مذاکرات منطقهای وجهانی عملی عاقلانه است اما ضرورت اصلی، تعامل با ملت ایران است
مقاله نخست نشریه پیام جبهه ملی ایران شماره۲۲۶ مورخ ۲۹ خرداد ۱۴۰۵
Sun 21 06 2026
هموطنان عزیز ! ملت شرافتمند ایران ! وطنمان در شرایطی بس خطیر و موقعیتی متلاطم و دشوار گرفتار است.مام میهن در گردابی وحشتناک از بحران ها دست و پا می زند و از فرزندانش یاری می طلبد.میهن ما در طی یک سال گذشته دو تهاجم و تجاوز آشکار خارجی با خسارات جانی و مالی بی سابقه را پشت سر گذاشته و صحنه هایی دلخراش مانند بمباران مدرسه در میناب و کشتار کودکان بی گناه همراه با تخریب های گسترده هزاران ساختمان و کشته شدن زنان و مردان بسیار از پیر و جوان گرفته تا نظامی و غیر نظامی را تجربه کرده است.
در داخل کشور نیز کاربدستان حکومت جمهوری اسلامی،در برخورد با معترضان به نابسامانی های اقتصادی و سیاسی به ویژه در دیماه،نهایت خشونت را به کار برده و هزاران نفر را در خیابان های سراسر کشور به خاک و خون کشیدند.افزون بر آن ماشین اعدام آنان نیز یک روز هم خاموش نمانده و بازداشت و زندانی کردن افراد،از اقشار مختلف به امری یومیه بدل شده است.در کنار این عدم امنیت و فقدان ثبات و پایداری در جامعه،گرانی و تورم باور نشدنی و روز افزون که تا حد مختل شدن کامل معیشت مردم پیشرفته،بیکاری و فقر عمومی،قطع اینترنت،بلاتکلیفی همگانی در این حالت پر ابهام نه جنگ و نه صلح و آتش بس نا پایدار،امکان هر فعالیت و حرکت اقتصادی و سیاسی را از همه سلب نموده است.
تجاوز و تهاجم قدرت های خارجی که به بهانه حمایت از مردم ایران صورت گرفت،یقینا به زیان ملت ایران تمام شده و به روند اعتراضات مدنی و قانونی ملت ایران به شدت آسیب وارد نمود.فریب خوردگانی که به منظور موج سواری روی دریای اعتراضات به حق مردم،بیگانگان را به حمله به ایران دعوت کرده و فراخوان های نسنجیده با وعده های دروغین ،را در هماهنگی با اربابان خود برای مردم صادر کردند،در تمامی فجایع صورت گرفته سهم دارند و باید پاسخگوی اعمال خائنانه خود باشند. ناگفته نباید گذاشت که در طی تهاجمات صورت گرفته ،نیروهای مسلح ایران و مدافعان حریم کشور و حفظ تمامیت ارضی آن، صرفنظر از بعضی عملیات غیر ضروری منجر به دشمن تراشی در منطقه، ایستادگی و مقاومتی در خور و ستودنی نسبت به متجاوزان از خود نشان دادند.
تجربیات یک سال گذشته آشکارا ثابت کرد که از راه جنگ و حمله خارجی و خشونت گرایی،ما ملت ایران هیچگاه به مردم سالاری و حاکمیت ملی نخواهیم رسید.برای نیل به آزادی و استقلال و استقرار حاکمیت ملی باید به مبارزات مدنی قانونمند،خشونت پرهیز اما فراگیر و گسترده روی آورد.جهت کسب موفقیت در این استراتژی کارساز،یقینا باید به تشکل ها گروید و به تقویت آنها همت گماشت.اقدامات فردی و پراکنده راه به جایی نمی برد و نتیجه ای به بار نخواهد آورد.سازمان های سیاسی و جوامع مدنی و اتحادیه های صنفی و سندیکا ها هستند که می توانند در این فرایند اثر گذار و نقش آفرین باشند.
جبهه ملی ایران هشت سال قبل در تاریخ پنجم مردادماه ۱۳۹۷ به حاکمیت جمهوری اسلامی پیشنهاد نمود که برای خیر و صلاح ایران،و توسعه و پیشرفت آن،و برای تامین آینده ی سعادتمندانه این سرزمین،از پافشاری بر ایده های ناموفق و برخورد خشونت آمیز با اکثریت ملت ایران،دست برداشته و برای ایجاد یک وفاق ملی،سه گام بردارد.اول زندانیان سیاسی را در سراسر کشور آزاد نماید.دوم آزادی های اولیه و انسانی ملت ایران مانند آزادی احزاب و اجتماعات،آزادی مطبوعات و رسانه ها و آزادی انتخابات را محترم بشمارد.و سوم این امکان را میسر نماید تا ملت ایران در یک انتخابات آزاد و منصفانه بتواند نمایندگان واقعی خود را به یک مجلس ملی حقیقی بفرستد که در آن مجلس بحران های عدیده کشور را بررسی و ریشه یابی نموده و نظم و نسق صحیحی را برای آینده کشور ترسیم نمایند.
جبهه ملی ایران مجددا در تاریخ ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۱ در اوج جنبش زن،زندگی،آزادی، پیشنهاد تشکیل یک کنگره ملی از نمایندگان احزاب،اتحادیه ها،سندیکا ها و جوامع مدنی را مطرح نمود تا بستر لازم برای تحول مسالمت آمیز و قانونمند را در جامعه ی متکثر ایران مهیا گرداند.
در شرایط کنونی کشور،پس از گذراندن دو جنگ و تحمل خساراتی عمده،شاهد گفتگوهای حکومت جمهوری اسلامی با طرف های درگیری و تعامل با آنان هستیم.ما ضمن تایید و تاکید بر لزوم این مذاکرات و کوشش در جهت دور کردن آتش جنگ از کشور،یک بار دیگر به سردمداران حکومت جمهوری اسلامی گوشزد می کنیم که برای نتیجه بخش بودن تعاملات منطقه ای و جهانی،راه گفتگو با ملت ایران و توجه به خواسته های بر حق مردم این سرزمین را باز نمایند و راه تعامل با ملت را در پیش گیرند.
|
|
