محمود احمدینژاد، رئیسجمهور پیشین ایران، زمانی تهدید کرده بود که اسرائیل را نابود خواهد کرد. اکنون اما گفته میشود که او دقیقاً در مرکز یک طرح محرمانه آمریکایی–اسرائیلی برای تغییر قدرت در تهران قرار داشته است.
وقتی نیروی هوایی اسرائیل در نخستین روز جنگ، علی خامنهای، حاکم ایران، را کشت، یک حمله دیگر تقریباً بدون جلب توجه باقی ماند: بمباران ملک شخصی محمود احمدینژاد، رئیسجمهور پیشین، در منطقه نارمک تهران.
ناظران در آن زمان گمان میکردند اسرائیلیها حساب قدیمی را تسویه کردهاند؛ احمدینژاد در دوران ریاستجمهوریاش (۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳) دشمن سرسخت دولت اسرائیل به شمار میرفت. او هولوکاست را انکار میکرد و اسرائیل را به نابودی تهدید کرده بود، و در دوران او ایران بهطور قابل توجهی به ساخت بمب اتم نزدیک شد.
با این حال، در ماه مارس مجله آمریکایی «آتلانتیک» گزارش داد که بمبهای اسرائیلی در واقع به خانه رئیسجمهور سابق اصابت نکرده، بلکه یک ایست بازرسی سپاه پاسداران در نزدیکی آن را هدف گرفتهاند. اکنون روشن شده که این احتمالاً یک اشتباه نبوده است.
روزنامه «نیویورک تایمز» گزارش میدهد که احمدینژاد گفته میشود بخشی از یک طرح گسترده آمریکایی–اسرائیلی برای کودتا بوده است. بنا بر این گزارش، سرویس اطلاعات خارجی اسرائیل (موساد) احمدینژاد را بهعنوان شخصیتی «غیرمعمول» اما از نظر برخی طراحان مناسب برای تثبیت اوضاع ایران در صورت فروپاشی رژیم در نظر گرفته بود.
طبق این گزارش، در دولت واشنگتن این ایده مطرح بوده که از او چیزی شبیه «دلسی رودریگز ایرانی» ساخته شود؛ رودریگز معاون رئیسجمهور ونزوئلا است که پس از «ربوده شدن دیکتاتور نیکولاس مادورو» در ژانویه، کشور را در راستای سیاستهای دونالد ترامپ اداره میکند.
احمدینژاد در دوران ریاستجمهوری یک تندرو بود، اما در پایان دوره و بهویژه پس از کنار رفتن، از رژیم فاصله گرفت. به گفته مئیر جاوندار، نویسنده یک زندگینامه از او و کارشناس ایران در دانشگاه رایخمن تلآویو، «احمدینژاد دشمنان زیادی برای خود ساخته است» و «دچار خودبزرگبینی است».
او گفته میشود با طرح احتمال توافق هستهای با آمریکا، سپاه پاسداران را علیه خود برانگیخت. مشاور نزدیکش، اسفندیار رحیم مشایی، هشت سال پیش به اتهام جرائم امنیت ملی محکوم شد. خود احمدینژاد نیز از سوی شورای نگهبان از نامزدیهای بعدی ریاستجمهوری محروم شد و اخیراً عملاً در حبس خانگی قرار گرفت و تلفنهایش ضبط شد. گزارشها میگویند ۵۰ مأمور برای مراقبت از او مستقر شدهاند.
در هرجومرج پس از حمله اسرائیل–آمریکا، احمدینژاد موفق به فرار شد. به گفته یکی از نزدیکان قدیمیاش به مجله اشپیگل، چند روز بعد او در تهران شناسایی و به مکان نامعلومی منتقل شد.
بابک وحداد، تحلیلگر ایران، در شبکه X مینویسد احمدینژاد هنوز در ایران از «حمایت واقعی در میان طبقات کمدرآمد، استانها و حاشیه شهرها» برخوردار است؛ حمایتی که بهواسطه سیاستهای اقتصادی پوپولیستی و رفتار مردمی او شکل گرفته است. با این حال، او به «شخصیتی پارادوکسیکال» تبدیل شده است: فردی درون سیستم که با بسیاری از نمایندگان آن قطع رابطه کرده است.
«نیویورک تایمز» همچنین از سفرهای احمدینژاد به گواتمالا و مجارستان در سالهای اخیر خبر میدهد؛ کشورهایی که از متحدان نزدیک اسرائیل هستند و احتمالاً موساد میتوانسته در آنجا به او دسترسی داشته باشد. گفته میشود پس از بازگشت او از بوداپست در ژوئن ۲۰۲۵، چند روز بعد اسرائیل حملات به ایران را آغاز کرده است. واکنش محتاطانه او در شبکههای اجتماعی نیز توجهها را جلب کرده بود.
طبق این گزارش، موساد در ابتدای سال ۲۰۲۵ ترامپ را به جنگ با ایران ترغیب کرده است؛ ابتدا با هدف کشتن خامنهای و دیگر مقامات، که بخشی از آن نیز عملی شده است. سپس قرار بوده نیروهای کرد بسیج شوند تا رژیم تضعیف شود و در مرحله سوم، حکومت از درون فروبپاشد و «دولت جایگزین» شکل گیرد.
با این حال، رژیم تهران همچنان پایدار مانده است. اکنون نیز با حمله به کشورهای حاشیه خلیج فارس و انسداد تنگه هرمز تا حدی ابتکار عمل را به دست گرفته است. از اوایل آوریل آتشبس برقرار شده است.
اشپیگل اخیراً در مه ۲۰۲۵، یعنی پیش از حبس خانگی، با احمدینژاد در دفترش در منطقه ولنجک تهران دیدار کرده بود. او با موهایی خاکستری و لبخندی ملایم گفته بود: «وقتی حکومت میکنی، ۷۰ درصد کارها مخفی است. وقتی دیگر حکومت نمیکنی، ۴۰ درصد رازها آشکار میشود. فقط ۳۰ درصد برای همیشه پنهان میماند.» و افزوده بود: «باید دید زمان چه نشان میدهد.»
پس از بمباران در آغاز جنگ، او با یکی از دوستان ایرانیاش در آلمان تماس گرفته بود که بعدها با اشپیگل صحبت کرده است. احمدینژاد تنها گفته بود: «مردهها دیرتر از گور برمیخیزند.» به گفته این دوست، لحن او «سرسخت و مقاوم» بوده است: «انگار هنوز هم باید روی او حساب کرد.»
به نقل از شماره ۲۱ هفتهنامه اشپیگل ۲۰۲۶
