ایجاد پایگاه نظامی ممکن نبود. آمریکا با دیپلمات دانمارکی، هنریک کافمان، در واشینگتن مذاکره کرد: آن‌ها می‌توانستند پایگاه‌های خود را بسازند، اگرچه در مدت اشغال، از گرینلند دفاع کرده و مردم آنجا را تأمین کنند.
از این توافق، پیمان دفاعی ۱۹۵۱ بین دانمارک و آمریکا شکل گرفت که هنوز معتبر است؛ آمریکا می‌تواند حضور نظامی خود در قطب شمال را افزایش دهد، حتی بدون آن‌که مالک گرینلند باشد. این یکی از استدلال‌هایی است که در کاخ سفید کمتر کسی حاضر به شنیدن آن است.

آمریکا برای آمریکایی‌ها»؛ این پیامی بود که جیمز مونرو در سال ۱۸۲۳ برای قدرت‌های استعمارگر اروپایی فرستاد. آن‌ها می‌بایست استقلال کشورهای جوان قارهٔ آمریکا را به رسمیت بشناسند. دونالد ترامپ امروز این دکترین را بازتفسیر می‌کند. هرگاه ایالات متحده بخواهد سیاست قدرت‌محور خود را توجیه کند، با علاقه به دکترین مونرو استناد می‌کند. حتی مسیر کنونی سیاست خارجی آمریکا نیز بر سخنرانی‌ای استوار است که بیش از ۲۰۰ سال پیش توسط جیمز مونرو ایراد شد. او پنجمین رئیس‌جمهور ایالات متحده و آخرین رئیس‌جمهور از نسل بنیان‌گذاران کشور بود. مونرو در جنگ استقلال آمریکا (۱۷۷۵–۱۷۸۳) علیه نیروهای استعماری بریتانیا جنگیده بود.

در پایان سال ۲۰۲۵، ایالات متحدهٔ آمریکا «راهبرد امنیت ملی» خود را منتشر کرد. دولت آمریکا به‌طور سنتی در این سند مشخص می‌کند که در آینده در حوزه‌های سیاست خارجی و امنیتی چگونه رفتار خواهد کرد. یکی از موتیف‌های تکرارشونده در سند دولت ترامپ، رجوع به آنچه «دکترین مونرو» نامیده می‌شود، است؛ دستورالعملی که در ۲ دسامبر ۱۸۲۳ از سوی رئیس‌جمهور وقت آمریکا، جیمز مونرو، در یک سخنرانی اصولی اعلام شد و در آن، پیش از هر چیز، مسئلهٔ تعیین و مرزبندی حوزهٔ منافع آمریکا در برابر نفوذهای اروپایی مطرح بود.