مردمان ایران،
در هفتههای اخیر، همزمان با تشدید تنشهای نظامی در سطح منطقه و افزایش فشارهای چندلایه بر ساختارهای سیاسی و اقتصادی ایران، روندی نگرانکننده در داخل کشور بهطور فزایندهای آشکار شده است: گسترش بازداشتهای گسترده، طرح اتهامات مبهم و امنیتی علیه شهروندان، و بازگشت سازمانیافته به نمایش اعترافات اجباری.
گزارشهای منتشرشده از سوی منابع رسمی و غیررسمی، از بازداشت صدها نفر در شهرهای مختلف حکایت دارد؛ افرادی که در بسیاری از موارد، بدون دسترسی به حقوق اولیه خود و در شرایطی نامعلوم نگهداری میشوند. همزمان، انتشار ویدیوهایی از «اعترافات» این بازداشتشدگان، بدون رعایت ابتداییترین استانداردهای دادرسی، بار دیگر یکی از ابزارهای شناختهشده اعمال کنترل سیاسی را به صحنه بازگردانده است.
این تحولات را نمیتوان به اقداماتی مقطعی یا واکنشی فروکاست. آنچه در حال وقوع است، نشانهای از یک الگوی منسجم برای بازتعریف کنترل اجتماعی از طریق ارعاب، حذف صداهای مستقل و گسترش دامنه جرمانگاری است؛ در این چارچوب، اتهاماتی چون «ارتباط با دشمن» یا «همکاری رسانهای» به ابزاری برای سرکوب آزادی بیان و قطع جریان آزاد اطلاعات بدل شدهاند.
اعترافات اجباری در این میان، نه برای کشف حقیقت، بلکه برای تثبیت روایت رسمی بهکار گرفته میشوند؛ روایتی که هرگونه کنش مستقل را به تهدیدی بیرونی تقلیل میدهد. این شیوهها، که در تضاد آشکار با اصول دادرسی عادلانه و کرامت انسانی قرار دارند، فاقد هرگونه اعتبار حقوقی و اخلاقیاند.
همچنین، گزارشهای مکرر از بیخبری خانوادهها، بازداشتهای ثبتنشده و ناپدیدسازیهای قهری، نشان میدهد که ابهام و سکوت تحمیلشده، خود به ابزاری برای گسترش ترس در سطح جامعه و بخشی از سازوکار سرکوب تبدیل شده است.
در همین چارچوب، اجرای موج جدیدی از احکام اعدام، از جمله اعدام معترضان بازداشتشده در جریان اعتراضات دیماه، نشانهای آشکار از تشدید سیاست ارعاب و تداوم سرکوب سیستماتیک در سایه شرایط جنگی است.
در چنین شرایطی، هر دو ائتلاف سیاسی همبستگی فراگیر برای آزادی و برابری در ایران و کنگرە ملیتهای ایران فدرال، موج اخیر بازداشتهای گسترده و اعترافات اجباری را بهشدت محکوم کرده و آن را نقض صریح حقوق بنیادین انسانی و نمونهای آشکار از سرکوب سازمانیافته میدانند.
ما اعلام میکنیم:
• بازداشتهای اخیر باید فوراً متوقف و تمامی بازداشتشدگان بدون قید و شرط آزاد شوند.
• اعترافات اجباری فاقد هرگونه مشروعیت بوده و استفاده از آنها باید بهعنوان نقض جدی حقوق بشر مورد پیگرد قرار گیرد.
• جان و سلامت بازداشتشدگان در معرض خطر جدی است و مسئولیت مستقیم آن بر عهده نهادهای مسئول است.
• سکوت در برابر این روند، به معنای تداوم و عادیسازی سرکوب خواهد بود.
ما از نهادهای حقوق بشری، سازمانهای بینالمللی و افکار عمومی جهان میخواهیم که در برابر این وضعیت واکنشی فوری و مؤثر نشان دهند.
آینده ایران نه در اتاقهای بسته قدرت، نه در سایه سرکوب و نه بر پایه تحریف و حذف ساخته خواهد شد. آنچه امروز با بازداشت، تهدید و اعترافگیری اجباری دنبال میشود، تلاشی برای تحمیل سکوت است، نه تثبیت اقتدار.
جامعهای که بهطور سیستماتیک از حقوق خود محروم میشود، در نهایت نه خاموش میماند و نه به این وضعیت تن میدهد. سرکوب میتواند زمان بخرد، اما مسیر را تغییر نمیدهد.
آنچه تعیینکننده است، اراده مردمی است که برای آزادی و برابری ایستادهاند—و این اراده، نه قابل بازداشت است، نه قابل اعترافگیری و نه قابل حذف.
همبستگی فراگیر برای آزادی و برابری در ایران
(متن تفاهمنامه ائتلاف سياسی "همبستگی فراگیر برای آزادی و برابری در ایران")
کنگره ملیتهای ایران فدرال
٢٨ اسفند ١٤٠٤ / ١٩ مارس ٢٠٢٦
