عصر نو
www.asre-nou.net

محمد عباسی، چهاردهمین معترض دی‌ماه، اعدام شد؛

هشدار درباره ادامه روند اعدام‌های روزانه زندانیان سیاسی
Thu 14 05 2026



سازمان حقوق بشر ایران؛ ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۵: رسانه‌های رسمی در ایران از اجرای حکم اعدام محمد عباسی، معترض بازداشت‌شده در زمستان گذشته خبر دادند. او چهاردهمین زندانی است که در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ اعدام شده است.

قوه قضائیه جمهوری اسلامی که محمد عباسی را به «کشتن» یک مأمور نیروی انتظامی متهم کرده بود، اعلام کرده است که خانواده فرد کشته‌شده او را «قصاص کرده‌اند».

سازمان حقوق بشر ایران ضمن محکوم‌کردن اعدام محمد عباسی و ۱۳ معترض دیگر، درباره ادامه روند اعدام روزانه زندانیان سیاسی هشدار می‌دهد. محمود امیری‌مقدم، مدیر این سازمان، گفت: «در حال حاضر ده‌ها معترض در صف اعدام و صدها نفر دیگر در معرض خطر صدور حکم اعدام قرار دارند. اگر هزینه سیاسی اعدام‌ها برای جمهوری اسلامی افزایش نیابد، در هفته‌ها و ماه‌های آینده شاهد ادامه اعدام‌های روزانه خواهیم بود. از این‌رو، توقف فوری صدور و اجرای احکام اعدام باید یکی از شرط‌های محوری هرگونه گفت‌وگو، مذاکره یا توافق میان جامعه جهانی و جمهوری اسلامی باشد.»

بنابه گزارش خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه، حکم اعدام محمد عباسی، یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، روز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت ماه، به اجرا درآمد. در این گزارش به محل دقیق اجرای حکم اعدام اشاره‌ای نشده، اما براساس اطلاعاتی که به‌دست سازمان حقوق بشر ایران رسیده، عباسی در زندان قزل‌حصار کرج اعدام شده است.

براساس این گزارش، «حکم قصاص محمد عباسی، قاتل شهید دهقانی، به‌موجب رسیدگی پرونده در دادگاه و تقاضای اولیای دم اجرا شد». قوه قضائیه جمهوری اسلامی محمد عباسی را به «کشتن» یک افسر نیروی انتظامی، سرهنگ دوم شاهین دهقانی کاکاوندی، در جریان اعتراضات ۱۷ دی‌ماه در شهر ملارد استان تهران متهم و اعلام کرده است که خانواده فرد کشته‌شده او را «قصاص کرده‌اند».

محمد عباسی، معترض ۵۵ ساله، ۲۰ دی ماه سال گذشته به‌همراه دخترش فاطمه و یک نفر دیگر بازداشت شد. آن‌ها متهم شدند که ۱۷ دی‌ماه یک مأمور نیروی انتظامی را به قتل رسانده‌اند. رسانه‌های حکومتی ۳۰ دی «اعترافات اجباری» محمد و فاطمه را پخش کردند و دادگاه آن‌‌ها ۷ بهمن‌ماه برگزار شد.

در جریان دادگاه، تصاویر دوربین‌های مداربسته‌ای به‌عنوان دلیل حضور محمد عباسی در محل و در اختیار داشتن چاقو پخش شد که در آن‌ها هویت فرد ادعایی مرتکب جرم قابل شناسایی نیست. در بخشی از محاکمه قاضی از محمد عباسی درخواست کرد که شخصاً از خود دفاع کند. دفاع او «اعتراف» به اتهام‌های ادعایی و درخواست بخشش بود.

اتهام عباسی «محاربه» از طریق «مباشرت و همکاری با رژیم کودک‌کش صهیونیستی، دولت آمریکا و گروه‌های متخاصم و عوامل وابسته به آن‌ها منتهی‌به شهادت مامور کلانتری، سرهنگ شهید شاهین دهقانی کاکاوندی در اثر وارد آوردن ضربات متعدد سلاح سرد»، «ایجاد رعب و وحشت، ناامن‌سازی جامعه با کشیدن سلاح سرد در شرایط جنگی و وضعیت‌های امنیتی» و همچنین «مباشرت در به شهادت رساندن مامور کلانتری» اعلام شده است.

محمد عباسی یکی از نخستین معترضان اعتراضات دی‌ماه بود که به اعدام محکوم شد؛ شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی در تاریخ ۵ اسفند ۱۴۰۴ او را برای اتهام محاربه به اعدام و مصادره اموال محکوم کرد؛ همچنین محمد عباسی به اتهام مباشرت در قتل شاهین دهقانی کاکاوندی به قصاص محکوم شد.

فاطمه عباسی، دیگر متهم این پرونده به ۲۵ سال حبس محکوم شد و دیوان عالی کشور احکام این پدر و دختر را تأیید کرد.

