در این گفتوگو نخست تفاهمنامهی امضاشده میان دو رئیسجمهور ایران و آمریکا در روز پنجشنبه 28 خرداد 1405 بررسی شد. این امضا و تفاهم نامه شکست آشکار آمریکا و اسرائیل بود در هدفهای تجاوزکارانهشان که بدترین شکل آن در بیان ترامپ مبنی بر خواست نابودی تمدن ایران تبلور یافت. برای نخستین بار پساز نزدیک به پنجدهه دو رئیسجمهور ایران و امریکا این تفاهمنامه را امضا کردند و متن آن به دو زبان فارسی و انگلیسی تنظیم شده است، در این تفاهمنامه خواستهای محدودکنندهی قدرت نظامی ایران بهطور کامل حذف شده. اصلِ «غنیسازی» و رقیق کردن اورانیوم ذخیرهشده در ایران (و نه صدور ان به خارج) پذیرفته شد. و برای نخستین بار در تاریخ معاصر، حق متعاملانه ایران بر شاهراه تنگه هرمز را به رسمیت میشناخت (با ترتیبات دوجانبه و ویژه). بازسازی خرابیهای جنگ آمریکا و اسرائیل و سازماندهی سرمایهگذاریهای بزرگ را پذیرفت. و ...
در بخش دوم به وظیفههای حکومت و راهِ پیشِ رویِ اپوزیسیون پرداخته شد. در این بخش پیشاز هرمطلبی دربارهی وظیفهی دولت در حوزهی اقتصادی و رفاه مردم صحبت شد. و دو دیگر این که در دفاع از ایران، هیچچیز ضروریتر و اخلاقیتر از بازگرداندن قدرت به مردم نیست. و ضرورت ساماندهی یک گفتمان اساسی در آسیبشناسی سیاست خارجی حکومت ایران از زمان انقلاب تا به امروز با یک پرسش کلیدی از حکومت: چرا به اینجا رسیدیم؟ و در بخش آخر از برگزاری همهپرسی آزاد جهت تشکیل مجلس مؤسسان گفته شد برای تدوین یک قانون اساسی جدید؛ قانونی که بر مبنای دموکراسی، حاکمیت ملی و موازین حقوق بشری تنظیم شده باشد.
