logo





به یاد محمود زکی پور

چهار شنبه ۱۲ آبان ۱۴۰۰ - ۰۳ نوامبر ۲۰۲۱

سعید رهنما

درگذشت مادر زکی پور، زنده کننده یاد دوست عزیز و همکار سابقم ، محمود زکی پور است. محمود را من اولین بار در ۱۳۵۴ در سازمان مدیریت صنعتی، در یک برخوردِ اتفاقی و غیر منتظره ملاقات کردم. روزی بود که رادیو خبر تیرباران جزنی و یارانش را تحتِ عنوانِ «فرار» اعلام کرده بود. همه چیز در حالت عادی به نظر می رسید. غمگین از پله های ساختمان سازمان مدیریت بالا می رفتم که جوانی بلند قد که پیش تر او را ندیده بودم به من نزدیک شد و پس از سلام با حالتی بر آشفته از من پرسید «شنیدید؟». در آن فضای امنیتی من با تعجب و تردید مکثی کردم و پاسخ مثبت دادم. لحظه ای به هم خیره شدیم، چشمانش اشک آلود شد و خداحافظی کرد. نمی دانستم که مدتی قبل از زندان آزاد شده و به تازگی به استخدام سازمان در آمده. روز بعد به جستجوی اش رفتم و به تدریج بهم نزدیک شدیم. بعدا به من گفت که زندانی سیاسی و از هواداران چریک های فدائی بوده. با شروع حرکت های اعتراضی در۱۳۵۶ و در دوران انقلاب بهمن در ایجاد شورا و بعد از آن اتحادیه سراسری شوراهای سازمان گسترش نقش فعالی داشت، و او نیز به عضویت هیئت اجرایی اتحادیه انتخاب شد.



کاری از ثمیلا امیر ابراهیمی، ۱۳۵۱

با شروع فعالیت های اتحادیه، محمود رابط ِسازمان فدائیان خلق با اتحادیه بود، و با آن که فدائیان در آن زمان به نسبت دیگر جریانات سیاسی بیشترین تعداد هوادار را در کارخانجات و موسسات وابسته به سازمان گسترش و در اتحادیه و شوراهای آن داشتند، او با متانت و شخصیتِ آرامی که داشت، به هیچ وجه سعی نمی کرد که سیاست تشکیلاتی ای خارج از تصمیمات کنگره ها، شورای مرکزی و هیئت اجرائی، را توصیه کند یا به آن اصرار ورزد. زکی پور یک انقلابیِ سوسیالیست و دموکرات بود، و در آن جوِ پر هرج و مرج در اتحادیه شوراها محبوبیت بسیار داشت. در یکی از کنگره های اتحادیه ریاست جلسه را عهده دار بود. (عکسی از آن جلسه داشتم که متاسفانه پیدایش نکردم.) در اول ماه مه سال دوم انقلاب، سازمان فدائی تصمیم گرفت که بجای راهپیماییِ جداگانه، پُشت سرِ اتحادیه شوراهای گسترش راهپیمایی کند، و محمود در این برنامه ریزی نقش مهمی داشت. با تضعیفِ شوراهای واقعی و خرابکاری های انجمن های اسلامی، اتحادیه تضعیف می شد، و با شروع گروگانگیری در سفارت امریکا و به دنبال آن جنگ ایران و عراق، و استقرار اسلامگرایان همه ما از جمله محمود از محل کار اخراج شدیم. مدتی بعد محمود در سال ۱۳۶۲ دستگیر شد و پس از تحملِ سال ها زندان در جریان قتل عام زندانیان سیاسی اعدام شد. حتی جسدش را هم به خانواده تحویل ندادند . او مانند سایر مبارزینِ به خاک افتاده ی این جنایت سهمگین، در گوری گمنام در خاوران خفته است. یاد محمود زکی پور، انسان شریف و مبارزِ جنبش کارگری و سوسیالیستی ایران گرامی باد.


نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد