زندانی سیاسی عقیدتی ،
به مثابه گروگان جمهوری اسلامی

امروز، متعاقب خیرش انقلابی جوانان وطن، و کشتار بی‌سابقه توسط نیروهای سرکوبگر، بطور مثال انباشتن پیکر آنها در بهشت زهرا ،ما بار دیگر شاهد نمونه عریان قتل عام معترضان در خیابان ها  هستیم . بعد از قتل دولتی «مهسا امینی» و متعاقب آن خیرش انقلابی «زن زندگی آزادی» جنبش فراگیر کنونی، قویتر از قبل، مقال حاکمیت ایستاده  است. از قرار معلوم این‌بار معترضان قصد ندارند خیابان ها را ترک کرده و به خانه هایشان برگردند. در جنبش اخیر، همانطور که دیدیم ، خواست اقتصادی سریعا به خواست سیاسی تبدیل شد. مردم خواستار سرنگونی و برچیدن بساط حکومت ج.ا هستند. اولین خواسته آن‌ها جدایی دین از دولت است. می دانیم که هم‌اکنون زندان اوین، کهریزک، و شمار زیادی از زندان ها در سرزمین ما انباشته از جوانانی است که خواهان عدالت اجتماعی و برابری هستند.

مخاطبان گرامی، همانطور که اطلاع دارید، ماموران حکومت حتی به بیمارستان ها هجوم آورده و با استفاده از گاز اشک آور بر آن شده‌اند، کسانی را که در خیابان ها زخمی شده اند و بوسیله آمبولانس ها به بیمارستان ها منتقل شده اند و جهت مداوا بستری شده اند، به ضرب و شتم و بااستفاده از گاز اشک آور، بازداشت و  به بازداشتگاه ها برده شوند، که با اعتراض امدادگران، و همچنین خانواده های زخمی شدگان روبرو شده‌اند. 



همانطور که مخاطبان آگاه هستند ،سال‌هاست که فعالان حقوق بشر، وکلا، روزنامه نگارها، اهل قلم، هنرمندان، دانشجویان، نیروهای سیاسی -عقیدتی، فعالان سندیکایی در زندان ها بسر می برند. بطور مثال : « نسرین ستوده (در حال و حاضر آزاد است) زینب جلالیان، بهاره هدایت، مریم اکبری منفرد،  لیلا حسین زاده (آزاد شده است) وریشه مرادی، پخشان عزیزی، گلرخ ایرایی، هستی امیری (آزاد و مجدداً در مشهد بازداشت شده است) مهوش عدالتی، طاهره نوری، سها مرتضایی، زهرا صفایی، نرگس محمدی(آزاد و مجدداً در مشهد بازداشت شده است)، ناهید تقوی، معصومه اکبری، الهه محمدی، نیلوفر حامدی (هر دو آزاد شده‌اند). سپیده قلیان ( آزاد و مجدداً در مشهد بازداشت شده است.) سروناز احمدی, راحله راحمی پور. منیژه موذن …‌‌» که با کمبود امکانات  اولیه، فشارهای روحی روانی، شرایط بهداشتی نامناسب، فضای نا امن بند ها، اغلب در این بندها امکانات تماس تلفنی موجود نیست. ملاقات  با خانواده‌ها محدود است، هم‌چنین مشکلات  عدیده دیگر. طبق آمار کانون‌های حقوق بشر ی  تعداد۶۰ زندانی ژن در زندان اوین محبوس هستند‌. اغلب آن‌ها از بیماری‌های قلبی, عروقی ،تنفسی، عفونی و کلیوی رنج می برند. بند زنان اوین با وجود ظرفیت کم دارای آرامم جمعیت است. و هم‌چنین بازداشت صدها و صدها معترض در ایران ‌که فهرست اسامی آنان در اعتراضات اخیر موجود است. بازداشتی های اخیر در بند ها و انفرادی ها زندانی هستند. درهای بندها اغلب اوقات بطور مستمر قفل بوده و بازداشتی‌ها ساعات طولانی در فضای بسته نگه داشته می شوند. علاوه بر این، زنان زندانی در زندان اوین، از حد اقل خدمات درمانی نیز محروم هستند. این وضعیت بویژه  محدودیت های شدید هوا خوری برای زندانی ها پیامد های جسمی و روانی سنگینی به همراه دارد.                                                       
  باری، مخاطب من، حدود یک ماه از بازداشت نرگس محمدی و سپیده قلیان و هستی امیری و ده ها بازداشت شده‌ی دیگر می گذرد. تا کنون دادستانی مشهد از آزادی۱۹ تن از بازداشت شدگان مراسم هفتم «خسرو علی کردی » وکیل جان باخته خبر داده‌‌ست.  به گفته دادستانی تعداد بازداشتی‌ها در مراسم هفتم خسرو علیه کردی ۳۹ نفر بوده است. در حالی که بیش از۵۰نفر بازداشت شده بودند. 

