logo





ستاره ی امید

دوشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۰ - ۰۸ نوامبر ۲۰۲۱

رسول کمال

new/rasoul-kamal1.jpg
به دومین کنگره ی حزب چپ

در آفتابی ترین روزِ پائیز
نشسته روبه رویِ پنجره ام
پرنده ای رهگذر
برتنِ تکیده ی شاخسارِ بی برگِ چنار
سرد وُ تلخ می خواند
میانِ برگ ریزانِ زرد
از امیدی دیرسال
و
بغضِ گلویش
گاه سبز می کند
نگاهم را
و
گاه چشمانم را
از اشک سرشار
و
حلقه هایِ اندوه
زنجیروار
بیرون می شوند
از سینه ی آهم
با این همه
دست می برم
به سویِ ستاره ها
تا سقفِ آسمان

07/11/2021
رسول کمال
این شعر را با صدای شاعر از این جا بشنوید


نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد