رمان ذرههای خاکستریی عشق با زیر عنوان "وصیتنامه" اثر مسعود نقرهکار، نویسندهی پر کار و خوش ذوق ساکن فلوریدا، اثری قابلتامل در ادبیات داستانیی معاصر است که به کالبدشکافی لایههای ژرف سیاسی، اجتماعی، و روانشناختیی بخشی از تاریخ معاصر ایران میپردازد.
مسعود نقرهکار، که افزون بر نویسندهگی، پزشک و پژوهشگر تاریخ است، در این رمان با نگاهی موشکافانه به سراغ مفاهیمی همچون مبارزه، شکست، خیانت و پیامدهای روحیی فعالیتهای سیاسی رفته است.
رمان گرد محور زندهگی و افکار افرادی میچرخد که درگیر جنبشهای سیاسی بودهاند. همانگونه که از نام کتاب پیداست، «وصیتنامه» نمادی از بازخوانیی گذشته و میراثیست که یک نسل برای نسل بعد بهجا میگذارد. داستان تنها یک روایت خطی نیست، بلکه واکاوی وجدان و حافظهی جمعیی قشری از جامعه است.
نویسنده با نگاهی انتقادی به بررسیی این موضوع میپردازد که چهگونه آرمانهای بزرگ گاهی در پیچوخم واقعیتهای سیاسی مسخ میشوند.
نقرهکار به دلیل پیشینهی پزشکی و روانپزشکیی خود، به خوبی توانسته فروپاشیی روانی، اضطراب و تروماهای ناشی از زندان و شکنجه را در قالب شخصیتهای داستانی ترسیم کند.
بخش قابلتوجهی از آثار نقرهکار، از جمله این رمان، به زیستِ در تبعید و چالشهای هویتی روشنفکران دور از وطن میپردازد.
سبک نقرهکار در این کتاب، ترکیبی از رئالیسم و گزارشنویسیی تحلیلی است. او ترسی از بیان عریان تلخیها ندارد و زباناش، زبانی صریح و بیپیرایه است که تلاش میکند از رمانتیسیسم فاصله بگیرد و به حقیقتِ رویداد نزدیک شود.
به نظر من او در وصیتنامهاش بیش از هر کار دیگرش به هدف زبانیاش نزدیک شده است.
....
صمصام کشفی
دهم ژانویه ۲۰۲۶