با شروع حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴، اجرای احکام اعدام در ایران تقریباً متوقف شده بود، اما از ۲۷ اسفندماه اعدام‌ها ازسر گرفته شد و تاکنون دست‌کم ۲۶ زندانی سیاسی، شامل ۱۴ معترض دی‌ماه، یک معترض «زن، زندگی، آزادی» و ۱۱ نفر وابسته به گروه‌های اپوزیسیون ممنوعه، ۶ نفر با اتهام جاسوسی و نیز دست‌کم ۸ نفر با اتهامات مرتبط با مواد مخدر و ۱۷ نفر با اتهام قتل اعدام شده‌اند.

سازمان حقوق بشر ایران در گزارشی که ۱۰ اردیبهشت‌ماه منتشر شد، به ۴۴ نفر از معترضانی که برای آنان حکم اعدام صادر شده است، پرداخته بود. با گذشت ۲ هفته از انتشار گزارش، سه نفر از معترضانی که در آن‌جا به پرونده‌شان پرداخته شده بود، اعدام شده‌اند.

توجه به این نکته ضروری است که ۴۴ مورد ذکرشده در این گزارش تعداد حداقلی معترضان محکوم به‌اعدام است که سازمان حقوق بشر ایران موفق به راستی‌آزمایی و دریافت اطلاعات دقیق درمورد احکام آنان شده است. براساس اطلاعاتی که این سازمان جمع‌آوری کرده است، صدها نفر دیگر از بازداشت‌شدگان در ارتباط با اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز با حکم اعدام و اتهام‌های منتهی به مجازات اعدام مواجه‌اند.

این درحالی است که به گفته محمود امیری‌مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، احکام اعدام صادرشده برای معترضان «نتیجه دادرسی‌های به‌شدت ناعادلانه است که در آن‌ها روند دادرسی رعایت نشده و به‌جای شواهد معتبر، به اعترافات اخذشده تحت شکنجه استناد شده است».

محمد عباسی چهاردهمین معترض دی‌ماه ۱۴۰۴ بود که حکم اعدامش به اجرا درآمد؛ ۱۳ معترض دیگر اعتراضات دی‌ماه که طی هفته‌های گذشته اعدام شدند، به‌ترتیب عبارت‌اند از:

صالح محمدی
، کشتی‌گیر ۱۹ساله‌، به اتهام قتل یک مأمور پلیس در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه در قم، به قصاص نفس و همچنین به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده بود. او در مرحله بازجویی و تحقیقات مقدماتی وادار به اعتراف علیه خود شده و این اعترافات را بعداً در دادگاه پس گرفته و شهادت داده بود که آن‌ها تحت شکنجه و اجبار اخذ شده، اما دادگاه این ادعا را نپذیرفت و با استناد به اعترافات و «گزارش‌های شهود عینی» حکم محکومیتش را صادر کرد. او بامداد پنج‌شنبه ۲۸ اسفندماه «با حضور جمعی از مردم قم» به دار آویخته شد.

سعید داودی
، معترض هم‌پرونده صالح محمدی که اول فروردین ۱۴۰۵ شمسی ۲۲ساله می‌شد، به اتهام «محاربه ازطریق کشیدن سلاح سرد در تجمعات غیرقانونی و اغتشاشات منتهی‌به قتل و شهادت عوامل نیروی انتظامی، اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و دولت متخاصم ایالات متحده آمریکا و عوامل وابسته به آنان، تحریک مردم به جنگ و کشتار به‌قصد برهم‌زدن امنیت کشور» به اعدام محکوم شده بود. او بامداد پنج‌شنبه ۲۸ اسفندماه «با حضور جمعی از مردم قم» به دار آویخته شد.

مهدی قاسمی
، معترض جوانی بود که به‌اتهام مشارکت در یک مأمور نیروی انتظامی در شهر قم در تاریخ ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، هم با اتهام محاربه به اعدام و هم به قصاص نفس محکوم شده بود. اطلاعات بیشتری درباره او و پرونده‌اش در دست نیست. او بامداد پنج‌شنبه ۲۸ اسفندماه «با حضور جمعی از مردم قم» به دار آویخته شد.

امیرحسین حاتمی
، معترض ۱۸ساله که ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ همراه با شش تن دیگر به اتهام حمله به یک پایگاه بسیج در شرق تهران بازداشت شده بود، برپایه «اعترافات اجباری» که پیش‌از محاکمه از او اخذ شده بود، با اتهام «محاربه» و «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شد. این محکومیت درحالی بود که متهمان این پرونده همگی از دسترسی به وکیل محروم بودند و در دادگاه با وکلای تسخیری محاکمه شدند. او ۱۳ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ در زندان قزل‌حصار کرج اعدام شد.

محمدامین بیگلری
، معترض ۱۹ساله که ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ همراه با شش تن دیگر به اتهام حمله به یک پایگاه بسیج در شرق تهران بازداشت شده بود، برپایه «اعترافات اجباری» که پیش‌از محاکمه از او اخذ شده بود، با اتهام «محاربه» و «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شد. این محکومیت درحالی بود که متهمان این پرونده همگی از دسترسی به وکیل محروم بودند و در دادگاه با وکلای تسخیری محاکمه شدند. او که هم‌پرونده امیرحسین حاتمی بود، ۱۶ فروردین ۱۴۰۵ در زندان قزل‌حصار کرج به‌ دار آویخته شد.

