عصر نو
www.asre-nou.net

شعار‌ها و کشتار‌ها نباید صدای عقل و جان انسان‌ها را خاموش کند


Sun 25 01 2026

اتابک فتح‌اله‌زاده

new/atabak-fatholahzadeh1.jpg
باز هم فضای جنگ و حمله نظامی آمریکا در این روز ها پر رنگ تر شده است . دقیقا روش نیست در ذهن ترامپ چه می گذرد و چه می شود و افزون بر این ، نقشه راه و اهداف احتمالی تهاجم آمریکا چیست. آن گونه که به نظر می رسد، حمله نظامی آمریکا و اسرائیل می تواند مانند بلایای آسمانی ، ناگهانی و ویرانگر رخ دهد .

پرسش اساسی برای ما برای ما این است در صورت وقوع حمله نظامی ، راه مقابله و موضع ما چیست؟

موضع حاکمیت در قبال جنگ تا حدی روشن است . شواهد نشان می دهد قصد آقای خامنه ای این است که به سیم آخر بزند و به خیال خود می‌خواهد نقش « امام حسین شیعیان » را بازی کند . از سوی دیگر آقای رضا پهلوی و حامیان او به زعم خود بر این باورند که می توانند با کمک آمریکا و اسرائیل تهران را فتح کنند.

اما پرسش اصلی این است : موضع جمهوری خواهان دمکرات در قبال این جنگ و مداخله نظامی چیست ؟

البته می توان با یک پاسخ ساده گفت که ما با حمله نظامی موافق یا مخالفیم. اما چنین پاسخی کافی نیست مسئله را حل نمی کند.

سوال واقعی این است: اگر جنگی رخ دهد، موضع عملی جمهوری خواهان دمکرات چه خواهد بود؟

آیا از تهاجم نظامی آمریکا حمایت کرد؟

یا آن گونه که داریوش همایون می گفت،« اگر تهاجم خارجی رخ دهد، من در برابر نیروی خارجی از کشورم دفاع خواهم کرد .»

به نظر من در این مرحله جمهوری خواهان دمکرات می توانند روشن و صریح اعلام کنند:
۱ – ما مخالف سیاست های ماجراجویانه جمهوری اسلامی درحوزه خارجی هستیم و آن را بر خلاف منافع ملی خود می دانیم.

۲ – ما مخالف حمله نظامی خارجی به عنوان ابزار «تغییررژیم هستیم».

باید تاکید کرد هزینه و فشار این جنگ در نهایت به ضرر مردم تمام خواهد شد، نه خامنه ای. این موضع ما به معنای دفاع از جمهوری اسلامی و یا سازش کاری نیست؛ بلکه دفاع از جامعه و آینده کشور است.

به نظرم جمهوری خواهان دمکرات باید سریع و روشن اعلام بکنند اگر آمریکا و اسرائیل به ایران حمله کنند، ما دست به دست آمریکا و اسرائیل نخواهیم داد .برای ما ننگ و عار است به این جنگ مشروعیت بخشیده و به نیروی پیاده نظام سیاسی یک پروژه خارجی تبدیل شویم .

در عین حال تاکید کنیم اگر حمله بشود ما در کنار حکومت جمهوری اسلامی قرار نخواهیم گرفت . به باور ما استعفای آقای خامنه ای سنجیده ترین راه برای کاهش خطر حمله نظامی است .

باید در هنگامه جنگ مبلغ سرسخت حفاظت از جان غیر نظامیان باشیم و هم زمان تلاش کنیم با فروپاشی احتمالی ، کشور ما به هرج و مرج افسار گسیخته نینجامد . با آغاز جنگ مخالف علنی خود را با تبدیل ایران به میدان جنگ نیابتی اعلام کنیم .

می دانم در شرایط کنونی جمهوری خواهان دمکرات آن چنان وزنی ندارند که مانع وقوع جنگ شوند، اما دست کم در این شرایط می توانند به نتایج و مواضع حداقلی مشخصی برسند.

گزارشات میدانی نشان می دهد فضای کشور و ذهنیت مردم به سبب خشم و نفرت از جمهوری اسلامی چیز دیگری است . بطور مثال در تظاهرات اخیر مردم به اشتباه روی حرف های ترامپ حساب باز کرده بودند . حتی اگر آقای رضا پهلوی هم فراخوان نمی داد به سبب نارضایتی و نفرت از حکومت با حرف‌های ترامپ هم به خیابان می آمدند.

با این همه معلوم نیست حمله آمریکا چه سمت و سو و اهدافی خواهد داشت . نیرو های دمکرات و آزادی‌خواه نمی توانند موافق حمله نظامی آمریکا باشند . هیچ معلوم نیست اگر کشور ما وارد این اتاق تاریک شود پس از مداخله نظامی چگونه و به چه شکلی از این اتاق تاریک بیرون می آید . نمی‌توان با خوش بینی و غیر مسئولانه گفت «انشالله گربه است» و یا با گفتن این که اوضاع دیگر بدتر از این نمی‌شود، سیاه چاله را ندید.

آرزوی من این است جنگی رخ ندهد و برداشت من نادرست باشد. اما واقعیت های روی زمین چیز دیگری نشان می دهد. استراتژی ما حفظ کشور ما، ایران است. استقبال از جنگ و تهاجم آمریکا و اسرائیل خودکشی سیاسی است. ما اختلافی بر سر سرشت و ماهیت تبهکارانه جمهوری اسلامی نداریم اما منطقی نیست که بگویم حکومت جمهوری اسلامی به هر شکل و به هر قیمتی باید برود .

آشکار است ، جهنمی که نظام جمهوری اسلامی برای ملت درست کرده است، ممکن است مردم از هر ضربه ای به حکومت خوشحال شوند، اما فردای بعد از ضربه جایی است که سیاست واقعی شروع می شود در این هنگامه دیگر ترامپ و نتانیاهو حضور ندارند ....... فقط ما می‌مانیم و خرابه‌ها و ۹۰ میلیون انسان که آب و نان می‌خواهند