اعلاميه مشترك حزب دموكراتيك مردم ايران و سازمان فدائيان خلق ايران (اكثريت)
به مناسبت روز جهانی کارگر
برابر با ١١ ارديبهشت ١٤٠٥ بمناسبت روز جهانى كارگر - اول ماه مه ٢٠٢٦
Mon 27 04 2026
اول ماه مه ، روز جهانى كارگر، يادآور مبارزات تاريخى طبقه كارگر براى دستيابى به عدالت اجتماعى، آزادى و برابرى و كرامت انسانى است. ما، دو سازمان سياسى چپ ايران، در شرايطى اين روز را گرامى ميداريم كه كشور ما با پيامدهاى ويرانگر اين تجاوز نظامى و جنگ تحميلى به مردم ايران، بحرانهاى اقتصادى و اجتماعى عميق و تداوم استبداد سياسى مواجه است.
اين جنگ و تجاوز نظامى، بيش از هر قشر ديگرى، زندگى و معيشت كارگران و زحمتكشان را هدف قرار داده است. تخريب زير ساخت ها ،بيكارى گسترده، كاهش دستمزدهاى واقعى، ناامنى شغلى و گسترش فقر، تنها بخشى از پيامدهاى مستقيم وغير مستقيم اين وضعيت اسفناك است. از زمان شروع اين تجاوز نظامى به ايران، حدود دو ميليون كارگر ايرانى شغل خود را از دست داده اند و كارگران و زحمتكشان ايران نه تنها قربانيان اصلى جنگ اند، بلكه از ابتدايى ترين حقوق انسانى و صنفى خود نيز محروم شده اند.
بى ترديد خواسته هاى بر حق كارگران اين نيروى اصلى مدافع ميهن كه بر اثر اين جنگ ويرانگر و تجاوز نظامى كار خود را از دست داده اند، نیازمند توجهی ويژه است.
علاوه بر این، اعتراضات گستردۀ مردمی دیماه ۱۴۰۴، خیزشی که اگرچه در کلانشهر تهران با اعتراض بازاریان آغاز شد و سپس در شهرهای دورتر ادامه یافت، اما در نهایت به موجی سراسری در سراسر کشور تبدیل شد، بیش از هر عامل دیگری تحت تأثیر بیکاری، تورم افسارگسیخته و افزایش بیرویهٔ قیمت مواد خوراکی و ضروریترین نیازهای زیستی شکل گرفت؛ روندی که زندگی میلیونها نفر را به مرز ناپایداری رسانده و آنان را هر روز فقیرتر کرده است. «غم نان»، همراه با سرکوب سیاسی و محکومیت به زندگی شاقه زیر خط فقر، میلیونها نفر از جمله کارگران و مزدبگیران را به کف خیابان کشاند؛ رخدادی که شوربختانه به یک فاجعۀ ملی تبدیل شد.
ما با تأکید بر پایان دادن به هرگونه درگیری نظامی و با محکوم کردن این تجاوز نظامی به خاک میهن، خواهان صلحی پایدار و عادلانه هستیم؛ صلحی که بر پایهٔ منافع ملی ایران، حفظ تمامیت ارضی کشور و تضمین حقوق دموکراتیک همهٔ شهروندان استوار باشد. تداوم جنگ تنها به تعمیق فقر، سرکوب و نابودی بیشتر زندگی مردم خواهد انجامید.
در این روز، ما بر مطالبات اساسی طبقهٔ کارگر ایران تأکید میکنیم، از جمله خواستار:
تضمین حق تشکلیابی مستقل، حق اعتصاب و اعتراض -
تعیین حداقل دستمزد عادلانه متناسب با هزینهٔ واقعی زندگی -
امنیت شغلی و لغو قراردادهای موقت -
دسترسی همگانی کارگران به خدمات درمانی و تأمین اجتماعی -
- پایان دادن به سرکوب فعالان کارگری و آزادی بیقید و شرط همهٔ زندانیان سیاسی، صنفی و عقيدتى در ايران هستيم.
تداوم سرکوب سیاسی، از محرومسازی حقوق اساسی تا برخوردهای قضایی و امنیتی با معترضان، در قالب صدور و اجرای مجازات اعدام به اوج نقض سازمانیافتهٔ حق حیات رسیده و نگرانیهای گستردهای در جامعه برانگیخته است. در میان اعدامشدگان و محکومان، کسانی دیده میشوند که در پی اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ و جنبش «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شدهاند؛ نسلی که آیندهٔ کشور به مشارکت و امید آنان وابسته است.
ما مجازات اعدام را مغایر با اصول بنیادین حقوق بشر و کرامت انسانی دانسته و خواستار لغو فوری و بیقید و شرط آن هستیم. همچنين با صراحت مخالفت خود را با استبداد حاكم بر ايران اعلام مى كنيم، زيرا معتقديم بدون گذار به دمكراسى در كشور و تضمين آزادى هاى سياسى و مدنى، دستيابى به عدالت اجتماعى و حقوق كارگران ناممكن است و مبارزه براى حق و حقوق كارگران ، بخشى ضرورى و جدايى ناپذير و در پيوند با مبارزه براى دمكراسى و حاكميت مردم ميباشد.
ما از تمامی نیروهای مترقی، نهادهای کارگری، روشنفکران و مردم آزادیخواه ایران دعوت میکنیم تا در راه تحقق صلحی پایدار و عزتمند، عدالت اجتماعی، و در دفاع از کرامت انسانی، برابری در برابر قانون و حق انتخاب زندگی شایسته برای تمامی مردم ایران، و از جمله کارگران و فرودستان میهن عزیزمان ایران، اتحاد و مبارزهٔ خود را گسترش دهند.
زنده باد همبستگى جهانى كارگران
نه به تجاوز و تهاجم نظامى به ميهن
زنده باد صلح و آزادى
حزب دمكراتيك مردم ايران
سازمان فداييان خلق ايران (اكثريت)
برابر با ١١ ارديبهشت ١٤٠٥ اول ماه مه ٢٠٢٦