شاهین واحدپرست کلور
، معترض ۳۰ساله که ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ همراه با شش تن دیگر به اتهام حمله به یک پایگاه بسیج در شرق تهران بازداشت شده بود، برپایه «اعترافات اجباری» که پیش‌از محاکمه از او اخذ شده بود، با اتهام «محاربه» و «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شد. این محکومیت درحالی بود که متهمان این پرونده همگی از دسترسی به وکیل محروم بودند و در دادگاه با وکلای تسخیری محاکمه شدند. او که هم‌پرونده امیرحسین حاتمی و محمدامین بیگلری بود، ۱۶ فروردین ۱۴۰۵ در زندان قزل‌حصار کرج به‌ دار آویخته شد.

علی‌ فهیم،
معترض ۲۳ ساله‌ای که ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ همراه با شش تن دیگر به اتهام حمله به یک پایگاه بسیج در شرق تهران بازداشت شده بود، برپایه «اعترافات اجباری» که پیش‌از محاکمه از او اخذ شده بود، با اتهام «محاربه» و «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شد. این محکومیت درحالی بود که متهمان این پرونده همگی از دسترسی به وکیل محروم بودند و در دادگاه با وکلای تسخیری محاکمه شدند. او که هم‌پرونده امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست کلور بود، ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ در زندان قزل‌حصار کرج اعدام شد.

امیرعلی میرجعفری
که به «آتش زدن مسجد جامع قلهک و حمله به مأموران با سلاح سرد (نیمچه قمه)» در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و همچنین «لیدری اقدامات ضد امنیتی شبکه موساد در آن منطقه» در تهران متهم شده بود، با اتکا بر اعترافاتش علیه خود، به اعدام محکوم شد، اما اطلاعات مستقل بیشتری درباره این پرونده‌ در دست نیست. او اول اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان قزل‌حصار کرج اعدام شد.

عرفان کیانی
۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده و دادگاه انقلاب اصفهان او را براساس اعترافاتش علیه خود، به اتهام «محاربه از طریق کشیدن سلاح از نوع قداره به‌جهت ارعاب و اخافه مردم و قدرت‌نمایی، مسدود کردن خیابان‌ها، اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار» به اعدام محکوم کرده بود. او پنجم اردیبهشت ۱۴۰۵ در مکانی نامعلوم در اصفهان اعدام شد.

ساسان آزادوار
، ۲۱ ساله و قهرمان کیوکوشین کاراته، به استناد اعترافاتش علیه خود، به اتهام «محاربه» از طریق «حمله به مأموران نیروی انتظامی، پرتاب سنگ، تخریب خودرو نیروی انتظامی، تحریک مردم به جنگ و کشتار با یکدیگر به قصد برهم زدن امنیت کشور و تشویق دیگران به اغتشاشات و آشوب در کشور» به اعدام محکوم شده بود. او دهم اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان مرکزی اصفهان (دستگرد) اعدام شد.

ابراهیم دولت‌آبادی‌نژاد
، پدر دو فرزند، با اتهام‌هایی از قبیل «اقدام عملیاتی برای رژیم صهیونیستی و آمریکا و عوامل وابسته به آن‌ها برخلاف امنیت کشور از طریق لیدری و هدایت اغتشاشگران در منطقه طبرسی مشهد که منجربه شهادت تعدادی از نیرو‌های تأمین امنیت شد، انسداد مسیر‌های عبور و مرور مردم، آتش‌سوزی و تخریب اموال عمومی و خصوصی و حضور مسلحانه» در اعتراضات روز‌های ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، به اعدام و مصادره اموال محکوم شده بود. او ۱۴ اردیبهشت‌ماه در مکانی نامعلوم اعدام شد.

مهدی رسولی
متهم شده بود که ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در «به شهادت رساندن» یک مأمور امنیتی در مشهد نقش مستقیم داشته‌، در جریان اعتراضات از سلاح‌هایی چون چاقو، شمشیر دست‌ساز و کوکتل‌مولوتف استفاده کرده و همچنین در تخریب اموال عمومی مشارکت داشته است. او که براساس «قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشور‌های متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» به اعدام و مصادره اموال محکوم شده بود، ۱۴ اردیبهشت‌ماه در مکانی نامعلوم اعدام شد.

محمدرضا میری
متهم شده بود که ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در «به شهادت رساندن» یک مأمور امنیتی در مشهد نقش مستقیم داشته‌، در جریان اعتراضات از سلاح‌هایی چون چاقو، شمشیر دست‌ساز و کوکتل‌مولوتف استفاده کرده و همچنین در تخریب اموال عمومی مشارکت داشته است. او که براساس «قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشور‌های متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» به اعدام و مصادره اموال محکوم شده بود، ۱۴ اردیبهشت‌ماه در مکانی نامعلوم اعدام شد.

منبع:
https://iranhr.net/fa/articles/8748/