سباستیان مول
جشنهای دویستوپنجاهمین سالگرد تأسیس ایالات متحده
اگر پدران بنیانگذار میدانستند...
Wed 1 07 2026
پنجاه سال پیش، ایالات متحده توانست جشنهای دویستمین سالگرد استقلال خود را با موفقیت برگزار کند. اما اکنون، در آستانه دویستوپنجاهمین سالگرد، اوضاع کاملاً متفاوت است؛ چرا که ترامپ، همان کارهایی را میکند که از ترامپ انتظار میرود.
جرالد فورد بیتردید از جمله رؤسای جمهور کاریزماتیک و درخشان آمریکا نبود، اما دستکم یک کار را نسبتاً خوب انجام داد: برگزاری مراسم دویستمین سالگرد استقلال ایالات متحده.
او به فیلادلفیا رفت؛ به ساختمان ایالتیای که در آن، ۵۶ نماینده مستعمرات بنیانگذار، اعلامیه استقلال را امضا کرده بودند.
فورد در سخنرانی خود بر دوراندیشی و شجاعتی تأکید کرد که تدوین و امضای آن سند تاریخی میطلبید. او همچنین یادآور شد که این اعلامیه تا امروز نیز برای هر آمریکایی تعهد و مسئولیتی به همراه دارد. در پایان نیز ارزیابی کرد که کشور تا چه اندازه در تحقق آرمانهای آن سند پیش رفته و هنوز چه مسیر طولانیای در پیش دارد.
اما ترامپ چه کرد؟
رئیسجمهور کنونی نیز در سخنرانی افتتاحیه جشنهای دویستوپنجاهمین سالگرد، اشاره کوتاهی به اعلامیه استقلال داشت. به گفته او، پدران بنیانگذار گرد هم آمدند تا ۲۵۰ سال پیش «آمریکا را به آزادی باشکوه برسانند». سپس بلافاصله افزود که اکنون این خود اوست که آمریکا را «بزرگتر و بهتر از هر زمان دیگری» میکند.
تصویری که ترامپ از تاریخ آمریکا ارائه داد، دقیقاً همان اسطورهای بود که نویسنده آمریکایی جیمز بالدوین زمانی با طعنه چنین خلاصه کرده بود:
«نیاکان ما همگی قهرمانانی آزادیخواه بودند؛ آنان در بزرگترین کشور جهان زاده شدند؛ در جنگ شکستناپذیر و در صلح خردمند بودند؛ مردان، نیرومند و مردانه بودند و زنان، پاکدامن و معصوم.»
جشنواره، نمایش و قفس مبارزه
از نگاه ترامپ، تلاش برای دستیابی به «اتحادی کاملتر» ــ عبارتی که در مقدمه قانون اساسی آمریکا آمده است ــ دیگر ضرورتی ندارد.
از همین رو، دیگر برنامههای جشن در روزهای آینده نیز رنگوبویی کاملاً غیرتاریخی و سطحی دارند.
قرار است نشنال مال، فضای نمادین و تاریخی واشنگتن، به یک «نمایشگاه ایالتی» (State Fair) تبدیل شود؛ آمیزهای از شهربازی، بازار محصولات کشاورزی و جشنواره محلی که، به اعتقاد نویسنده، همانند برگزاری مسابقات هنرهای رزمی در کاخ سفید، شأن این میدان عمومی و نمادین ملت آمریکا را تنزل میدهد.
در ادامه، رژهای نظامی و نمایش هوایی برگزار خواهد شد و در نهایت ترامپ راهی کوه راشمور میشود؛ جایی که تصویر چهار رئیسجمهور آمریکا ــ آبراهام لینکلن، تئودور روزولت، جرج واشنگتن و توماس جفرسون ــ بر صخره حک شده است. نویسنده با لحنی انتقادی مینویسد که ترامپ، با نوعی خودبزرگبینی، میخواهد خود را در کنار آنان قرار دهد.
اما آنچه در این جشنها وجود نخواهد داشت، یک گفتوگوی رسمی و جدی درباره وضعیت کنونی ملت آمریکا است.
این امر شاید دیگر غافلگیرکننده نباشد، اما همچنان تکاندهنده است.
به نقل از نشریه تاتس آلمان ۲۷ ژوئن ۲۰۲۶
|
|