فوریه ۲۰۲۶
پنجاهوپنجمین دورهٔ جشنوارهٔ بینالمللی فیلم روتردام (IFFR) از ۲۹ ژانویه تا ۸ فوریهٔ ۲۰۲۶ برگزار شد و سینمای ایران با مجموعهای متنوع از فیلمهای بلند و کوتاه، حضوری پررنگ و قابلتوجه در این رویداد بینالمللی داشت. آثار ایرانی این دوره با تمرکز بر تجربههای زیسته، تبعید، هویت، روابط انسانی و محدودیتهای اجتماعی، تصویری معاصر و چندلایه از سینمای ایران ارائه کردند.
در این دوره، سُهَیلا گلستانی، فیلمساز و بازیگر ایرانی که با نقشآفرینی در فیلم «دانهٔ انجیر معابد» (۲۰۲۴) ساختهٔ محمد رسولاف شناخته میشود، بهعنوان عضو هیئت داوران جایزهٔ Tiger Award حضور داشت.
در میان آثار شاخص، فیلم «زهرِ مارگیر و زنِ بیچاره» به کارگردانی وحید الوندیفر با روایتی مکابره و طنزآمیز توجهها را به خود جلب کرد. داستان فیلم دربارهٔ مارگیری است که برای سازمان پادزهر ایران کار میکند و پس از مرگی ناگهانی و بازگشتی معجزهآسا به زندگی، از ادامهٔ مسیر گذشتهٔ خود سر باز میزند. این فیلم سفرمحور با بهرهگیری از مناظر چشمنواز ایران، نگاهی انتقادی و تأملبرانگیز به شرایط زندگی در ایران امروز ارائه میدهد.
فیلم «جنس آب» ساختهٔ رسول لوف، به تجربهٔ نویسندهای ایرانی در تبعید میپردازد که در مواجهه با زبانی تازه، ناچار است احساس و معنا را از نو بازآفرینی کند تا امکان نوشتن دوباره برایش فراهم شود. فیلم کوتاه «یکی بود، یکی نبود» به کارگردانی یاسمین شاهبهرامی نیز با نگاهی شاعرانه، دوستی از راه دور میان دو دختر ایرانی را در گذر زمان روایت میکند و به دلتنگی و دشواری حفظ روابط عمیق در عصر ارتباطات دیجیتال میپردازد.
از دیگر آثار قابلتوجه، فیلم «نظربازی» ساختهٔ مریم تفکری است که با نگاهی خلاقانه به تاریخ سینمای ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷، محدودیت نمایش تماس فیزیکی میان زن و مرد را واکاوی میکند. این فیلم با کنار هم قرار دادن لحظات پُرتنش سینمای ایران، کلاژی شاعرانه میسازد که همزمان پژواک تجربهٔ معاصر فاصلهگذاری اجتماعی را نیز در خود دارد.
در کنار این آثار، فیلم «سه راهِ بازگشت» با همکاری مانیا اکبری، شیائولو گو و آندریا لوکا زیمرمن، تأملی چندصدایی بر مفهوم بازگشت، جابهجایی و هویت در بستر مهاجرت و تبعید ارائه میدهد. همچنین فیلم «وُلفگانگ» روایتی شخصی و جسورانه از زیستن در میان مرزهای جغرافیایی، زبانی و هویتی است؛ فیلمی ۹۸ دقیقهای و محصول مشترک ایران، فرانسه و سوئیس.
در مجموع، حضور فیلمهای ایرانی در پنجاهوپنجمین جشنوارهٔ بینالمللی فیلم روتردام، بار دیگر جایگاه سینمای ایران را بهعنوان سینمایی پویا، جسور و اندیشمند در عرصهٔ جهانی برجسته کرد.
