حمله اسرائیل و ایالات متحده به ایران نقض حقوق بینالملل است. این اقدام با ممنوعیت توسل به زور در منشور سازمان ملل متحد در تعارض است و هیچ مبنای توجیهی نیز برای آن وجود ندارد.
<7b>
۲۸ فوریه ۲۰۲۶، از برلین
کریستیان رات
بر اساس منشور سازمان ملل متحد، حملههای نظامی به سایر کشورها اصولاً ممنوع است. تنها در موارد استثنایی، چنین حملههایی در چارچوب دفاع از خود در برابر حملات جاری یا حملاتی که بهطور فوری در شرف وقوع هستند مجاز شمرده میشود. اما ایران در این روزها به اسرائیل حمله نکرده است و همچنین هیچ حملهای نیز بهطور فوری در آستانه وقوع نبود.
تصویب قطعنامهای از سوی شورای امنیت سازمان ملل نیز میتواند استفاده از نیروی نظامی را مجاز کند، اما در این مورد چنین تصمیمی وجود ندارد و حتی درخواستی برای آن نیز ارائه نشده است.
وزیر دفاع اسرائیل، ازرائیل کاتز، در توضیح این حمله گفت: «دولت اسرائیل یک حمله پیشگیرانه علیه ایران آغاز کرده است تا تهدیدها علیه دولت اسرائیل را از میان بردارد.»
رئیسجمهور آمریکا، دونالد ترامپ، نیز استدلال کرد: «هدف ما این است که با از میان بردن تهدید فوری رژیم ایران، از مردم آمریکا محافظت کنیم.»
با این حال، حملات پیشگیرانه علیه تهدیدهای احتمالی آینده در حقوق بینالملل بهروشنی غیرقانونی محسوب میشوند. حتی اگر ایران سلاح هستهای در اختیار داشت — که هنوز چنین نیست — همین امر بهتنهایی نمیتوانست حمله نظامی را توجیه کند. البته میتوان و باید درباره این موضوع بحث کرد که آخرین فرصت برای جلوگیری از یک حمله هستهای قریبالوقوع چه زمانی است. اما در مورد ایران هنوز فاصله زیادی تا چنین وضعیتی وجود دارد. این کشور دستکم به چند ماه زمان نیاز دارد تا اصلاً بتواند یک سلاح هستهای تولید کند.
در تابستان ۲۰۲۵ نیز اسرائیل و ایالات متحده برنامه هستهای ایران را بهطور نظامی هدف قرار داده بودند. همان حملات هوایی نیز ناقض ممنوعیت توسل به زور در حقوق بینالملل بود. گفته میشود که آن حملات برنامه هستهای ایران را بهشدت عقب رانده است. بنابراین توجیه حملات کنونی به ایران با استناد به خطرات ناشی از برنامه هستهای این کشور حتی کمتر قابل قبول به نظر میرسد.
در ژانویه ۲۰۲۶، حکومت ایران اعتراضات را بهطور خونین سرکوب کرد و هزاران تا دهها هزار نفر را کشت. این اقدامات قتلهای خودسرانه بود و همچنین جنایتی علیه بشریت به شمار میرود که عاملان آن باید بهطور فردی مجازات شوند. با این حال، حتی چنین نقضهای شدید حقوق بشر نیز تنها در صورتی میتواند مداخله نظامی سایر کشورها را توجیه کند که با تأیید شورای امنیت سازمان ملل انجام گیرد.
ابزار موسوم به «مداخله بشردوستانه» که ناتو در سال ۱۹۹۹ برای توجیه حمله خود به صرب/ یوگسلاوی با هدف حفاظت از جمعیت کوسوو به آن استناد کرد، از سوی بسیاری رد شده است. از این رو، چنین اصلی هنوز بهعنوان عرف حقوق بینالملل پذیرفته نشده است. اسرائیل و ایالات متحده نیز حمله کنونی خود را در درجه نخست با استناد به حفاظت از مردم ایران توجیه نکردهاند.
به نقل سایت تاتس
<7b>
نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد
