"يادداشت هفته"
يکشنبه ٦ ارديبهشت ١٤٠٥ / ٢٦ آوريل ٢٠٢٦
پس از هفتهها بمباران توسط آمریکا و اسرائیل و موشک و پهپاد پرانیِ حکومت ایران، اکنون ترامپ پایش را از طریق محاصره دریایی بر گلوی باقیمانده سران نظام گذاشته و فشار میدهد اما نمیتواند حکومت زخم خورده را تمام کش کند. در مقابل، سپاه پاسداران نیز از طریق تنگه هرمز و افزایش قیمت نفت متقابلا به ترامپ فشار میآورد تا پایش را بلند کند تا بتواند نفس بکشد. اما در ورای این تصویر، واقعیت دیگری نیز وجود دارد که برای بسیاری قابل رویت نیست و آن پیکر مردمان ایران است که در زیر جنازه متعفن حکومت در حال لِه شدن است. بیکاری، بیخانمانی بر اثر فقر، افزایش گرسنگی، فشارهای روانی از شرایط زیستیِ وحشتناکِ کنونی و بسیاری از مصائب دیگر، چالشهای موجودیتی است که جامعه ایران در آن زیر، با آنها دست و پنجه نرم میکند.
در همین حال، روند معادلاتِ پیچیده نه جنگ و نه صلح به آهستگی در حال پیشرفت است. در تازهترین تحولات مربوط به جنگ، عراقچی به اسلام آباد رفت تا پاسخ کتبی رژیم به پیشنهادات آمریکا را تسلیم میانجیگران کند. هیات همراه عراقچی در اسلام آباد میماند تا نتیجه گفتگوها با میانجیگران را به تهران ببرند در حالیکه عراقچی با یک ژست دیپلماتیک، گویی که برای مذاکره مستقیم به پاکستان نرفته، عازم مسقط و سپس مسکو میشود اما او در عین حال، بازگشت به اسلام آباد را برای روز دوشنبه طرح میکند.
ترامپ نیز در مقابل، سفر نمایندگان خود که در آستانه سفر به اسلامآباد بودند را لغو میکند. پیام ترامپ و وزیر دفاع کابینهاش اینست که ما عجلهای برای مذاکره نداریم و این حکومت ایران است که باید نگران گذر زمان باشد. در این میان خبر/شایعه اختلاف در رهبری حکومت ایران که معلوم نیست منبع اولیه آن از کجا بوده، به پستهایِ روزانهِ ترامپ در رسانه اجتماعیاش راه پیدا میکند. ترامپ در یکی از آخرین پستهایش مینویسد، «…کسی نمیداند چه کس یا کسانی در ایران حکومت میکند، منجمله خودشان. در هر صورت اگر آماده باشند تنها باید به ما اعلام کنند.»
حکومت ایران در چند دهه گذشته نشان داده است که تبحر خاصی در تبدیل بحرانهای جدی به فرصت و استفاده از هر مخاطرهای برای بقا و ماندگاری خود دارد. رژیم ایران اکنون نیز علیرغم وضعیت شکنندهاش و با توجه به شرایط آچمز در آچمز، یعنی بن بست در شَمای کلی جنگ و رسیدن به یک توافق، و بن بست در تصمیمگیری برای حفظ رژیمشان، علیرغم تکذیب از سوی مقامات مختلف حکومتی، از درز یا احتمالا انتشار آگاهانه اختلافات در بالای حکومت نگرانی چندانی به خود راه نمیدهد. رژیم ایران میداند که امید ترامپ برای پیدا کردن یک «دلسی رودریگز» مانند ونزوئلا در هیات حاکمه کنونی، نه تنها ضرری ندارد بلکه برای سران حکومتِ به شدت تضعیف شده وقت میخرد تا احیانا فشار به اقتصاد جهانی و نزدیک شدن به انتخابات میان دورهای آمریکا، ترامپ را مجبور به دادن امتیازاتی کند که بتواند پس از توافق احتمالی، تنها در حال سَکَرات به بقاء ادامه ندهد و علاوه بر راضی نگه داشتن بدنه اصلی حکومت، به لحاظ اقتصادی چشم انداز احیاء داشته باشد. باقیمانده رژیم کنونی به خوبی آگاه است که عدم توانایی برای پاسخگویی به نیازهای معیشتی مردم در کوتاه مدت پس از خاتمه جنگ، اگر چشم اندازی برایش وجود داشته باشد، با مطالبات فوری مردم روبرو خواهد شد که تهدید بمبها و موشکهای آمریکا و اسرائیل در برابرش ناچیز خواهد بود.
حمله یک فرد مسلح به هتل هیلتون شهر واشنگتن، جایی که ترامپ و مقامات تراز اول دولت آمریکا در مراسم ضیافت خبرنگاران کاخ سفید حضور داشتند، در شب شنبه پنجم اردیبهشت، فضای آرام پایتخت آمریکا را در هم ریخت. تا روز یکشنبه هنوز انگیزه مهاجم که گفته میشود به تنهایی عمل کرده است، مشخص نیست. فرد مظنون با نام کول توماس آلن، ۳۱ ساله، معلم مدرسه، از شهر تورنس در ایالت کالیفرنیا در جریان تیراندازی در لابی هتل دستگیر شد. ترامپ در یک کنفرانس مطبوعاتی که متعاقبِ حمله مسلحانه برگزار شد، در پاسخ به سوال یک خبرنگار که پرسید، «آیا این حمله میتواند در ارتباط با رژیم ایران بوده باشد،» گفت، فکر نمیکند اینطور باشد اما بسیاری از مجهولات به زودی مشخص خواهد شد. او همچنین اعلام کرد که هیچ چیزی نمیتواند او را از پایان دادن به جنگ ایران منصرف کند. در پی این حادثه، نمایندگان کنگره و سنای آمریکا از هر دو حزب با پیامهای وحدت آمیز خود این حمله تروریستی را محکوم کردند.
https://hambastegi.net/
