logo





سوگ

چهار شنبه ۱۳ فروردين ۱۳۹۹ - ۰۱ آپريل ۲۰۲۰

بهمن پارسا

صبحگاهان که بنفشه در باغچه
تن در انبوه شبنم پیچیده و
افرا بر خاک مرطوب بیشه،
بی برگ قد برافراشته
آفتاب ِ سَخی آرام بر می آید و
تن خاک را به گرمی می نوازد.
سنجابی از شاخه یی به شاخه یی می جهَد،
اندکی دور تر بیدِ مجنون است که
با شاخسارانی سر نگون
گویی می گریَد.
سینه سُرخی سرآسیمه فرود میاید
کمی اینجا
کمی آنجا، از شاخه یی به شاخه یی دیگر،
بال بر میکشد بی آنکه
غمِ بی برگی این و آن باشدش.
هُرم آفتاب ،شبنم از تنِ بنفشه برگرفته
تنه ی افرا و خاک را به گرمی نواخته.
بید مجنون امّا
افکنده گیسوان ِ ناز و نازُکش را
بر مزار بنفشه.
سنجاب بازیگوش
رد ِ آهی را که با دود از سینه یی فرا میرود
میگیرد و بر شاخساران بی برگ می جهد یکبار دیگر.
بنفشه امّا تا صبحگاهی که خواهد آمد
چشم به راه شبنم ها است.

****************************************************
چهارم آوریل 2020 مریلند



نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد