شيرمحمدی

نگاهی به آخرين مصاحبه خلخالی

خلخالی : پشيمانم کم اعدام کردم . ما باز همان آدم هستيم و سريع شمشيرمان را می کشيم و به مخالفان حمله ميکنيم.

خلخالی :

چهار تن از رهبران ترکمنصحرا را خودم کشتم!

در آخرين مصاحبه ايکه وی انجام می دهد اشاره ای به جنگ گنبد و قتل رهبران ترکمن نمی شود. هر چند که در طی اين سال ها بارها به افتخار گفته است که ترکمن ها را به دستور امام کشته، ولی هيچوقت جزئيات اين جنايات را آشکار نکرده است.

 

خلخالی پيش از مرگش مصاحبه های جنجالی می کرد. در سال ۹۷ پزشکان وضع جسمانی او را اسفناک توصيف کرده بودند و حتی صحبت از مرگش بود ولی يکشال پيش در مصاحبه با روزنامه اعتماد گويا سرحال بنظر می آمد و مخالفان را با شمشير کشيدن تهديد کرده بود. مصاحبه گران نيز به نوعی شمشير کشدين را مقدس شمرده و از خصلت انقلابی ايشان دانسته بودند. کشتن انسان ها بدون دادگاه از نظر مصاحبه گران حق خلخالی و کوچکترين انتقاد از وی را خدشه دار کردن چهره اين انقلابی می دانستند.

خلخالی می گويد: "از اعمالم پشيمان نيستم و از آن راضی هستم. از اعدام ها راضی ام و به مخالفين می گويد: اگر انقلابی هستيد بيائيد مقابل صف مردم."

پشيمانی خلخالی در زندگی اش اين است که فرصت اين را داشته که ضد انقلاب و عناصر مخالف انقلاب را قلع و قمع بکند ولی اين کار را نکرده است. قاضی انقلابی معلوم نيست از کدام مردم صحبت می کرد و يادش رفته بود که حتی صلاحيتش برای مجلس رد شده و حاکمان کشور و يارانش برای حفظ چهره به ظاهر دمکراسی مخصوص غرب پسندانه اش حاضر شدند او را جزو مهره های سوخته به کنار بگذارند. جالب است که ايشان هم اصلاح طلب و هم شمشير کش شدند.

خلخالی از صدام دفاع می کرد و حاضر بود به عنوان قاضی او را تبرئه بکند. او می گويد: صدام از بوش عاقلتر است. از نظر او زمان معنا ندارد. زمان "مال افراد غير انقلابی است" و الآن بعد از ۲۴ سال هم باشد دوباره همان حکم ها را خواهد داد. نظرات سياسی او حتی برای مصاحبه گران هم عجيب می آيد: فرقی بين اصلاح طلب ها و محافظه کاران نمی گذاشت. بازرگان و صدام را شخصيت های فوق العاده ای توصيف می کرد و اگر مصلحت اقتضی کند حاضر بود پناهندگی صدام را در ايران بپذيرد.

در جايی ديگر از مصاحبه مثل نازيهای شکست خورده در دادگاه نورنبرگ می گويد: ما در خودمان نه قصوری می بينيم و نه تقصيری و...يک مساله ای بود که امام به ما امر کرد. خلخالی مشروعيت جناياتش را از امر امام می گيرد.

صادق خلخالی و قتل رهبران ترکمن

 

خلخالی : چهار تن از رهبران ترکمنصحرا را خودم کشتم!

 

يکی از سياهترين صفحات تاريخ زندگی صادق خلخالی دستور قتل و کشتار "رهبران ترکمن" در جنگ گنبد بود. وی که پس از جنگ در شهرهای ترکمن نشين با اسکورد و محافظين خود در مساجد و اماکن مذهبی ترکمنها حضور يافته و دست به قدرت نمائی زده بود و جنايات خود را توجيه می کرد، در بستر مرگ با بيماری سرطان پيشرفته دست و پنجه نرم کرد و با عمل های زياد از جمله عمل پيوند شريان قلب که پزشکان سه رگ قلب وی را عوض کرده بودند، نتوانست به حيات خود ادامه دهد .

خلخالی که در سال های پس از انقلاب حاکم شرع بود و بعد ها تحت فشار افکار عمومی مجبور به اعتراف شد و از نيمی از حقيقت پرده برداشت و گفت که اعدام رهبران ترکمن بنا به دستور مستقيم خمينی بوده است.

اين ادعای وی از سوی رئيس جمهور وقت بنی صدر نيز در طی مصاحبه ايکه با يکی از جرايد ايرانی خارج از کشور انجام گرفت، تائيد شد، ليکن خلخالی حتی در بستر مرگ نيز تمام ماجرا را بيان نساخت. وی که با تزريق مسکن های بسيار قوی آرام نمی گرفت گفته می شود که در بستر بيماری آرزوی مرگ می کرد.

در آخرين مصاحبه ايکه وی انجام می دهد اشاره ای به جنگ گنبد و قتل رهبران ترکمن نمی شود. هر چند که در طی اين سال ها بارها به افتخار گفته است که ترکمن ها را به دستور امام کشته، ولی هيچوقت جزئيات اين جنايات را آشکار نکرده است.