۸ مارس، یادآور بیش از یک قرن مبارزه جهانی زنان برای برابری، کرامت و آزادی است؛ روزی که ریشه در اعتراضات کارگران زن در نیویورک دارد و بعدها به ابتکار کلارا زتکین در کنفرانس سوسیالیستهای زن در کپنهاگ به عنوان روز جهانی زن تثبیت شد. این روز، نماد پیوند آزادی زن با عدالت اجتماعی و مبارزه علیه هر شکل از تبعیض است.
امسال، ۸ مارس در ایران نه فقط یک مناسبت تاریخی، بلکه ایستگاهی خونین در ادامه جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی - ژن،ژیان ،ئازادی » که بصورت جنبش ساختار شکنانه اوج پیدا کرده است، می باشد.
در هفته های اخیر، حکومت اسلامی با خشونتی عریان و آنچه میتوان آن را یک سرکوب سیستماتیک دولتی نامید، به جنگ با جامعه برخاسته است. قتلعام دیماه ۱۴۰۴، اعدامهای انتقامجویانه و فشار مضاعف بر فعالان، همگی بازتاب هراس حکومتی است که مشروعیت خود را از دست داده و تنها با ارعاب نفس میکشد. اما این جنبش، فراتر از اعتراض، یک مبارزه برای نفی کل نظام ولایتمحور است و به راه خود ادامه خواهد داد.
جنبش «زن، زندگی، آزادی» صرفاً جنبشی اعتراضی علیه یک قانون تبعیضآمیز نیست؛ این جنبش، نفی بنیادین ساختار تبعیض جنسیتی، تبعیض ایدئولوژیک و نفی کل نظام ولایتمحور است. زن ایرانی امروز برای حق انتخاب سرنوشت، برای پایان دادن به حکومت مرگ و برای استقرار نظمی سکولار و دموکراتیک مبارزه میکند.
۸ مارس امسال، روز بزرگداشت مادران دادخواه، زنان زندانی، دختران دانشجو، کارگران زن، معلمان، پرستاران و همه آنان است که هزینه ایستادگی را با زندان، تبعید، اخراج و حتی جان خود پرداختهاند. خون ریختهشده در خیابانهای ایران، از زاهدان تا تهران، از سنندج تا شیراز، تنها یک پیام دارد: جامعهای که زنانش به پا خاستهاند به مانند رودخانه ای است که هرگز به عقب بر نخواهد برگشت!
با این حال، باید در نظر داشت که سازماندهی در تداوم و پیروزی این جنبش نقشی حیاتی دارد. سازمانیابی، ایجاد همبستگی پایدار، عبور از پراکندگی و ساختن بدیلی روشن و قابل اتکا، امری حائز اهمیت است. در این راستا، داشتن برنامهای مشخص برای گذار دموکراتیک، توافق حداقلی بر سر اصول بنیادین مانند جدایی دین از دولت و برابری کامل حقوقی و جنسی-جنسیتی ضروری مینماید. همچنین، تضمین حقوق جامعه الجیبیتیکیو پلاس و تمامی اقلیتهای جنسی به عنوان بخشی جداییناپذیر از حقوق بشر، در کنار لغو هرگونه تبعیض ملیتی، مذهبی، فرهنگی و زبانی، از ملزومات اصلی تضمین آزادیهای اساسی است.
ما در این ۸ مارس اعلام میکنیم:
- مبارزه زنان ما بخشی جداییناپذیر از مبارزه جهانی برای آزادی و برابری است.
- هیچ گذار سیاسی بدون تضمین برابری کامل زنان، گذار به دموکراسی نخواهد بود.
- عدالت، جایگزین انتقام؛ و قانون، جایگزین سرکوب خواهد شد.
- آینده ایران تنها بر پایه سکولاریسم، حقوق بشر و حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش ساخته میشود.
زن، زندگی، آزادی / ژن، ژیان، ئازادی
پیش به سوی برابری، تکثر و رهایی
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
فوریه ۲۰۲۶ برابر با اسفند ۱۴۰۴
امضاکنندگان:
۱. انجمن زنان ایرانی - آلمانی کلن
۲. انجمن زنان پرتو
۳. انجمن زنان مونترال
۴. اتحاد چپ زنان
۵. انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶. انجمن فرهنگی ایران و سوئیس- ژنو
۷. بنیاد اسماعیل خویی
۸. جمعيت ایرانی حقوق بشر شمال کالیفرنیا
۹. جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران
۱۰. جمهوری خواهان جنوب کالیفرنیا
۱۱. حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۲. حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۳. زنان برای آزادی و برابری پایدار
۱۴. شبکه جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران
۱۵. شبکه همگرایی جمهوریخواهان سکولار دموکرات ایران
۱۶. صدای زنان سوسیال دموکرات ایران
۱۷. فدراسیون اروپرس
۱۸. کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۱۹. کمیته دفاع از حقوق بشر و برابری جنسیتی/ هجا
۲۰. کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۲۱. کمپین توقف قتل های ناموسی
۲۲. گروه «نه به جمهوری اسلامی - اورنج کانتی، کالیفرنیا»
۲۳. مادران پارک لاله - آلمان (دورتموند تا کلن)
۲۴. مادران صلح مونترال
۲۵. نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۶. همبستگی ملی ایرانیان فرزنو - کالیفرنیا
۲۷. همبستگی جمهوریخواهان ایران - مونترال
۲۸. همکاری کلکتیو - کلن
با حمایت:
۲۹. حزب آزادی و رفاه ایرانیان (آرا)