طبق بیانیه «نرگس» وابسته به نرگس محمدی ،برنده جایزه نوبل ، ارتباط خانواده ها با زندانی ها بطور کلی قطع شده و بسیاری از بازداشت شدگان هیچگونه امکان تماس با جهان بیرون از زندان ندارند. همچنین تعدادی در سلولهای انفرادی نگهداری می شوند و تحت بازجویی های  شدید قرار دارند. همانطور که مخاطب آگاه است ، برادر زنده یاد خسرو علی کردی «جواد علی کردی» نیز در بازداشت بسر می برد. طرفه اینکه، مقامات امنیتی در مشهد، نه تنها بدون هیچگونه مجوز قانونی دست به بازداشت شرکت‌کنندگان در مراسم هفتم زنده یاد خسرو علی کردی زده‌اند، بلکه دادستانی ادعا کرده است که بازداشت این افراد بخاطر رفتار «هنجارشکنانه» آنها بوده است . دادستانی دست آخر،  با گشاده دستی می افزاید که:« اما رویکردی دستگاه قضایی به این رویداد ها با مدارا همراه بوده است ؟!»

هم اکنون زندانیان سیاسی - عقیدتی از قبیل« فاطمه سپهری» برغم بیماری حاد قلبی در بند  بسر می برد. محمد نوری‌زاد از زندانی به زندان دیگر تبعید می‌شود .اابوالفضل قدیانی بالای۸۰ سال، برغم بیماریهای قلبی، تنفسی و کلیوی زندانی است. مصطفی تاج‌زاده همچنین، سالهاست حبس است.

مخاطب من ،سعید ماسوری را بیاد داری، او به اتهام طرفداری از سازمان مجاهدین خلق  بیشتر از۲۴ سال عمرش را در زندان‌های ج.ا گذرانده است. او دانشجوی پزشکی در اروپا بود . مخاطب از خود می پرسد چرا او باید هنوز در بند باشد. زینب جلالیان هفده سال . مریم اکبری منفرد پانزده سال.، بهاره هدایت ده سال. مصطفی تاج‌زاده  شش سال از محکومیت دوازده سالش را حبس کشیده است. محمد نوری زاد؛ ظاهرا او مهمان همیشگی زندان اوین است. عبدالفتاح سلطانی، وکیل دادگستری و از مدافعان حقوق بشر و رضا خندان، از مخالفان حجاب اجباری . برای رضا خندان در این رابطه، چند بار پرونده سازی  کرده‌ند. ابوالفضل قدیانی همچنین.امروز از زندان آزاد می شود، فردا به محض این‌که به رهبری انتقاد می کند، ماموران امنیتی به خانه اش می ریزند و می گویند:« بفرمایید آقای قدیانی،  بازجو منتظر شماست.» ده ها زندانی دیگر نیز هستند که بخاطر نوع عقیده کیش و مرام  و مسلک در زندان بسر می برند. 

امروز ، در حال و اکنون، جوانان عدالت خواه در چهاردمین روز اعتراضات در اقصی نقاط ایران بازداشت شده اند. همان‌طور که مخاطب آگاه است تعدادی از بازداشتی ها را در بازجویی ها تحت فشار جسمی و روحی وادار به اعترافات اجباری کرده اند؛ اما ج.ا خودش نیز به این امر آگاه است که استفاده از  این گونه شیوه ها دیگر مردود شده است. 

مردمان آزاده جهان خواستار آزادی فوری و بدون هیچگونه قید و شرط همه زندانی های سیاسی و عقیدتی هستند . 
   
«رفتار غیر انسانی و شرایط تحقیرآمیز  و رنج جسمی و روانی  زندانیان، مصداق شکنجه و رفتار ظالمانه اس ‌.» ماده پنج اعلامیه جهانی حقوق بشر 

پاریس ،پازدهم ماه ژانویه سال ۲۰۲۶.                          محسن حسام