عصر نو
www.asre-nou.net

مصاحبه با ریم حسین، مشهورترین داور زن آلمان

«یک مدرسه برای زندگی»

مصاحبه: آنا اهلبراخت
Thu 4 06 2026



ریم حسین (زنی فلسطینی‌تبار) رکورددار داوری در آلمان است. او بازی‌های فوتبال مردان و زنان را سوت زده است. اکنون برای آخرین بار به‌عنوان داور در زمین حضور یافته است.

اشپیگل:
خانم حسین، همین حالا شما پس از ۲۰ سال در بوندس‌لیگای زنان، ۱۵۶مین و آخرین مسابقه خود را قضاوت کردید. این لحظه چه حسی داشت؟

حسین:
حسی بسیار خوب.

اشپیگل:
این بازی، آخرین هفته فصل بود: هامبورگ اس‌وی مقابل بایرن مونیخ. نخستین بازی شما در بوندس‌لیگا هم در سال ۲۰۰۶ در هامبورگ بود. تصادفی بود؟

حسین:
خیلی دوست داشتم آخرین بازی‌ام هم در هامبورگ باشد. مسابقه فوق‌العاده‌ای بود: هامبورگ در لیگ ماند، بایرن قهرمان شد. روزی عالی بود، اما حتی یک قطره اشک هم نریختم—تا امروز.

اشپیگل:
با این حال به نظر احساسی می‌آید.

حسین:
خیلی‌ها در ورزشگاه مرا غافلگیر کردند. تحت تأثیر قرار گرفتم، اما حس دلتنگی ندارم. با رضایت کامل به کارنامه‌ام نگاه می‌کنم و همیشه فکر می‌کردم باید زمان درست خداحافظی را پیدا کنم.

اشپیگل:
چرا همین حالا؟

حسین:
زاویه دیدم تغییر کرده است: تا پایان ۲۰۲۵ هنوز بازی‌های بین‌المللی را هم قضاوت می‌کردم. در ۴۵ سالگی تجربه زیادی دارم، اما گاهی با مصدومیت هم روبه‌رو بوده‌ام.

اشپیگل:
عامل دیگری هم نقش داشت؟

حسین:
فهمیدم که به موفق‌ترین دوره کاری‌ام نگاه می‌کنم. بنابراین باید طوری کنار می‌رفتم که اعتبارم آسیب نبیند. برایم مهم بود وقتی هنوز در سطح خوب هستم کنار بروم و با حس خوب خداحافظی کنم.

اشپیگل:
شما پس از بیبیانا اشتاین‌هاوس، دومین زنی بودید که در فوتبال حرفه‌ای مردان قضاوت کردید.

حسین:
وقتی در فصل ۲۰۱۵/۲۰۱۶ وارد لیگ دسته سوم مردان شدم، ۳۵ ساله بودم. بسیار افتخار می‌کردم که چنین اعتمادی به من شد. برای من همیشه مهم بود که به‌عنوان یک زن، از پسِ الزامات فوتبال حرفه‌ای مردان برآیم.

اشپیگل:
چرا؟

حسین:
اشتباه در فوتبال مردان پیامدهای بزرگی دارد. تماشاگران بیشترند، بازتاب رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی هم شدیدتر است. احساس می‌کردم مدام این موضوع مطرح است که یک زن داور بازی است. این فشار ایجاد می‌کرد. حتی می‌گفتند: «برای یک زن خوب قضاوت کرد.»

اشپیگل:
خودتان را الگو می‌دانید؟

حسین:
بله، من و بیبیانا را پیشگام می‌دانم. برایم مهم بود که این موضوع به یک امر عادی تبدیل شود. نشان دهیم که توانش را داریم. چرا باید مسئله فقط جنسیت باشد؟ من به‌خاطر عملکردم به سطوح بالاتر رسیدم. باید معیار اصلی، عملکرد خوب داوران زن و مرد باشد—بدون توجه به جنسیت.

اشپیگل:
شما دکتر داروسازی هستید و به‌طور اصلی در یک داروخانه کار می‌کنید که همراه خواهر و برادرتان اداره می‌کنید. این شغل دوم چقدر برایتان مهم بود؟

حسین:
در دوران تحصیل داروسازی خودم فوتبال بازی می‌کردم و حتی پیشنهادهایی از هامبورگ و وولفسبورگ داشتم. اما فکر نمی‌کردم بازیکن سطح اول یا ملی‌پوش شوم. آن زمان ساختار حرفه‌ای فوتبال زنان هم مثل امروز پیشرفته نبود. حتی امروز هم یک فوتبالیست زن معمولاً برای بعد از دوران بازی‌اش تأمین نیست—مگر اینکه قراردادهای تبلیغاتی زیاد یا حقوق بسیار بالا داشته باشد. داوران زن هم حالا بهتر حقوق می‌گیرند، اما باز هم می‌گویم: نباید همه چیز را روی این مسیر گذاشت.

اشپیگل:
مهم‌ترین بازی‌های شما کدام بودند؟

حسین:
در سطح ملی: نیمه‌نهایی جام حذفی زنان بین هامبورگ و وردر برمن در سال گذشته؛ ورزشگاه با تمام ‌ظرفیت، جو فوق‌العاده، عملکرد تیمی عالی. و در سطح بین‌المللی: نخستین بازی جام جهانی‌ام در سال ۲۰۱۹ در گرونوبل، برزیل مقابل جامائیکا. فضای باورنکردنی بود، صدای خودم را نمی‌شنیدم. صحنه‌های دشواری داشتیم که به‌عنوان تیم به‌خوبی حل کردیم.

اشپیگل:
شما می‌خواهید همچنان با فوتبال در ارتباط باشید. ادامه راه چگونه خواهد بود؟

حسین:
فصل آینده همچنان در مرکز کمک‌داور ویدئویی (VAR) لیگ فوتبال آلمان فعالیت خواهم کرد—این کار برایم در اولویت است. علاوه بر آن، به‌عنوان ناظر و مربی در حوزه داوری هم فعالیت خواهم داشت. اینکه اولین ناظر زن در بوندس‌لیگا باشم، هدف آینده من است. قضاوت مستقیم بازی‌ها را قطعاً دلم تنگ خواهد کرد—این برای من واقعاً یک مدرسه زندگی بود.

به نقل از هفته‌نامه اشپیگل شماره ۲۳ سال ۲۰۲۶