بيانيه شورای عمومی دفتر تحکيم وحدت پيرامون

اجرای پروژه نظارت استصوابی در دانشگاه​ها

 

 

با آغاز سال تحصيلی جديد، گمانه​هايی پيرامون شروع پروژه جديد در جهت سرکوب صدای هرگونه مخالفی، اين بار در عرصه فکر و انديشه و در دانشگاه​های کشور زده​می​شد. به گونه​ای که با مطرح ساختن آيين​نامه کهنه نظارت بر فعاليتهای فرهنگی در دانشگاه​ها، همت بر آن گمارده​اند تا عرصه نظارت استصوابی حاکمان را تا صحنه نهادهای دانشگاهی بکشانند و از اين روزن نگهبانان و ناظران خود را در صحن دانشگاه​ها به عرصه فعاليت وارد کنند. قصد آنان از اين طرح تکثير ولايت​های زير فرمان دستگاه حاکمه، در عرصه فکر و انديشه است تا به گمان خود صدای مخالفتی که از سوی دانشجويان، به عنوان حاملان فکر و انديشه به سطوح مختلف جامعه، بر می خيزد را خنثی نمايند.

اما زهی خيال باطل....

درک نادرست حاکمان مستبد از دانشگاه و دانشجو اولين خطای ديکته​کنندگان اين طرح است. دانشجويانی که پيشرو در نقد نهادهای انتصابی و نظارت استصوابی بوده​اند، و همواره از حقوق تمامی افراد در شرکت در انتخابات آزاد و بدون هيچ قيد و بندی دفاع می​کردند و کانديداتوری بدون نظارت قيم مآبانه را حق تمامی افراد می​شمردند، هرگز زير بار نظارت استصوابی هيأت​های نظارت دانشگاه​ها نخواهند رفت و اجازه حضور چکمه​پوشان در نهادهای مدنی دانشگاهی را نخواهند داد. دانشگاه ، بازار و دانشجويان ، کسبه بازار نيستند که فرق قانون و فرمان را ندانند و در مقابل هر صدای نخراشيده​ای گردن خم کنند.

اما جای بسی تاسف که اينک شاهد آنيم که رييس جمهور و کابينه او که مدعی اصلاحات سياسی بودند و شعار استقلال سياسی دانشگاه​ها را سر می​دادند امروز بر فرامين و بخشنامه​های شورای غير قانونی انقلاب فرهنگی مهر و امضا می​زنند تا شايد به پاس اين خوش ​خدمتی​های خود زير گيوتين استيضاح منتصبين سرخ نشين نروند.

 

***

 

ما دانشجويان عضو انجمن​های اسلامی دانشجويان دانشگاه​های سراسر کشور بر اين عقيده هستيم که طرح​ها و برنامه​های شورای انقلاب فرهنگی که حتی در قانون اساسی جمهوری اسلامی نيز جايگاه حقوقی ندارد، صرفا راه​اندازی پروژه​ای برای حذف تدريجی بزرگترين اتحاديه دانشجويی سراسر کشور، دفتر تحکيم وحدت است.

از اين رو ما انجمن​های اسلامی دانشجويان سراسر کشور و عضو دفتر تحکيم وحدت با اعلام غيرقانونی بودن مصوبات شورای غير قانونی انقلاب فرهنگی، اعلام می​داريم حتی اگر عرصه چنان تنگ گردد که مجبور گرديم انتخابات خود را در زير چادرهای نمور برگزار کنيم هرگز تن به اين مصوبات غيرقانونی نخواهيم داد و به سرمستان تازه به قدرت رسيده نيز هشدار می​دهيم که عرصه دانشگاه هرگز بدل به عرصه زد و بندهای سياسی آنان نخواهد شد.