در خلوت
Fri 23 01 2026
بهروز داودی
 در خلوتِ خودم
آرام و آشکار
مثل پرندهای بال بسته
پَرتابه بر زمین
می گریم
در خلوتِ خودم
جوان و جوانیم را
به خاک میسپارم
اینگونه
با بالهای شکسته
همزادِ خاک میشوم
در خلوتِ خودم
خونابه میخورم اکنون
تا مثل لاله
بر ساقه سبزِ فریادی
جوانه زنم
۲۳ ژانویه ۲۰۲۶
|
|